മൂഢോഹം ധനഗര്വേണ മദാംധീകൃതലോചനഃ 3.2.29.
ധനത്തിന്റെ അഭിമാനത്തിൽ ഞാൻ മൂഢനായി, മദത്തിൽ കണ്ണുകൾ മങ്ങിയവനായി മാറിയിരിക്കുന്നു.
ക്ഷമസ്വ മമ ദൌരാത്മ്യം തപോ ധാമ്നേ ഹരേ നമഃ
എന്റെ ദുഷ്ടത ക്ഷമിക്കണമേ; തപസ്സിന്റെ ആധാരമായ ഹരേ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ഇതി സ്തുത്വാ ലക്ഷമുദ്രാഃ സ്ഥാപിതാഃ സ്വപുരോധസി
ഇങ്ങനെ സ്തുതിച്ചശേഷം, ലക്ഷം നാണയങ്ങൾ തന്റെ പുരോഹിതന്റെ മുമ്പിൽ വച്ചു.
തുഷ്ടോ നാരായണഃ പ്രാഹ വാംഛാ പൂര്ണാ ഭവേത്തു തേ അംതേ സാംനിധ്യമാസാദ്യ മോദസേ ത്വം മയാ സഹ
സന്തുഷ്ടനായ നാരായണൻ പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറട്ടെ. അവസാനം, എന്റെ സാന്നിധ്യം പ്രാപിച്ച് നീ എന്നോടൊപ്പം സന്തോഷിക്കും.'
ഇത്യുക്ത്വാന്തര്ദധേ വിഷ്ണുഃ സാധുശ്ച സ്വാശ്രമം യയൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് വിഷ്ണു അപ്രത്യക്ഷനായി; സത്പുരുഷൻ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ആഗത്യ നഗരാഭ്യാശേ പ്രാഹി ണോദ്ദ്രുതമാശ്രമമ്
നഗരത്തിനടുത്തെത്തി, അവൻ ആശ്രമം വേഗത്തിൽ അയച്ചു.
ജാമാത്രാ സഹിതഃ സാധുഃ കൃതകൃത്യഃ സമാഗതഃ
മരുമകനോടൊപ്പം സത്പുരുഷൻ തന്റെ കര്ത്തവ്യം പൂർത്തിയാക്കി എത്തി.
പൂജാഭാരം സുതായൈ സാ ദത്ത്വാ നൌകാംതികം യയൌ
അവൾ പൂജയുടെ ഭാരവും മകള്ക്ക് നൽകി, കപ്പലിന്റെ അരികിലേക്ക് പോയി.
കലാവതീ ത്വവജ്ഞായ പ്രസാദം സത്വരാ യയൌ
കലാവതി ദയയെ അവഗണിച്ച് വേഗത്തിൽ പോയി.
അവജ്ഞാനാത്പ്രസാദസ്യ നൌകാശംഖപതേരഥ
ദയയെ അവഗണിച്ചതിനാൽ, പിന്നെ കപ്പലിന്റെ ക്യാപ്റ്റൻ—
മഗ്നം ജാമാതരം പശ്യന്വിലലാപ സ മൂര്ച്ഛിതഃ 3.2.29.
മരുമകൻ മുങ്ങിപ്പോയത് കണ്ടു, അവൻ അന്ധനായ് വിലപിച്ചു.
തതഃ കലാവതീ ദൃഷ്ട്വാ പപാത ഭുവി മൂര്ച്ഛിതാ
അത് കണ്ട കലാവതി നിലത്ത് വീണു, അന്ധയായി.
ഹാ നാഥ പ്രിയ ധര്മജ്ഞ കരുണാകരകൌശല പത്യുരര്ദ്ധം ഗതം കസ്മാദര്ദ്ധാംഗം ജീവനം കഥമ്
ഹാ നാഥാ, പ്രിയനേ, ധർമ്മം അറിയുന്നവനേ, കരുണയിൽ നിപുണനേ, എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ പാതി എവിടെ പോയി? പാതി ശരീരത്തിൽ എങ്ങനെ ജീവിക്കാം?
സരോജനേത്രാംബുകണാന്വിമുംചതീ മുക്താവലീഭിസ്തനകുഡ്മലാംചിതാ
താമരക്കണ്ണുകളോടെ, മുത്തുകളുടെ മാലകളും മുളകുടങ്ങളുമണിഞ്ഞ അവൾ കണ്ണുനീർ ചൊരിഞ്ഞു.
ഹാ സത്യനാരായണ സത്യസിംധോ മഗ്നം ഹി മാമു ദ്ധര തദ്വിയോഗേ
ഹാ സത്യനാരായണാ, സത്യത്തിന്റെ സമുദ്രമേ, വേർപാടിന്റെ ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയിരിക്കുന്ന എന്നെ ഉയർത്തണമേ.
സാധോ കലാവതീ ക്ഷിപ്രം മത്പ്രസാദം ഹി ഭോജയേത്
സത്പുരുഷനേ, കലാവതി വേഗത്തിൽ എന്റെ കൃപ അർപ്പിക്കട്ടെ.
ഇത്യാകാശേ വചഃ ശ്രുത്വാ വിസ്മിതാ തച്ചകാര സാ
ആകാശത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു, പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ചെയ്തു.
തത്രൈവ സാധുഃ സാഹ്ലാദോ ഭക്ത്യാ പരമയാ യുതഃ
അവിടെ ആ സന്മാർഗ്ഗി പരമഭക്തിയോടെ മഹാനന്ദത്തിൽ മുഴുകി നിന്നു.
തേന വ്രതപ്രഭാവേന പുത്രപൌത്രസമന്വിതഃ
ആ വ്രതത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ പുത്രന്മാരും മക്കളുംകൊണ്ട് വളരെയധികം അനുചിതനായി.
ഇതിഹാസമിമം ഭക്ത്യാ ശൃണുയാദ്യോ ഹി മാനവഃ
ആർക്കായാലും ഈ കഥ ഭക്തിയോടെ കേൾക്കുന്നവന്
ഇതി തേ കഥിതം വിപ്ര വ്രതാനാമുത്തമം വ്രത 3.2.29.
ഇങ്ങനെ, ബ്രാഹ്മണാ, വ്രതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വ്രതം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
വ്രതാനാം ചൈവ സര്വേഷാം ശ്രേഷ്ഠം നാരായണവ്രതമ്
എല്ലാ വ്രതങ്ങളിലും നാരായണവ്രതം തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമം.
ത്വന്മുഖേന ശ്രുതം സൂത താപത്രയവിനാശനമ്
സൂതാ, നിന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടത്, അതാണ് മൂന്ന് തരത്തിലുള്ള ദുഃഖങ്ങൾ നീക്കുന്നതെന്ന്.
സര്വേഷാം ബ്രഹ്മചര്യാണാം ബ്രഹ്മചര്യേ ഹി കിം പരമ്
എല്ലാ ബ്രഹ്മചര്യങ്ങളിലും ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽക്കാൾ ഉയർന്നത് എന്താണ്?
വേദവേദാംഗതത്ത്വജ്ഞോ യമലോകഭയാന്വിതഃ
വേദവും അതിന്റെ അംശങ്ങളും അറിയുന്നവനും, യമലോകത്തിന്റെ ഭയത്തിൽ പെടുന്നവനും,
ജ്ഞാത്വാ ഘോരതമം കാലം കലി കാലമധര്മജമ്
അധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് ജനിച്ച ഈ ഭയങ്കരമായ കലിയുഗം അറിയുന്നവൻ,
കേനാശ്രമേണ വര്ണേന മമ ശ്രേയോ ഭവേദിഹ
ഏത് ആശ്രമത്തിലോ വർണ്ണത്തിലോ നിന്നാണ് എനിക്ക് ഇവിടെ ഉത്തമഫലം ലഭിക്കുക?
വാനപ്രസ്ഥഃ കലൌ നാസ്തി ബ്രഹ്മചര്യം ക്വചിത്ക്വചിത്
കലിയുഗത്തിൽ വാനപ്രസ്ഥം ഇല്ല; ബ്രഹ്മചര്യവും അപൂർവമായി മാത്രം കാണാം.
അതഃ സ്ത്രീ സംഗ്രാഹ്യോ മയാ ഘോരേ കലൌ യുഗേ തര്ഹി മേ സഫലം ജന്മ മമ ശ്രേയോ ഭവേദിഹ
അതിനാൽ, ഈ ഭയങ്കരമായ കലിയുഗത്തിൽ ഞാൻ ഒരു ഭാര്യയെ സ്വീകരിക്കണം; അപ്പോൾ എന്റെ ജന്മം ഫലപ്രദമാകും, എനിക്ക് ഉത്തമഫലവും ലഭിക്കും.
ഇത്യേവം സംമതം കൃത്വാ ശിവാം മംഗലദായിനീമ് വിശ്വേശ്വരീം ജഗന്മൂര്തിം സച്ചിദാനംദരൂപിണീമ്
ഇങ്ങനെ തീരുമാനിച്ച്, ഞാൻ ശുഭവും മംഗളദായിനിയുമായ, വിശ്വേശ്വരിയായ, സച്ചിദാനന്ദസ്വരൂപമായ ദേവിയെ ആരാധിച്ചു.