പര്ജന്യഃ കാമവര്ഷീ സ്യാദീതിഭ്യോ ന ഭയം ഭവേത്
അവിടേയ്ക്ക് വേണമെന്ന പോലെ മഴ പെയ്യും; ദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
ന തത്ര മൃത നിഷ്ക്രാംതിര്ന ഗര്ഭപതനം തഥാ
അവിടെ അകാലമരണം ഉണ്ടാകില്ല; ഗർഭപാതവും ഉണ്ടാകില്ല.
ന വൈദ്യജനസംയോഗോ ന ചാപി കലഹോ ഗൃഹേ വിഷ്ണുലോകമവാപ്നോതി സോഽപി പാര്ഥ ന സംശയഃ
അവിടെയൊരാള്ക്കും വൈദ്യരുടെ സഹായം ആവശ്യമില്ല; വീട്ടിൽ കലഹവും ഉണ്ടാവില്ല; അവൻ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും, പാർഥാ, സംശയമില്ല.
ജന്മാഷ്ടമീ ജനമനോനയനാഭിരാമാ പാപാപഹാ സപദി നംദിതനംദഗോപാ
ജന്മാഷ്ടമി മനസ്സിനും കണ്ണിനും ആനന്ദം നൽകുന്ന, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഉത്സവം നന്ദനും ഗോപന്മാരും ഉടൻ ആഘോഷിക്കുന്നു.
ദൂര്വാഷ്ടമീവ്രതവര്ണനമ് ദൂര്വാഷ്ടമീവ്രതം പുണ്യം യഃ കുര്യാച്ഛ്രദ്ധയാന്വിതഃ
ദുർവാഷ്ടമി വ്രതത്തെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ പറയാം.
ന തസ്യ ക്ഷയമാപ്നോതി സംതാനം സപ്തഷൌരുഷമ്
ആർ വിശ്വാസത്തോടെ ഈ പുണ്യമായ ദുർവാഷ്ടമി വ്രതം ആചരിച്ചാലോ, അവനു ഏഴു തലമുറയോളം സന്താനത്തിൽ ക്ഷയം ഉണ്ടാകില്ല.
കസ്മാച്ച സാ പവിത്രാ ച ലോകനാഥ ബ്രവീഹി മേ
ഇത് എങ്ങനെ ശുദ്ധമാണെന്ന് ലോകനാഥാ, ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
ക്ഷീരോദസാഗരേ പൂര്വം മഥ്യമാനേഽമൃതാര്ഥിനാ
പണ്ടു ക്ഷീരസമുദ്രം അമൃതം നേടാൻ കുലുക്കുമ്പോഴായിരുന്നു...
ഭ്രമിതോ വൈ സ വേഗേന രോമണ്യുദ്ധര്ഷിതാനി വൈ
അവൻ അതിവേഗത്തിൽ വിറച്ചു, ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ കൂർത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അജായത ശുഭാ ദൂര്വാ രമ്യാ ഹരിതശാദ്വലാ
അവിടെ നിന്നു ദുർവ എന്ന ശുഭമായ പുല്ല് മനോഹരമായും പച്ചപ്പോടെയും വളർന്നു.
തസ്യാശ്ചോപരി വിന്യസ്തം മഥിതാമൃതമുത്തമമ്
അതിന്മേൽ ഉത്കൃഷ്ടമായ അമൃതം ഇടപ്പെട്ടു.
തത്രാപ്യമൃതകുംഭസ്യ പേതുര്ന്നിഷ്യംദബിംദവഃ
അവിടെ അമൃതം നിറച്ച കലശത്തിൽ നിന്നു തുള്ളികൾ ചോരികയായിരുന്നു.
വംദ്യാ പവിത്രാ ദേവൈസ്തു വംദിതാഭ്യര്ചിതാ പുരാ
ആ ദുർവയെ ദേവന്മാർ പുരാതനകാലത്ത് പൂജിച്ച് ആദരിച്ചു, അതു വിശുദ്ധവും വന്ദ്യവുമായിരുന്നു.
ദ്രാക്ഷാക്ഷോടകപിത്ഥൈശ്ച ബര്ബരൈര്ലകുചൈസ്തഥാ 4.56.
ദ്രാക്ഷ, ക്കൊട്ട, കപിത്തം, ബർബരം, ലക്ഷു ചക്ക എന്നിവകൊണ്ടും,
ദധ്യക്ഷതൈഃ സുപുഷ്പൈശ്ച ധൂപനൈവേദ്യദീപകൈഃ
തയിരും അക്ഷതവും മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങളും ധൂപവും നൈവേദ്യവും വിളക്കുകളും കൊണ്ടും,
ത്വം ദൂര്വേഽമൃതജന്മാസി വംദിതാ ച സുരാസുരൈഃ
ദുർവേ, നീ അമൃതത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവളാണ്; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
യഥാ ശാഖാപ്രശാഖാഭിര്വിസ്തൃതാസി മഹീതലേ
നീ ശാഖകളും ഉപശാഖകളും കൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ,
ഏവമേഷാ പുരാ പാര്ഥ പൂജിതാ ത്രിദശോത്തമൈഃ
അതു പോലെ തന്നെ, പാർത്ഥാ, ഈ ദുർവയെ പുരാതനകാലത്ത് പ്രധാന ദേവന്മാർ പൂജിച്ചിരുന്നു.
പൂജിതാഭ്യര്ഹിതാ വാചാ ഗൌര്യാ രാജഞ്ഛ്രിയാ തഥാ
ഗൗരിയും ശ്രീയും വാക്കുകൊണ്ട് പൂജിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു, രാജാവേ.
സുകേശ്യാ ച ഘൃതാച്യാ ച രംഭയാ ച സുകേശയാ
സുകേശിയും ഘൃതാചിയും രംഭയും സുകേശയയും ദുർവയെ പൂജിച്ചു.
സ്ത്രീഭിരേവാര്ചിതാ ദൂര്വാ സൌഭാഗ്യസുഖദായിനീ
സ്ത്രീകൾ മാത്രം ദുർവയെ ആരാധിച്ചു; അവൾ ഭാഗ്യവും സുഖവും നൽകുന്നവളാണ്.
ദത്ത്വാ ദാനാനി വിപ്രേഭ്യഃ ഫലം ദത്ത്വാര്ചയേത്പ്രഭോഃ
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് ദാനങ്ങൾ നൽകി, ഫലം ഭഗവാനെ ആരാധനയ്ക്കായി അർപ്പിക്കണം.
ഭക്ഷയിത്വാ സുഹൃന്മിത്രസംബംധിസ്വജനേ തഥാ
സുഹൃത്തുക്കളും സ്നേഹിതരും ബന്ധുക്കളും കുടുംബാംഗങ്ങളും ചേർന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചശേഷം,
ദൂര്വാഷ്ടമീതി വിഖ്യാതം പുണ്യം സംതാനകാരകമ് 4.56.
ദുർവാഷ്ടമി എന്ന ഉത്സവം പ്രശസ്തവും പുണ്യമുള്ളതും സന്താനലാഭം നൽകുന്നതുമാണ്.
മര്ത്യേ ലോകേ ചിരം സ്ഥിത്വാ തതഃ സ്വര്ഗം ഗതാഃ പുനഃ
മനുഷ്യലോകത്ത് ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞശേഷം അവർ വീണ്ടും സ്വർഗത്തിൽ എത്തി.
മേഘാവൃതേംബരതലേ ഹരിതേ വനാംതേ യാ സാഷ്ടമീ ശുഭഫലാ സഫലാ നഭസ്യേ
മേഘങ്ങൾ മൂടിയ ആകാശത്തിൻ കീഴിൽ പച്ചക്കാടിന്റെ അറ്റത്ത്, നവമാസത്തിൽ വരുന്ന ആ അഷ്ടമി ദിനം ശുഭവും ഫലപ്രദവുമാണ്.
കൃഷ്ണാഷ്ടമീവ്രതവര്ണനമ് ധര്മസംജനനം ലോകേ രുദ്രപ്രീതികരം പരമ്
ലോകത്ത് ധർമ്മം വളരാനും, രുദ്രന് അത്യന്തം സന്തോഷം ലഭിക്കാനും ഇതു കാരണമാകുന്നു.
മാസി മാര്ഗശിരേ പ്രാപ്തേ ദംതധാവനപൂര്വകമ്
മാർഗശീർഷ മാസത്തിൽ, പല്ലുതേയ്ക്കുന്നതിന് ശേഷം,
അശക്തശക്തഭേദേന ഗൃഹാന്നിഷ്ക്രമ്യ ബാഹ്യതഃ
സ്വന്തം ശേഷിയനുസരിച്ച് വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി പുറത്തേക്ക് പോകണം.
ബ്രഹ്മചാരീ ജിതക്രോധഃ ശിവാര്ചനജപേ രതഃ
ബ്രഹ്മചാരിയും, കോപം ജയിച്ചവനും, ശിവനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുകയും ജപം നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നവനും,