ബലദേവം തഥാ പൂജ്യ സര്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ
ഇങ്ങനെ ബാലരാമനെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ എല്ലാ പാപങ്ങളും വിട്ടൊഴിയും.
തതോ വര്ദ്ധാപനം ഷഷ്ഠീനാമാദികരണം മമ
അതിനുശേഷം അറുപത് പേരുടെ ഐശ്വര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന ചടങ്ങ് എനിക്ക് നടത്തണം.
യഥാ മമ തഥാ കാര്യോ ഭഗവത്യാ മഹോത്സവഃ
എനിക്ക് ചെയ്യുന്നതുപോലെ ദേവിയ്ക്കും വലിയ ഉത്സവം നടത്തണം.
ഹിരണ്യം കാഞ്ചനം ഗാവോ വാസാംസി കുസുമാനി ച
പൊന്നും ആഭരണങ്ങളും പശുക്കളും വസ്ത്രങ്ങളും പൂക്കളും അർപ്പിക്കണം.
യമേവം ദേവകീ ദേവീ വസുദേവാദജീജനത് 4.55.
ദേവകി ദേവി വസുദേവനിൽ നിന്ന് പ്രസവിച്ചവനാണ് ഈ ബാലൻ.
സുജന്മവാസുദേവായ ഗോബ്രാഹ്മണഹിതായ ച
അവൻ ഉത്തമജന്മം പ്രാപിച്ച വാസുദേവനാണ്; പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും ഉപകാരിയായവൻ.
ഏവം യഃ കുരുതേ ദേവ്യാ ദേവക്യാഃ സുമഹോത്സവമ്
ദേവകി ദേവിയുടെ മഹോത്സവം ഇങ്ങനെ നടത്തുന്നവൻ,
നരോ വാ യദി വാ നാരീ യഥോക്തഫലമാപ്നുയാത്
ആൾ പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ ആയാലും പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഫലം അവൻ നേടും.
പുത്രസംതാനമാരോഗ്യം ധനധാന്യാദിസദ്ഗൃഹമ്
അവൻക്ക് മക്കളും ആരോഗ്യവും ധനവും ധാന്യവും നല്ല കുടുംബവും ലഭിക്കും.
തസ്മിന്രാഷ്ട്രേ പ്രഭുര്ഭുംക്തേ ദീര്ഘായുര്മനസേപ്സിതാന്
അത്തരം രാജ്യത്തിൽ ഭരിക്കുന്നവൻ ദീർഘായുസ്സും മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതൊക്കെയും അനുഭവിക്കും.
പര്ജന്യഃ കാമവര്ഷീ സ്യാദീതിഭ്യോ ന ഭയം ഭവേത്
അവിടേയ്ക്ക് വേണമെന്ന പോലെ മഴ പെയ്യും; ദുരന്തങ്ങളിൽ നിന്ന് ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
ന തത്ര മൃത നിഷ്ക്രാംതിര്ന ഗര്ഭപതനം തഥാ
അവിടെ അകാലമരണം ഉണ്ടാകില്ല; ഗർഭപാതവും ഉണ്ടാകില്ല.
ന വൈദ്യജനസംയോഗോ ന ചാപി കലഹോ ഗൃഹേ വിഷ്ണുലോകമവാപ്നോതി സോഽപി പാര്ഥ ന സംശയഃ
അവിടെയൊരാള്ക്കും വൈദ്യരുടെ സഹായം ആവശ്യമില്ല; വീട്ടിൽ കലഹവും ഉണ്ടാവില്ല; അവൻ വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കും, പാർഥാ, സംശയമില്ല.
ജന്മാഷ്ടമീ ജനമനോനയനാഭിരാമാ പാപാപഹാ സപദി നംദിതനംദഗോപാ
ജന്മാഷ്ടമി മനസ്സിനും കണ്ണിനും ആനന്ദം നൽകുന്ന, പാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ഉത്സവം നന്ദനും ഗോപന്മാരും ഉടൻ ആഘോഷിക്കുന്നു.
ദൂര്വാഷ്ടമീവ്രതവര്ണനമ് ദൂര്വാഷ്ടമീവ്രതം പുണ്യം യഃ കുര്യാച്ഛ്രദ്ധയാന്വിതഃ
ദുർവാഷ്ടമി വ്രതത്തെക്കുറിച്ച് ഇപ്പോൾ പറയാം.
ന തസ്യ ക്ഷയമാപ്നോതി സംതാനം സപ്തഷൌരുഷമ്
ആർ വിശ്വാസത്തോടെ ഈ പുണ്യമായ ദുർവാഷ്ടമി വ്രതം ആചരിച്ചാലോ, അവനു ഏഴു തലമുറയോളം സന്താനത്തിൽ ക്ഷയം ഉണ്ടാകില്ല.
കസ്മാച്ച സാ പവിത്രാ ച ലോകനാഥ ബ്രവീഹി മേ
ഇത് എങ്ങനെ ശുദ്ധമാണെന്ന് ലോകനാഥാ, ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
ക്ഷീരോദസാഗരേ പൂര്വം മഥ്യമാനേഽമൃതാര്ഥിനാ
പണ്ടു ക്ഷീരസമുദ്രം അമൃതം നേടാൻ കുലുക്കുമ്പോഴായിരുന്നു...
ഭ്രമിതോ വൈ സ വേഗേന രോമണ്യുദ്ധര്ഷിതാനി വൈ
അവൻ അതിവേഗത്തിൽ വിറച്ചു, ശരീരത്തിലെ രോമങ്ങൾ കൂർത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു.
അജായത ശുഭാ ദൂര്വാ രമ്യാ ഹരിതശാദ്വലാ
അവിടെ നിന്നു ദുർവ എന്ന ശുഭമായ പുല്ല് മനോഹരമായും പച്ചപ്പോടെയും വളർന്നു.
തസ്യാശ്ചോപരി വിന്യസ്തം മഥിതാമൃതമുത്തമമ്
അതിന്മേൽ ഉത്കൃഷ്ടമായ അമൃതം ഇടപ്പെട്ടു.
തത്രാപ്യമൃതകുംഭസ്യ പേതുര്ന്നിഷ്യംദബിംദവഃ
അവിടെ അമൃതം നിറച്ച കലശത്തിൽ നിന്നു തുള്ളികൾ ചോരികയായിരുന്നു.
വംദ്യാ പവിത്രാ ദേവൈസ്തു വംദിതാഭ്യര്ചിതാ പുരാ
ആ ദുർവയെ ദേവന്മാർ പുരാതനകാലത്ത് പൂജിച്ച് ആദരിച്ചു, അതു വിശുദ്ധവും വന്ദ്യവുമായിരുന്നു.
ദ്രാക്ഷാക്ഷോടകപിത്ഥൈശ്ച ബര്ബരൈര്ലകുചൈസ്തഥാ 4.56.
ദ്രാക്ഷ, ക്കൊട്ട, കപിത്തം, ബർബരം, ലക്ഷു ചക്ക എന്നിവകൊണ്ടും,
ദധ്യക്ഷതൈഃ സുപുഷ്പൈശ്ച ധൂപനൈവേദ്യദീപകൈഃ
തയിരും അക്ഷതവും മനോഹരമായ പുഷ്പങ്ങളും ധൂപവും നൈവേദ്യവും വിളക്കുകളും കൊണ്ടും,
ത്വം ദൂര്വേഽമൃതജന്മാസി വംദിതാ ച സുരാസുരൈഃ
ദുർവേ, നീ അമൃതത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചവളാണ്; ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
യഥാ ശാഖാപ്രശാഖാഭിര്വിസ്തൃതാസി മഹീതലേ
നീ ശാഖകളും ഉപശാഖകളും കൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ,
ഏവമേഷാ പുരാ പാര്ഥ പൂജിതാ ത്രിദശോത്തമൈഃ
അതു പോലെ തന്നെ, പാർത്ഥാ, ഈ ദുർവയെ പുരാതനകാലത്ത് പ്രധാന ദേവന്മാർ പൂജിച്ചിരുന്നു.
പൂജിതാഭ്യര്ഹിതാ വാചാ ഗൌര്യാ രാജഞ്ഛ്രിയാ തഥാ
ഗൗരിയും ശ്രീയും വാക്കുകൊണ്ട് പൂജിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്തു, രാജാവേ.
സുകേശ്യാ ച ഘൃതാച്യാ ച രംഭയാ ച സുകേശയാ
സുകേശിയും ഘൃതാചിയും രംഭയും സുകേശയയും ദുർവയെ പൂജിച്ചു.