തഥോര്ദ്ധ്വരേതസസ്തസ്യ സ്ഥിതസ്യാനിമിഷസ്യ ഹി
അവിടെ നില്ക്കുമ്പോൾ, അവൻ മനസ്സും ഇന്ദ്രിയങ്ങളും നിയന്ത്രിച്ച് അചഞ്ചലനായി നിന്നു.
ഏകാഹാദ്ദ്രുതമഭ്യേത്യ കാര്തവീര്യോര്ജുനോ നൃപഃ
ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് തന്നെ കാർതവീര്യ അർജുനൻ രാജാവ് അതിവേഗം അവന്റെ അടുക്കൽ എത്തി.
ഗാത്രസംവാഹനം പൂജാം മനസാ ചിംതിതം തഥാ
അവൻ മനസ്സിൽ തന്നെ അവനോട് സേവയും പൂജയും ശരീരമസാജും അർപ്പിച്ചു.
തസ്യൈ ദദൌ വരാന്പുഷ്ടാംശ്ചതുരോ ഭൂരിതേജസഃ
അവൻ അത്യധികമായ തേജസ്സോടെ നിറഞ്ഞ നാലു വലിയ വരങ്ങൾ അവനു നൽകി.
അധര്മാദ്ധീയമാനസ്യ സദ്ഭിസ്തസ്മാന്നിവാരണമ്
അവയിൽ, സത്പുരുഷന്മാർക്കു പിന്തുണയുണ്ടായാലും അധർമ്മികളെ തടയാനുള്ള ശക്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സംഗ്രാമാന്സുബഹൂഞ്ജിത്വാ ഹത്വാ വീരാന്സഹസ്രശഃ
അവൻ അനേകം യുദ്ധങ്ങൾ ജയിച്ച് ആയിരക്കണക്കിന് വീരന്മാരെ തോല്പിച്ചു.
ചക്രവര്തിപദം ചൈവ അഷ്ടസിദ്ധിസമന്വിതമ് ।। 4.58.
അവൻ എട്ട് സിദ്ധികളോടുകൂടിയ സർവ്വഭൗമാധികാരം നേടി.
തേനാപി പൃഥിവീ കൃത്സ്നാ സപ്തദ്വീപാ സപര്വതാ
അവൻ ഏഴു ദ്വീപുകളും പർവതങ്ങളുമടങ്ങിയ ഭൂമിയെ മുഴുവനും ഭരിച്ചു.
തസ്യ ബാഹുസഹസ്രം തു പ്രഭാവാത്കില ധീമതഃ
അവന്റെ മഹത്തായ ശക്തിയാൽ അവൻ ആയിരം കൈകളുടെ ഉടമയായിരുന്നു എന്ന് പറയുന്നു.
ദശയജ്ഞസഹസ്രാണി തേഷു ദ്വീപേഷു സപ്തസു
അവൻ ആ ഏഴ് ദ്വീപുകളിലൊക്കെയും പത്തു ആയിരം യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി.
സര്വേ യജ്ഞാ മഹാബാഹോ പ്രസന്നാ ഭൂരിദക്ഷിണാഃ
എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും, മഹാബാഹുവേ, സന്തോഷവും ധാരാളം ദാനവും നിറഞ്ഞവയായിരുന്നു.
ഗംധര്വൈരപ്സരോഭിശ്ച നിത്യമേവോപശോഭിതാഃ
ആ യജ്ഞങ്ങൾ എല്ലാം ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസുകളും എന്നും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
തസ്യ യജ്ഞേ ജഗുര്ഗാഥാം ഗംധര്വാ നാരദസ്തഥാ
അവന്റെ യജ്ഞത്തിൽ ഗന്ധർവന്മാരും നാരദനും ഗാനം പാടിയിരുന്നു.
ന നൂനം കാര്തവീര്യസ്യ ഗതിം യാസ്യന്തി പാര്ഥിവാഃ
കാർതവീര്യന്റെ പാതയിൽ മറ്റേതെങ്കിലും രാജാക്കന്മാർ എത്താൻ കഴിയില്ല.
ദ്വീപേഷു സപ്തസു സ വൈ ഖഡ്ഗചര്മശരാസനീ
അവൻ ആ ഏഴ് ദ്വീപുകളിലൊക്കെയും വാൾ, കവചം, വില്ല് എന്നിവയുമായി സജ്ജനായിരുന്നു.
അനഷ്ടദ്രവ്യതാ ചാസ്യ ന ശോകോ ന ച വൈ ക്ലമഃ
അവന്റെ സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും നഷ്ടമായില്ല; ദുഃഖവും ക്ഷീണവും അവനില്ലായിരുന്നു.
പഞ്ചാശീതിസഹസ്രാണി വര്ഷാണാം വൈ നരാധിപ 4.58.
അവൻ, മനുഷ്യരുടെ രാജാവായി, എൺപത്തയ്യായിരം വർഷം ജീവിച്ചു.
സ ഏവ പശുപാലോഭൂത്ക്ഷേത്രപാലഃ സ ഏവ ച
അവൻ തന്നെ പശുക്കളുടെ രക്ഷകനും കൃഷിഭൂമികളുടെ കാവലാളും ആയി.
സ വൈ ബാഹുസഹസ്രേണ ജ്യാഘാതകഠിനത്വചാ
അയാളിന് ആയിരം കൈകളുണ്ടായിരുന്നു, വില്ലിന്റെ പാശം ഇടതുകാലം തൊട്ടതുകൊണ്ട് അവന്റെ ചർമ്മം കഠിനമായിരുന്നു.
ന ഹി നാഗമനുഷ്യൈസ്തു മാഹിപ്മത്യാം മഹാദ്യുതിഃ
ഭൂമിയിൽ അവന്റെ മഹത്തായ പ്രകാശം പാമ്പുകളും മനുഷ്യരും തുല്യപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.
സ വൈ പത്നീം സമുദ്രസ്യ പ്രാവൃട്കാലേംബുജേക്ഷണാമ്
അവൻ മഴക്കാലത്ത് കമലപൂവിനെപ്പോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ള സമുദ്രത്തിന്റെ മകളെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു.
ലലിതം ക്രീഡതാ തേന ഫലനിഷ്പന്ദമാലിനീ
അവളോടൊപ്പം അവൻ സന്തോഷത്തോടെ കളിച്ചു, കുലുങ്ങുന്ന പഴങ്ങൾകൊണ്ടുള്ള മാലകൾ ധരിച്ചായിരുന്നു അവളുടെ അലങ്കാരം.
തസ്യ ബാഹുസഹസ്രേണ ക്ഷോഭ്യമാണേ മഹോദധൌ
അവന്റെ ആയിരം കൈകളാൽ മഹാസമുദ്രം കലങ്ങുമ്പോൾ,
തൂഷ്ണീകൃതോ മഹാഭാഗ ലീനാഹീനമഹാമതിഃ
മഹാഭാഗ്യവാനും മഹാമതിയുമായവൻ മഹാപാമ്പുകളെ അടക്കി, അവരെ നിശബ്ദരാക്കി.
ക്രാംതാ നിശ്ചലമൂര്ദ്ധാനോ ബഭൂവുശ്ച മഹോരഗാഃ ജിതാ ധനുര്ധരാഃ സര്വേ സുത്യക്തൈഃ പഞ്ചഭിഃ ശരൈഃ
മഹാപാമ്പുകൾ തല ചലിപ്പിക്കാതെയായി കീഴടങ്ങി; എല്ലാ വില്ലാളികളും വെറും അഞ്ചു അമ്പുകൾകൊണ്ട് ജയിക്കപ്പെട്ടു, അവ അമ്പുകൾ പിന്നീട് ഉപേക്ഷിച്ചു.
ലങ്കാധിപം മോഹയിത്വാ സബലം രാവണം ബലാത്
ലങ്കയുടെ രാജാവായ രാവണനെയും അവന്റെ സേനയെയും ശക്തിയാൽ കീഴടക്കി, അവനെ ഭ്രമിപ്പിച്ചു.
തതോഭ്യേത്യ പുലസ്ത്യസ്തു അര്ജുനം സംപ്രസാദയന് തസ്യ ബാഹുസഹസ്രസ്യ ബഭൂവ ജ്യാതലസ്വനഃ ।। 4.58.
അതിനുശേഷം പുലസ്ത്യൻ അര്ജുനനെ സമീപിച്ച് ശാന്തിപ്പെടുത്തി; അവന്റെ ആയിരം കൈകളിൽ നിന്ന് വില്ലിന്റെ പാശത്തിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
ക്ഷുധിതേന കദാചിത്സ പ്രാര്ഥിതശ്ചിത്രഭാനുനാ
ഒരു ദിവസം വിശപ്പോടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, അവനെ ചിത്രഭാനു അപേക്ഷിച്ചു.
കുംഡേശയസ്തതോഽദ്യാപി ദൃശ്യതേ ഭഗവാന്ഹരിഃ ബഭൂവ ദുഹിതുര്ഹേതോഃ ശരദോഽദ്യാപി തിഷ്ഠതി
ഇന്നും കുണ്ടിൽ ഭഗവാൻ ഹരി ദൃശ്യനാണ്; തന്റെ മകളുടെ കാരണത്താൽ അവിടെ ശരത്കാലങ്ങളിൽ തുടരുന്നു.
സ ഏവം ഗുണസംയുക്തോ രാജാഭൂദര്ജുനോ ഭുവി
ഇങ്ങനെ ഗുണങ്ങൾ നിറഞ്ഞവനായ അര്ജുനൻ ഭൂമിയിൽ രാജാവായി.