ധര്മത്തിന് വിരുദ്ധനായവന് സ്വര്ഗ്ഫലത്തിന് അര്ഹതയില്ലെന്നത് സത്യമാണ്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ഹരിയുടെ മായയാല് ഭ്രമിച്ചവന് ആദ്യം പരിഹസിച്ചു. അതിന്റെ ഫലമായി, അവന് കടുത്ത വാക്കുകള് ഉച്ചരിച്ചു; അതുവഴി ശുദ്ധനായവന് ജീവന് രക്ഷപ്പെട്ടു. രാജാവേ, പുഷ്പാവതി എന്ന മനോഹരമായ നഗരം ഉണ്ടായിരുന്നു, അവിടെ ഒരു രാജാവ് വാസം ചെയ്തിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ ചന്ദ്രപ്രഭയായിരുന്നു—അവള് യൌവനവും സൗന്ദര്യവും നിറഞ്ഞവളായിരുന്നു. ഒരു ദിവസം അവള് സുഹൃത്തുക്കളോടൊപ്പം പുഷ്പങ്ങളാല് നിറഞ്ഞ ഒരു വനത്തിലേക്ക് പോയി. ആ വനത്തില് രാജ്ഞി ആകര്ഷിതയായി; അപ്പോള് ഒരു ബ്രാഹ്മണനും അവിടെ നിലംപതിച്ചു. പിന്നീട് രാജ്ഞി വീട് തിരിച്ചെത്തിയപ്പോള് രണ്ടു ബ്രാഹ്മണന്മാര് അവിടെ എത്തി. അവിടെ വന്ന ബ്രാഹ്മണന് സൗന്ദര്യത്തിലും യൌവനത്തിലും സമ്പന്നനായിരുന്നു. അവനെ കണ്ടു, അവിടെ ഉണ്ടായതെല്ലാം ഒരാള് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവനോട് പറഞ്ഞു. വീട്ടില് അവന് ചാമുണ്ഡാദേവിയുടെ ബീജാക്ഷരത്തോടെ ചേര്ന്ന മഹാമന്ത്രം ജപിച്ചു. അവിടെ ഒരു പതിനൊന്ന് വയസ്സുള്ള, ഭദ്രയും മനോഹരിയുമായ ഒരു ബാലിക ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ രണ്ടു ബ്രാഹ്മണന്മാര് രാജധാനിയിലേക്ക് പോയി, രാജാവിനെ ആശീർവാദങ്ങൾ നൽകി ആരാധിച്ചു. രാജകുമാരനും ഭാര്യയും രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചു, അവരെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടു ഒരുമിച്ച് യാത്രയായി. "ഞാന് എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുന്നതുവരെ നീ അവളെ ധര്മപരമായി രക്ഷിക്കണം," എന്നു പറഞ്ഞു, രണ്ടുപേരില് ഒരാള് ആ സ്ത്രീയുടെ സംരക്ഷണത്തിന് അവളെ ഏല്പ്പിച്ച് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. അന്നേരം, അര്ദ്ധരാത്രിയില്, സുദേവന് ഭയമില്ലാതെ ആ സ്ത്രീയോട് സംസാരിച്ചു. അവള് പറഞ്ഞു: "ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായ സുദേവന് എപ്പോഴും എന്റെ മനസ്സിലാണ്." അതിനുത്തരമായി സുദേവന് പറഞ്ഞു: "സുഭൂവേ, നീ ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില് എപ്പോഴും ഞാന് നിന്റെ സേവകനായിരിക്കും, ദ്വിജാതിയായവളേ." ഇത് കേട്ട്, സുദേവന് അവളുടെ വായില് ഉണ്ടായിരുന്ന ഉപകരണം നീക്കി. രാജാവേ, അന്നത്തെ നാലു മാസങ്ങള്ക്കു ശേഷം അവള് ഗര്ഭിണിയായിത്തീര്ന്നു. മന്ത്രിയുടെ മകന് ബ്രാഹ്മണസ്ത്രീയുടെ രൂപത്തില് ഭ്രമിച്ചുപോയി. പ്രേമത്തിന്റെ ബലത്തില്, മന്ത്രിയും പണ്ഡിതന്മാരുമായി ആലോചിച്ച ശേഷം, തന്റെ മനസ്സില് ആലോചിച്ച്, മന്ത്രിയുടെ മകന് മൂന്നു മാസം തിര്ഥാടനത്തില് ചെലവിട്ടു. പ്രേമത്തില് അനുരക്തനും വിനയശീലനും ആയ മന്ത്രിപുത്രന്, രാജാവിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളെ ആഗ്രഹം കൊണ്ടു ചേര്ത്തുപിടിച്ചു. അതിനുശേഷം, മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച സുദേവന് മൂലദേവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. മൂലദേവന് സന്തോഷത്തോടെ, ശശിനെന്നൊരു സുഹൃത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാം രാജാവിനോട് അറിയിച്ചു, "രാജാവേ, ദയവായി എനിക്ക് വധുവിനെ നല്കണം," എന്നു പറഞ്ഞു. രാജകര എന്ന മന്ത്രിക്ക് മദനാലസ എന്നൊരു മകന് ഉണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മകനില് നിന്ന് വേര്പിരിഞ്ഞതിന്റെ ദുഃഖത്തില് മന്ത്രിക്ക് വലിയ വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു. "നിങ്ങള്ക്ക് സന്തോഷം തോന്നുന്നപോലെ ചെയ്യൂ," എന്നു പറഞ്ഞു. "രാജാവേ, ആ മകന്റെ സന്തോഷത്തിനായി നിങ്ങളുടെ മകളെ എനിക്ക് നല്കണം." അതിനുശേഷം, വൈദികരീതിപ്രകാരമുള്ള ധാരാളം ദാനങ്ങളും സമ്പത്തും നല്കി രാജാവ് മകളെ ശശിക്ക് നല്കി. ശശി രാജകുമാരിയെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. "ഈ രാജകുമാരി എന്റെതാണ്, സുഖാനുഭവത്തിനുള്ള ഉത്തമഭാര്യയാണ്," എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, രുദ്രന്റെ സേവകനായ വൈതാലന് രാജാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു. അതിനുത്തരമായി രാജാവ് പറഞ്ഞു: "പിതാവിന്റെയും മാതാവിന്റെയും ആജ്ഞപ്രകാരം, മകള് ദേവന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തില് നിന്നു." "ശാസ്ത്രങ്ങള് പറയുന്നു, ദേവാ, സ്ത്രീ എന്നും അമൂല്യ രത്നമാണ്." "ക്ഷേത്രം കൃഷികര്ത്താവിന്റേതാണ്, വിത്തിടുന്നവന്റേതല്ല." "സുദേവന്റെ മകനാണ് ശരിക്കും യോഗ്യനായവന്.