പപ്രച്ഛ കുശലപ്രശ്നം തപസ്യധ്യയനേ തഥാ
കൈകൂപ്പി, തന്റെ രാജ്യം കൂടെ തന്നെ സമർപ്പിച്ചു.
ധര്മേ ച തേ മതിര്നിത്യം കച്ചിത്പാര്ഥിവ വര്തതേ
രാജാവേ, നിന്റെ മനസ്സ് എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ചതാണോ?
തവ ചാഗമനേനാഹം പാവിതഃ സംഗവാരിണാ
നീ വന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ പുണ്യജലത്തിൽ കുളിച്ചതുപോലെ ശുദ്ധിയുണ്ടായി.
ഏവം തൌ സംവിദം കൃത്വാ സംഭാഷ്യാഥ പരസ്പരമ് 4.74.
അങ്ങനെ ഇരുവരും തമ്മിൽ ആശംസകൾ കൈമാറി സംസാരിച്ചു.
തതഃ കഥാംതേ രാജേന്ദ്ര പുലസ്ത്യം ജാതവിസ്മയഃ
സംഭാഷണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, രാജേന്ദ്ര, പുലസ്ത്യൻ അത്ഭുതത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ഭഗവന്പ്രാണിനഃ സര്വേ സംസാരാര്ണവമധ്യഗാഃ
ഭഗവൻ, എല്ലാ ജീവികളും ഈ ലോകസമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ അകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
നരകേ ഗര്ഭവാസേ ച വ്യാധിഭിര്ജന്മനാ തഥാ
അവർ നരകത്തും ഗർഭത്തും രോഗങ്ങളിലും ജനനത്തിലും കഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ലാലപ്യമാനാ ബഹവഃ പരപീഡോപജീവിനഃ
അനേകർ ദുഃഖത്തോടെ മറ്റുള്ളവരെ പീഡിപ്പിച്ച് ജീവിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ട്വൈവ താനി താന്യേവ ഭൃശം മേ വ്യാധിതം മനഃ
ഇവയെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് വളരെ വേദനയിലായി.
ഉപകാരകരം ബ്രൂഹി മമാനുഗ്രഹകാമ്യയാ
നിന്റെ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാനായി, എനിക്ക് ഉപകാരപ്പെടുന്ന കാര്യം പറയൂ.
യദുപോഷ്യ ന ദുഃഖാനാം ഭാജനോ ജായതേ ജനഃ
ഏത് ആചരണം പാലിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കാതെ ഇരിക്കും?
മാഘമാസേ സിതേ പക്ഷേ ദ്വാദശീ പാവനീ സ്മൃതാ
മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം ഏറ്റവും ശുദ്ധിയുള്ളതാണെന്ന് പറയുന്നു.
വിധിനാ കേന വിപ്രേന്ദ്ര തന്മേ ബ്രൂഹി യഥാക്രമമ്
ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, അത് എങ്ങനെ ആചരിക്കണം എന്ന് ക്രമമായി പറഞ്ഞുതരൂ.
തവ ശുശ്രൂഷണാദ്വാച്യം മമാപ്യേതന്ന സംശയഃ ।। 4.74.
നീ സേവനം ചെയ്തതിനാൽ, ഞാൻ ഈ കാര്യങ്ങൾ നിന്നോട് പറയേണ്ടതാണെന്ന് സംശയമില്ല.
അദീക്ഷിതായ നോ ദേയാ നാശിഷ്യായ കദാചന
ദീക്ഷയില്ലാത്തവർക്കും ശിഷ്യനല്ലാത്തവർക്കും ഇതൊരിക്കലും പറയരുത്.
വാച്യമേതന്മഹാരാജ ഭവതാന്യസ്യ ന ക്വചിത്
മഹാരാജാവേ, ഈ രഹസ്യം നീ മറ്റാരോടും പറയരുത്.
കൃതഘ്നോ മിത്രധ്രുക്ചൌരഃ ക്ഷുദ്രോ ഭഗ്നവ്രതസ്തഥാ
കൃതഘ്നൻ, സ്നേഹത്തെ ദ്രോഹിക്കുന്നവൻ, കള്ളൻ, ചീത്തയാൾ, വ്രതം ഭംഗം ചെയ്തവൻ—
ശുദ്ധേ തിഥൌ മുഹൂര്തേ ച മംഡപം കാരയേത്തതഃ
ശുദ്ധമായ തിഥിയിലും ഉത്തമ മുഹൂർത്തത്തിലും ശേഷം ഒരു മണ്ഡപം പണിയണം.
തന്മധ്യേ പഞ്ചഹസ്താം തു വേദികാം പരികല്പയേത്
അതിനിടയിൽ അഞ്ചു കൈ നീളമുള്ള ഒരു വേദി നിർമ്മിക്കണം.
വിലിഖേന്മംഡലം തത്ര പംചവര്ണൈര്വിധാനതഃ
അവിടെ, നിയമപ്രകാരം അഞ്ചു നിറങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു മണ്ഡലം വരയ്ക്കണം.
പഞ്ചവിംശതിതത്ത്വജ്ഞഃ സ്വാചാരാഭിരതസ്തഥാ
ഇരുപത്തഞ്ചു തത്ത്വങ്ങൾ അറിയുന്നവനും, സ്വയം ആചാരത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നവനും അങ്ങനെ തന്നെ ചെയ്യണം.
ബ്രാഹ്മണാംസ്തേഷു യുംജീത ചാതുശ്ചരണികാഞ്ഛുഭാന്
അവിടെ, നാലു ശുദ്ധമായ വേദപാഠങ്ങൾ ഉള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ചേർക്കണം.
പ്രത്യങ്മുഖം ന്യസേദ്ദേവം ചതുര്ബാഹുമരിംദമ
ശത്രുനാശകനേ, ദേവതയെ പടിഞ്ഞാറോട്ട് മുഖം തിരിച്ച്, നാലു കൈകളോടെ സ്ഥാപിക്കണം.
ഗന്ധൈഃ പുഷ്പൈസ്തഥാ ധൂപൈര്നൈവേദ്യൈര്വിവിധൈരപി 4.74.
സുഗന്ധങ്ങൾ, പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, വിവിധ ഭോജനനൈവേദ്യങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും അർപ്പിക്കണം.
ന്യസേത്സ്തംഭദ്വയം പശ്ചാത്തിഷ്ഠന്കാഷ്ഠസമന്വിതമ്
പിന്നീട്, രണ്ട് മരക്കൊണ്ടുള്ള തൂണുകൾ ചേർത്ത് നിർത്തണം.
ഷട്ത്രിംശദംഗുലം ശ്രേഷ്ഠം ചതുരസ്രം സമംതതഃ
അവയിൽ ഏറ്റവും നല്ലത് മുപ്പത്താറ് അങ്ങുലം വലിപ്പവും, എല്ലാ വശവും ചതുരസ്രവും ആയിരിക്കണം.
ആരോപയേദ്ധടം തത്ര യാദൃശം തച്ഛൃണുഷ്വ മേ
അവിടെ ഒരു കലശം വെക്കണം; അതു എങ്ങനെയിരിക്കണം എന്നത് എന്റെ വാക്കിൽ കേൾക്കു.
സര്വലക്ഷണസംയുക്തം ദൃഢം വ്യംഗവിവര്ജിതമ്
അതു എല്ലാ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടും, ഉറപ്പോടും, ദോഷങ്ങളില്ലാതെയും ആയിരിക്കണം.
കുശലത്വാനുരൂപേണ പാശൈകച്ഛിദ്രമേവ വാ
കൗശലപ്രകാരം, ഒരു കയറിടാൻ ഒരു തുറവോ, ആവശ്യത്തിന് മറ്റേതെങ്കിലും തുറവോ ഉണ്ടായിരിക്കാം.
ഹോമാര്ഥം കല്പയേച്ചാപി പാലാശ്യഃ സമിധഃ ശുഭാഃ
ഹോമത്തിനായി, നല്ല പാലാശക്കൊമ്പുകൾ ഒരുക്കണം.