ശതം ചാപി ശതാര്ധം വാ തദര്ദ്ധം വാ യഥേച്ഛയാ
നൂറോ, നൂറിനരയോ, അതിന്റെ പാതിയോ, ഇഷ്ടാനുസരണം ദാനം ചെയ്യണം—
കാപാലികേഭ്യസ്തദ്ദേയം ദാസീദാസജനൈസ്തഥാ
അത് കാപാലികന്മാര്ക്കും, ദാസിമാര്ക്കും ദാസന്മാര്ക്കും നല്കണം.
തതോപരാഹ്ണസമയേ നവമ്യാം സ്യംദനേ സ്ഥിതാമ്
അതിനുശേഷം ഒമ്പതാം ദിവസം ഉച്ചയ്ക്ക് അവളെ ഒരു രഥത്തിൽ ഇരുത്തണം.
സഹസ്രൈഃ പുരുഷൈര്വാപി രഥയുക്തൈഃ സുശിക്ഷിതൈഃ 4.138.
ആയിരക്കണക്കിന് പുരുഷന്മാരോ, നല്ല പരിശീലനം ലഭിച്ച രഥസേനാനികളോ കൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ആകൃഷ്ടഖഡ്ഗൈര്വീരൈശ്ച ധാതുരക്തൈര്ഗജൈസ്തഥാ അലംകൃതാഭിര്നാരീഭിര്ബാലകൈഃ സുവിഭൂഷിതൈഃ
വാളുകൾ പിഴുതെടുത്ത വീരന്മാരും, ധാതുവും രക്തവും 묻ിയുള്ള ആനകളും, അലങ്കരിച്ച സ്ത്രീകളും, മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച കുട്ടികളും കൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
ഭൂതേഭ്യസ്തു ബലിം ദദ്യാന്മംത്രേണാനേന സാമിഷമ് ൧
ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, മാംസസഹിതം ഭൂതങ്ങൾക്ക് ബലി അർപ്പിക്കണം.
ത്രീംസ്ത്രീന്വാരാംസ്ത്രിശൂലേന ദിഗ്വിദിക്ഷു ക്ഷിപേദ്ബലിമ്
ത്രിശൂലം കൊണ്ട് മൂന്നു പ്രാവശ്യം എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും ബലി എറിയണം.
മരുതോഽഥാശ്വിനൌ രുദ്രാഃ സുപര്ണാ പന്നഗാ ഗ്രഹാഃ ൧൦൪ ശാകിന്യോ യക്ഷവേതാലാ യോഗിന്യഃ പൂതനാഃ ശിവാഃ
മരുതുകൾ, അശ്വിനികൾ, രുദ്രന്മാർ, സുബർണ്ണന്മാർ, പാമ്പുകൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ, ശാകിനികൾ, യക്ഷന്മാർ, വേതാലങ്ങൾ, യോഗിനികൾ, പൂതനമാർ, ശിവന്മാർ—
ദിക്പാലാ ലോകപാലാശ്ച യേ ച വിഘ്നവിനായകാഃ ൧
ദിക്കുകളുടെ രക്ഷകരും ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകരും വിഘ്നങ്ങൾ നീക്കുന്നവരും—
സവിഘ്നം മമ പാപം തേ ശാമ്യംതു പരിപന്ഥിനഃ। സൌമ്യാ ഭവംതു തൃപ്താശ്ച ഭൂതാഃ പ്രേതാഃ സുഖാവഹാഃ ।।൧
എന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും തടസ്സങ്ങളും അവരാൽ ശമിക്കട്ടെ; ഭൂതങ്ങളും പ്രേതങ്ങളും സുഖം നൽകുന്നവരായി, സൗമ്യരായി, തൃപ്തരായി മാറട്ടെ.
ഇത്യേവം ഭ്രാമയേദ്രാഷ്ട്രേ ദുര്ഗാം ദേവീ രഥേ സ്ഥിതാമ് ൧
ഇങ്ങനെ, രഥത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന ദുർഗ്ഗാദേവിയെ രാജ്യത്തുടനീളം കൊണ്ടുപോകണം.
അഥോത്പന്നേഷു വിപ്രേഷു ഭൂതശാംതിം സമാചരേത് ൧
പിന്നീട്, ബ്രാഹ്മണന്മാർ എത്തുമ്പോൾ, ഭൂതശാന്തി നടത്തണം.
ഏവം യേ കുര്വതേ യാത്രാം രാജാനോഽന്യേഽപി മാനവാഃ 4.138.൧൧
ഇങ്ങനെ ഈ യാത്ര നടത്തുന്ന രാജാക്കന്മാരും മറ്റു മനുഷ്യരും—
തേ സര്വേ പാപനിര്മുക്താ യാംതി ഭാഗവതീം പുരീമ് ।।൧
അവരൊക്കെയും പാപമുക്തരായി ഭഗവതിയുടെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ന തേഷാം ശാവകോ നാഗ്നിര്ന ചൌരാ ന വിനായകാഃ
അവർക്കു ശവമോ അഗ്നിയോ കള്ളനോ വിനായകനോ ഉണ്ടാകില്ല.
നീരുജഃ സുഖിനോ ഭോഗഭോക്താരോ ഭയവര്ജിതാഃ
അവർ രോഗരഹിതരും സന്തോഷവാന്മാരും ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവരും ഭയമില്ലാത്തവരുമാണ്.
ഇത്യേഷ തേ സമാഖ്യാതോ ദുര്ഗാദേവ്യാ മഹോത്സവഃ
ഇങ്ങനെ ദുർഗ്ഗാദേവിയുടെ മഹോത്സവം നിനക്കു വിശദീകരിച്ചു.
ശൂലാഗ്രഭിന്നമഹിഷാസുരപൃഷ്ഠവിഷ്ടാമൃത്ഖാതഖഡ്ഗരുചിരാംഗദബാഹുദണ്ഡാമ്
ശൂലത്തിന്റെ അഗ്രംകൊണ്ട് തുളഞ്ഞ മഹിഷാസുരന്റെ പുറത്ത് ഇരിക്കുന്നവളാണ് അവൾ; അവളുടെ കൈയിൽ കങ്കണവും വാളും മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നു.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ മഹാനവമീവ്രതവര്ണനംനാമാഷ്ടത്രിംശദുത്തരശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപർവ്വത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദ്ധിഷ്ഠിരനും നടത്തിയ സംഭാഷണത്തിൽ മഹാനവമി വ്രതത്തിന്റെ വിവരണം ഉള്ള നൂറ്റിമുപ്പത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
മഹേന്ദ്രധ്വജമഹോത്സവവര്ണനമ് വിജയാര്ഥം മഹേന്ദ്രസ്യ ധ്വജയഷ്ടിഃ പ്രതിഷ്ഠിതാ
മഹേന്ദ്രന്റെ വിജയത്തിനായി അവന്റെ പതാകയുടെ ദണ്ഡം സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഇതാണ് മഹേന്ദ്രധ്വജ മഹോത്സവത്തിന്റെ വിവരണം.
മേരോരുപരി സംസ്ഥാപ്യ സിദ്ധവിദ്യാധരോരഗൈഃ
മേറു മലയുടെ മുകളിൽ സിദ്ധന്മാരെയും വിദ്യാധരന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും കൂട്ടി അതിനെ സ്ഥാപിച്ചു.
സ്വച്ഛത്രഘംടാപിടകൈഃ കിംകിണീബദ്ധബുദ്ബുദൈഃ ഗതാ രസാതലം ദൈത്യാ ദേവാശ്ചാപി ദിവി സ്ഥിതാഃ
തങ്ങളുടെ കുടകളും മണികളും പെട്ടികളും കിംകിണികൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ബുബ്ബുദങ്ങളുമൊക്കെയും എടുത്ത് അസുരന്മാർ പാതാളത്തിലേക്ക് പോയി; ദേവന്മാർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ തന്നെ നിന്നു.
തതഃ പ്രഭൃതി താം ദിവ്യാമിംദ്രയഷ്ടിം യജംതി തേ
അത് മുതൽ അവർ ആ ദിവ്യമായ ഇന്ദ്രദണ്ഡിനെ ആരാധിച്ചു.
അതഃ സ്വര്ഗം ഗതോ രാജാ ഭൂരിപുണ്യവശാദ്വസുഃ
അതിനാൽ രാജാവായ വസുർ, തന്റെ വലിയ പുണ്യഫലത്താൽ, സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തി.
തസ്മൈ ദതാ മഹേന്ദ്രേണ വസുയഷ്ടിഃ പ്രഗൃഹ്യതാമ്
അവനു മഹേന്ദ്രൻ വസുദണ്ഡം സമ്മാനിച്ചു; അത് സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ്.
അവതാര്യ വര്ഷാസമയേ സര്വൈര്നൃപതിഭിഃ സഹ
മഴക്കാലത്ത് എല്ലാ രാജാക്കളോടൊപ്പം അതിനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
മഹേന മഘവാ പ്രീതോ ദദൌ പുണ്യം വസോര്വരമ്
മഹത്തായ മഘവാൻ സന്തോഷത്തോടെ വസുവിന് പുണ്യമായ വരം നൽകി.
യേഷു ദേശേഷു മനുജാ ഭക്തിഭാവപുരഃസരാഃ
ആ പ്രദേശങ്ങളിൽ ഭക്തിയോടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്ന മനുഷ്യർ,
തേഷു ദേശേഷു മുദിതാഃ പ്രജാ രോഗവിവര്ജിതാഃ 4.139.
അവിടെയുള്ള ജനങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ രോഗരഹിതരായി ജീവിക്കുന്നു.
ഭവിഷ്യംതി സുവേഷാശ്ച സുഭാഷാശ്ച സുഭൂഷണാഃ
അവർ ഭംഗിയായി അണിഞ്ഞ്, മനോഹരമായി സംസാരിച്ച്, മനോഹരമായ അലങ്കാരങ്ങൾ ധരിച്ചവരാകും.