ഏവം യഃ കുരുതേ പാര്ഥ സുഖദം തു രഥോത്സവമ്
പാർഥാ, ഇങ്ങനെ സന്തോഷകരമായ രഥോത്സവം നടത്തുന്നവൻ,
യഃ കാരയിത്വാ സൌവര്ണം രൌപ്യം വാ രഥമുത്തമമ്
സുവർണ്ണം അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളി കൊണ്ടു ഉത്തമമായ രഥം നിർമ്മിച്ചവൻ,
വര്ണകൈശ്ചിത്രിതം ദിവ്യം ദാരുജം വാ സുശോഭനമ്
അല്ലെങ്കിൽ നിറങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച ദിവ്യമായ, ഭംഗിയുള്ള മരത്തിരഥം നിർമ്മിച്ചവൻ,
സ മര്ത്യലോകേ സുചിരാത്സുഖാനി ച സമശ്നുതേ
അവൻ ഈ മനുഷ്യലോകത്തിൽ ദീർഘകാലം സന്തോഷം അനുഭവിക്കും.
സ്ഥാപയേത്സര്വഭാഗേ തു ഗേയം വാദ്യപുരഃസരമ് 4.134.
അവൻ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലും സംഗീതവും പാട്ടും വാദ്യങ്ങൾ മുന്നിൽ വെച്ച് ഒരുക്കണം.
തത്രാപി ജാഗരം കുര്യാദ്വാദ്യഗീതസുമം ഗലൈഃ
അവിടെയും വാദ്യങ്ങൾ, ഗാനം, പൂമാലകൾ എന്നിവയോടെ ജാഗരവും നടത്തണം.
പ്രേക്ഷണീയവിനോദേന താം രാത്രിമതിവാഹയേത്
അവിടെ ആ രാത്രി മനോഹരമായ വിനോദങ്ങൾ കൊണ്ടു കഴിക്കണം.
മഹായാത്രാം പ്രകുര്വീത തത്രാപ്യദ്ഭുതചേഷ്ടിതമ് ൬൩ പൂജയിത്വാ വിധാനേന ഷഷ്ഠേഽഹ്നി ഭവനം നയേത്
അവിടെ വലിയ യാത്രയും അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തികളും നടത്തണം; നിയമപ്രകാരം പൂജിച്ച ശേഷം ആറാം ദിവസം ഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം.
സര്വപാപഹരാ പുണ്യാ കിഞ്ചിദന്യന്നിബോധ മേ
ഇത് എല്ലാ പാപങ്ങളും നീക്കുന്ന പുണ്യമാണ്; ഇനി മറ്റൊന്ന് കേൾക്കൂ.
പഞ്ചമ്യാം പംകജകരാം പൂജയേദ്വാ സരസ്വതീമ്
അഞ്ചാം ദിവസം, പുഷ്പം കൈയിൽ പിടിച്ചുള്ള സരസ്വതിയെ പൂജിക്കണം.
അഷ്ടമ്യാം ച ചതുര്ദശ്യാം സമ്പൂജ്യഃ ശശിശേഖരഃ
എട്ടാം ദിവസവും പതിനാലാം ദിവസവും, ചന്ദ്രകിരീടധാരിയെ പൂജിക്കണം.
ദശമ്യാമൃഷയഃ ശാംതാഃ സര്വേ വ്യാസപുരസ്സരാഃ
പത്താം ദിവസം, ശാന്തരായ എല്ലാ ഋഷികളും, വ്യാസൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നവരും, ആദരിക്കപ്പെടണം.
ത്രയോദശ്യാം ത്രിനേത്രോത്ഥവഹ്നിനാ ശാംതവിഗ്രഹമ്
പതിന്മൂന്നാം ദിവസം, മൂന്നു കണ്ണുള്ളവനിൽ നിന്നു ഉദിച്ച അഗ്നിയാൽ ആ രൂപം ശാന്തമായി.
ആംദോലകേ മദനകേ രഥയാത്രാസു ചൈവ ഹി യാത്രാ വാസംതികീ ചേയം ചിത്തസ്വാസ്ഥ്യകരീ പരാ।।4.134.
ആണ്ടോലക ഉത്സവത്തിലും, പ്രണയോത്സവത്തിലും, രഥയാത്രകളിലും, ഈ വസന്തയാത്ര മനസ്സിന് പരമമായ സമാധാനം നൽകുന്നു.
സമ്യക്സുധാധവലിതേ ഭവനേ സുരാണാമംതസ്സുവസ്ത്രമണിമൌക്തികദാനചിത്രേ
സമ്യകമായി അമൃതം കൊണ്ടു വെള്ളപൂശിയ ഭവനത്തിൽ, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ, വസ്ത്രങ്ങളും രത്നങ്ങളും മുത്തുകളും ദാനം ചെയ്യുന്നു.
മദനമഹോത്സവവര്ണനമ് ഉമാപതിഃ പശുപതിര്ധ്യാനാസക്തോ ബഭൂവ ഹ
ഉമയുടെ ഭർത്താവും പശുപതിയും ധ്യാനത്തിൽ മുഴുകി.
ബ്രഹ്മാദിഭിഃ സമാമംത്ര്യ വിബുധൈഃ പുത്രലബ്ധയേ
ബ്രഹ്മാദി ദേവന്മാർ പുത്രലാഭത്തിനായി ക്ഷണിച്ചു.
പ്രഹിതഃ ക്ഷോഭണാര്ഥായ സമര്ഥ ഇതി മന്മഥഃ
അവനെ ഉണർത്താൻ കഴിവുള്ളവനെന്നു കരുതി കാമദേവനെ അയച്ചു.
രതിപ്രീതിമദോന്മാദവസംതശ്രീസഹായവാന്
രതി, പ്രীতি, മദം, വസന്തദേവി എന്നിവരോടൊപ്പം കാമദേവൻ പോയി.
ആമ്രാശോകവനോത്തംസോ മാലതീകൃതശേഖരഃ
മാവും അശോകവൃക്ഷവും കൊണ്ടുള്ള മാലകൾ ധരിച്ച്, മല്ലികപൂക്കൾ കിരീടമാക്കി അലങ്കരിച്ച്.
ഝല്ലരീവാദ്യസംഘുഷ്ടഭാംഡാഗാരികലേഖകഃ
താളവും മറ്റ് വാദ്യങ്ങളും മുഴങ്ങുമ്പോൾ, ഭണ്ഡാഗാരത്തിലെ എഴുത്തുകാരോടൊപ്പം.
ദക്ഷിണാനിലഗംധാഢ്യഃ കടാക്ഷേക്ഷിതവര്ഷവാന്
തെക്കേ കാറ്റിന്റെ സുഗന്ധം നിറഞ്ഞു, കണ്ണിന്റെ കോണിലൂടെ കാഴ്ചകൾ ചിതറിച്ചു.
സ പുഷ്പചാപമാകൃഷ്യ മദനോന്മാദനം ശരമ്
പൂക്കളാൽ നിർമ്മിച്ച വില്ലും പ്രണയഭാവം ഉണർത്തുന്ന അമ്പും കാമദേവൻ എറിഞ്ഞു.
ബുദ്ധ്വാ തം തസ്യ സംകല്പം രുദ്രഃ ക്രോധാജ്ജ്വലന്രുഷാ
അവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലാക്കി, രുദ്രൻ കോപത്തോടെ ജ്വലിച്ചു.
കാമോ വിലോകിതസ്തേന ഭസ്മീഭൂതശ്ച തത്ക്ഷണാത് 4.135.
കാമദേവനെ കണ്ട ഉടൻ തന്നെ അവൻ ചാരമായ് തീർന്നു.
കരുണം വിലപംത്യൌ തേ സര്വമന്യദ്ദിശം ഗതമ്
അവർ ദുഃഖത്തോടെ വിലപിച്ചു, മറ്റെല്ലാം മറ്റു ദിശകളിലേക്ക് പോയി.
ഭഗവന്നസ്മദര്ഥേ തം കാമം നിര്ദഗ്ധവാനസി
ഭഗവാനേ, ഞങ്ങളുടെ വേണ്ടി നീ കാമദേവനെ ദഹിപ്പിച്ചു.
കുരു പ്രസാദം ദേവേശ രതിപ്രീത്യേ വൃഷധ്വജ
ദേവേശാ, വൃഷധ്വജാ, രതിയുടെ പ്രീതിക്കായി ദയചെയ്യണം.
തച്ഛ്രുത്വാ തു മഹാദേവോ ഹൃഷ്ടഃ പ്രോവാച പാര്വതീമ്
ഇത് കേട്ട മഹാദേവൻ സന്തോഷത്തോടെ പാർവതിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു.
മയാ ദഗ്ധസ്യ കാമസ്യ പുനരാഗമനം കുതഃ
ഞാൻ ദഹിപ്പിച്ച കാമദേവന് വീണ്ടും വരാൻ എങ്ങനെയാകും?