അപാമാര്ഗപല്ലവാന്വാ ഭ്രാഭയേന്മസ്തകോപരി
അപാമാർഗ്ഗം എന്ന ചെടിയുടെ ഇലകൾ തലക്കു മുകളിൽ കറക്കി കാണിക്കണം.
ഹര പാപമപാമാര്ഗ ഭ്രാമ്യമാണം പുനഃപുനഃ അപാമാര്ഗ നമസ്തേസ്തു ശരീരം മമ ശോധയ
പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണമേ, അപാമാർഗ്ഗമേ, വീണ്ടും വീണ്ടും കറക്കി കാണിക്കുമ്പോൾ. അപാമാർഗ്ഗമേ, നമസ്കാരം, എന്റെ ശരീരം ശുദ്ധീകരിക്കണമേ.
( ഇത്യപാമാര്ഗ ഭ്രമണ മന്ത്രഃ) തതശ്ച തര്പണം കാര്യം ധര്മരാജസ്യ നാമഭിഃ വൈവസ്വതായ കാലായ സര്വഭൂതക്ഷയായ ച ।।4.140.൧
(ഇതാണ് അപാമാർഗ്ഗം കറക്കി കാണിക്കുന്ന മന്ത്രം.) അതിനുശേഷം, ധർമരാജൻ, വൈവസ്വതൻ, കാലൻ, എല്ലാ ജീവികളുടെ സംഹാരകൻ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പേരുകൾ ഉച്ചരിച്ച് തർപ്പണം നടത്തണം.
നരകായ പ്രദാതവ്യോ ദീപഃ സംപൂജ്യ ദേവതാഃ
ദേവതകളെ ആരാധിച്ച്, നരകർക്കായി ഒരു വിളക്ക് അർപ്പിക്കണം.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദീനാം ഭവനേഷു മഠേഷു ച
ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ശിവനും മറ്റു ദേവന്മാരുടെയും വീടുകളിലും മഠങ്ങളിലും,
പ്രാകാരോദ്യാനവാപീഷു പ്രതോലീനിഷ്കുടേഷു ച മംദുരാസു വിവിക്താസു ഹസ്തിശാലാസു ചൈവ ഹി
ചുറ്റുമതിലുകളിലും തോട്ടങ്ങളിലും കിണറുകളിലും കവാടങ്ങളിലും നടപ്പുമുറ്റങ്ങളിലും, ഒറ്റപ്പെട്ട കുതിരശാലകളിലും ആനശാലകളിലും,
ഏവം പ്രഭാതസമയേഽമാവാസ്യായാം നരാധിപ
ഇങ്ങനെ, അമാവാസ്യയുടെ പ്രഭാതസമയത്ത്, രാജാവേ,
കൃത്വാ തു പാര്വണം ശ്രാദ്ധം ദധിക്ഷീരഘൃതാദിഭിഃ
തൈര്, പാല്, നെയ്യ് തുടങ്ങിയവ കൊണ്ട് പിതൃകര്മ്മം നടത്തി,
തതോഽപരാഹ്ണസമയേ ഘോഷയേന്നഗരേ നൃപഃ
അതിനുശേഷം ഉച്ച കഴിഞ്ഞ് രാജാവ് നഗരത്തില് അറിയിക്കണം,
ലോകശ്ചാപി പരേ ഹൃഷ്യേത്സുധാധവലിതാജിരേ
പാലുപോലെയുള്ള വെളുപ്പുള്ള മുറ്റങ്ങളില് ജനങ്ങളും സന്തോഷത്തോടെ ആഹ്ലാദിക്കുന്നു,
ദ്യൂതപാനരതോദൃപ്തനരനാരീമനോഹരേ ൧൮ . താംബൂലഹൃഷ്ട വദനേ കുങ്കുമക്ഷോദചര്ചിതേ
ജൂതവും മദ്യപാനവും ആസ്വദിക്കുന്ന പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും സന്തോഷത്തോടെ കൂടുന്ന സ്ഥലങ്ങളില്, പാനസരയും കുങ്കുമപ്പൊടി പുരട്ടിയ മുഖങ്ങളുമായി,
ദുകൂലപട്ടനേപഥ്യേ സ്വര്ണമാണിക്യഭൂഷിതേ 4.140.
നല്ല വസ്ത്രങ്ങളാലും പറ്റു വസ്ത്രങ്ങളാലും പൊന്നും രത്നങ്ങളും അണിഞ്ഞ്,
യുവതീജനസംകീര്ണവസ്ത്രോജ്ജ്വലവിഹാരിണി പ്രദോഷേ ദോഷരഹിതേ ശസ്തദോഷാഗമേ ശുഭേ
യുവതികള് നിറഞ്ഞ, ദീപ്തമായ മന്ദിരങ്ങളില്, വൈകുന്നേരം പിഴവില്ലാതെ, ഉത്തമമായ സമയമെത്തുമ്പോള്,
ശശിപൂര്ണമുഖാഭിശ്ച കന്യാഭിഃ ക്ഷിപ്തതണ്ഡുലമ്
ചന്ദ്രനുപോലെ നിറഞ്ഞ മുഖമുള്ള കന്യകള് അരി എറിഞ്ഞുകൊണ്ട്,
ഭ്രാമ്യമാണോ നതോ മൂര്ഘ്നി മനുജാനാം ജനാധിപഃ നീരാജനം തു തേനേഹ പ്രോച്യതേ വിജയപ്രദമ്
ജനങ്ങള്ക്കിടയില് തല താഴ്ത്തി ചുറ്റി നടന്ന് രാജാവ് ദീപാരാധന നടത്തുന്നു; അതാണ് വിജയത്തെ നല്കുന്നതെന്ന് പറയുന്നു,
തസ്മാജ്ജനേന കര്തവ്യം രക്ഷോദോഷഭയാപഹമ്
അതുകൊണ്ട്, ദുരിതവും ഭയവും അകറ്റുന്ന ഈ കര്മ്മം എല്ലാവരും ചെയ്യണം,
ക്ഷുദ്രോപസര്ഗരഹിതേ രാജചൌരഭയോജ്ഝിതേ
ചെറുതായുള്ള ഉപദ്രവങ്ങളോ, രാജാവിന്റെയും കള്ളന്മാരുടെയും ഭയമോ ഇല്ലാത്തിടത്ത്,
തതോഽര്ദ്ധരാത്രസമയേ സ്വയം രാജാ വ്രജേത്പുരമ്
അതിനുശേഷം അർദ്ധരാത്രി സമയത്ത് രാജാവ് സ്വയം നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കണം,
മഹതാ തൂര്യഘോഷേണ ജ്വലദ്ഭിര്ഹസ്തദീപകൈഃ
വലിയ വാദ്യശബ്ദത്തോടും കൈയില് തെളിയുന്ന വിളക്കുകളുമായി,
തം ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യമൃദ്ധിം ചൈവാത്മനഃ ശുഭാമ്
അത് കണ്ടു, രാജാവ് വലിയ അത്ഭുതവും സ്വന്തം ഭാഗ്യത്തിന്റെ ശോഭയും അനുഭവിക്കുന്നു,
ഏവം ഗതേ നിശാര്ധേ തു ജനേ നിദ്രാര്ദ്രലോചനേ നിഷ്ക്രാമ്യതേ പ്രഹൃഷ്ടാഭിരലക്ഷ്മീഃ സ്വഗൃഹാംഗണാത്
ഇങ്ങനെ രാത്രി പകുതി കഴിഞ്ഞ്, ജനങ്ങളുടെ കണ്ണുകള് ഉറക്കത്തില് നനഞ്ഞിരിക്കുമ്പോള്, ലക്ഷ്മി സന്തോഷത്തോടെ സ്വന്തം വീടിന്റെ മുറ്റം വിട്ട് പുറപ്പെടുന്നു,
തതഃ പ്രബുദ്ധേ സകലേ ജനേ ജാതമഹോത്സവേ 4.140.
അതിനുശേഷം എല്ലാവരും ഉണരുമ്പോള്, വലിയ ഉത്സവം ആരംഭിക്കുന്നു.
വേശ്യാ വിലാസിനീ സാര്ധം സ്വസ്തി മംഗലകാരിണീ
സുന്ദരിയായി അലങ്കരിച്ച വേശ്യയും, ഐശ്വര്യവും ഭാഗ്യവും കൂടെ ഉള്ളവളുമാണ്.
പിഷ്ടകോദ്വര്തനപരേ ഗുരുശുശ്രൂഷണാകുലേ
പിഷ്ടം പുരട്ടിയും ഉരിയാടിയും ഗുരുവിന് സേവനം ചെയ്യുന്നതിൽ മുഴുകിയവരാണ്.
സുവാസിനീഭ്യോ ദാനേ ച ദീയമാനേ യദൃച്ഛയാ
നന്നായി അണിഞ്ഞ സ്ത്രീകൾക്ക് ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് മനസ്സുതുറന്ന് നൽകണം.
സദ്ഭാവേനൈവ സന്തോഷ്യാ ദേവാഃ സത്പുരുഷാ ദ്വിജാഃ
നിഷ്കളങ്കമായ മനസ്സോടെ മാത്രം ദേവന്മാരെയും സന്മാർഗ്ഗികളെയും ദ്വിജന്മാരെയും സന്തോഷിപ്പിക്കാം.
വസ്ത്രൈസ്താംബൂലദാനൈശ്ച പുഷ്പകര്പൂരകുംകുമൈഃ
വസ്ത്രം, താമ്പൂലം, പുഷ്പം, കർപ്പൂരം, കുങ്കുമം എന്നിവ നൽകി.
ഗ്രാമൈര്വിഷയദാനൈശ്ച സാമംതനൃപതീന്ധനൈഃ
ഗ്രാമങ്ങളും പ്രദേശങ്ങളും കൂട്ടരാജാക്കന്മാരിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന ധനവും നൽകി.
സ്വയം രാജാ തോഷയേത്സ ജനാന്ഭൃത്യാന്പൃഥക്പൃഥക്
രാജാവ് തന്നെ, ആ ആളുകളെയും ഭൃത്യന്മാരെയും ഓരോരുത്തരെയും പ്രത്യേകം സന്തോഷിപ്പിക്കണം.
വൃഷഭാന്മഹിഷാംശ്ചൈവ യുധ്യമാനാന്പരൈഃ സഹ
കാളകളും മാഹിഷികളും മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം പോരാടുമ്പോൾ.