സ്കന്ദമങ്ഗാരകസ്യാപി ബുധസ്യ ച തഥാ ഹരിമ്
സ്കന്ദനും മംഗളനും, അതുപോലെ ബുധനും ഹരിയും അവിടെ വയ്ക്കണം.
ശനൈശ്ചരസ്യ തു യമം രാഹോഃ കാലം തഥൈവ ച
ശനിശ്ചരനു വേണ്ടി യമനെയും, രാഹുവിനായി കാലനെയും അങ്ങനെ തന്നെ വയ്ക്കണം.
അഗ്നിരാപഃ ക്ഷിതിര്വിഷ്ണുരിന്ദ്രഃ സൌവര്ണദേവതാഃ
അഗ്നി, ജലം, ഭൂമി, വിഷ്ണു, ഇന്ദ്രൻ, പൊന്നിന്റെ ദേവതകൾ ഇവരെയും വയ്ക്കണം.
വിനായകം തഥാ ദുര്ഗാം വായുമാകാശമേവ ച
വിനായകനെയും ദുർഗ്ഗയെയും, വായുവിനെയും ആകാശത്തെയും കൂടി വയ്ക്കണം.
ആവാഹയേദ്വ്യാഹൃതിഭിസ്തഥൈവാശ്വികുമാരകൌ
വ്യാഹൃതികൾ ഉപയോഗിച്ച് ആഹ്വാനം ചെയ്യണം; അശ്വിനികളും കുമാരനെയും അങ്ങനെ തന്നെ വിളിക്കണം.
സോമശുക്രൌ യഥാശ്വേതൌ ബുധജീവൌ ച പിങ്ഗ ലൌ 4.141.
സോമനും ശുക്രനും വെള്ള നിറത്തിൽ, ബുധനും ജീവനും മഞ്ഞപ്പച്ച നിറത്തിൽ ആയിരിക്കണം.
ഗ്രഹവര്ണാനി ദേയാനി വാസാംസി കുസുമാനി ച
ഗ്രഹങ്ങളുടെ നിറത്തിൽ വസ്ത്രങ്ങളും പൂവുകളും അർപ്പിക്കണം.
ഗുഡൌദനം രവേര്ദദ്യാത്സോമായ ഘൃതപായസമ്
രവിക്കു വേലച്ചോറ് അർപ്പിക്കണം; സോമനു നെയ്യ് പായസം നൽകണം.
ദധ്യന്നം ഗുരവേ ദദ്യാച്ഛക്രായ തു ഘൃതൌദനമ്
ഗുരുവിന് തയിർചോറ് നൽകണം; ശക്രനു നെയ്യ് ചോറ് അർപ്പിക്കണം.
ചിത്രൌദനം കേതവേ ച സര്വാന്ഭക്ഷ്യൈരഥാര്ചയേത്
കേതുവിന് നാരങ്ങചോറ് നൽകണം; പിന്നെ എല്ലാവരെയും പലവിധ ഭക്ഷണങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം.
ചൂത പല്ലവസംപന്നം ഫലവസ്ത്രയുഗാന്വിതമ്
മാവിൻ ഇലയാൽ അലങ്കരിച്ച ഒരു കലശം, പഴങ്ങളും വസ്ത്രജോഡിയുമൊപ്പമുണ്ടാകണം.
സ്ഥാപയേദവ്രണം കുംഭം വരുണം തത്ര വിന്യസേത്
വിള്ളില്ലാത്ത ഒരു കലശം വച്ച് അതിൽ വരുണനെ പ്രതിഷ്ഠിക്കണം.
ഗജാശ്വരഥ്യാവല്മീകാത്സംഗമാദ്ധൃദഗോകുലാത്
ആന, കുതിര, വഴിയരികു, പുഴുവീട്ടു, സംഗമം, ഗോപുരം എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് എടുക്കേണ്ടത്.
സ്നാനാര്ഥം വിന്യസേത്തത്ര യജമാനസ്യ ധര്മവിത്
സ്നാനത്തിനായി, ധർമ്മം അറിയുന്നവൻ യജമാനനു വേണ്ടി അവിടെ വയ്ക്കണം.
ആയാംതു യജമാനസ്യ ദുരിതക്ഷയകാരകാഃ
യജമാനന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കുന്നവർ ഇവിടെ വരിക.
ഹോമം സമാരഭേത്സര്പിര്യവവ്രീഹിതിലാദിനാ 4.141.
നെയ്യും യവവും അരിയും എള്ളും തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം ആരംഭിക്കണം.
ഉദുംബര ശമീദൂര്വാകുശാശ്ച സമിധഃ ക്രമാത്
ഉദുംബരമരം, ശമീ, ദർഭ, ദൂർവ എന്നിവ ക്രമമായി സമിദായി ഉപയോഗിക്കണം.
ഹോതവ്യാ മധുസര്പിഭ്യാം ദധ്നാ വാ പായസേന വാ
മധുവും നെയ്യും അല്ലെങ്കിൽ തയിരോ പായസം കൊണ്ടോ ഹോമം നടത്തണം.
കല്പ്യംതേ സമിധഃ പ്രാജ്ഞൈഃ സര്വകര്മസു സര്വദാ
സമസ്ത കര്മ്മങ്ങളിലും ജ്ഞാനികൾ എപ്പോഴും സമിദകൾ ഒരുക്കുന്നു.
ഽ സ്വേന സ്വേനൈവ മംത്രേണ ഹോതവ്യാഃ സമിധഃ പൃഥക്
ഓരോ സമിദയും അതത് മന്ത്രം ചൊല്ലി വേർതിരിച്ച് അർപ്പിക്കണം.
ഉദ്ബുധ്യസ്വേതി ബോധ്യശ്ച യഥാസംഖ്യമുദാഹൃതാഃ
ഉദ്ബുധ്യാസ്വ എന്നും ബോധ്യശ്ച എന്നുമുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ക്രമമായി ഉച്ചരിക്കണം.
ശന്നോദേവീതി ച കയാ കേതും കൃണ്വന്നിതീതി ച
ശന്നോ ദേവി, കയാ കേതും കൃണ്വന്നിതി എന്നീ മന്ത്രങ്ങളും ഉപയോഗിക്കണം.
മംത്രൈര്ദശാഹുതീര്ദത്ത്വാ ഹോമോ വ്യാഹൃതിഭിസ്തതഃ
പത്ത് ഹോമങ്ങൾ മന്ത്രം ചൊല്ലി അർപ്പിച്ച ശേഷം വ്യാഹൃതികൾ ഉപയോഗിച്ച് ഹോമം നടത്തണം.
മംത്രവംതസ്തു കര്തവ്യാശ്ചരവഃ പ്രതിദൈവതമ്
ഓരോ ദേവതയ്ക്കും മന്ത്രം ചേർത്ത് ഹോമം അർപ്പിക്കണം.
ആപോ ഹിഷ്ടേത്യുമായാസ്തു ശ്യേനേതി സ്വാമിനസ്തഥാ
ഉമയ്ക്കു ആപോ ഹിഷ്ട എന്ന മന്ത്രവും, സ്വാമിക്ക് ശ്യേന എന്നതും ഉപയോഗിക്കണം.
ഇന്ദ്രാദിദേവതാനാം തു ഇന്ദ്രായ ജുഹുയാത്പുനഃ 4.141.
ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവതകൾക്കും വീണ്ടും ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി ഹോമം അർപ്പിക്കണം.
കാലസ്യ ബ്രഹ്മജജ്ഞാനമിതി മംത്രഃ പ്രശസ്യതേ
കാലസ്യ ബ്രഹ്മജജ്ഞാനം എന്ന മന്ത്രം പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നു.
അഗ്നിം ദൂതം വൃണീമഹേ ഇതി വഹ്നേരുദാഹൃതഃ
അഗ്നിക്കായി അഗ്നിം ദൂതം വൃണീമഹേ എന്ന മന്ത്രം നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഭൂമേഃ പൃഥിവ്യംതരിക്ഷമിതി വേദേഷു പഠ്യതേ
ഭൂമേഃ പൃഥിവ്യന്തരിക്ഷം എന്നത് വേദങ്ങളിൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു.
വരുണഃ പവനശ്ചൈവ ധനാധ്യക്ഷസ്തഥാ ശിവഃ
വരുണൻ, വായു, ധനത്തിന്റെ രക്ഷകൻ, ശിവൻ—