ധൂപഗംധാരസീ ചാപി ദീപവൃക്ഷം സുശോഭനമ് 4.59.
ധൂപവും സുഗന്ധവസ്തുക്കളും മനോഹരമായ വിളക്കുമരവും അർപ്പിക്കണം.
ചതുരസ്രം ത്രികോണം ച മണ്ഡലം കാരയേത്തതഃ
പിന്നീട് ചതുരസ്രവും ത്രികോണവും വൃത്തവും വരയ്ക്കണം.
സംകല്പ്യ ദ്വിജദാംപത്യം വാസോഭിര്ഭൂഷണൈസ്തഥാ ദീപകൈഃ പഞ്ചവിംശദ്ഭിര്ഭോജയിത്വാ വിസര്ജയേത്
ബ്രാഹ്മണ ദമ്പതികളെ വസ്ത്രവും ആഭരണങ്ങളും ഇരുപത്തഞ്ച് വിളക്കുകളും നൽകി ആദരവോടെ ഭക്ഷിപ്പിച്ച് വിടവാങ്ങണം.
അബ്ദപഞ്ചകമേകം വാ ഏവം യഃ കുരുതേ നരഃ
അഞ്ച് വർഷം അല്ലെങ്കിൽ ഒരു വർഷം പോലും ഇങ്ങനെ ആചരിക്കുന്നവൻ,
ആ ദേഹപതനാദ്യസ്തു നിത്യമേതത്സമാചരേത്
ശരീരം വീഴുന്നതുവരെ ഈ ആചരണം നിത്യമായി തുടരണം.
ന സ്പൃശംത്യാപദസ്തസ്യ ന ദുഃഖീ ഭവതി ക്വചിത്
അവനെ ദുരിതം സ്പർശിക്കുകയില്ല, ദു:ഖം ഒരിക്കലും അനുഭവിക്കുകയുമില്ല.
സംപ്രാപ്യാദിത്യയോഗേന പ്രാഗ്വിധാനേന ചാഭ്യസേത്
സൂര്യനുമായി ഐക്യം പ്രാപിച്ച ശേഷം, മുമ്പ് പറഞ്ഞ വിധത്തിൽ ആചരണം തുടരണം.
കിംതു ദക്ഷിണതംത്രസ്ഥം ഭാസ്കരം വാര്ചയേദ്ബുധഃ
എങ്കിലും, ദക്ഷിണയാത്രയിൽ ഉള്ള സൂര്യനെ ബുദ്ധിമാൻ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം.
കുംകുമേന സമാലഭ്യ ചന്ദനേന ശിവം തഥാ
കുങ്കുമവും ചന്ദനവും അർപ്പിച്ച്, അതുപോലെ ശിവനെയും ആരാധിക്കണം.
രുദ്രബീജം പരം പൂതം പ്രിയം രുദ്രസ്യ സര്വദാ
ശുദ്ധവും ശിവന് എപ്പോഴും പ്രിയമായ രുദ്രബീജം ഉപയോഗിക്കണം.
ശേഷഃ പൂര്വവിധാനേന കര്തവ്യോ വിധിവിസ്തരഃ ।। 4.59.
മറ്റുള്ളവയെല്ലാം മുമ്പ് പറഞ്ഞ വിധികൾ പ്രകാരം നിർവഹിക്കണം.
ഏതത്പ്രാക്ച വിധായാബ്ദം പഞ്ചാബ്ദാനേവമേവ ച
ഇത് ഒരു വർഷം മുമ്പ് ചെയ്തതുപോലെ, അങ്ങനെ തന്നെ അഞ്ചു വർഷം കൂടി തുടരണം.
പതംഗവത്പ്രതാപീ സ്യാദദീനശ്ച ജന പ്രിയഃ
അവൻ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശവാനാകുന്നു, ഒരിക്കലും നിരാശനാകുകയില്ല, എല്ലാവർക്കും പ്രിയനാകും.
യദ്യഷ്ടമീ ഭവതി സോമയുതാ കദാചിദര്കേണ വാ കുരുകുലോദ്വഹ താമുപോഷ്യ
എട്ടാം ദിവസം ചന്ദ്രനോടോ അല്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ സൂര്യനോടോ കൂടിയാൽ, അന്ന് ഉപവാസം പാലിക്കണം, കുരുവംശശ്രേഷ്ഠ.
ശ്രീവൃക്ഷനവമീവ്രതവര്ണനമ് ദൈത്യാനാം മോഹനാര്ഥായ യോഷിദ്ഭൂതേ ജനാര്ദനേ
അസുരന്മാരെ ഭ്രമിപ്പിക്കാൻ ജനാർദ്ദനൻ സ്ത്രീരൂപം ധരിച്ചു.
ബില്വേ വൃക്ഷേ ക്ഷണം ശ്രാംതാ വിശ്രാംതാ കമലാലയാ
ബില്വവൃക്ഷത്തിന് കീഴിൽ, ക്ഷീണിച്ച ലക്ഷ്മി ദേവി ഒരു നിമിഷം വിശ്രമിച്ചു.
ജിതാഃ സര്വേ പുരാ പാര്ഥ യുദ്ധേ കൃഷ്ണേന ചക്രിണാ
കൃഷ്ണൻ ചക്രധാരിയായ് മുമ്പ് യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാവരെയും ജയിച്ചിരുന്നു, പാർത്ഥ.
ശ്രീഃ സമാവാസിതാ യസ്മാച്ഛ്രീവൃക്ഷസ്തു തതഃ സ്മൃതഃ
ശ്രീ അവിടെ വസിച്ചതിനാൽ, അതിനെ ശ്രീവൃക്ഷം എന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു.
നവമ്യാമര്ചയേദ്ഭക്ത്യാ ഈഷത്സൂര്യോദയേ നഗമ്
നവമിദിനത്തിൽ, സൂര്യോദയസമയത്ത് ഭക്തിപൂർവ്വം ആ വൃക്ഷത്തെ ആരാധിക്കണം.
തിലപിഷ്ടാന്നഗോധൂമൈര്ധൂപഗന്ധസ്രഗംബരൈഃ
എള്ളപ്പൊടി അപ്പം, ഗോതമ്പ്, ധൂപം, സുഗന്ധമുള്ള പുഷ്പമാലകൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് പൂജിക്കണം.
മംത്രേണാനേന രാജേന്ദ്ര കൃത്വാ ബ്രാഹ്മണഭോജനമ് അനഗ്നിപാകം ഭൂപാത്രേ ദധിപുഷ്പഫലൈഃ ശുഭമ്
ഈ മന്ത്രം ചൊല്ലി, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് അഗ്നിയിൽ പാചകം ചെയ്യാത്ത ഭക്ഷണവും, മണ്ണ് പാത്രത്തിൽ തൈരും പുഷ്പങ്ങളും പഴങ്ങളും നൽകി, ശുഭത്വം നേടുന്നു.
ഏവം യഃ കുരുതേ പാര്ഥ ശ്രീവൃക്ഷസ്യാര്ചനം നരഃ
ഇങ്ങനെ, പാർത്ഥ, ആരെങ്കിലും ശ്രീവൃക്ഷത്തെ ആരാധിച്ചാൽ—
സപ്തജന്മാംതരം യാവത്സുഖസൌഭാഗ്യസംയുതാ
ഏഴു ജന്മങ്ങള് മുഴുവന് സുഖവും ഭാഗ്യവും അനുഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.
ശ്രീവൃക്ഷമക്ഷതഫലം വസിതം നവമ്യാം നൈവേദ്യപുഷ്പഫലവസ്ത്രവിചിത്രധാന്യൈഃ 4.60.
ശുഭമായ വൃക്ഷം, കുഴങ്ങാത്ത ഫലങ്ങളോടെ, ഒമ്പതാം ദിവസം വിവിധ ധാന്യങ്ങള്, പൂക്കള്, ഫലങ്ങള്, വസ്ത്രങ്ങള് എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച് സമര്പ്പിക്കുന്നു.
ധ്വജനവമീവ്രതവര്ണനമ് പൂര്വവൈരമനുസ്മൃത്യ സംഗ്രാമാ ബഹവഃ കൃതാഃ
ധ്വജ നവമി വ്രതത്തിന്റെ വിവരണം: പഴയ വൈരങ്ങള് ഓര്മ്മിച്ച് അനേകം യുദ്ധങ്ങള് നടന്നു.
നാനാരൂപധരാ ദേവീ അവതീര്യ പുനഃപുനഃ
ദേവി പല രൂപങ്ങള് ധരിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ഭൂമിയില് അവതരിച്ചുവന്നു.
അഥ രക്താസുരോ നാമ മഹിഷസ്യ സുതോ മഹാന് തസ്മൈ ദദൌ ചതുര്വക്ത്രോ രാജ്യം ത്രൈലോക്യമണ്ഡലേ
അപ്പോള് മഹിഷന്റെ മകനായ വലിയ അസുരന് രക്താസുരന്ക്ക്, നാലുമുഖനായവന് മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും ആധിപത്യം നല്കി.
തേന ലബ്ധം വരേണാഥ മേലയിത്വാ ദനോഃ സുതാന്
ആ വരം ലഭിച്ച രക്താസുരന് ദാനുവിന്റെ മക്കളെ ഒത്തുചേര്ത്തു.
തദ്ദൃഷ്ട്വാ ദാനവബലം സന്നദ്ധാത്യുദ്ധതധ്വജമ്
അവരുടെ അഹങ്കാരപൂര്ണമായ പതാകകള് ഉയര്ത്തിയ ദാനവസൈന്യം കണ്ടു.
തത്ര പ്രാവര്തത നദീ ശോണിതൌഘതരംഗിണീ വഹംതീ പിതൃലോകായ സുരാസുരഭയാനകാ
അവിടെ രക്തം ഒഴുകുന്ന തരംഗങ്ങളോടെ ഒരു നദി ഉരുത്തിരിഞ്ഞു, പിതൃലോകത്തേക്കു ഒഴുകി, ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവയായിരുന്നു.