ബലവാനജിതോ ദൈത്യോ ബലിര്നാമാ മഹാബലഃ തതോ ദേവാ മഹാവിഷ്ണും ഗത്വാ വചനമൂചിരേ
ജയിക്കാനാവാത്ത ദാനവനായ ബലി എന്ന മഹാബലശാലി ഉണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ജഹി ദൈത്യം മഹാബാഹോ ബലിം ബലനിഷൂദന
'ദാനവനായ ബലിയെ സംഹരിക്കണം, മഹാബാഹുവേ, ശക്തിയെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ!'
ഉവാച വാക്യം കാലജ്ഞോ ദേവാനാം ഹിതകാമ്യയാ
കാലം അറിയുന്നവൻ ദേവന്മാരുടെ ക്ഷേമം ആഗ്രഹിച്ച് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
തപസാ ഭാവിതാത്മാനം ശാന്തം ദാന്തം ജിതേന്ദ്രിയമ് തപസോന്തഃ സുബഹുനാ കാലേ നാസ്യ ഭവിഷ്യതി
തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധമായ മനസ്സുള്ളവൻ, ശാന്തനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ ജയിച്ചവനും ആയ ബലിയെ, വളരെ തപസ്സിന് ശേഷം, സമയമാകുമ്പോൾ അവന്റെ അന്ത്യം സംഭവിക്കും.
യദാ വിനയസമ്പന്നം ജ്ഞാസ്യേ കാലേന കേനചിത്
എപ്പോഴെങ്കിലും കുറേ കാലം കഴിഞ്ഞ് വിനയത്തോടെ ഉള്ള ഒരാളെ ഞാൻ അറിയുമ്പോൾ,
അദിതിര്മാം പ്രപന്നാ വൈ പുത്രാര്ഥേ പുത്രലോഭിനീ
മകനുണ്ടാകണമെന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, മകനെക്കുറിച്ചുള്ള മോഹത്തിൽ അടിതി എന്നെ സമീപിച്ചു.
തദ്ദേവാനാം ഹിതം സര്വേ ചാഹിതം തു സുരദ്വിഷാമ് 4.76.
അത് ദേവന്മാർക്കു മുഴുവനും നല്ലതും, ദൈവവൈരികൾക്കു ദോഷകരവുമാകും.
ഏവമുക്താ ഗതാ ദേവാഃ കാര്യം വിഷ്ണുരചിംതയത് അദിതിര്വരയാമാസ വാംഛിതം മേ ഭവിഷ്യതി
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ദേവന്മാർ പോയി; വിഷ്ണു ആ കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിച്ചു. അടിതി ആഗ്രഹിച്ചതു തന്നെ അവൾക്കു ലഭിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.
അഥ കാലേ ബഹുതിഥേ ഗതേ സാ ഗര്ഭിണീ ഹ്യഭൂത്
അതിനുശേഷം വളരെ കാലം കഴിഞ്ഞ്, അവൾ ഗർഭിണിയായി.
ഹ്രസ്വപാദം ഹ്രസ്വകായം മഹച്ഛിരസമര്ഭകമ്
ചെറിയ കാലുകളും ചെറുതായ ശരീരവും വലിയ തലയും ഉള്ള ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ തു വാമനം ജാതം യദി സാ വക്തുമുദ്യതാ
വാമനൻ ജനിച്ചതു കണ്ടപ്പോൾ, അവൾ സംസാരിക്കാൻ തയ്യാറായി.
ഏകാദശ്യാം ഭാദ്രപദേ ശ്രവണേന നരോത്തമ
ഭാദ്രപദമാസത്തിലെ പതിനൊന്നാം തീയതിയിൽ, ശ്രവണ നക്ഷത്രത്തിൽ, മഹാനായ മനുഷ്യനേ,
ഭയം ബഭൂവ ദൈത്യാനാം ദേവാനാം തോഷ ആഭവത്
അസുരന്മാരിൽ ഭയം പിറന്നു; ദേവന്മാർക്കു സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
ചകാര കശ്യപോ ധീമാന്പ്രജാപതിരനുദ്യതഃ
ധീരനായ പ്രജാപതി കശ്യപൻ വൈകാതെ കർമ്മങ്ങൾ നടത്തി.
കുശസ്വച്ഛോദകധരഃ കമംഡലുവിഭൂഷിതഃ
കുശഗ്രാസത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, ശുദ്ധജലം കൈയിൽ പിടിച്ച്, കമണ്ഡലുവാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനായി.
ദൃഷ്ട്വാ ബലിമഥോവാച വാമനോഽഭ്യേത്യ തത്ക്ഷണമ്
ബലിയെ കണ്ടപ്പോൾ, വാമനൻ ഉടൻ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു സംസാരിച്ചു.
പാദത്രയപ്രമാണേന പഠനാര്ഥേ സ്ഥിതോ ഹ്യസി 4.76.
നീ ഇവിടെ മൂന്ന് അടി അളവിൽ പാരായണത്തിനായി നില്ക്കുന്നു.
തതോ വര്ദ്ധിതുമാരബ്ധോ വാമനോഽനംതവിക്രമഃ
അതിനുശേഷം അനന്തവിക്രമനായ വാമനൻ വളരാൻ തുടങ്ങി.
താഭ്യാമിംദ്രാദികാഁല്ലോകാഁല്ലലാടേ ബ്രഹ്മണഃ പദമ്
അവൻ ആ രണ്ട് പടികളാൽ ഇന്ദ്രനും മറ്റും ഉള്ള ലോകങ്ങളെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലളാടത്തുള്ള സ്ഥാനത്തെയും എത്തി.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ മഹദാശ്ചര്യം സിദ്ധാ ദേവര്ഷയസ്തഥാ
ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം കണ്ടപ്പോൾ സിദ്ധന്മാരും ദൈവമുനികളും അതുപോലെ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
തതോ ദൈത്യഗണാന്സര്വാഞ്ജിത്വാ ത്രിഭുവനം വശീ
അതിനുശേഷം, എല്ലാ ദാനവഗണങ്ങളെയും ജയിച്ച്, അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും അധിപനായി.
തത്ര ത്വമീപ്സിതാന്ഭോഗാന്ഭുക്ത്വാ മദ്ബാഹുപാലിതഃ
അവിടെ നീ ആഗ്രഹിച്ച സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ച്, എന്റെ കൈകളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ഏവമുക്തോ ബലിഃ പ്രായാന്നമസ്കൃത്യ നരോത്തമമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ബലി, മനുഷ്യരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനെ വന്ദിച്ച് അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു.
സ്വാനി ധിഷ്ണ്യാനി ഗച്ഛധ്വം തിഷ്ഠധ്വം വിഗത ജ്വരാഃ
നിങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സീറ്റുകളിലേക്ക് മടങ്ങി, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും വിട്ട് ശാന്തരായി ഇരിക്കൂ.
ദേവഃ കൃത്വാ ജഗത്കാര്യം തത്രൈവാംതര്ദ്ധിമാഗമത് । തേനേഷ്ടാ ദേവദേവസ്യ സര്വദാ വിജയാ തിഥിഃ
ദേവൻ ലോകത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി അവിടെ തന്നെയായി അദൃശ്യനായി; അന്ന് മുതൽ ദേവദേവന്റെ ആരാധനയ്ക്ക് ആ ദിവസം എപ്പോഴും വിജയകരമായതായിരിക്കുന്നു.
ഏഷാ വൈ ഫാല്ഗുനേ മാസി പുഷ്യേണ സഹിതാ നൃപ
രാജാവേ, ഇത് ഫാൽഗുണമാസത്തിൽ പുഷ്യനക്ഷത്രത്തോടൊപ്പം സംഭവിക്കുന്നു.
ഏകാദശ്യാം സോപവാസോ രാത്രൌ സംപൂജയേദ്ധരിമ് 4.76.
പത്തൊമ്പതാം ദിവസം ഉപവാസം പാലിച്ച് രാത്രി ഹരിയെ ആരാധിക്കണം.
കുംഡികാം സ്ഥാപയേത്പാര്ശ്വേ ഛത്രം വൈ പാദുകേ തഥാ
വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കിണ്ണം, ഒരു കുട, ചപ്പലുകൾ എന്നിവയും വശത്ത് വയ്ക്കണം.
ആച്ഛാദ്യ പാത്രം വാസോഭിഃ ഫലൈശ്ചാപി സുശോഭനൈഃ
ആ കിണ്ണം വസ്ത്രങ്ങൾകൊണ്ടും മനോഹരമായ പഴങ്ങൾകൊണ്ടും മൂടണം.
തിലാഢകേന വിത്താഢ്യഃ പ്രസ്ഥേന കുഡവേന വാ
സമ്പന്നനായവൻ ഒരു അളവ് എള്ളോ, ഒരു പ്രസ്ഥമോ, ഒരു കുടവമോ സമർപ്പിക്കണം.