ഏവം ഢൌംഢിതമാത്രസ്യ സ ദോഷഃ പ്രശമം വ്രജേത്
ഇങ്ങനെ ദോഷം അകറ്റിയാൽ അതിന്റെ ദോഷഫലം ഉടൻ തന്നെ ശമിക്കും.
പ്രവൃത്തേ മാധവേ മാസി പ്രതിപദ്ഭാസ്കരോദയേ
മധു മാസം ആരംഭിച്ച് ആദ്യ ദിവസം സൂര്യോദയത്തിൽ,
വംദയേദ്ധോലികാഭൂതിം സര്വദുഷ്ടോപശാംതയേ
എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ശാന്തിയാകാൻ ഹോളികയുടെ ചാരത്തെ ആരാധിക്കണം.
മംഡിതേ ചര്ചിതേ ചൈവ ഉപലിപ്തേ ഗൃഹാജിരേ
അലങ്കരിച്ചും ആദരിച്ചും ലേപിച്ചും ചെയ്ത വീട്ടുമുറ്റത്ത്,
തന്മധ്യേ സ്ഥാപയേത്പീഠം ശുക്ലവസ്ത്രോത്തര ച്ഛദമ്
അതിനിടയിൽ വെള്ള വസ്ത്രം വിരിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പീഠം വെക്കണം.
സാക്ഷതം സഹിരണ്യം ച സിതചന്ദനചര്ചിതമ് 4.132.
അവിടെ പൊന്നും വെള്ള ചന്ദനവും പുരട്ടിയ ധാന്യവും വെക്കണം.
ആസനേ ചോപവിഷ്ടസ്യ ബ്രഹ്മഘോഷേണ ഭാരത
ആ പീഠത്തിൽ ഇരുന്ന്, ബ്രഹ്മഘോഷം മുഴക്കിക്കൊണ്ട്,
പദ്മരാഗോത്തരപടാ ശ്രേഷ്ഠാംശുകവിഭൂഷിതാ
താമര നിറമുള്ള മുകളിൽ ധരിക്കുന്ന വസ്ത്രവും ഉത്തമ വസ്ത്രാഭരണവും അണിഞ്ഞ്,
ചര്ചാപയിത്വാ ശ്രീഖംഡമായുരാരോഗ്യവൃദ്ധയേ
ആയുസ്സും ആരോഗ്യം വർദ്ധിക്കാനായി സുഗന്ധമുള്ള ചന്ദനം പുരട്ടിയ ശേഷം,
മനോഭവസ്യ സാ പൂജാ ഋഷിഭിഃ സംപ്രദര്ശിതാ
മനസ്സിലെ ആഗ്രഹത്തിന്റെ ഈ പൂജാ വിധി ഋഷിമാർ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
സത്യം ഹൃദിസ്ഥകാമസ്യ തത്പൂര്തിര്ജായതേഞ്ജസാ
ഹൃദയത്തിൽ ആഗ്രഹം വസിക്കുന്നവന്റെ ആഗ്രഹം സത്യമായ് നേരിട്ട് നിറവേറും.
ദദ്യാദ്ദാനം യഥാശക്ത്യാ കാമോ മേ പ്രീയതാമിതി
എന്റെ ആഗ്രഹം തൃപ്തിയാകട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞ്, കഴിയുന്നത്ര ദാനം നൽകണം.
പ്രാശ്നീയാത്പ്രഥമം ചാന്നം തതോ ഭുഞ്ജീത കാമതഃ
ആദ്യം അന്നം രുചിച്ചു നോക്കി, പിന്നെ ഇഷ്ടം പോലെ ഭക്ഷിക്കണം.
അനായാസേന സിധ്യംതി തസ്യ സര്വേ മനോരഥാഃ
അവന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും എളുപ്പത്തിൽ സിദ്ധിക്കും.
പുത്രപൌത്രസമായുക്തഃ സുഖം തിഷ്ഠതി മാനവഃ
മകന്മാരും മുമ്മക്കളും ചുറ്റുമുള്ള മനുഷ്യൻ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.
പുണ്യാ പവിത്രാ ജയദാ സര്വവിഘ്രവിനാശിനീ 4.132.
ഈ അനുഷ്ഠാനം പുണ്യമുള്ളതും വിശുദ്ധവുമായതും ജയപ്രദമായതും എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീക്കുന്നതുമാണ്.
വൃത്തേ തുഷാരസമയേ സിതപഞ്ചദശ്യാം പ്രാതര്വസന്തസമയേ സമുപസ്ഥിതേ ച
തണുത്ത കാലം കഴിഞ്ഞ്, വെളുത്ത പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, പുലർച്ചെ, വസന്തം എത്തുമ്പോള്—
ആന്ദോലകവിധിവര്ണനമ് ദമനേന കഥം ലോകൈഃ പൂജ്യംതേ നാകനായകാഃ
ആണ്ടോലനത്തിന്റെ രീതി വിവരണം: നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ സ്വര്ഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാരെ മനുഷ്യര് എങ്ങനെ ആരാധിക്കുന്നു എന്ന്—
ദോലാംദോലനമാഹാത്മ്യം രഥയാത്രാമഹോത്സവമ്
ആണ്ടോലനത്തിന്റെ മഹത്വവും, രഥയാത്രയുടെ വലിയ ഉത്സവവും—
യദേതദ്ഭവതാ പൃഷ്ടം തച്ഛൃണുഷ്വ വദാമി തേ ।। ൩൪ പുരാ സുരാണാമാവാസേ മംദരേ ചാരുകംദരേ
നീ ചോദിച്ചതു കേള്ക്കു, ഞാൻ പറയാം: പഴയകാലത്ത്, ദേവതകളുടെ വാസസ്ഥലമായ മന്ദരപര്വ്വതത്തിലെ മനോഹരമായ കുന്നില്—
തസ്യ ഗംധമനാഘ്രേയമാഘ്രായ സുരയോഷിതഃ
അവിടെ, ദേവസ്ത്രികള് ഒരിക്കലും അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു സുഗന്ധം വീശി അനുഭവിച്ചു—
ഋഷയോ നിയമാംസ്ത്യക്ത്വാ പ്രാദ്രവംത ഗൃഹാന്പ്രതി ।। ന വേദാധ്യയനേ ധ്യാനേ രതിസ്തേഷാം ബഭൂവ ഹ
മുനികള് തങ്ങളുടെ വ്രതങ്ങള് ഉപേക്ഷിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് ഓടി; വേദപാഠത്തിലും ധ്യാനത്തിലും ഇനി അവര്ക്ക് ആസ്വാദനമുണ്ടായില്ല.
അപരാധാദ്വിഘടിതം യദ്ബഭൂവ പ്രിയേ പരമ്
ഒരു പാപം കൊണ്ടു വലിയൊരു കലഹം സംഭവിച്ചു, പ്രിയേ.
ഗംധേനാകുലിതം ലോകം ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മാ തമബ്രവീത്
ആ സുഗന്ധം കൊണ്ട് ലോകം അലമുറയിലായതു കണ്ടു ബ്രഹ്മാവ് അവനോട് പറഞ്ഞു—
ബ്രഹ്മോവാച ജാതസ്ത്വം ലോകദമനാന്നൂനം ദമനകോ മയാ
ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: നീ ലോകത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തില് ജനിച്ചവനാണ്, അതുകൊണ്ടു നിന്നെ ഞാന് ദമനകന് എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
യത്സംതസ്ത്വനുമന്യംതേ സര്വാ തിശയവര്ജിതമ് 4.133.
ധര്മ്മശീലികള് അംഗീകരിക്കുന്നതെന്തും അതില് അതിക്രമം ഒന്നുമില്ലാതെ ഇരിക്കണം.
ഏകസ്യാപ്യപകാരം യഃ കരോതി സ നരാധമഃ
ഒരാളെയും ദോഷം ചെയ്യുന്നവന് മനുഷ്യരില് ഏറ്റവും താഴ്ന്നവനാണ്.
ദൃഷ്ടാര്ഥബാധകം കര്മ ന കര്തവ്യം കഥംചന
പ്രത്യക്ഷമായ ദു:ഖം ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രവൃത്തികള് ഒരിക്കലും ചെയ്യരുത്.
തതഃ സ്വയം പ്രഭജതി ദൈവേ പിത്ര്യേ ച കര്മണി
അതിനുശേഷം, ദൈവത്തിനും പിതാക്കന്മാര്ക്കുമുള്ള കര്മങ്ങളില് സ്വയം ഏര്പ്പെടുന്നു.
സ്വഭാവ ഏഷ മേ ബ്രഹ്മംസ്ത്വയാ സൃഷ്ടഃ പുരാ വിഭോ
ഇതാണ് എന്റെ സ്വഭാവം, ബ്രഹ്മനേ, നീ തന്നെ എനിക്കു പഴയകാലത്ത് നല്കിയതാണിത്.