ഗരുഡാസനാഃ സാഭരണാ മുകുടോത്കട കുംഡലാഃ
ഗരുഡാസനത്തില് ഇരിക്കുകയും, ഭൂഷണങ്ങളും ഭംഗിയുള്ള കിരീടവും കുണ്ഡലവും ധരിച്ചിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ലക്ഷ്മീധരാ മേഘവര്ണാഃ കൂര്പരാങ്ഗദഭൂഷണാഃ
ലക്ഷ്മിയെ ചുമന്നും മേഘംപോലെയുള്ള നിറവും കൈമുട്ടില് ആംഗദം ധരിച്ചും അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തസ്മാദേത്യ മഹാതേജാഃ പൃഥിവ്യാം നൃപപൂജിതാഃ
അവിടെ എത്തുന്ന മഹാതേജസ്സുള്ളവര് ഭൂമിയില് രാജാക്കന്മാരാല് ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
തതോ യാംതി പരം സ്ഥാനം മോക്ഷമാര്ഗം ശിവം ശുഭമ്
അതിനുശേഷം അവര് പരമസ്ഥാനം, മോക്ഷമാര്ഗ്ഗം എന്ന ശിവവും ശുഭവും ആയ സ്ഥലം പ്രാപിക്കുന്നു.
യേ ദ്വാദശീമുപവസംതി സിതാമരണ്യനാമ്നീം വനേ ദ്വിജവരാനഥ ഭോജയംതി
സീതാമരണമെന്ന വനത്തില് ദ്വാദശി ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച് ദ്വിജശ്രേഷ്ഠന്മാരെ ഭക്ഷണം നല്കുന്നവര്.
രോഹിണീചന്ദ്രവ്രതവര്ണനമ് മയൂരകേകാകുലിതേ ദര്ദുരാരാവപൂരിതേ
മയിലുകളുടെ കുരല് മുഴങ്ങിയും തവളകളുടെ ക്വാക്ക് നിറഞ്ഞുമുള്ള സ്ഥലത്ത്.
കുലസ്ത്രിയഃ പ്രയച്ഛംതി കസ്യാന്നം കാഽത്ര ദേവതാ
കുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകൾ അന്നം അർപ്പിക്കുമ്പോൾ, അത് ആര്ക്കാണ് നൽകുന്നത്? ഇവിടെ ഏത് ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നു?
ഏകാദശ്യാം ശുചിര്ഭൂത്വാ സര്വൌഷധിജലൈഃ ശുഭൈഃ
പതിനൊന്നാം ദിവസം, ശുദ്ധിയോടെ, എല്ലാ ഉത്തമ ഔഷധജലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്—
മാഷചൂര്ണേന രാജേന്ദ്ര കുര്യാദിംദുരികാശനമ്
കരുത്തൻ രാജാവേ, ഉഴുന്ന് പൊടിച്ച് ഇന്ദുരിക എന്ന വിഭവം തയ്യാറാക്കണം.
നരമേകൈകമുദ്ദിശ്യ തതോ ഗത്വാ ജലാശയമ്
ഓരോ പുരുഷനു വേണ്ടി വിഭജിച്ച്, ശേഷം ഒരു വെള്ളാശയത്തേക്കു പോകണം.
തസ്യൈവ പുലിനേ രമ്യേ ജുഷ്ടാന്നേ ഗോമയാദിനാ
അത് മനോഹരമായ തീരത്ത്, ശുദ്ധമായ അന്നവും പശുവിന്റെ ചാണകവും ഉപയോഗിച്ച്—
ചര്ചിതം ഗംധകുസുമൈര്ധൂപ ദീപാക്ഷതോജ്ജ്വലമ് അര്ചയേച്ച സഭാര്യോ വൈ മന്ത്രേണാനേന ഭാവിതഃ
അത്തരം അന്നം സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ, ധൂപം, വിളക്ക്, പ്രകാശമുള്ള അക്ഷത എന്നിവ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, ഭാര്യയോടൊപ്പം ഭക്തിപൂർവ്വം ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് ആരാധിക്കണം.
സോമരാജ നമസ്തുഭ്യം രോഹിണ്യൈ തേ നമോനമഃ
സോമരാജാവേ, നിനക്കു ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു; രോഹിണിയ്ക്കും വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം.
ഏവം സംപൂജ്യ തസ്യാഗ്രേ നൈവേദ്യം ദേയമര്ചിതമ് പ്രീയതാമിതി മേ ദേവീ രോഹിണീ സഹിതപ്രിയാ
ഇങ്ങനെ ആരാധന കഴിഞ്ഞ്, അവരുടെ മുന്നിൽ അർപ്പിതമായ നൈവേദ്യം സമർപ്പിച്ച്, 'ദേവിയായ രോഹിണിയും പ്രിയനായ സോമനും എനിക്ക് പ്രസന്നരാകട്ടെ' എന്ന് പറയണം.
ഏവമുച്ചാര്യ ദത്ത്വാ ച തതോംഽതര്ജലമാവിശേത് 4.67.
ഇങ്ങനെ ഉച്ചരിച്ച് നൈവേദ്യം അർപ്പിച്ചതിനുശേഷം, വെള്ളത്തിൽ കയറണം.
ധ്യായേച്ച മനസാ സോമം രോഹിണീസഹിതം തദാ
അപ്പോൾ മനസ്സിൽ സോമനെയും രോഹിണിയെയും ഒരുമിച്ച് ധ്യാനിക്കണം.
നിയമ്യ വസതാം ചാന്യേ തതോ വിപ്രായ ഭോജനമ് ഭക്ത്യാ ശക്ത്യാ യഥാചിത്തം യഥാവിത്തം തഥാ തഥാ
സ്വയം നിയന്ത്രിച്ച്, മറ്റുള്ളവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം, ഭക്തിയോടും ശേഷിയനുസരിച്ചും മനസ്സും സമ്പത്തും അനുസരിച്ചും ഒരു ബ്രാഹ്മണനു അന്നം നൽകണം.
യഃ കരോതി നരോ രാജന്നാരീ വാഥ കുമാരികാ
രാജാവേ, പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ അല്ലെങ്കിൽ കന്യകയോ ആരായാലും ഈ വ്രതം ആചരിച്ചാൽ—
ഇഹ ലോകേ ചിരം സ്ഥിത്വാ ധനധാന്യസമാകുലേ
ഈ ലോകത്ത് അവർ ദീർഘകാലം ധനസമ്പത്തും ധാന്യവും നിറഞ്ഞു ജീവിക്കും.
തതഃ സുതീര്ഥേ മരണം തതോ ബ്രഹ്മപുരം വ്രജേത്
ശേഷം, ഒരു പുണ്യസ്ഥലത്ത് മരിച്ചാൽ, അവർ ബ്രഹ്മയുടെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.
ഖേ രോഹിണീ ശശധരാഭിമതാ ഹിതാ ച കിം കാരണം ശൃണു നരേന്ദ്ര നിവേദയാമി
ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്രനെ പ്രിയപ്പെട്ട രോഹിണി ശുഭവും ഹിതവും ആണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അതിന് കാരണമെന്തെന്ന് കേൾക്കൂ രാജാവേ, ഞാൻ വിശദീകരിക്കുന്നു.
അവിയോഗവ്രതവര്ണനമ് വിധാനം തസ്യ കീദൃക്ച കിം പുണ്യം കാഽത്ര ദേവതാ
അവിയോഗ വ്രതത്തിന്റെ വിവരണം: അതിന്റെ ആചരണം എങ്ങനെയാണ്, എന്താണ് ഫലം, ഇവിടെ ആരെയാണ് ആരാധിക്കുന്നത്?
അവിയോഗവ്രതം നാമ വ്രതാനാമുത്തമോത്തമമ്
അവിയോഗ വ്രതം എല്ലാ വ്രതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമമായതാണ്.
പ്രൌഷ്ഠപദേ ശുക്ലപക്ഷേ ദ്വാദശ്യാം പ്രാതരുത്ഥിതഃ
ഭാദ്രപദ മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പന്ത്രണ്ടാം ദിവസം, രാവിലെ അതിവേഗം എഴുന്നേറ്റിരിക്കണം.
ഹൃദ്യേ രമ്യേ സൌധതടേ ഹരിം ലിഖ്യേത മണ്ഡലേ
അലങ്കാരമുള്ള മനോഹരമായ ഹൃദയഭാഗത്തുള്ള മാളികയുടെ മുകളിലത്തെ പാളിയിൽ, ഒരു വൃത്തത്തിനുള്ളിൽ ഹരിയെ വരയ്ക്കണം.
തത്രൈവ ച ഹരം ഗൌരീം സാവിത്രീം ബ്രഹ്മണാ സഹ
അവിടെയേയും, ഹരനും ഗൗരിയും, സാവിത്രിയും ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പം വരയ്ക്കണം.
ഗംധൈഃ പുഷ്പൈശ്ച ധൂപൈര്നൈവേദ്യൈരര്ചയേദ്യഥാശക്ത്യാ
ഗന്ധം, പുഷ്പങ്ങൾ, ധൂപം, നൈവേദ്യം എന്നിവയാൽ, ആലോചനാനുസരണം ഭക്തിപൂർവ്വം അർപ്പിക്കണം.
നാരീ വാ പുരുഷോ വാ അവിയോഗമതിം ദൃഢാം കൃത്വാ
സ്ത്രീയോ പുരുഷനോ ആയിരിക്കട്ടെ, ഒരിക്കലും വേർപിരിയരുതെന്ന ഉറച്ച മനസ്സോടെ,
സഹസ്രമൂര്ദ്ധാ പുരുഷഃ പദ്മനാഭോ ജനാര്ദനഃ
ആയിരം തലകളുള്ള പുരുഷൻ, താമരപ്പൂക്കളിൽ ജനിച്ചവൻ, ജനാർദ്ദനൻ,
നാരായണോ മധുലിഹോ വിഷ്ണുര്ദാമോഹരോ ഹരിഃ
നാരായണൻ, മധു പാനം ചെയ്യുന്നവൻ, വിഷ്ണു, ബന്ധനങ്ങൾ അകറ്റുന്നവൻ, ഹരി,