തല്ലിങ്ഗമംത്രൈര്ഹോമശ്ച കര്തവ്യോ ജ്വലിതേഽനലേ
ആ ലിംഗത്തിനുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, കത്തുന്ന അഗ്നിയിൽ ഹോമം നടത്തണം.
പൂജയിത്വാ വിധാനേന മന്ത്രമേതമുദീരയേത് ജഗതഃ സംപ്രവൃദ്ധാസി ത്വാമതഃ പ്രാര്ഥയേ സ്ഥിതാമ്
ക്രമം പാലിച്ച് പൂജ ചെയ്ത്, ഈ മന്ത്രം പറയണം: 'ലോകം മുഴുവൻ നീ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.'
വാങ്മനഃകായജനിതം യത്കിഞ്ചിന്മമ ദുഷ്കൃതമ്
എന്റെ വാക്കുകൾകൊണ്ടും മനസ്സുകൊണ്ടും ശരീരത്തിലൂടെയും ഞാൻ ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളും—
ഏവമുച്ചാര്യ താം ദദ്യാദ്ബ്രാഹ്മണായ കുടുമ്ബിനേ
ഇങ്ങനെ ഉച്ചരിച്ച ശേഷം, ആ ദാനം കുടുംബസ്ഥനായ ബ്രാഹ്മണനു നൽകണം.
ദുഷ്ടപ്രതിഗ്രഹഹതോ വിപ്രോ ഭവതി പാതകീ
ദുഷ്ടമായ ദാനം സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ പാപിയാവുന്നു.
നോ ദദ്യാദ്ദക്ഷിണാഹീനാം ദാതവ്യാ സാ വിധാനതഃ
ദക്ഷിണയില്ലാതെ ദാനം നൽകരുത്; അത് വിധിപ്രകാരം തന്നെ നൽകണം.
പുരാ ദത്തമിദം ദാനം ഗൌര്യാ ശംകരകാമ്യയാ
മുന്പ് ഗൗരി ശങ്കരനോടുള്ള ഭക്തിയാൽ ഈ ദാനം നൽകിയിരുന്നു.
നലേന ദത്തമേതദ്ധി രാജ്യം കൃത്വാ ദിവം ഗതഃ
നളൻ രാജ്യം ഭരിച്ച് സ്വർഗത്തിലേക്കു പോയപ്പോൾ ഈ ദാനം നൽകിയിരുന്നു.
ദാനസ്യാസ്യ പ്രഭാവേണ പുത്രാ ബഹുബലാന്വിതാഃ 4.163.
ഈ ദാനത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവന്റെ മക്കൾക്ക് വലിയ ബലം ലഭിച്ചു.
ദത്ത്വാ ദാനം ശുഭാം കാംതിം വിപുലാം ച തഥാ ശ്രിയമ് അഹോരാത്രകൃതാത്പാപാന്മുച്യതേ നാത്ര സംശയഃ
ദാനം നൽകിയാൽ, ശുഭമായ കാന്തിയും സമൃദ്ധിയും ലഭിക്കും; പകലും രാത്രിയും ചെയ്ത പാപങ്ങളിൽ നിന്നു മോചനം ഉണ്ടാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
മേഷീ വിശേഷകലുഷാപഹരാതിശസ്താ ദാനേ സദൈവ രസധാതുയുതാ സധാന്യാ
ശുദ്ധവും ഉത്തമവുമായ, രസവും ധാന്യവും ഉള്ള ആടാണ് ദാനത്തിന് എപ്പോഴും ഏറ്റവും ഉത്തമം.
ഭൂമിദാനവര്ണനമ് യേ പ്രയച്ഛംതി വിപ്രേഭ്യോ ഭൂമിദാനം സദക്ഷിണമ്
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദക്ഷിണയോടു കൂടിയ ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവർ—
ശ്രോത്രിയായ ദരിദ്രായ അഗ്നിഹോത്രരതായ ച
ശ്രോത്രിയനും ദരിദ്രനും അഗ്നിഹോത്രത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണനുമാണ് അത്തരം ദാനം ലഭിക്കേണ്ടത്.
സര്വപാപവിനിര്മുക്തോ ദീപ്യമാനോ രവിര്യഥാ
അവർ എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കും.
വിമാനൈര്ഭാസ്വരൈര്ദിവ്യൈര്വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി
പ്രഭയുള്ള ദിവ്യമായ വിമാനങ്ങളിൽ കയറി, അവൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
തത്ര ദിവ്യാംഗനാഭിശ്ച സേവ്യമാനോ യഥാസുഖമ്
അവിടെ ദിവ്യമായ സ്ത്രീകൾ അവനെ സേവിച്ച്, അവൻ ഇഷ്ടം പോലെ ആനന്ദിക്കുന്നു.
യാവദ്ധാരയതേ ലോകാന്ഭൂരംകുരസമുദ്ഭവാ
ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിച്ച ലോകങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്ന കാലം മുഴുവൻ.
നഹി ഭൂമിപ്രദാനാദ്വൈ ദാനമന്യദ്വിശിഷ്യതേ
ഭൂമി നൽകുന്നതിനെക്കാൾ വലിയ ദാനം മറ്റൊന്നുമില്ല.
ദാനാന്യന്യാനി ക്ഷീയംതേ കാലേന പുരുഷര്ഷഭ
മറ്റു ദാനങ്ങൾ കാലം കഴിഞ്ഞ് കുറയുന്നു, മനുഷ്യരിൽ ഏറ്റവും നല്ലവനേ.
സര്വപാപാനി ക്ഷീയംതേ കാലയോഗക്രമേണ തു
സകല പാപങ്ങളും സമയത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ കുറയുന്നു.
ബ്രാഹ്മണായ സുശീലായ ഭൂമിം ദത്ത്വാ തു യോ നരഃ 4.164.
ശുദ്ധചാരമുള്ള ബ്രാഹ്മണനു ഭൂമി നൽകുന്ന മനുഷ്യൻ—
ഹലകൃഷ്ടാം മഹീം കൃത്വാ സബീജാം സസ്യമാലിനീമ്
ഹല കൊണ്ട് ഉഴുത, വിത്തും വിളവുമുള്ള ഭൂമിയെ ഒരുക്കി,
ധനം ധാന്യം ഹിരണ്യം ച രത്നാന്യാഭരണാനി ച
ധനം, ധാന്യം, പൊൻ, രത്നങ്ങൾ, ആഭരണങ്ങൾ എന്നിവയും,
സാഗരാന്സരിതഃ ശൈലാന്സമാനി വിഷമാണി ച
സാഗരങ്ങൾ, നദികൾ, മലകൾ, സമതലവും കുരുങ്ങലും,
ഓഷധീഃ ക്ഷീരസംപന്നാ നാനാപുഷ്പഫലോപഗാഃ
പാൽ നിറഞ്ഞ ഔഷധികൾ, വിവിധ പൂക്കളും ഫലങ്ങളും ഉള്ളവ,
അഗ്നിഷ്ടോമാദിഭിര്യജ്ഞൈര്യേ യജംതി സദക്ഷിണൈഃ
അഗ്നിഷ്ടോമം പോലുള്ള യജ്ഞങ്ങൾ യഥാസമയം ദക്ഷിണയോടെ ചെയ്യുന്നവർ,
ശ്രോത്രിയായ മഹീം ദത്ത്വാ യേ ഹരംതി ന മാനവാഃ
പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണനു ഭൂമി നൽകി, പിന്നെ തിരികെ എടുക്കാത്തവർ,
സസ്യപൂര്ണാം മഹീം യസ്തു ശ്രോത്രിയായ പ്രയച്ഛതി
വളവിൽ നിറഞ്ഞ ഭൂമിയെ പണ്ഡിത ബ്രാഹ്മണനു നൽകുന്നവൻ,
യത്കിംചിത്കുരുതേ പാപം പുരുഷോ വൃത്തികര്ശിതഃ
ജീവനെടുക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നവൻ ചെയ്യുന്ന ഏത് പാപവും,
സുവര്ണാനാം സഹസ്രേണ യത്പുണ്യം സമുദാഹൃതമ്
ആയിരം പൊൻ നാണയങ്ങൾക്ക് പറയുന്ന പുണ്യഫലം—