സഭയില് വിടവാങ്ങുന്ന സമയത്ത്, വീരനായ ലക്ഷണന് അവനോടു പറഞ്ഞു: “ശിവന്റെ ആജ്ഞയാല് ആ രണ്ട് യോഗികള് ആകാശമാര്ഗ്ഗം വന്നു.” അവര് എന്നെ ജയിച്ചശേഷം, അതീവ ഭയത്തില് വിറച്ച്, ആ വാക്കുകള് പറഞ്ഞവനോട് നമസ്കരിച്ച് അകന്നുപോയി; രാജാക്കന്മാര് അവരുടെ നാട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി. ഒരു ദിവസം, സാഗരമെന്ന തടാകതീരത്ത്, ബലശാലിയായ ഇന്ദുലന് ഉണ്ടായിരുന്നു. അതേസമയം, ആകാശത്തില് നിന്ന് ഹംസകള് ഭൂമിയിലേക്കിറങ്ങി. അവര് പറഞ്ഞു: “ദൈവികരൂപമുള്ളവന് ഭാഗ്യവാന്.” സാഗരം നഗരങ്ങളിലും തടാകങ്ങളിലും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമാണ്. “ഹേ ഇന്ദുല, ജ്ഞാനിയില് ഏറ്റവും ഉന്നതനായവനേ, ഞങ്ങള് മനസ്സിന്റെ തടാകത്തില് താമസിക്കുന്നു. അവിടെ, എല്ലാ അലങ്കാരങ്ങളാലും ഭുഷിതയായ ഒരു ഭാഗ്യവതിയെ ഞങ്ങള് കണ്ടു. അവളെ കണ്ടതോടെ ഞങ്ങള്ക്ക് ആശ്ചര്യവും മയക്കും തോന്നി, മറ്റൊരു ദേശത്തേക്ക് പോയി; ഇവിടെ നിന്നോട് സമം വരുന്നവനോ, അതുല്യമായ കമലപോലെയുള്ള ആ യുവതിക്ക് യോഗ്യനായ വരനോ ഇല്ല. അതുകൊണ്ട്, അവളെ കാണാന് ഞങ്ങളോടൊപ്പം നീ വരണം.” സിംഹളദ്വീപിലെ മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത് ആര്യസിംഹ എന്ന രാജാവ് ഭരിച്ചിരുന്നു; ഏഴു പ്രശസ്തയായ സുന്ദരികളായിരുന്നു അവന്റെ മഹിഷിമാരും പ്രിയതമരുമും. ആനന്ദകരമായ നളിനി സമുദ്രത്തില് ഗിരിജയുടെ പുണ്യമായ ക്ഷേത്രം നിലകൊണ്ടിരുന്നു. അവിടെ, ഹംസരൂപത്തില് വസിക്കുന്ന അതിജനകാന്തനായ അവനെ അവള് കണ്ടു. അവള് ഒരു വര്ഷം അവിടെയിരുന്ന് വിവിധ വിനോദങ്ങളാല് ആകൃഷ്ടയായി സമയം ചെലവഴിച്ചു. ഭക്തിയുടെയും ആനന്ദത്തിന്റെയും അഹങ്കാരം അവളില് ഉദിച്ചപ്പോള്, ജഗദംബിക സന്തോഷിച്ചു. എന്നാല് ആനന്ദം മാത്രം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ഇന്ദുലന് വലിയ ദുഃഖത്തിലായി. ഇന്ദുലന് സൗന്ദര്യശാലിയായവന് ലങ്കാനഗരിയില് താമസിച്ചു. ആ ഭയാനകമായ വാര്ത്തകള് കേട്ടപ്പോള് അവന്റെ കുടുംബം മുഴുവന് ദുഃഖിച്ചു. കൃഷ്ണാംശന് ആ കരച്ചില് കണ്ടു, അഹ്ലാദന് എന്ന മൂത്തവനോട് പറഞ്ഞു: “ശ്രദ്ധിക്കൂ, ഞാന് ഇന്ദുലനെ നിങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരാം; നീകളൊക്കെ ധൈര്യമായി ഇരിക്കണം.” ബാലഖാനി, കൃഷ്ണാംശ, ദേവസിംഹ, താലന, കൂടാതെ വഴിയാരന്ന രാജാക്കന്മാരും ഗ്രാമപ്രമുഖന്മാരും ദേശാധിപതികളും ഒക്കെയും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ രാജാക്കന്മാരെല്ലാം താലനന് തന്റെ ശക്തിയാല് കീഴടക്കി. അവര് രാമന് സ്ഥാപിച്ച ശിവനായ രാമേശനെ ആരാധിച്ചു. തുടര്ന്ന്, അവര് നളിനി സമുദ്രത്തിലെത്തി അവിടെ താമസിച്ചു. “മഹാനുഭാവനായ ആര്യസിംഹ, കടന്നുപോയ നിന്റെ പുത്രന്മാരെ കൈമാറുക; അല്ലെങ്കില് എന്റെ സൈന്യത്തോടെ നിന്നെ ജയിച്ച് രാജ്യം നശിപ്പിക്കും,” എന്ന സന്ദേശം അയച്ചു. ഈ കത്ത് കേട്ട രാജാവ്, എല്ലാവരിലും ശക്തനായവന്, പ്രതികരിച്ചു. ഇന്ദുലന് സ്ഥംഭനമന്ത്രം സ്ഥാപിച്ച് പരമമായ ബാണം എടുത്തു. അന്ന്, സുഖശര്മ്മയും തന്റെ മൂന്നുലക്ഷം അനുയായികളുമൊത്ത് എത്തി. രാത്രിയില്, ഇന്ദ്രന്റെ പരാക്രമശാലിയായ പുത്രന് നൂറ് പുത്രന്മാരേയും ക്ഷത്രിയന്മാരേയും കൂട്ടി യുദ്ധത്തിനായി എത്തി. അവരുടെ കുതിരകള് പച്ച നിറത്തിലായിരുന്നു; സന്യാസികളുടെ വേഷം ധരിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട്, വീട്ടിലെത്തിയവന് അവരോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് ആ രണ്ടു സൈന്യങ്ങള്ക്കിടയില് ആറുമാസം നീണ്ട യുദ്ധം നടന്നത്. മനസ്സിന് ദു:ഖം വന്നതോടെ, അവന് യുദ്ധത്തില് അനാസക്തനായി. ദേവസിംഹനെ, മൂന്നു കാലങ്ങളെയും അറിയുന്ന മഹായോഗിയെ, അവന് വിളിച്ചു. ദേവസിംഹന് കേട്ടശേഷം പറഞ്ഞു: “മഹേന്ദ്രന്റെ ഒരു പുത്രന് ഉണ്ട്; അവന് എല്ലാ ആയുധങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ളവന്; രാത്രിയിലേയ്ക്ക് സ്വയം വന്നു സൈന്യത്തെ നശിപ്പിക്കാറുണ്ട്. അതുകൊണ്ട്, എന്റെ സഹായത്തോടും താലനന്റെ സഹായത്തോടും കൂടി നീ വേഗത്തില് ജയിക്കണം; അല്ലെങ്കില് യമലോകത്തിലേക്കു പോകേണ്ടി വരും.” ദേവസിംഹന് പറഞ്ഞ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട കുതിരയോദ്ധാവ് സൈന്യത്തെ കപ്പലുകളില് ക്രമീകരിച്ചു. അവിടെ, ശക്തനായവന് പാതിവേ സൈന്യത്തെ നിലനിര്ത്തി. കുതിരയില് കയറി എല്ലാ വീരന്മാരും യുദ്ധത്തിന് ഒരുങ്ങി. അവര് എല്ലാ കാവല്ക്കാരെയും കൊല്ലുകയും, ഭംഗിയുള്ള നഗരത്തെ കൊള്ളയടിക്കുകയും ചെയ്തു. ശക്തനായ കൃഷ്ണാംശന് രാജാവിന്റെ അന്തഃപുരത്തിലേക്ക് കടന്നു, അവിടെ സംഗീതത്തിലും നൃത്തത്തിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള സുന്ദരിയായ ഒരു യുവതി ഏഴു സഹായികളാല് ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്നതും കണ്ടു.