രാവണേനൈവമുക്തസ്തു ധൂമ്രാക്ഷോ ഗരുഡോ യഥാ
രാവണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ധൂമ്രാക്ഷൻ ഗരുഡനെപ്പോലെ പ്രവർത്തിച്ചു.
ദദര്ശ യം തമേകം സ അജപാലമജാവൃതമ്
അവൻ അജപാലനെയും ആടുകൾക്കിടയിൽ ഇരിക്കുന്നതെയും കണ്ടു.
യഷ്ടിസ്കന്ധം രേണുഭൃതം വ്യാധിഭിഃ പരിവാരിതമ് 4.71.
കൈയിൽ ദണ്ഡം പിടിച്ച്, പൊടിയിൽ മൂടപ്പെട്ട്, രോഗങ്ങൾ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരാൾ.
മഹ്യാമാലിഖ്യ നാമാനി വിനിഘ്നിതം ദ്വിഷാം ഗണമ്
നിലത്ത് പേരുകൾ എഴുതിയതോടെ ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടം നശിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ഹൃഷ്ടമനാഃ പ്രാഹ ധൂമ്രാക്ഷോ രാവണോദിതമ്
ഇത് കണ്ട ധൂമ്രാക്ഷൻ സന്തോഷത്തോടെ, രാവണൻ പറഞ്ഞതുപോലെ പറഞ്ഞു.
പ്രേഷയാമാസ ധൂമ്രാക്ഷം തതഃ കൃത്യം സമാദധേ
ശേഷം അവൻ ധൂമ്രാക്ഷനെ അയച്ചു, അവൻ വേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു.
ഗച്ഛ ലംകാധിപസ്ഥാനമാചരസ്വ യഥോചിതമ്
നീ ലങ്കയുടെ അധിപന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് പോയി, യോജ്യമായതുപോലെ പ്രവർത്തിക്കൂ.
ഗത്വാ ച കംപയാമാസ സഗണം രാക്ഷസേശ്വരമ്
പോയ ശേഷം, അവൻ രാക്ഷസാധിപനും അവന്റെ കൂട്ടരും ഭയപ്പെട്ടു.
പ്രോവാച തിഷ്ഠതു നൃപസ്തേന മേ ന പ്രയോജനമ്
അവൻ പറഞ്ഞു: 'രാജാവ് അവിടെയിരിക്കുക, എനിക്ക് അവനോട് വേണ്ടത് ഒന്നുമില്ല.'
തേനൈഷാ നിര്മിതാ ശാംതിരജപാലേന ധീമതാ
ഈ ശാന്തി ബുദ്ധിമാൻ അജപാലകൻ നിർവഹിച്ചു.
കാര്തികേ ശുക്ലപക്ഷസ്യ ദ്വാദശ്യാം രജനീമുഖേ
കാർത്തിക മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം തീയതിയിലെ രാത്രിയുടെ തുടക്കത്തിൽ,
വേദ്യംതേ രത്നമാലാഭീ രമ്യേ മാലാനുരംജിതേ
രത്നമാലകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത്, മാലകൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
വര്ദ്ധമാനതരൂത്ഥാഭിര്ദീപികാഭിര്ഹുതാശനമ് 4.71.
വളരുന്ന വൃക്ഷങ്ങളിൽ നിന്നെടുത്ത വിളക്കുകൾകൊണ്ട് അഗ്നി തെളിയിച്ചു.
പുഷ്പൈരഭ്യര്ചിതം ദേവം സമാലബ്ധം ച ചന്ദനൈഃ
പൂക്കളാൽ ദേവനെ പൂജിച്ചു, ചന്ദനവും അണിച്ചു.
ഗന്ധൈഃ പുഷ്പൈരംലകാരൈര്വസ്ത്രൈ രത്നൈശ്ച പൂജിതൈഃ
സুগന്ധികളും, പൂക്കളും, അലങ്കാരങ്ങളും, വസ്ത്രങ്ങളും, രത്നങ്ങളും കൊണ്ട് ആദരിച്ചു.
ആദിത്യം ശംകരം ഗൌരീം യക്ഷം ഗണപതിം ഗ്രഹാന്
സൂര്യൻ, ശങ്കരൻ, ഗൗരി, യക്ഷൻ, ഗണപതി, ഗ്രഹങ്ങൾ—
ഗവാം നീരാജനം കുര്യാന്മഹിഷ്യാദേശ്ച മംഡലമ്
പശുക്കൾക്കും മഹിഷിയുടെ വൃത്തത്തിനും നീരാജനം നടത്തണം.
താ ഗാവഃ പ്രസുതാ യാംതി സ്വാപീഡാസ്തബകാംഗദാഃ
പിറവിയിട്ട പശുക്കൾ മാലകളും കാൽക്കളും അണിഞ്ഞ് മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.
അനുയാംതി സഗോപാലാഃ കാലയംതോ ധനാനി തേ
പശുപാലകർ അവരെ പിന്തുടർന്ന്, തങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് എണ്ണുന്നു.
ഏവം കോലാഹലേ വൃത്തേ ഗവാം നീരാജനോത്സവേ
ഇങ്ങനെ പശുക്കളുടെ നീരാജനോത്സവത്തിൽ വലിയ ആഹ്ളാദം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ—
രാജചിഹ്നാനി സര്വാണി ഉദ്ധൃത്യ സ്വഗൃഹാംഗണേ
രാജചിഹ്നങ്ങള് എല്ലാം വീട്ടിലെ മുറ്റത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു,
സിംഹാസനോപവിഷ്ടശ്ച ശംഖതൂര്യാദിനിസ്വനൈഃ
സിംഹാസനത്തില് ഇരുന്നു, ശംഖം, തുര്യവും മറ്റ് വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടെ,
തതഃ സ്ത്രീലക്ഷണൈര്യുക്താ വേശ്യാ വാഥ കുലാങ്ഗനാ 4.71.
അതിനുശേഷം സ്ത്രീസൗന്ദര്യങ്ങളുള്ള ഒരു വേശ്യയോ, അല്ലെങ്കില് ഒരു ഉന്നത കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീയോ,
ശാംതിരസ്തു സമൃദ്ധിശ്ച ദ്വിജൈശ്ച സ്വജനേന ച
ശാന്തിയും സമൃദ്ധിയും, ദ്വിജന്മാരോടും സ്വന്തം കുടുംബത്തോടും കൂടെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
ഏവമേഷാ മഹാശാംതിഃ ഖ്യാതാ നീരാജനേ ജനേ
ഇങ്ങനെ, ഈ മഹാശാന്തി ജനങ്ങളില് നീരാജനമായി അറിയപ്പെടുന്നു.
തേഷാം രോഗാഃ ക്ഷയം യാംതി സുഭിക്ഷം വര്ദ്ധതേ തദാ
അവരുടെ രോഗങ്ങള് ഇല്ലാതാകുന്നു, സമൃദ്ധിയും വര്ധിക്കുന്നു.
ലോകാനാവര്ദ്ധയിത്വാ തു അജപാലവരോ യഥാ
മികച്ച ആടുപാലകന് ജനങ്ങളെ വര്ധിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഇതും വര്ധിപ്പിക്കുന്നു.
വര്ഷേവര്ഷേ പ്രയോക്തവ്യാ ശാംതിര്നീരാജനാ ഇതി
ഓരോ വര്ഷവും നീരാജനമെന്ന ശാന്തിക്രമം നിര്ബന്ധമായും നടത്തണം.
നീരാജയംതി നവമേഘനിഭം ഹരിം യേ ഗോബ്രാഹ്മണാന്രഥഗജാംശ്ച നരേശചിഹ്നാന്
പുതിയ മേഘംപോലെയുള്ള ഹരിക്കും, പശുക്കള്ക്കും, ബ്രാഹ്മണന്മാര്ക്കും, രഥങ്ങള്ക്കും, ആനകള്ക്കും, രാജചിഹ്നങ്ങള്ക്കും നീരാജനം ചെയ്യുന്നവര്—
ഇതി ശ്രീഭവിഷ്യേ മഹാപുരാണ ഉത്തരപര്വണി ശ്രീകൃഷ്ണയുധിഷ്ഠിരസംവാദേ നീരാജനദ്വാദശീവ്രതവര്ണനം നാമൈകസപ്തതിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീഭവിഷ്യ മഹാപുരാണത്തിലെ ഉത്തരപര്വ്വത്തില് ശ്രീകൃഷ്ണനും യുദ്ധിഷ്ഠിരനും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തില് നീരാജനദ്വാദശീ വ്രതത്തിന്റെ വിവരണം എന്ന എഴുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.