ഉദ്ബുധ്യസ്വേതി ബോധ്യശ്ച യഥാസംഖ്യമുദാഹൃതാഃ
ഉദ്ബുധ്യാസ്വ എന്നും ബോധ്യശ്ച എന്നുമുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ക്രമമായി ഉച്ചരിക്കണം.
ശന്നോദേവീതി ച കയാ കേതും കൃണ്വന്നിതീതി ച
ശന്നോ ദേവി, കയാ കേതും കൃണ്വന്നിതി എന്നീ മന്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിക്കണം.
മംത്രൈര്ദശാഹുതീര്ദത്ത്വാ ഹോമോ വ്യാഹൃതിഭിസ്തതഃ
പത്ത് ഹോമങ്ങൾ മന്ത്രം ചൊല്ലി അർപ്പിച്ച ശേഷം വ്യാഹൃതികൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം.
മംത്രവംതസ്തു കര്തവ്യാശ്ചരവഃ പ്രതിദൈവതമ്
ഓരോ ദേവതയ്ക്കും മന്ത്രം ചേർത്ത് ഹോമം അർപ്പിക്കണം.
ആപോ ഹിഷ്ടേത്യുമായാസ്തു ശ്യേനേതി സ്വാമിനസ്തഥാ
ഉമയ്ക്കു ആപോ ഹിഷ്ട എന്ന മന്ത്രവും, സ്വാമിക്ക് ശ്യേന എന്നതും ഉപയോഗിക്കണം.
ഇന്ദ്രാദിദേവതാനാം തു ഇന്ദ്രായ ജുഹുയാത്പുനഃ 4.141.
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവതകൾക്കും വീണ്ടും ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഹോമം അർപ്പിക്കണം.
കാലസ്യ ബ്രഹ്മജജ്ഞാനമിതി മംത്രഃ പ്രശസ്യതേ
കാലസ്യ ബ്രഹ്മജജ്ഞാനം എന്ന മന്ത്രം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
അഗ്നിം ദൂതം വൃണീമഹേ ഇതി വഹ്നേരുദാഹൃതഃ
അഗ്നിക്കായി അഗ്നിം ദൂതം വൃണീമഹേ എന്ന മന്ത്രം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഭൂമേഃ പൃഥിവ്യംതരിക്ഷമിതി വേദേഷു പഠ്യതേ
ഭൂമേഃ പൃഥിവ്യന്തരിക്ഷം എന്നത് വേദങ്ങളിൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു.
വരുണഃ പവനശ്ചൈവ ധനാധ്യക്ഷസ്തഥാ ശിവഃ
വരുണൻ, വായു, ധനത്തിന്റെ രക്ഷകൻ, ശിവൻ—
കീര്തിര്ലക്ഷ്മീര്ധൃതിര്മേധാഃ പുഷ്ടിഃ ശ്രദ്ധാ ക്രിയാ മതിഃ
കീർത്തി, ലക്ഷ്മി, ധൈര്യം, ബുദ്ധി, പോഷണം, വിശ്വാസം, കര്മ്മം, വിവേകം—
ഏതാസ്ത്വാമഭിഷിംചംതു ധര്മപത്ന്യഃ സമാഗതാഃ
ധർമ്മപത്നിമാർ എല്ലാം കൂടി നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ.
ഗ്രഹാസ്ത്വാമഭിഷിംചംതു രാഹുഃ കേതുശ്ച തര്പിതാഃ
ഗ്രഹങ്ങൾ നിന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ, രാഹുവും കേതുവും തൃപ്തരാകട്ടെ.
ഋഷയോ മനവോ ഗാവോ ദേവമാതര ഏവ ച
മഹർഷിമാർ, മനുമാർ, പശുക്കൾ, ദേവമാതാക്കളും തൃപ്തരാകട്ടെ.
അസ്ത്രാണി സര്വശസ്ത്രാണി രാജാനോ വാഹനാനി ച
എല്ലാ ആയുധങ്ങളും, രാജാക്കന്മാർ, വാഹനങ്ങൾ ഇവയും തൃപ്തരാകട്ടെ.
സരിതഃ സാഗരാഃ ശൈലാസ്തീര്ഥാനി ജലദാ നദാഃ 4.141.
നദികൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ, തീർത്ഥങ്ങൾ, മേഘങ്ങൾ, പുഴകൾ ഇവയും തൃപ്തരാകട്ടെ.
തതഃ ശുക്ലാംബരധരഃ ശുക്ലഗന്ധാനുലേപനഃ
ശുദ്ധവസ്ത്രം ധരിച്ച്, വെള്ളപൂവിന്റെ സുഗന്ധം പുരട്ടിയവൻ,
യജമാനഃ സപത്നീകാന്സിദ്ധിദാംസ്താന്സമാഹിതാന്
യജമാനൻ ഭാര്യയോടൊപ്പം, മനസ്സോടെ സിദ്ധി നൽകുന്നവരെ ആരാധിക്കണം.
സൂര്യായ കപിലാം ധേനും ദദ്യാച്ഛംഖം തഥേന്ദവേ
സൂര്യനു ഒരു കപില പശുവും, ചന്ദ്രനു ഒരു ശംഖും നൽകണം.
ബുധായ ജാതരൂപം ച ഗുരവേ പീതവാസസീ
ബുധനു പൊന്നും, ഗുരുവിന് മഞ്ഞ വസ്ത്രവും നൽകണം.
ആയസം രാഹവേ ദദ്യാത്കേതവേ ച്ഛാഗമുത്തമമ്
രാഹുവിന് ഇരുമ്പും, കേതുവിന് ഉത്തമമായ ഒരു ആടും നൽകണം.
സര്വേഷാമഥവാ ദദ്യാദ്ഗുരുര്വാ യേന തുഷ്യതി
അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവർക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഗുരുവിന്, സന്തോഷം നൽകുന്നതു നൽകാം.
കപിലേ സര്വദേവാനാം പൂജനീയാസി രോഹിണീ
കപിലേ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും നീ ആരാധ്യയാണ്, രോഹിണിയേ.
പുണ്യസ്ത്വം ശംഖ പുണ്യാനാം മങ്ഗലാനാം ച മംഗലമ്
ശംഖേ, നീ പുണ്യങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പുണ്യവാനും, മംഗളങ്ങളിൽ ഏറ്റവും മംഗളവുമാണ്.
ധര്മ ത്വം വൃഷരൂപേണ ജഗദാനന്ദകാരകഃ
ധർമ്മമേ, കാളയുടെ രൂപത്തിൽ നീ ലോകത്തിന് ആനന്ദം നൽകുന്നു.
ഹിരണ്യഗര്ഭഗര്ഭസ്ഥം ഹേമ ബീജം വിഭാവസോഃ 4.141.
പൊന്നേ, നീ ഹിരണ്യഗർഭന്റെ ഗർഭത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന അഗ്നിയുടെ വിത്താണ്.
പീതവസ്ത്രയുഗം ദദ്യാദ്വാസുദേവസ്യ വല്ലഭമ്
വാസുദേവന് പ്രിയമായ രണ്ട് മഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകണം.
കപിലസ്ത്വശ്വരൂപേണ യസ്മാദമൃതസമ്ഭവഃ
കപിലേ, കുതിരയുടെ രൂപത്തിൽ നീ അമൃതത്തിന്റെ ഉറവിടമാണ്.
യസ്മാത്ത്വം പൃഥിവീ സര്വാ ധേനോ വൈ കൃഷ്ണസംജ്ഞിതാ
കൃഷ്ണ എന്ന പശുവേ, നിന്നാൽ തന്നെ ഭൂമി മുഴുവൻ നിലനിൽക്കുന്നു.
യസ്മാദായസ കര്മാണി തവാധീനാനി സര്വദാ
ഇരുമ്പ് ഉപയോഗിക്കുന്ന എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും എപ്പോഴും നിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ്.