ഏവമാദിപരിത്യാഗാദ്ധര്മഃ സ്യാദ്ധര്മനന്ദന
ഇവയൊക്കെയും ഉപേക്ഷിച്ചാല് ധര്മ്മം ലഭിക്കും, ധര്മ്മപുത്രാ.
ധാരണം നഖരോമാണാം ഗംഗാസ്നാനം ദിനേദിനേ
നഖവും മുടിയും സൂക്ഷിച്ച് ഗംഗയില് ദിവസേന സ്നാനം ചെയ്യുന്നത്—
ഭൂമൌ ഭുംക്തേ സദാ യസ്തു സ പൃഥിവ്യാഃ പതിര്ഭവേത്
എപ്പോഴും നിലത്ത് ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവന് ഭൂമിയുടെ അധിപനാകും.
പാദാഭിവംദനാദ്വിഷ്ണോര്ലഭേദ്ഗോദാനജം ഫലമ്
വിഷ്ണുവിന്റെ പാദങ്ങള്ക്ക് വന്ദനം ചെയ്താല് ഗോദാനഫലം ലഭിക്കും.
വിഷ്ണുദേവകുലേ കുര്യാദുപലേപനമര്ചനമ്
വിഷ്ണുമന്ദിരത്തില് ലേപനവും പൂജയും നടത്തണം.
പ്രദക്ഷിണാശതം യസ്തു കരോതി സ്തുതിപാഠകഃ
ആര് ശതപ്രദക്ഷിണയും സ്തോത്രപാരായണവും ചെയ്യുന്നു—
ഗീതവാദ്യകരോ വിഷ്ണോര്ഗാംധര്വം ലോകമാപ്നുയാത് 4.70.
വിഷ്ണുവിന് വേണ്ടി പാടുകയും വാദ്യം വായിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവന് ഗാന്ധര്വലോകം ലഭിക്കും.
സ വ്യാസരൂപീ ഭഗവാനംതേ വിഷ്ണുപുരം വ്രജേത്
അവന് വ്യാസസ്വരൂപിയായി അവസാനം വിഷ്ണുപുരിയില് എത്തും.
നിത്യസ്നായീ നരോ യസ്തു നരകം സ ന പശ്യതി
ദിവസേന കുളിക്കുന്ന മനുഷ്യന് നരകം കാണേണ്ടി വരില്ല.
കൃത്വാ പ്രേക്ഷണകം ദിവ്യം രാജ്യം സോഽപ്സരസാം ലഭേത്
ദിവ്യമായ ദർശനം നടത്തിയാൽ, അവൻ അപ്സരസുകളുടെ ലോകം നേടും.
ഷഷ്ഠകാലേന്നഭോജ്യേന സ്ഥായീ സ്വര്ഗേ നരോ ഭവേത്
ആറാം സമയത്ത് മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവൻ സ്വർഗത്തിൽ സ്ഥിരമായി താമസിക്കും.
ശിലായാം ഭോജനാന്നിത്യം സ്നാനം പ്രയാഗജം ഭവേത്
എപ്പോഴും കല്ലിന്മേൽ ഇരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചാൽ, പ്രയാഗയിലെ കുളിയെന്നതുപോലെയുള്ള ഫലം ലഭിക്കും.
ഏവമാദിവ്രതേ പാര്ഥ തുഷ്ടിമായാതി ഹേതുതഃ
ഇവയിലുപരിപാടികളിൽ, പാർത്താ, ഒരു കാരണത്താൽ തൃപ്തി ഉണ്ടാകും.
നിവര്തതേ ക്രിയാഃ സര്വാശ്ചാതുര്വണ്യസ്യ ഭാരത
ഭാരതാ, നാലു വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ള എല്ലാവരുടെയും എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും അവസാനിക്കും.
യജ്ഞാശ്ച ഗൃഹവേശാദി ഗോദാനാച്ച പ്രതിഷ്ഠിതമ്
യാഗങ്ങൾ, ഗൃഹപ്രവേശം, പശുദാനം എന്നിവ ഉറപ്പായിരിക്കുന്നു.
അസംക്രാംതം തു മാസം വൈ ദൈവേ പിത്ര്യേ ച വര്ജയേത്
ദൈവികവും പിതൃകർമകളും ചെയ്യുമ്പോൾ, സംക്രമണമില്ലാത്ത മാസം ഒഴിവാക്കണം.
പ്രാപ്തേ ഭാദ്രപദേ മാസി ഏകാദശ്യാം ദിനേ ഹരേഃ 4.70.
ഭാദ്രപദം മാസത്തിൽ, ഹരിക്ക് സമർപ്പിച്ച ഏകാദശി ദിവസം വന്നാൽ,
യ ഏതദേവ ശയനം തത്രേദം കാരണം ശൃണു
ആ ശയനം ആര്ക്കാണോ, അതിന്റെ കാരണം കേൾക്കൂ.
മമാപി മാനയത്യങ്ഗം പ്രാര്ഥിതോ യോഗനിദ്രയാ
യോഗനിദ്രയുടെ അപേക്ഷകൊണ്ട്, എന്റെ ശരീരവും ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
ശംഖചക്രാസിമാര്ഗാദ്യൈര്ബാഹവോപ്യഥ വക്ഷസാ
ശംഖം, ചക്രം, ഖഡ്ഗം തുടങ്ങിയ ചിഹ്നങ്ങൾ കൈകളിലും നെഞ്ചിലും കാണാം.
മുകടേന ശിരോ രുദ്ധം കുംഡലാഭ്യാം ച കര്ണകൌ
മുടിയാൽ തലയും, കുണ്ഡലങ്ങളാൽ ചെവികളും മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ചതുരോ വാര്ഷികാന്മാസാന്മാഽഽശ്രിതാ സാ ഭവിഷ്യതി
അവൾ നാലു മാസത്തേക്ക് അവിടെ അഭയം പ്രാപിച്ചിരിക്കും.
ചകാര ലോചനാവാസമതോഽര്ഥം മേ യുധിഷ്ഠിര
യുധിഷ്ഠിരാ, എന്റെ ആവശ്യത്തിനായി അവൻ കണ്ണുകളുടെ വാസസ്ഥലം ഒരുക്കി.
യോഗനിദ്രാ മഹാനിദ്രാ ശേഷാഭിശയനേ സ്ഥിതഃ
യോഗനിദ്രയും മഹാനിദ്രയും ശേഷനാഗന്റെ പാളിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.
ലക്ഷ്മീകരാംബുജൈരച്ഛൈര്മൃദ്യമാനപദദ്വയഃ
ലക്ഷ്മിയുടെ താമരപ്പുല്ലികളാൽ, ഇരുകാലുകളും സ്നേഹത്തോടെ മൃദുവായി മസാജ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
വ്രതൈരനേകൈനിയമൈഃ പാംഡവശ്രേഷ്ഠ മാനവഃ
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, അനേകം വ്രതങ്ങളാലും നിയന്ത്രണങ്ങളാലും മനുഷ്യൻ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
തതോഽവബുധ്യതേ ദേവഃ ശ്രീമാഞ്ഛങ്ഖഗദാധരഃ 4.70.
അപ്പോൾ ശംഖവും ഗദയും കൈവശമുള്ള മഹത്വമുള്ള ദേവൻ ഉണരുന്നു.
മന്ത്രേണാനേന രാജേന്ദ്ര ദേവമുത്ഥാപയേദ്ദ്വിജഃ
രാജാവേ, ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് ഒരു ദ്വിജൻ ദേവനെ ഉണർത്തണം.
സമുത്ഥിതേ തദാ വിഷ്ണോ ക്രിയാഃ സര്വാഃ പ്രവര്തയേത്
വിഷ്ണു ഉണർന്നതിനു ശേഷം എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ആരംഭിക്കണം.
ഉത്ഥിതേ ദേവദേവേശേ നഗരേ പാര്ഥിവഃ സ്വയമ്
ദേവന്മാരുടെ ദൈവം ഉണർന്നപ്പോൾ നഗരത്തിൽ രാജാവു തന്നെ ഉണരുന്നു.