നമോ നാരായണായേതി വക്തവ്യം സ്വപതാ നിശി 4.82.
രാത്രിയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ 'നമോ നാരായണായ' എന്ന് പറയണം.
സൌവര്ണതാമ്രപാത്രാണി മൃന്മയാന്യപി പാംഡവ
പാണ്ഡവാ, പൊൻ, ചെമ്പ്, മൺ എന്നിവയിൽ നിർമ്മിച്ച പാത്രങ്ങൾ—
ആഷാഢാദിദ്വിതീയം തു പാരയേച്ച മഹാമതേ
മഹാമതിയായവനേ, ആഷാഢ മാസത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന രണ്ടാം ദിവസം കടന്നു പോകണം.
കാര്ത്തികാദിഷു മാസേഷു മാഘാംതേഷു തഥാ തിലാന്
കാർത്തിക മാസത്തിൽ തുടങ്ങി, മാഘ മാസത്തിന്റെ അവസാനം, അതുപോലെ തന്നെ, എള്ള്—
നാമത്രയമശേഷേണ മാസിമാസി ദിനദ്വയമ് പ്രണമ്യ ച ഹൃഷീകേശം കൃതപൂജഃ പ്രസാദയേത്
മാസംതോറും രണ്ട് ദിവസം മുഴുവൻ നാമത്രയം മുഴുവൻ ജപിക്കണം; ഹൃഷീകേശനെ പൂജിച്ച് നമസ്കരിച്ച്, അവന്റെ അനുഗ്രഹം പ്രാപിക്കണം.
വിഷ്ണോ നമസ്തേ ജഗതീ പ്രസോത്രേ ശ്രീവാസുദേവായ നമോ നമസ്തേ
വിഷ്ണുവേ, ലോകത്തിന്റെ അധിപതിയേ, നമസ്കാരം; ശ്രീ വാസുദേവനേ, നമസ്കാരം, നമസ്കാരം.
പ്രസീദ പുണ്യം ജയമേതി വിഷ്ണോ ശ്രീവാസുദേവര്ദ്ധിമുപൈതു പുണ്യമ്
വിഷ്ണുവേ, ദയവായി അനുഗ്രഹിക്കണം; പുണ്യവും ജയവും ലഭിക്കട്ടെ; ശ്രീ വാസുദേവന്റെ പുണ്യം വർദ്ധിക്കട്ടെ.
വിഷ്ണോ പുണ്യോദ്ഭവോ മേസ്തു വാസുദേവാസ്തു മേ ശുഭമ്
വിഷ്ണു, പുണ്യത്തിന്റെ ഉറവിടം എന്ന നിലയിൽ എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകട്ടെ; വാസുദേവൻ എനിക്ക് ശുഭം നൽകട്ടെ.
അനേക ജന്മജനിതം ബാല്യയൌവനവാര്ദ്ധകേ
അനേകം ജന്മങ്ങളിൽ, ബാല്യത്തിൽ, യൗവനത്തിൽ, വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ ഉണ്ടാകുന്ന പാപം—
ആകാശാദിഷു ശബ്ദാദൌ ശ്രോത്രാദൌ മഹദാദിഷു
ആകാശം മുതലായവയിൽ, ശബ്ദം മുതലായവയിൽ, ശ്രവണശക്തി മുതലായവയിൽ, മഹാഭൂതങ്ങളിൽ—
യഥൈക ഏവ ധര്മാത്മാ വാസുദേവോ വ്യവസ്ഥിതഃ 4.82.
എങ്ങനെ ഏകധാർമികനായ വാസുദേവൻ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു, അതുപോലെ തന്നെയാണ്.
പ്രയാതു സുകൃതസ്യാസ്തു മമാനുദിവസഞ്ജയഃ
എന്റെ നല്ല പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം ഓരോ ദിവസവും വിജയമായി വരികയാകട്ടെ.
ഏവമുച്ചാര്യ വിപ്രായ ദദ്യാദ്യത്കഥിതം തവ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, നീ നിർദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ബ്രാഹ്മണനു നൽകണം.
പാരണാംതേ തു ദേവേശ പ്രീണനം ശക്തിതോ നൃപ
വ്രതം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവേ, തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് പൂജ അർപ്പിക്കണം, രാജാവേ.
ഏവം സംവത്സരസ്യാംതേ കാംചനീം പ്രതിമാം ഹരേഃ
ഇങ്ങനെ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, ഹരിയുടെ പൊന്നിൻ പ്രതിമ നൽകണം.
ഗാം സവത്സാം ച വിപ്രായ ദദ്യാച്ഛ്രദ്ധാസമന്വിതഃ
വിശ്വാസത്തോടെ, ഒരു ബ്രാഹ്മണനു കിടാവോടുകൂടിയ പശു നൽകണം.
തസ്മിന്നഹനി ദാതവ്യം ഭോജനേ ചാനിവാരിതമ് ദ്വാദശീ നരകം പാര്ഥ യാമുപോഷ്യ ന പശ്യതി
ആ ദിവസം ഭക്ഷണം നൽകുന്നത് വിലക്കില്ല; പൃഥയുടെ മകനേ, ദ്വാദശി വ്രതം ആചരിക്കുന്നവൻ നരകത്തിൽ പോകുന്നില്ല.
നാഗ്നയോ ന ച ശസ്ത്രാണി ന ച ലോഹമുഖാഃ ഖഗാഃ
അവിടെ അഗ്നിയും ആയുധങ്ങളും ഇരുമ്പ് ചുണ്ടുള്ള പക്ഷികളും ഇല്ല.
നാമോച്ചാരണമാത്രേണ വിഷ്ണോഃ ക്ഷീണാഘസംചയഃ
വിഷ്ണുവിന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചാൽ പോലും പാപങ്ങൾ കുറയുന്നു.
നമോ നാരായണ ഹരേ വാസുദേവേതി കീര്തയന്
'നമോ നാരായണ, ഹരേ, വാസുദേവ' എന്ന് ജപിച്ചാൽ,
തസ്മാത്പാഖംഡിസംസര്ഗമകുര്വന്ദ്വാദശീമിമാമ് 4.82.
അതിനാൽ, ഈ ദ്വാദശി വ്രതം ആചരിക്കുമ്പോൾ കുപഥവാദികളുമായി ചേർന്നിരിക്കരുത്.
പാപം ക്ഷിണോതി സുകൃതസ്യ കരോതി വൃദ്ധിം വൃദ്ധിം പ്രയച്ഛതി നിയച്ഛതി സര്വദോഷാന്
അത് പാപം നശിപ്പിക്കുന്നു, നല്ല പ്രവൃത്തികൾ വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു, വളർച്ച നൽകുന്നു, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നു.
ധരണീവ്രതവര്ണനമ് സ ദേവഃ പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ സ്വയം നാരായണോ ഹരിഃ
ആ ദൈവം, കമലനയനൻ, സ്വയം നാരായണനും ഹരിയും ആകുന്നു.
സ യജ്ഞൈര്വിവിധൈരിഷ്ടൈര്വ്രതൈശ്ച യദുസത്തമ
യദുക്കളുടെ ശ്രേഷ്ഠനേ, അവനെ വിവിധ യാഗങ്ങളാലും വഴിപാടുകളാലും വ്രതങ്ങളാലും ആരാധിക്കുന്നു.
ബഹുവിത്തേന ഭഗവന്നൃത്വിഗ്ഭിര്വേദപാരഗൈഃ
വളരെ ധനസമ്പത്തും, ഭാഗ്യവാനേ, വേദപണ്ഡിതരായ യാജകന്മാരും ഉപയോഗിച്ച്.
വിത്തേന ച വിനാ ദാനം ദാതും കൃഷ്ണ ന ശക്യതേ
ധനം ഇല്ലാതെ, കൃഷ്ണാ, ദാനം നൽകാൻ കഴിയില്ല.
തസ്യ മോക്ഷഃ കഥം കൃഷ്ണ സര്വഥാ ദുര്ല്ലഭോ ഹരിഃ തന്മേ സാമാന്യതോ ബ്രൂഹി സര്വവര്ണേഷു യദ്ഭവേത്
കൃഷ്ണാ, ഹരിയെ നേടുന്നത് എപ്പോഴും ദുർലഭമാകയാൽ മോക്ഷം എങ്ങനെ സാധിക്കും? എല്ലാ വർഗങ്ങളിലുമുള്ളവർക്കും സാധാരണയായി എന്താണ് ലഭ്യമാകുന്നത് എന്നത് ദയവായി പറയൂ.
ധരണ്യാ യത്കൃതം പൂര്വം മജ്ജന്ത്യാ വസുധാതലേ
ഭൂമി താഴ്ന്നു പോകുമ്പോൾ അവൾ മുമ്പ് ചെയ്തതെന്താണെന്ന്.
പൃഥിവ്യാഃ പാര്ഥിവ പുരാ സംജാതഃ സംഗമോഽമ്ബുഭിഃ
രാജാവേ, പുരാതനകാലത്ത് ഭൂമി വെള്ളത്തോടൊപ്പം ചേർന്നിരുന്നു.
സാ ഭൂതധാത്രീ ധരണീ രസാതലഗതാ ശുഭാ
എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും പോഷിപ്പിക്കുന്ന ആ ശുഭമായ ഭൂമി അടിവാരലോകത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി.