ഗാമീ പാണിഗൃഹീതായാമൃതുകാലേ യതേംദ്രിയഃ 3.2.30.
ശരിയായ സമയത്ത്, സ്ത്രീയുടെ കൈ പിടിച്ച്, ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന പുരുഷൻ—
സ്വാമിന്യദ്ഭവതാ ചോക്തം ധര്മജ്ഞേന യശസ്വിനാ
സ്വാമിനേ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്, ധർമ്മം അറിയുന്ന മഹാശയാ.
ഇത്യുക്ത്വാ തസ്യ ശിഷ്യോഽഭൂദ്ഗുരുവാക്യപരായണഃ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ ഗുരുവിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ആത്മാർത്ഥമായി അർപ്പിതനായ ശിഷ്യനായി.
പിതൃശര്മാപി മനസാ ധ്യാത്വാ ദാമോദരം ഹരിമ്
പിതൃശർമയും മനസ്സിൽ ദാമോദരനായ ഹരിയെ ധ്യാനിച്ചു.
[https://sa.wikisource.org/s/d7d പൂര്വപുടമ്] യത്കൃത്വാ ച കലൌ ഘോരേ പരാം നിര്വൃതിമാപ്നുയാത്
ഇത് ചെയ്താൽ കാളിയുഗത്തിന്റെ ഭയാനകതയിലും പരമാനന്ദം ലഭിക്കും.
കണഭുഗ്വരശിഷ്യൈശ്ച ശാസ്ത്രജ്ഞൈഃ സ പരാജിതഃ
കണഭുജ്വരന്റെ ശിഷ്യന്മാർ, ശാസ്ത്രജ്ഞർ ആയവർ, അവനെ തോൽപ്പിച്ചു.
ലജ്ജിതഃ പാണിനിസ്തത്ര ഗതസ്തീര്ഥാന്തരം പ്രതി
ലജ്ജിച്ചു പോയ പാണിനി മറ്റൊരു തീർത്ഥത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
കേദാരമുദകം പീത്വാ ശിവധ്യാനപരോഽഭവത്
കേദാരത്തിലെ വെള്ളം കുടിച്ച്, ശിവനെ ധ്യാനിക്കുന്നതിൽ മുഴുകി.
തതോ ദശദിനാന്തേ സ വായുഭക്ഷോ ദശാഹനി
പതിനാലു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പത്ത് ദിവസം വായുവിൽ മാത്രം ജീവിച്ചു.
ശ്രുത്വാമൃതമയം വാക്യമസ്തൌദ്ഗദ്ഗദയാ ഗിരാ
അമൃതം നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആവേശംകൊണ്ട് കുരുങ്ങിയ സ്വരത്തിൽ സ്തുതി പറഞ്ഞു.
നന്ദീസംസ്ഥായ ദേവായ വിദ്യാഭയകരായ ച
വിദ്യയും ഭയമില്ലായ്മയും നൽകുന്ന, നന്ദിയിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനായ ദേവനോടു,
പാപാന്തകായ ഭര്ഗായ നമോനന്തായ വേധസേ
പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഭർഗ്ഗനോടും, അനന്തനായ സ്രഷ്ടാവിനോടും ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
യദി പ്രസന്നോ ദേവേശ വിദ്യാമൂലപ്രദോ ഭവ
ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, നിങ്ങൾ പ്രസന്നനാണെങ്കിൽ, ജ്ഞാനത്തിന്റെ മൂലകാരണം എന്നെ നൽകണേ.
സര്വവര്ണമയാന്യേവ അഇഉണാദിശുഭാനി വൈ ।। 3.2.31.
അക്ഷരങ്ങൾ എല്ലാം, 'അ', 'ഇ', 'ഉ' മുതലായ ശുഭമായവ, എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലും ഉണ്ട്.
ജ്ഞാനഹ്രദേ സത്യജലേ രാഗ ദ്വേഷമലാപഹേ
ജ്ഞാനത്തിന്റെ തടാകത്തിൽ, സത്യജലം നിറഞ്ഞതും, രാഗദ്വേഷങ്ങളുടെ മലിനത നീക്കുന്നതുമായതിൽ,
മാനസം ഹി മഹത്തീര്ഥ ബ്രഹ്മദര്ശനകാരകമ്
മനസ്സ് തന്നെയാണ് മഹത്തായ തീർത്ഥം, ബ്രഹ്മം കാണാൻ സഹായിക്കുന്നതും.
ഇത്യുക്ത്വാംതര്ദധേ രുദ്രഃ പാണിനിഃ സ്വഗൃഹം യയൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, രുദ്രൻ അദൃശ്യനായി; പാണിനി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.
ലിംഗസൂത്രം തഥാ കൃത്വാ പരം നിര്വാണമാപ്ത വാന്
ലിംഗസൂത്രം രചിച്ച്, പരമമായ മോക്ഷം നേടി.
യതോ യാതാ സ്വയം ഗംഗാ സര്വതീര്ഥമയീ ശിവാ
അവിടെ നിന്ന്, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും സാരമായ ഗംഗാ, ശുഭമായി പുറപ്പെട്ടു.
ബഭൂവ കൃഷ്ണഭക്തശ്ച വേദവേദാംഗപാരഗഃ
അവൻ കൃഷ്ണഭക്തനായി, വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞവനായി.
ഗത്വാ വൃന്ദാവനം രമ്യം ഗോപഗോപീനിഷേവിതമ്
കൃഷ്ണനും ഗോവാലരും ഗോവാലിമാരും സ്നേഹത്തോടെ സേവിച്ച മനോഹരമായ വൃന്ദാവനത്തിലേക്ക് പോയി.
വര്ഷാന്തേ ച ഹരിഃ സാക്ഷാദ്ദദൌ ജ്ഞാനമനുത്തമമ്
മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഹരി സ്വയം അതുല്യമായ ജ്ഞാനം നൽകി.
ശുകേന വര്ണിതാ യാ വൈ വിഷ്ണുരാതായ ധീമതേ
ശുകദേവൻ ധീരനായ വിഷ്ണുരാതനോട് വിവരിച്ചതു തന്നെയാണ്.
കഥാന്തേ ഭഗവാന്വിഷ്ണുഃ പ്രാദുരാസീജ്ജനാര്ദനഃ
കഥയുടെ അവസാനം, ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവായ ജനാർദ്ദനൻ പ്രത്യക്ഷമായി.
ത്വയാ തതമിദം വിശ്വം ദേവതിര്യങ്നരാദികമ്
ദേവന്മാരും മൃഗങ്ങളും മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ ലോകം നിന്റെ മുഖാന്തിരം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ത്വന്നാമ്നാ നരകാര്താശ്ച തേ കൃതാര്ഥാഃ കലൌ യുഗേ മാഹാത്മ്യം തസ്യ മേ ബ്രൂഹി യദി ദത്തോ വരസ്ത്വയാ
നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ച് നരകം സൃഷ്ടിക്കുന്നവരും കലിയുഗത്തിൽ സഫലരാകുന്നു; നീ ആ അനുഗ്രഹം നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ മഹത്വം എനിക്ക് പറയൂ.
ബൌദ്ധരാജ്യേ ജഗത്പ്രാപ്തേ ദംഭപാഖണ്ഡനിര്മിതേ ജയ സച്ചിദാനന്ദ വിഭോ ജഗദാനം ദകാരക
ബൗദ്ധരാഷ്ട്രം ലോകത്ത് വന്നു, കപടവും മായയും നിറയുമ്പോൾ, സച്ചിദാനന്ദസ്വരൂപനായ സർവ്വലോകാധിപതിയായ സൃഷ്ടികർത്താവേ, നിനക്ക് ജയമാകട്ടെ.
ഇതി ശ്രുത്വാ ശിവാ പ്രാഹ കോ ദേവോഽസ്തി തവോത്തമഃ 3.2.32.
ഇത് കേട്ടശേഷം ശിവാ ചോദിച്ചു: നിന്റെ പരമദൈവം ആരാണ്?
തസ്മാദ്ഭൂമിപവിത്രത്വമിഹ പ്രാപ്തം വരാനനേ
അതിനാൽ, സുന്ദരിയേ, ഭൂമിയുടെ വിശുദ്ധി ഇവിടെ ലഭിച്ചു.
ഇതി ശ്രുത്വാ ശിവാ ദേവീ പ്രാപ്താസീദ്ഗുഹ്യകാലയമ്
ഇത് കേട്ടശേഷം ശിവാദേവി രഹസ്യമായ സമയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.