ദ്യൂതപാനരതോദൃപ്തനരനാരീമനോഹരേ ൧൮ . താംബൂലഹൃഷ്ട വദനേ കുങ്കുമക്ഷോദചര്ചിതേ
ജൂതവും മദ്യപാനവും ആസ്വദിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും സന്തോഷത്തോടെ കൂടുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്, പാനസരയും കുങ്കുമപ്പൊടി പുരട്ടിയ മുഖങ്ങളുമായി,
ദുകൂലപട്ടനേപഥ്യേ സ്വര്ണമാണിക്യഭൂഷിതേ 4.140.
നല്ല വസ്ത്രങ്ങളാലും പറ്റു വസ്ത്രങ്ങളാലും പൊന്നും രത്നങ്ങളും അണിഞ്ഞ്,
യുവതീജനസംകീര്ണവസ്ത്രോജ്ജ്വലവിഹാരിണി പ്രദോഷേ ദോഷരഹിതേ ശസ്തദോഷാഗമേ ശുഭേ
യുവതികള് നിറഞ്ഞ, ദീപ്തമായ മന്ദിരങ്ങളില്, വൈകുന്നേരം പിഴവില്ലാതെ, ഉത്തമമായ സമയമെത്തുമ്പോള്,
ശശിപൂര്ണമുഖാഭിശ്ച കന്യാഭിഃ ക്ഷിപ്തതണ്ഡുലമ്
ചന്ദ്രനുപോലെ നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ള കന്യകള് അരി എറിഞ്ഞുകൊണ്ട്,
ഭ്രാമ്യമാണോ നതോ മൂര്ഘ്നി മനുജാനാം ജനാധിപഃ നീരാജനം തു തേനേഹ പ്രോച്യതേ വിജയപ്രദമ്
ജനങ്ങള്ക്കിടയില് തല താഴ്ത്തി ചുറ്റി നടന്ന് രാജാവ് ദീപാരാധന നടത്തുന്നു; അതാണ് വിജയത്തെ നല്കുന്നതെന്ന് പറയുന്നു,
തസ്മാജ്ജനേന കര്തവ്യം രക്ഷോദോഷഭയാപഹമ്
അതുകൊണ്ട്, ദുരിതവും ഭയവും അകറ്റുന്ന ഈ കര്മ്മം എല്ലാവരും ചെയ്യണം,
ക്ഷുദ്രോപസര്ഗരഹിതേ രാജചൌരഭയോജ്ഝിതേ
ചെറുതായുള്ള ഉപദ്രവങ്ങളോ, രാജാവിന്റെയും കള്ളന്മാരുടെയും ഭയമോ ഇല്ലാത്തിടത്ത്,
തതോഽര്ദ്ധരാത്രസമയേ സ്വയം രാജാ വ്രജേത്പുരമ്
അതിനുശേഷം അർദ്ധരാത്രി സമയത്ത് രാജാവ് സ്വയം നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം,
മഹതാ തൂര്യഘോഷേണ ജ്വലദ്ഭിര്ഹസ്തദീപകൈഃ
വലിയ വാദ്യശബ്ദത്തോടും കൈയില് തെളിയുന്ന വിളക്കുകളുമായി,
തം ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യമൃദ്ധിം ചൈവാത്മനഃ ശുഭാമ്
അത് കണ്ടു, രാജാവ് വലിയ അത്ഭുതവും സ്വന്തം ഭാഗ്യത്തിന്റെ ശോഭയും അനുഭവിക്കുന്നു,
ഏവം ഗതേ നിശാര്ധേ തു ജനേ നിദ്രാര്ദ്രലോചനേ നിഷ്ക്രാമ്യതേ പ്രഹൃഷ്ടാഭിരലക്ഷ്മീഃ സ്വഗൃഹാംഗണാത്
ഇങ്ങനെ രാത്രി പകുതി കഴിഞ്ഞ്, ജനങ്ങളുടെ കണ്ണുകള് ഉറക്കത്തില് നനഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്, ലക്ഷ്മി സന്തോഷത്തോടെ സ്വന്തം വീടിന്റെ മുറ്റം വിട്ട് പുറപ്പെടുന്നു,
തതഃ പ്രബുദ്ധേ സകലേ ജനേ ജാതമഹോത്സവേ 4.140.
അതിനുശേഷം എല്ലാവരും ഉണരുമ്പോള്, വലിയ ഉത്സവം ആരംഭിക്കുന്നു.
വേശ്യാ വിലാസിനീ സാര്ധം സ്വസ്തി മംഗലകാരിണീ
സുന്ദരിയായി അലങ്കരിച്ച വേശ്യയും, ഐശ്വര്യവും ഭാഗ്യവും കൂടെ ഉള്ളവളുമാണ്.
പിഷ്ടകോദ്വര്തനപരേ ഗുരുശുശ്രൂഷണാകുലേ
പിഷ്ടം പുരട്ടിയും ഉരിയാടിയും ഗുരുവിന് സേവനം ചെയ്യുന്നതിൽ മുഴുകിയവരാണ്.
സുവാസിനീഭ്യോ ദാനേ ച ദീയമാനേ യദൃച്ഛയാ
നന്നായി അണിഞ്ഞ സ്ത്രീകൾക്ക് ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് മനസ്സുതുറന്ന് നൽകണം.
സദ്ഭാവേനൈവ സന്തോഷ്യാ ദേവാഃ സത്പുരുഷാ ദ്വിജാഃ
നിഷ്കളങ്കമായ മനസ്സോടെ മാത്രം ദേവന്മാരെയും സന്മാർഗ്ഗികളെയും ദ്വിജന്മാരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കാം.
വസ്ത്രൈസ്താംബൂലദാനൈശ്ച പുഷ്പകര്പൂരകുംകുമൈഃ
വസ്ത്രം, താമ്പൂലം, പുഷ്പം, കർപ്പൂരം, കുങ്കുമം എന്നിവ നൽകി.
ഗ്രാമൈര്വിഷയദാനൈശ്ച സാമംതനൃപതീന്ധനൈഃ
ഗ്രാമങ്ങളും പ്രദേശങ്ങളും കൂട്ടരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ധനവും നൽകി.
സ്വയം രാജാ തോഷയേത്സ ജനാന്ഭൃത്യാന്പൃഥക്പൃഥക്
രാജാവ് തന്നെ, ആ ആളുകളെയും ഭൃത്യന്മാരെയും ഓരോരുത്തരെയും പ്രത്യേകം സന്തോഷിപ്പിക്കണം.
വൃഷഭാന്മഹിഷാംശ്ചൈവ യുധ്യമാനാന്പരൈഃ സഹ
കാളകളും മാഹിഷികളും മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം പോരാടുമ്പോൾ.
മംചാരൂഢഃ സ്വയം പശ്യേന്നടനര്തകചാരണാന്
മഞ്ചിൽ ഇരുന്നു രാജാവ് തന്നെ നൃത്തക്കാരെയും നടന്മാരെയും ചാരന്മാരെയും കാണണം.
ദിഷ്ട്യാ കാര്യം പയോജ്യോതിരുക്തിപ്രത്യുക്തികാ വദേത് 4.140.
വിധിയുടെ പ്രകാരം കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നു; അപ്പോൾ പ്രശംസയും മറുപടിയും പറയണം.
മാര്ഗപാലീം പ്രബധ്നീയാത്തുംഗസ്തംഭേഽഥ പാദപേ
മാർഗ്ഗചിഹ്നം ഉയർന്ന തൂണിലോ വൃക്ഷത്തിലോ കെട്ടണം.
പൂജയിത്വാ ഗജാന്വാജീന്സാര്ധേ യാമത്രയേ ഗതേ
ആനകളെയും കുതിരകളെയും പൂജിച്ച്, രാത്രിയുടെ മൂന്നാം യാമം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ.
കൃതേ ഹോമേ ദ്വിജേന്ദ്രൈസ്തു ഗൃഹ്ണീയാന്മാര്ഗപാലികാമ്
പ്രധാന ദ്വിജന്മാർ ഹോമം ചെയ്തശേഷം മാർഗ്ഗചിഹ്നം എടുക്കണം.
സ്വശക്ത്യപേക്ഷയാ വാപി ഗൃഹ്ണീയാദ്വാമഭോജനൈഃ
അല്ലെങ്കിൽ, തനിക്കുള്ള ശേഷിയനുസരിച്ച് ഭക്ഷ്യദാനത്തോടെ അതു എടുക്കാം.
സംതാരയേത്സ സകലം മാര്ഗപാലീം ദദാതി യഃ
മാർഗ്ഗചിഹ്നം നൽകുന്നവൻ എല്ലാവരെയും സുരക്ഷിതമായി കടത്തുന്നു.
മാര്ഗപാലീതലേനേത്ഥം ഹയാ ഗാവോ ഗജാ വൃഷാഃ
മാർഗ്ഗചിഹ്നത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ കുതിരകൾ, പശുക്കൾ, ആനകൾ, കാളകൾ എന്നിവ.
മാര്ഗപാലീം സമുല്ലംഘ്യ നീരുജഃ സ്യാത്സുഖീ സദാ
മാർഗ്ഗചിഹ്നം കടന്നാൽ രോഗമില്ലാതെ എപ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാം.
പൂജാം കുര്യാന്നരഃ സാക്ഷാദ്ഭൂമൌ മംഡലകേ കൃതേ
ഭൂമിയിൽ വൃത്തം വരച്ചിടത്ത് തന്നെ പുരുഷൻ പൂജ നടത്തണം.