തൃഷ്ണാ തൃപ്തീ രതിര്ന്നീതിര്ഹിംസാ ക്ഷാംതിര്മതിര്ഗതിഃ
താഹ, തൃപ്തി, ആനന്ദം, ആചരണം, ഹിംസ, ക്ഷമ, ചിന്ത, ഗതി,
ഇത്യഷ്ടകപ്രഭാവേണ ക്ഷത്രസിംഹോ മഹീപതിഃ
ഇങ്ങനെ എട്ടിന്റെ ശക്തിയാൽ ക്ഷത്രസിംഹൻ എന്ന രാജാവ്
തസ്മാത്ത്വം വിക്രമാദിത്യ ഭജ ദുര്ഗാം സനാതനീമ് 3.2.22.
അതുകൊണ്ട്, വിക്രമാദിത്യാ, നീ ശാശ്വതയായ ദുർഗയെ ആരാധിക്കണം.
പ്രശ്നോത്തരേണ ഭൂപാല മയാ ത്വം സംപരീക്ഷിതഃ
ചോദ്യോത്തരങ്ങൾ വഴി, രാജാവേ, ഞാൻ നിന്നെ പരീക്ഷിച്ചു.
ദസ്യുനഷ്ടാഃ പുരീഃ സര്വാഃ ക്ഷേത്രാണി വിവിധാനി ച
കള്ളന്മാർ എല്ലാ നഗരങ്ങളും വിവിധ കൃഷിഭൂമികളും നശിപ്പിച്ചു.
യോ നൃപഃ സര്വതീര്ഥാനി പുനരുദ്ധാരയിഷ്യതി
യാരാണ് എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും വീണ്ടും പുനരുദ്ധരിക്കുന്ന രാജാവ്,
വിക്രമാഖ്യാനകാലോഽയം പുനര്ധര്മം കരോതി ഹി
ഇത് വിക്രമ എന്ന പേരിലുള്ള കാലഘട്ടമാണ്, ഇത് വീണ്ടും ധർമ്മത്തെ നിലനിര്ത്തുന്നു.
തദന്തേ ഭുവി കൃഷ്ണാംശോ ഭവിഷ്യതി മഹാ ബലീ
ആ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കൃഷ്ണന്റെ ശക്തിയുള്ള ഭാഗം ഭൂമിയിൽ ജനിക്കും.
സൂതാദ്യാ മുനയഃ സര്വേ നൈമിഷാരണ്യവാസിനഃ ഭവിഷ്യംതി മഹാരാജ പുരാണശ്രവണേ രതാഃ
സൂതനും മറ്റ് മുനികളും, നൈമിഷാരണ്യത്തിൽ താമസിക്കുന്നവർ, മഹാരാജാവേ, പുരാണങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതിൽ മുഴുകിയിരിക്കും.
ഇത്യുക്ത്വാ സ തു വൈതാലസ്തത്രൈവാന്തരധീയത
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വൈതാലൻ അവിടെത്തന്നെ അദൃശ്യമായി.
തസ്മാദ്യൂയം മുനിശ്രേഷ്ഠാ ജ്ഞാത്വാ സംധ്യാം സമാഗതാമ്
അതിനാൽ, മുനിശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, സംധ്യകാലം എത്തിയതായി അറിഞ്ഞ്—
സ്നാത്വാ കേദാരകുണ്ഡേ തേ മനസാ പൂജയഞ്ഛിവമ്
അവർ കേദാരകുണ്ടിൽ കുളിച്ച്, മനസ്സിൽ ശിവനെ ആരാധിച്ചു.
സമാധിനിഷ്ഠാസ്തേ സര്വേ വര്ഷമേകം വ്യതീതയന്
അവരൊക്കെയും ധ്യാനത്തിൽ ലയിച്ച്, ഒരു വർഷം അവിടെ കഴിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ രാജാ വിക്രമാദിത്യഭൂപതിഃ
അവിടെക്കിടയിൽ രാജാവ് വിക്രമാദിത്യൻ ഭരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഉഷിത്വാ തേ തു മുനയഃ സൂതം ഗത്വാഽബ്രുവന്നിദമ്
അവിടെ താമസിച്ച ശേഷം, മുനികൾ സൂതന്റെ അടുക്കൽ പോയി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
വാജിമേധം ച നൃപതേഃ കാരയാമസ്ത്വദാജ്ഞയാ
നിന്റെ അനുമതിയോടെ, രാജാവിനുവേണ്ടി വാജപേയയാഗം നടത്താം.
തഥേത്യുക്ത്വാ തു സൂതസ്തൈഃ സാര്ധം ച പുനരാഗമത്
അതേ എന്നു പറഞ്ഞ്, സൂതൻ അവരോടൊപ്പം വീണ്ടും മടങ്ങി.
പൂര്വേ തു കപിലസ്ഥാനം ദക്ഷിണേ സേതുബന്ധനമ്
ആദ്യം കപിലന്റെ സ്ഥലത്തേക്ക്, പിന്നെ തെക്കോട്ട് സെതുബന്ധനത്തേക്ക്.
ഹയോ ജഗാമ തരസാ തതഃ ക്ഷിപ്രാം നദീം ഗതഃ
കുതിര വേഗത്തിൽ അവിടെ പോയി, ക്ഷിപ്രാനദിയിൽ എത്തി.
നൃപയജ്ഞേ സുരാഃ സര്വേ സപത്നീകാഃ സമാഗതാഃ
രാജാവിന്റെ യാഗത്തിൽ, എല്ലാ ദേവന്മാരും ഭാര്യകളോടൊപ്പം എത്തിയിരുന്നു.
യജ്ഞാംതേ വിവിധം ദാനം ദത്ത്വാ വൈതാലസംയുതഃ 3.2.23.൧
യാഗം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വിവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകി, വൈതാലനോടൊപ്പം—
ഭോഭോ രാജന്മഹാഭാഗ കലൌ പ്രാപ്തേ ഭയംകരേ
രാജാവേ, മഹാഭാഗനേ, ഭയങ്കരമായ കലിയുഗം വന്നാൽ—
ദത്ത്വാ സുധാമയം തോയം ചംദ്രശ്ചാന്തര്ദധേ പുനഃ
അമൃതസമമായ വെള്ളം നൽകി, ചന്ദ്രൻ വീണ്ടും അദൃശ്യമായി.
ദത്തം രാജ്ഞാ തദമൃതം ശക്രഃ സ്വര്ഗമുമുപാഗതഃ
രാജാവിൽ നിന്ന് ആ അമൃതം വാങ്ങി, ഇന്ദ്രൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
തസ്മിന്കാലേ ദ്വിജഃ കശ്ചിജ്ജയന്തോ നാമ വിശ്രുതഃ
അന്നേരത്ത് ജയന്തന് എന്ന പേരില് പ്രശസ്തനായ ഒരു ബ്രാഹ്മണന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ജയന്തോ ഭര്തൃഹരയേ ലക്ഷസ്വര്ണേന വര്ണയന്
ജയന്തന് ഭര്ത്തൃഹരിയെ പ്രശംസിച്ച്, ലക്ഷം പൊന്നുകൊണ്ടു അവനെ വിവരിച്ചു.
വിക്രമാദിത്യ ഏവാസ്യ രാജ്യമകംടകമ്
വിക്രമാദിത്യന് മാത്രമാണ് തന്റെ രാജ്യം ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുമില്ലാതെ ഭരിച്ചത്.
ശൌനകാദ്യാസ്തു ഋഷയോ ജ്ഞാത്വാ ഭൂപസ്യ സ്വര്ഗതിമ്
ശൗനകന് മുതലായ ഋഷിമാര് രാജാവിന്റെ സ്വര്ഗ്ഗലാഭം അറിഞ്ഞു.
തേഭ്യഃ സൂതഃ പുരാണാനി ശ്രാവയാമാസ വൈ പുനഃ തേ ശ്രുത്വാ മുനയഃ സര്വേ ജഗ്മുര്ഹൃഷ്ടാഃ സ്വമാലയമ്
അവരോടു സൂതന് വീണ്ടും പുരാണങ്ങള് വായിച്ചു കേള്പ്പിച്ചു. അതു കേട്ട ശേഷം എല്ലാ മുനിമാരും സന്തോഷത്തോടെ തങ്ങളുടെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണേ പ്രതിസര്ഗം പര്വണി ചതുര്യുഗഖണ്ഡാപരപര്യായേ കലിയുഗീയേതിഹാസസമുച്ചയേ ത്രയോവിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹാഭാവിഷ്യപുരാണത്തിലെ പ്രതിസര്ഗ്ഗപര്വ്വത്തില് നാലു യുഗങ്ങളുടെയും കഥകളിലെയും കലിയുഗചരിതത്തിന്റെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.