മിത്രാണ്യമിത്രാന്മധ്യസ്ഥാന്പരാന്സ്വാംശ്ച പുനഃ പുനഃ
ബന്ധുക്കള്, മക്കള്, ഭാര്യ, വയല്, ധാന്യം, സമ്പത്ത് എന്നിവയിലും,
തതശ്ച പ്രയതഃ കുര്യാദുത്സര്ഗം സര്വകര്മണാമ്
സുഹൃത്തുക്കള്, ശത്രുക്കള്, മധ്യസ്ഥര്, അന്യജനം, സ്വന്തം ആളുകള് ഇവരിലൊക്കെയും വീണ്ടും വീണ്ടും,
പരിത്യജാമ്യഹം ഭോഗാംസ്ത്യജാമി സുഹൃദോഽഖിലാന്
അതിനുശേഷം, ആത്മശുദ്ധിയോടെ എല്ലാ കര്മ്മങ്ങളും ഉപേക്ഷിക്കണം.
സ്രഗ്ഭൂഷണാദികം ഗേയം ദാനമാസനമേവ ച 4.126.
സുഖങ്ങള് ഉപേക്ഷിക്കുന്നു; എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കളെയും വിട്ടുകളയുന്നു.
നൈമിത്തികാസ്തഥാ കാമ്യാഃ ശ്രാദ്ധധര്മാദയോജ്ഝിതാഃ
മാല, അലങ്കാരം, പാട്ട്, ദാനം, ഇരിപ്പിടം എന്നിവയും ഉപേക്ഷിക്കണം.
പദ്ഭ്യാം കരാഭ്യാം വിഹരന്കുര്വാണഃ കര്മ ചോദ്വഹന്
അവസരപ്രായമായും ഇഷ്ടപ്രായമായും ചെയ്യുന്ന കര്മ്മങ്ങള്, ശ്രാദ്ധം പോലുള്ള ധാര്മ്മിക കര്മ്മങ്ങള് എന്നിവയും ഉപേക്ഷിക്കണം.
നഭസി പ്രാണിനോ യേ ച യേ ജലേ യേ ച ഭൂതലേ
കാലും കൈയും ഉപയോഗിച്ച് നടക്കുമ്പോഴും, കര്മ്മങ്ങള് ചെയ്യുമ്പോഴും, ഭാരങ്ങള് ചുമക്കുമ്പോഴും,
ധാന്യാദിഷു ച വസ്ത്രേഷു ശയനേഷ്വാസനേഷു ച
ആകാശത്ത് ജീവിക്കുന്നവരും, ജലത്തില് ജീവിക്കുന്നവരും, ഭൂമിയിലുമുള്ളവരും,
ന മേഽസ്തി ബാംധവഃ കശ്ചിദ്വിഷ്ണും മുക്ത്വാ ജഗദ്ഗുരുമ്
ധാന്യങ്ങളിലും മറ്റു വസ്തുക്കളിലും, വസ്ത്രങ്ങളിലും, കിടക്കയിലും ഇരിപ്പിടത്തിലും,
പാര്ശ്വതോ മൂര്ധ്നി ഹൃദയേ ബാഹുഭ്യാം ചൈവ ചക്ഷുഷോഃ
വിഷ്ണുവായ ലോകഗുരുവിനെ ഒഴികെ എനിക്ക് മറ്റാരും ബന്ധുവില്ല.
ഇതി സര്വം സമുത്സൃജ്യ ധൃത്വാ സര്വേശമച്യുതമ്
പാര്ശ്വത്ത്, തലയിലോ, ഹൃദയത്തിലോ, കൈകളിലോ, കണ്ണുകളിലോ,
ദക്ഷിണാഗ്രേഷു ദര്ഭേഷു ശേതേ വൈ പ്രാക്ഛിരാസ്തഥാ
ഇങ്ങനെ എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച്, അച്യുതനായ സര്വ്വേശ്വരനെ മനസ്സില് ധരിച്ച്,
വിഷ്ണും ജിഷ്ണും ഹൃഷീകേശം കേശവം മധുസൂദനമ്
വിജയിയായ വിഷ്ണുവിനെയും, ഹൃഷീകേശനെയും, കേശവനെയും, മധുസൂദനനെയും ഞാൻ സ്മരിക്കുന്നു.
വാരാഹം യജ്ഞപുരുഷം പുംഡരീകാക്ഷമച്യുതമ് 4.126.
വാരാഹസ്വരൂപനെയും, യജ്ഞപുരുഷനെയും, കമലനേത്രനായ പുണ്ഡരീകാക്ഷനെയും, അച്യുതനെയും ഞാൻ സ്മരിക്കുന്നു.
പദ്മനാഭമജം ശ്രീശം ദാമോദരമധോക്ഷജമ്
പദ്മനാഭനെയും, ജനനമില്ലാത്തവനെയും, ശ്രീയുടെ നാഥനെയും, ദാമോദരനെയും, അദ്ഭുതസ്വരൂപനായ മധോക്ഷജനെയും ഞാൻ സ്മരിക്കുന്നു.
ചക്രിണം ഗദിനം ശാംതം ശംഖിനം ഗരുഡധ്വജമ്
ചക്രം കൈവശമുള്ളവനെയും, ഗദയുധധാരിയെയും, ശാന്തസ്വഭാവിയെയും, ശംഖം പിടിച്ചവനെയും, ഗരുഡൻ പതാകയുള്ളവനെയും ഞാൻ സ്മരിക്കുന്നു.
അഹമസ്മി ജഗന്നാഥ മയി വാസം കുരു ദ്രുതമ്
ഞാനാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ നാഥൻ; നീ വേഗത്തിൽ എനിക്കുള്ളിൽ വാസം ചെയ്യുക.
അയം വിഷ്ണുരയം ശൌരിരയം കൃഷ്ണഃ പുരോ മമ
ഇവൻ വിഷ്ണുവാണ്, ഇവൻ ശൗരിയാണ്, ഇവൻ എന്റെ മുമ്പിൽ കൃഷ്ണനാണ്.
ഏഷ പശ്യതു മാമീശഃ പശ്യാമ്യഹമധോക്ഷജമ്
ഈശ്വരൻ എന്നെ കാണട്ടെ; ഞാൻ മധോക്ഷജനെ കാണുന്നു.
ആസീത സുഖദുഃഖേഷു സമോ മിത്രാഹിതേഷു ച
സന്തോഷത്തിലും ദുഃഖത്തിലും, സ്നേഹിതരോടും ശത്രുക്കളോടും ഒരുപോലെ സമഭാവം പുലർത്തണം.
യഥായഥാ ഭവേത്കാമസ്തഥാ തന്നാമകീര്തയേത്
ഏത് ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ ഉദിക്കുമ്പോഴും, അപ്പോൾ അവന്റെ നാമങ്ങൾ ജപിക്കണം.
പ്രസന്നനേത്രഭ്രൂചക്രശംഖചക്രഗദാധരമ്
പ്രസന്നമായ കണ്ണുകളും ഭ്രൂവര്ണവും ഉള്ളവനെയും, ശംഖം, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈവശമുള്ളവനെയും ഞാൻ സ്മരിക്കുന്നു.
പീതാംബരധരം കൃഷ്ണം ചാരുകേയൂരധാരിണമ്
പീതാംബരം ധരിച്ച കൃഷ്ണനെയും, മനോഹരമായ കൈവളകൾ അണിഞ്ഞവനെയും ഞാൻ സ്മരിക്കുന്നു.
യാദൃശേ വാ മനഃ സ്ഥൈര്യം രൂപേ ബധ്നാതി ചക്രിണഃ 4.126.
മനസ്സ് ഏത് രൂപത്തിൽ സ്ഥിരത നേടുന്നുവോ, അതിൽ തന്നെ ചക്രധാരിയായ ഭഗവാനിൽ മനസ്സു സ്ഥാപിക്കണം.
ഇത്ഥം ജപന്സ്മരന്നിത്യം സ്വരൂപം പരമാത്മനഃ
ഇങ്ങനെ ജപിക്കുകയും, പരമാത്മാവിന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം എപ്പോഴും ഓർക്കുകയും ചെയ്യണം.
സര്വപാതകയുക്തോഽപി പുരുഷഃ പുരുഷര്ഷഭ
എത്ര പാപങ്ങൾ ചെയ്തവനായിരുന്നാലും, മഹാനായ മനുഷ്യനേ,
യഥാഗ്നിസ്തൃണ ജാതാനി ദഹത്യനിലസംഗതഃ
കാറ്റ് ചേർന്ന അഗ്നി പുല്ല് എളുപ്പത്തിൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ,
ജരാവ്യാധിവിഹീനാനാം കിമുത വ്യാധിദോഷിണാമ്
വയസ്സും രോഗവും ഇല്ലാത്തവർക്കും, രോഗവും ദോഷവും ഉള്ളവർക്കും എന്ത് പറയാനാണ്?
അത്യംതവയസാ ദഗ്ധോ വ്യാധിനാ ചോപപീഡിതഃ
വളരെ വൃദ്ധനായി, രോഗം കൊണ്ട് പീഡിക്കപ്പെടുന്നവനും,
കിമപ്യന്യോപ്യുപായോഽസ്തി ന വാനശനകര്മണി
കർമ്മങ്ങൾ നശിപ്പിക്കാൻ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഗ്ഗമുണ്ടോ, ഇല്ലയോ?