മേഷീ വിശേഷകലുഷാപഹരാതിശസ്താ ദാനേ സദൈവ രസധാതുയുതാ സധാന്യാ
ശുദ്ധവും ഉത്തമവുമായ, രസവും ധാന്യവും ഉള്ള ആടാണ് ദാനത്തിന് എപ്പോഴും ഏറ്റവും ഉത്തമം.
ഭൂമിദാനവര്ണനമ് യേ പ്രയച്ഛംതി വിപ്രേഭ്യോ ഭൂമിദാനം സദക്ഷിണമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദക്ഷിണയോടു കൂടിയ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവർ—
ശ്രോത്രിയായ ദരിദ്രായ അഗ്നിഹോത്രരതായ ച
ശ്രോത്രിയനും ദരിദ്രനും അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനുമാണ് അത്തരം ദാനം ലഭിക്കേണ്ടത്.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ദീപ്യമാനോ രവിര്യഥാ
അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കും.
വിമാനൈര്ഭാസ്വരൈര്ദിവ്യൈര്വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി
പ്രഭയുള്ള ദിവ്യമായ വിമാനങ്ങളിൽ കയറി, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
തത്ര ദിവ്യാംഗനാഭിശ്ച സേവ്യമാനോ യഥാസുഖമ്
അവിടെ ദിവ്യമായ സ്ത്രീകൾ അവനെ സേവിച്ച്, അവൻ ഇഷ്ടം പോലെ ആനന്ദിക്കുന്നു.
യാവദ്ധാരയതേ ലോകാന്ഭൂരംകുരസമുദ്ഭവാ
ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിച്ച ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ.
നഹി ഭൂമിപ്രദാനാദ്വൈ ദാനമന്യദ്വിശിഷ്യതേ
ഭൂമി നൽകുന്നതിനെക്കാൾ വലിയ ദാനം മറ്റൊന്നുമില്ല.
ദാനാന്യന്യാനി ക്ഷീയംതേ കാലേന പുരുഷര്ഷഭ
മറ്റു ദാനങ്ങൾ കാലം കഴിഞ്ഞ് കുറയുന്നു, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവനേ.
സര്വപാപാനി ക്ഷീയംതേ കാലയോഗക്രമേണ തു
സകല പാപങ്ങളും സമയത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ കുറയുന്നു.
ബ്രാഹ്മണായ സുശീലായ ഭൂമിം ദത്ത്വാ തു യോ നരഃ 4.164.
ശുദ്ധചാരമുള്ള ബ്രാഹ്മണനു ഭൂമി നൽകുന്ന മനുഷ്യൻ—
ഹലകൃഷ്ടാം മഹീം കൃത്വാ സബീജാം സസ്യമാലിനീമ്
ഹല കൊണ്ട് ഉഴുത, വിത്തും വിളവുമുള്ള ഭൂമിയെ ഒരുക്കി,
ധനം ധാന്യം ഹിരണ്യം ച രത്നാന്യാഭരണാനി ച
ധനം, ധാന്യം, പൊൻ, രത്നങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയും,
സാഗരാന്സരിതഃ ശൈലാന്സമാനി വിഷമാണി ച
സാഗരങ്ങൾ, നദികൾ, മലകൾ, സമതലവും കുരുങ്ങലും,
ഓഷധീഃ ക്ഷീരസംപന്നാ നാനാപുഷ്പഫലോപഗാഃ
പാൽ നിറഞ്ഞ ഔഷധികൾ, വിവിധ പൂക്കളും ഫലങ്ങളും ഉള്ളവ,
അഗ്നിഷ്ടോമാദിഭിര്യജ്ഞൈര്യേ യജംതി സദക്ഷിണൈഃ
അഗ്നിഷ്ടോമം പോലുള്ള യജ്ഞങ്ങൾ യഥാസമയം ദക്ഷിണയോടെ ചെയ്യുന്നവർ,
ശ്രോത്രിയായ മഹീം ദത്ത്വാ യേ ഹരംതി ന മാനവാഃ
പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണനു ഭൂമി നൽകി, പിന്നെ തിരികെ എടുക്കാത്തവർ,
സസ്യപൂര്ണാം മഹീം യസ്തു ശ്രോത്രിയായ പ്രയച്ഛതി
വളവിൽ നിറഞ്ഞ ഭൂമിയെ പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ,
യത്കിംചിത്കുരുതേ പാപം പുരുഷോ വൃത്തികര്ശിതഃ
ജീവനെടുക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ ചെയ്യുന്ന ഏത് പാപവും,
സുവര്ണാനാം സഹസ്രേണ യത്പുണ്യം സമുദാഹൃതമ്
ആയിരം പൊൻ നാണയങ്ങൾക്ക് പറയുന്ന പുണ്യഫലം—
കപിലാനാം സഹസ്രേഭ്യോ യദ്ദത്തേഽന്നം നരോത്തമ 4.164.
ആയിരം കപില പശുക്കളെ നൽകുന്നതിലും, ഭക്ഷണം നൽകുന്ന നല്ലവൻ കൂടുതൽ മഹത്വം നേടുന്നു.
മധ്യമസ്യ മനുഷ്യസ്യ വ്യാസേന പരിസംഖ്യയാ
മധ്യസ്ഥ മനുഷ്യന്റെ കാര്യത്തിൽ, വ്യാസന്റെ കണക്കുപ്രകാരം—
ബഹുഭിര്വസുധാ ഭുക്താ രാജഭിഃ സഗരാദിഭിഃ
സഗരനും മറ്റു രാജാക്കന്മാരും തുടങ്ങി അനേകം രാജാക്കന്മാർ ഈ ഭൂമിയെ ആസ്വദിച്ചു.
കിംകരാ മൃത്യുദംഡാശ്ച അസിപത്രവനാദയഃ
മരണദണ്ഡം കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന ദാസന്മാരും, വാളിന്റെ ഇലകളുള്ള കാടുകളും മറ്റും അവിടെയുണ്ട്.
നിരയാ രൌരവാദ്യാശ്ച കുംഭീപാകഃ സുദുഃസഹഃ
റൗരവം പോലുള്ള നരകങ്ങളും, അത്യന്തം സഹിക്കാനാവാത്ത കുംബീപാകം എന്ന നരകവും അവിടെയുണ്ട്.
ചിത്രഗുപ്തശ്ച കാലശ്ച കൃതാംതോ മൃത്യുരേവ ച
ചിത്രഗുപ്തൻ, കാലം, കൃതാന്തൻ, മരണൻ ഇവരും അവിടെയുണ്ട്.
രുദ്രഃ പ്രജാപതിഃ ശക്രോ ദേവാസുരഗണാസ്തഥാ
രുദ്രൻ, പ്രജാപതി, ശക്രൻ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും അടങ്ങിയ സംഘങ്ങളും അവിടെയുണ്ട്.
ഷട്കര്മകൃത്സുവൃത്തായ കൃശായ ച പ്രിയാര്ഥിനേ
ആറ് കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുന്നവനും, നല്ല പെരുമയുള്ളവനും, ക്ഷീണിച്ചവനും, അനുഗ്രഹം തേടുന്നവനും—
സീദമാനകുടുംബായ ശ്രോത്രിയായാഹിതാഗ്നയേ
കുടുംബം കഷ്ടത്തിൽ ആയവനും, പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണനും, അഗ്നി നിലനിര്ത്തുന്നവനും—
യഥാ ജനിത്രീ ക്ഷീരേണ പുത്രം സംവര്ദ്ധയേത്സദാ
ഒരു അമ്മ എപ്പോഴും തന്റെ മകനെ പാലിൽ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ—