തസ്മാദ്യൂയം മുനിശ്രേഷ്ഠാ ജ്ഞാത്വാ സംധ്യാം സമാഗതാമ്
അതിനാൽ, മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, സംധ്യകാലം എത്തിയതായി അറിഞ്ഞ്—
സ്നാത്വാ കേദാരകുണ്ഡേ തേ മനസാ പൂജയഞ്ഛിവമ്
അവർ കേദാരകുണ്ടിൽ കുളിച്ച്, മനസ്സിൽ ശിവനെ ആരാധിച്ചു.
സമാധിനിഷ്ഠാസ്തേ സര്വേ വര്ഷമേകം വ്യതീതയന്
അവരൊക്കെയും ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച്, ഒരു വർഷം അവിടെ കഴിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ രാജാ വിക്രമാദിത്യഭൂപതിഃ
അവിടെക്കിടയിൽ രാജാവ് വിക്രമാദിത്യൻ ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഉഷിത്വാ തേ തു മുനയഃ സൂതം ഗത്വാഽബ്രുവന്നിദമ്
അവിടെ താമസിച്ച ശേഷം, മുനികൾ സൂതന്റെ അടുക്കൽ പോയി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വാജിമേധം ച നൃപതേഃ കാരയാമസ്ത്വദാജ്ഞയാ
നിന്റെ അനുമതിയോടെ, രാജാവിനുവേണ്ടി വാജപേയയാഗം നടത്താം.
തഥേത്യുക്ത്വാ തു സൂതസ്തൈഃ സാര്ധം ച പുനരാഗമത്
അതേ എന്നു പറഞ്ഞ്, സൂതൻ അവരോടൊപ്പം വീണ്ടും മടങ്ങി.
പൂര്വേ തു കപിലസ്ഥാനം ദക്ഷിണേ സേതുബന്ധനമ്
ആദ്യം കപിലന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക്, പിന്നെ തെക്കോട്ട് സെതുബന്ധനത്തേക്ക്.
ഹയോ ജഗാമ തരസാ തതഃ ക്ഷിപ്രാം നദീം ഗതഃ
കുതിര വേഗത്തിൽ അവിടെ പോയി, ക്ഷിപ്രാനദിയിൽ എത്തി.
നൃപയജ്ഞേ സുരാഃ സര്വേ സപത്നീകാഃ സമാഗതാഃ
രാജാവിന്റെ യാഗത്തിൽ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭാര്യകളോടൊപ്പം എത്തിയിരുന്നു.
യജ്ഞാംതേ വിവിധം ദാനം ദത്ത്വാ വൈതാലസംയുതഃ 3.2.23.൧
യാഗം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വിവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകി, വൈതാലനോടൊപ്പം—
ഭോഭോ രാജന്മഹാഭാഗ കലൌ പ്രാപ്തേ ഭയംകരേ
രാജാവേ, മഹാഭാഗനേ, ഭയങ്കരമായ കലിയുഗം വന്നാൽ—
ദത്ത്വാ സുധാമയം തോയം ചംദ്രശ്ചാന്തര്ദധേ പുനഃ
അമൃതസമമായ വെള്ളം നൽകി, ചന്ദ്രൻ വീണ്ടും അദൃശ്യമായി.
ദത്തം രാജ്ഞാ തദമൃതം ശക്രഃ സ്വര്ഗമുമുപാഗതഃ
രാജാവിൽ നിന്ന് ആ അമൃതം വാങ്ങി, ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
തസ്മിന്കാലേ ദ്വിജഃ കശ്ചിജ്ജയന്തോ നാമ വിശ്രുതഃ
അന്നേരത്ത് ജയന്തന് എന്ന പേരില് പ്രശസ്തനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജയന്തോ ഭര്തൃഹരയേ ലക്ഷസ്വര്ണേന വര്ണയന്
ജയന്തന് ഭര്ത്തൃഹരിയെ പ്രശംസിച്ച്, ലക്ഷം പൊന്നുകൊണ്ടു അവനെ വിവരിച്ചു.
വിക്രമാദിത്യ ഏവാസ്യ രാജ്യമകംടകമ്
വിക്രമാദിത്യന് മാത്രമാണ് തന്റെ രാജ്യം ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലാതെ ഭരിച്ചത്.
ശൌനകാദ്യാസ്തു ഋഷയോ ജ്ഞാത്വാ ഭൂപസ്യ സ്വര്ഗതിമ്
ശൗനകന് മുതലായ ഋഷിമാര് രാജാവിന്റെ സ്വര്ഗ്ഗലാഭം അറിഞ്ഞു.
തേഭ്യഃ സൂതഃ പുരാണാനി ശ്രാവയാമാസ വൈ പുനഃ തേ ശ്രുത്വാ മുനയഃ സര്വേ ജഗ്മുര്ഹൃഷ്ടാഃ സ്വമാലയമ്
അവരോടു സൂതന് വീണ്ടും പുരാണങ്ങള് വായിച്ചു കേള്പ്പിച്ചു. അതു കേട്ട ശേഷം എല്ലാ മുനിമാരും സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണേ പ്രതിസര്ഗം പര്വണി ചതുര്യുഗഖണ്ഡാപരപര്യായേ കലിയുഗീയേതിഹാസസമുച്ചയേ ത്രയോവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാഭാവിഷ്യപുരാണത്തിലെ പ്രതിസര്ഗ്ഗപര്വ്വത്തില് നാലു യുഗങ്ങളുടെയും കഥകളിലെയും കലിയുഗചരിതത്തിന്റെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
പൃച്ഛന്തി വിനയേനൈവ സൂതം പൌരാണികം ഖലു
അവര് വിനയപൂര്വ്വം പുരാണങ്ങള് വായിക്കുന്ന സൂതനോട് ചോദിച്ചു.
ഭഗവന്ബ്രൂഹി ലോകാനാം ഹിതാര്ഥായ ചതുര്യുഗേ
ഭഗവനെ, ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നാലു യുഗങ്ങളിലും ദയവായി പറയൂ.
വിനായാസേന വൈ കാമം പ്രാപ്നുയുര്മാനവാഃ ശുഭമ്
മനുഷ്യര് യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലാതെ തങ്ങള് ആഗ്രഹിക്കുന്ന ശുഭം പ്രാപിക്കട്ടെ.
ജഗത്ത്രാണഹേതും രിപൌ ധൂമ്രകേതും സദാ സത്യനാരായണം സ്തൌമി ദേവമ്
ലോകത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി, ശത്രുവായ ധൂമ്രകേതുവിനെതിരെ, ഞാന് എപ്പോഴും സത്യനാരായണദേവനെ സ്തുതിക്കുന്നു.
ശ്രീരാമം സഹലക്ഷ്മണം സകരുണം സീതാന്വിതം സാത്ത്വികം വൈദേഹീമുഖപദ്മലുബ്ധമധുപം പൌലസ്ത്യസംഹാരകമ്
ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം കരുണയോടെ സീതയോടുകൂടെ ഉള്ള, ശുദ്ധനും വൈദേഹിയുടെ മുഖകമലത്തില് ആകര്ഷിതനായ തേനീച്ചപോലെയും, പൗലസ്ത്യന് എന്ന ശത്രുവിനെ സംഹരിച്ചവനുമായ ശ്രീരാമനെ ഞാന് സ്തുതിക്കുന്നു.
കലികലുഷവിനാശം കാമസിദ്ധിപ്രകാശം സുരവരമുഖഭാസം ഭൂസുരേണ പ്രകാശമ്
കലിയുഗത്തിലെ ദോഷങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നവനും, ആഗ്രഹങ്ങള് നിറവേറ്റുന്നതിലും, ദേവന്മാരില് ഉജ്ജ്വലനും, ബ്രാഹ്മണനിലൂടെ പ്രകാശിക്കുന്നവനുമാണ്.
ഏകദാ നാരദോ യോഗീ പരാനുഗ്രഹവാംച്ഛയാ
ഒരു ദിവസം പരമാനുഗ്രഹം നല്കാന് ആഗ്രഹിച്ച് യോഗിയായ നാരദന് അവിടെ എത്തി.
തത്ര ദൃഷ്ട്വാ ജനാന്സര്വാന്നാനാക്ലേശസമന്വിതാന്
അവിടെ വിവിധ ദുരിതങ്ങളില് പെടുന്ന എല്ലാവരെയും നാരദന് കണ്ടു.
കേനോപായേന ചൈതേഷാം ദുഃഖനാശോ ഭവേദ്ധ്രുവമ്
ഇവരുടെ ദുഃഖം തീര്ക്കാന് ഏത് മാര്ഗ്ഗം ഉറപ്പായി സഹായിക്കും?
തത്ര നാരായണം ദേവം ശുക്ലവര്ണം ചതുര്ഭുജമ് 3.2.24.
അവിടെ വെള്ള നിറത്തില് നാലു കൈകളോടെ നാരായണദേവന് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.