ആയസം രാഹവേ ദദ്യാത്കേതവേ ച്ഛാഗമുത്തമമ്
രാഹുവിന് ഇരുമ്പും, കേതുവിന് ഉത്തമമായ ഒരു ആടും നൽകണം.
സര്വേഷാമഥവാ ദദ്യാദ്ഗുരുര്വാ യേന തുഷ്യതി
അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഗുരുവിന്, സന്തോഷം നൽകുന്നതു നൽകാം.
കപിലേ സര്വദേവാനാം പൂജനീയാസി രോഹിണീ
കപിലേ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും നീ ആരാധ്യയാണ്, രോഹിണിയേ.
പുണ്യസ്ത്വം ശംഖ പുണ്യാനാം മങ്ഗലാനാം ച മംഗലമ്
ശംഖേ, നീ പുണ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പുണ്യവാനും, മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളവുമാണ്.
ധര്മ ത്വം വൃഷരൂപേണ ജഗദാനന്ദകാരകഃ
ധർമ്മമേ, കാളയുടെ രൂപത്തിൽ നീ ലോകത്തിന് ആനന്ദം നൽകുന്നു.
ഹിരണ്യഗര്ഭഗര്ഭസ്ഥം ഹേമ ബീജം വിഭാവസോഃ 4.141.
പൊന്നേ, നീ ഹിരണ്യഗർഭന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അഗ്നിയുടെ വിത്താണ്.
പീതവസ്ത്രയുഗം ദദ്യാദ്വാസുദേവസ്യ വല്ലഭമ്
വാസുദേവന് പ്രിയമായ രണ്ട് മഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകണം.
കപിലസ്ത്വശ്വരൂപേണ യസ്മാദമൃതസമ്ഭവഃ
കപിലേ, കുതിരയുടെ രൂപത്തിൽ നീ അമൃതത്തിന്റെ ഉറവിടമാണ്.
യസ്മാത്ത്വം പൃഥിവീ സര്വാ ധേനോ വൈ കൃഷ്ണസംജ്ഞിതാ
കൃഷ്ണ എന്ന പശുവേ, നിന്നാൽ തന്നെ ഭൂമി മുഴുവൻ നിലനിൽക്കുന്നു.
യസ്മാദായസ കര്മാണി തവാധീനാനി സര്വദാ
ഇരുമ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും എപ്പോഴും നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.
യസ്മാത്ത്വം ഛാഗ യജ്ഞാനാമംഗത്വേന വ്യവസ്ഥിതഃ
നീ ആടായതിനാൽ യജ്ഞങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു.
ഗവാമംഗേഷു തിഷ്ഠംതി ഭുവനാനി ചതുര്ദശ
പശുവിന്റെ അവയവങ്ങളിൽ പതിനാലു ലോകങ്ങളും നിലകൊള്ളുന്നു.
യസ്മാദശൂന്യം ശയനം കേശവസ്യ ശിവസ്യ ച
കേശവനും ശിവനും വിശ്രമിക്കുന്ന സ്ഥലം ഒരിക്കലും ശൂന്യമാകുന്നില്ല.
യഥാ രത്നേഷു സര്വേഷു സര്വേ ദേവാ വ്യവസ്ഥിതാഃ
എല്ലാ രത്നങ്ങളിലും എല്ലാ ദേവതകളും നിലകൊള്ളുന്നതുപോലെ,
യഥാ ഭൂമിപ്രദാനസ്യ കലാം നാര്ഹംതി ഷോഡശീമ്
ഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നതിന്റെ പുണ്യത്തിന് പതിനാറിൽ ഒന്ന് പോലും അവർക്കു ലഭ്യമല്ല.
ഏവം സംപൂജയേദ്ഭക്ത്യാ വിത്തശാഠ്യവിവര്ജിതഃ 4.141.
അങ്ങനെ, ധനത്തിന്റെ കപടത ഇല്ലാതെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കണം.
ഗ്രഹസ്വരൂപമതുലം കഥ്യമാനം നിബോധ മേ പദ്മാസനഃ പദ്മകരഃ പദ്മഗര്ഭസമദ്യുതിഃ
ഗ്രഹങ്ങളുടെ അതുല്യമായ രൂപം ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കൂ: പദ്മത്തിൽ ഇരുന്നു, പദ്മം കൈയിൽ പിടിച്ചു, പദ്മഗർഭത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ളവൻ,
ശ്വേതഃ ശ്വേതാംബരധരോ ദശാശ്വഃ ശ്വേതഭൂഷണഃ
വെളുത്ത നിറം, വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, പത്ത് കുതിരകളാൽ വലിച്ചുപോകുന്നവൻ, വെളുത്ത ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ചവൻ,
രക്തമാല്യാംബരധരഃ കര്ണികാരസമംദ്യുതിഃ
ചുവപ്പു പൂക്കളും വസ്ത്രവും ധരിച്ചവൻ, കർണികാരപൂവിന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ളവൻ,
പീതമാല്യാംബരധരഃ പീതഗംധാനുലേപനഃ
മഞ്ഞ പൂക്കളും വസ്ത്രവും ധരിച്ചവൻ, മഞ്ഞ സുഗന്ധം പുരട്ടിയവൻ,
ദേവദൈത്യഗുരൂ തദ്വത്പീതശ്വേതൌ ചതുര്ഭുജൌ
ദേവതകളുടെയും അസുരന്മാരുടെയും ഗുരുക്കന്മാർക്കും അതുപോലെ നാലു കൈകളും, മഞ്ഞയും വെളുപ്പും നിറം ഉണ്ട്.
ഇന്ദ്രനീലദ്യുതിഃ ശൂലീ വരദോ ഗൃധ്രവാഹനഃ
ഇന്ദ്രനീലമണിയുടെ പ്രകാശംപോലുള്ളവൻ, ത്രിശൂലം കൈയിൽ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ, ഗൃധ്രത്തിൽ സവാരി ചെയ്യുന്നവൻ,
ശാര്ദൂലവദനഃ ഖഡ്ഗീ വര്മീ ശൂലീ വരപ്രദഃ
പുലിയുടെ മുഖംപോലെയുള്ളവൻ, വാൾ കൈയിൽ, കവചം ധരിച്ചവൻ, ത്രിശൂലം കൈയിൽ, അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ,
ധൂമ്രാ ദ്വിബാഹവഃ സര്വേ ഗദിനോ വികൃതാനനാഃ
എല്ലാവരും ധൂമ്രവർണ്ണം, രണ്ടു കൈകൾ, ഗദ കൈയിൽ, ഭയാനകമായ മുഖം.
സര്വേ കിരീടിനഃ കാര്യാ ഗ്രഹാ ലോകഹിതാവഹാഃ
എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളും കിരീടം ധരിച്ചവരായി, ലോകങ്ങൾക്ക് ഉപകാരമാകുന്നവരായി ചിത്രീകരിക്കണം.
ഗ്രഹസ്വരൂപമേതത്തേ വ്യാഖ്യാതം പാംഡുനന്ദന 4.141.
പാണ്ഡുവിന്റെ മകനേ, ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഈ രൂപം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദീകരിച്ചു.
വിധിനാ ഗ്രഹപൂജാം യോനേന ത്വാരഭതേ നരഃ
യാത്യായ രീതിയിൽ ഗ്രഹാരാധന ആരംഭിക്കുന്നവൻ,
യസ്തു പീഡാകരോ നിത്യം മാല്യവിത്തസ്യ വാ ഗ്രഹഃ
എന്നാൽ ഒരു ഗ്രഹം എപ്പോഴും ദു:ഖം നൽകുന്നവയോ, അല്ലെങ്കിൽ പുഷ്പവളക്കത്തിൽ സമ്പന്നനായവനോടു ചേർന്നതായോ ആയാൽ,
ഗ്രഹാ ഗാവോ നരേന്ദ്രാശ്ച ബ്രാഹ്മണാശ്ച വിശേഷതഃ
ഗ്രഹങ്ങൾ, പശുക്കൾ, രാജാക്കന്മാർ, പ്രത്യേകിച്ച് ബ്രാഹ്മണന്മാർ—
തസ്മാന്ന ദക്ഷിണാഹീനം കര്തവ്യം ഭൂതിമിച്ഛതാ
അതിനാൽ ഐശ്വര്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ദാനം കൂടാതെ യജ്ഞം നടത്തരുത്.