തസ്മാത്പാഖംഡിസംസര്ഗമകുര്വന്ദ്വാദശീമിമാമ് 4.82.
അതിനാൽ, ഈ ദ്വാദശി വ്രതം ആചരിക്കുമ്പോൾ കുപഥവാദികളുമായി ചേർന്നിരിക്കരുത്.
പാപം ക്ഷിണോതി സുകൃതസ്യ കരോതി വൃദ്ധിം വൃദ്ധിം പ്രയച്ഛതി നിയച്ഛതി സര്വദോഷാന്
അത് പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു, നല്ല പ്രവൃത്തികൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, വളർച്ച നൽകുന്നു, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നു.
ധരണീവ്രതവര്ണനമ് സ ദേവഃ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ സ്വയം നാരായണോ ഹരിഃ
ആ ദൈവം, കമലനയനൻ, സ്വയം നാരായണനും ഹരിയും ആകുന്നു.
സ യജ്ഞൈര്വിവിധൈരിഷ്ടൈര്വ്രതൈശ്ച യദുസത്തമ
യദുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനേ, അവനെ വിവിധ യാഗങ്ങളാലും വഴിപാടുകളാലും വ്രതങ്ങളാലും ആരാധിക്കുന്നു.
ബഹുവിത്തേന ഭഗവന്നൃത്വിഗ്ഭിര്വേദപാരഗൈഃ
വളരെ ധനസമ്പത്തും, ഭാഗ്യവാനേ, വേദപണ്ഡിതരായ യാജകന്മാരും ഉപയോഗിച്ച്.
വിത്തേന ച വിനാ ദാനം ദാതും കൃഷ്ണ ന ശക്യതേ
ധനം ഇല്ലാതെ, കൃഷ്ണാ, ദാനം നൽകാൻ കഴിയില്ല.
തസ്യ മോക്ഷഃ കഥം കൃഷ്ണ സര്വഥാ ദുര്ല്ലഭോ ഹരിഃ തന്മേ സാമാന്യതോ ബ്രൂഹി സര്വവര്ണേഷു യദ്ഭവേത്
കൃഷ്ണാ, ഹരിയെ നേടുന്നത് എപ്പോഴും ദുർലഭമാകയാൽ മോക്ഷം എങ്ങനെ സാധിക്കും? എല്ലാ വർഗങ്ങളിലുമുള്ളവർക്കും സാധാരണയായി എന്താണ് ലഭ്യമാകുന്നത് എന്നത് ദയവായി പറയൂ.
ധരണ്യാ യത്കൃതം പൂര്വം മജ്ജന്ത്യാ വസുധാതലേ
ഭൂമി താഴ്ന്നു പോകുമ്പോൾ അവൾ മുമ്പ് ചെയ്തതെന്താണെന്ന്.
പൃഥിവ്യാഃ പാര്ഥിവ പുരാ സംജാതഃ സംഗമോഽമ്ബുഭിഃ
രാജാവേ, പുരാതനകാലത്ത് ഭൂമി വെള്ളത്തോടൊപ്പം ചേർന്നിരുന്നു.
സാ ഭൂതധാത്രീ ധരണീ രസാതലഗതാ ശുഭാ
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന ആ ശുഭമായ ഭൂമി അടിവാരലോകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി.
ഉപവാസവ്രതൈര്ദേവീ നിയമൈശ്ച പൃഥഗ്വിധൈഃ ഉജ്ജഹാര സ്ഥിതൌ ചേമാം സ്ഥാപയാമാസ ചാച്യുതഃ
നാനാതരം ഉപവാസങ്ങളും വ്രതങ്ങളും ആചരണങ്ങളും കൊണ്ട് ദേവിയെ ഉയർത്തി, അച്യുതൻ അവളെ തൻറെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ചു.
പ്രാപ്തേ മാര്ഗശിരേ മാസേ ദശമ്യാം നിയതാത്മവാന് 4.83.
മാർഗശീർഷമാസം എത്തിയപ്പോൾ, പത്താം തീയതിയിൽ, മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച്,
ശുചിവാസാഃ പ്രസന്നാത്മാ ഹ്യത്യല്പാന്ന സുസംസ്കൃതമ്
ശുദ്ധമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, മനസ്സിൽ സമാധാനത്തോടെ, വളരെ കുറച്ച് നല്ല ഭക്ഷണം കഴിച്ച്,
കൃത്വാഷ്ടാംഗുലമാത്രം തു ക്ഷീരവൃക്ഷസമുദ്ഭവമ്
എട്ട് വിരൽ നീളമുള്ള, പാൽകുടിയുള്ള വൃക്ഷത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വസ്തു ഉണ്ടാക്കണം.
സ്പൃഷ്ട്വാ ന്യസ്യാന്യകര്മാണി ചിരം ധ്യാത്വാ ജനാര്ദനമ്
അത് സ്പർശിച്ച്, മറ്റുള്ള കാര്യങ്ങൾ വിട്ട്, ജനാർദ്ദനനെ ദീർഘമായി ധ്യാനിച്ച്,
ഏവമുച്ചാരയേദ്വാചം തസ്മിന്കാലേ മഹാദ്യുതേ സംഭോക്ഷ്യേ പുണ്ഡരീകാക്ഷ ശരണം മേ ഭവാച്യുത
അപ്പോൾ, മഹാശോഭയുള്ളവനേ, ഇങ്ങനെ വാക്കുകൾ ഉച്ചരിക്കണം: 'കമലനയനനേ, ഞാൻ ഭോജനം ചെയ്യുന്നു; അച്യുതാ, നീ എന്നെ രക്ഷിക്കണം.'
ഏവമുക്ത്വാ തതോ ദേവ ദേവദേവസ്യ സന്നിധൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം, ദേവദേവന്റെ സന്നിധിയിൽ,
തതഃ പ്രഭാതേ വിമലേ നദീം ഗത്വാ സമുദ്രഗാമ്
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ, സമുദ്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുന്ന ഒരു നദിയിലേക്ക് പോകണം.
ആനീയ മൃത്തികാം ശുദ്ധാം മംത്രേണാനേന മാനവഃ തേന സത്ത്വേന മാം പാഹി പാപാന്മോചയ സുവ്രതേ
ശുദ്ധമായ മണ്ണ് കൊണ്ടുവന്ന്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം: 'ഈ സത്ത്വം കൊണ്ട് എന്നെ രക്ഷിക്കണം; സുത്വരേ, പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകണം.'
ബ്രഹ്മാണ്ഡോദരതീര്ഥാനി കരൈഃ സ്പൃഷ്ടാനി തേ രവേഃ
ബ്രഹ്മാണ്ഡത്തിനുള്ളിലെ തീർത്ഥങ്ങൾ, നിന്റെ കൈകളാൽ സ്പർശിക്കപ്പെട്ടവ, രശ്മിയുള്ളവനേ,
ഇത്യദിത്യാദര്ശനമന്ത്രഃ ത്രിഃകൃത്വാശേഷമൃദയാ കുണ്ഡമാലിഖ്യ വൈ ജലേ
ഇതാണ് ആദിത്യദർശനമന്ത്രം; ഇത് മൂന്നു പ്രാവശ്യം ചെയ്തശേഷം, ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ വെള്ളത്തിൽ ഒരു വട്ടം വരയ്ക്കണം.
തതഃ സ്നാത്വാ നരഃ സമ്യക്ചക്രവര്ത്യുപചാരകഃ 4.83.
ശരിയായി സ്നാനം കഴിച്ചശേഷം, ആ പുരുഷൻ സർവ്വഭൗമന്റെ സേവകനായി,
തമാരാധ്യ മഹായോഗം ദേവം നാരായണം പ്രഭുമ്
മഹായോഗിയായ ദൈവമായ നാരായണനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ച്,
ഊരുയുഗ്മം നൃസിംഹായ ഉരഃ ശ്രീവത്സധാരിണേ
രണ്ടു തോളുകളും നരസിംഹനു സമർപ്പിച്ച്, നെഞ്ച് ശ്രീവത്സം ധരിക്കുന്നവനു സമർപ്പിക്കണം.
ത്രൈലോക്യവിജയായേതി ബാഹു സര്വാത്മനേ ശിരഃ
മൂന്നു ലോകങ്ങൾ ജയിക്കാൻ, കൈകൾ സർവ്വാത്മാവിനും തലയും സമർപ്പിക്കണം.
ഗമ്ഭീരായേതി ച ഗദാമഭയം ശാംതമൂര്തയേ
ഗംഭീരനായവനു ഗദയും, ഭയമില്ലായ്മക്കും ശാന്തസ്വരൂപനു സമർപ്പിക്കണം.
പുനസ്തസ്യാഗ്രതഃ കുമ്ഭാംശ്ചതുരഃ സ്ഥാപയേദ്ബുധഃ
അതിനുമുമ്പിൽ, ജ്ഞാനികൾ നാലു കലശങ്ങൾ വെക്കണം.
ചതുര്ഭിസ്തിലപാത്രൈശ്ച സ്ഥഗിതാന്രത്നസംയുതാന്
ആ നാലു കലശങ്ങൾ എള്ള് നിറച്ച പാത്രങ്ങളാൽ, രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച് സ്ഥാപിക്കണം.
തേഷാം മധ്യേ തു സംപീഠം സ്ഥാപയേദ്വസ്ത്രസംവൃതമ് പാത്രം തോയഭൃതം കൃത്വാ തസ്യ മധ്യേ തതോ ന്യസേത്
അവയുടെ നടുവിൽ, വസ്ത്രം വിരിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു പീഠം വെക്കണം; അതിന്റെ നടുവിൽ വെള്ളം നിറച്ച ഒരു പാത്രം ഇടണം.
സൌവര്ണം മാത്സ്യരൂപേണ കൃത്വാ ദേവം ജനാര്ദനമ്
പൊന്നിൽ മീനിന്റെ രൂപത്തിൽ ജനാർദ്ദനൻ എന്ന ദൈവത്തിന്റെ പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കണം.