ആനമുത്തിന്റെ ആജ്ഞയോടെ, ജ്ഞാനിയായ സേനാധിപതി യുദ്ധരഥത്തിൽ കയറി. ആനമുത്ത് തന്നെയും മണ്ടപത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ ഗജസേനൻ ദിവ്യഭക്ഷണങ്ങൾ നൽകിയും, ലക്ഷം യോദ്ധാക്കളെ ക്രമീകരിച്ചും, സ്വയം രുദ്രപുരത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അവർ ഇരുമ്പ് കോട്ടകളിൽ രാത്രിയിലൊക്കെയും ശക്തിയോടെ കാവൽ നിന്നു; “വാതിൽ വേഗം തുറക്ക，否则 നിങ്ങൾക്ക് ജീവൻ നഷ്ടമാകും,” എന്നായിരുന്നു മുന്നറിയിപ്പ്. ഇത് കേട്ട സേനാധിപതി ലക്ഷം യോദ്ധാക്കൾക്ക് ആജ്ഞ നൽകി. അതേ സമയം, ആ വീരന്മാർക്ക് ഒരേ സമയം നൂറു പേരെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്ന ആയുധങ്ങൾ കൊണ്ടു ആക്രമണം നേരിടേണ്ടി വന്നു. പത്തായിരം പേർ വീണതിനു ശേഷം, കൃഷ്ണന്റെ അംശമായ ബിന്ദുലൻ കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി. ശേഷിച്ചവരും അവരുടെ കൂട്ടുകാരും ചേർന്ന് എൺപത് പേർ മാത്രം അവശേഷിച്ചു; അവർ ഭയഭീതരായി നിന്നു. ഇത് കേട്ട രാജാവ്, തന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാരോടൊപ്പം, ഭയഭീതനായി, ആചാരപ്രകാരം തന്റെ മകളെ ദാനം ചെയ്ത് പാപം കഴുകിക്കളഞ്ഞു. പതിനാറ് പൊൻ ഒട്ടകങ്ങൾ കൈപ്പറ്റി, അദ്ദേഹം ആനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി. ആനന്ദം വീട്ടിൽ നിറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജ്ഞി സ്വയം പൊന്നാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടു. “മകനേ, ഞാൻ മരിച്ചവളായിരുന്നു; നീയാൽ ഞാൻ വീണ്ടും ജീവിച്ചു,” എന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ട ബിന്ദുലൻ ആനന്ദത്തോടെ അമ്മയ്ക്ക് വന്ദനം ചെയ്തു സംസാരിച്ചു. ആനന്ദം വീട്ടിൽ നിറഞ്ഞപ്പോൾ, ജ്ഞാനിയായ പരിമള രാജാവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനുശേഷം, കൃഷ്ണകുമാരൻ എന്ന രാജാവ് മരിച്ചു; രത്നഭാനു രാജാവായി. അത്യന്തം ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ മഹാരാജാവ്, ലക്ഷം ചണ്ഡികാപൂജകൾ നടത്തി. വർഷംതോറും ഭവിഷ്യയുടെ അംശങ്ങളിൽ നിന്ന് ഏഴ് പേർ ജനിക്കും എന്ന് പ്രവചനമായി. ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജ്ഞിക്ക് ഗർഭം ധരിച്ചു. രണ്ടാം വർഷം, ദുഷാസനന്റെ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ശിശു ജനിച്ചു. ഉദ്ധർഷാംശൻ ശരദനനായിരുന്നു; ദുര്മുഖൻ മർദനൻ. വർദ്ധനൻ ചിത്രബാണന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു; അതിനുശേഷം വേലാ ജനിച്ചു. വേലാ ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചപ്പോൾ, ഭയാനകമായ ഭൂചലനം ഉണ്ടായി; നഗരത്തിൽ അസ്ഥിയും പഞ്ചസാരയും കലർന്ന രക്തം മഴയായി പെയ്തു. ബ്രാഹ്മണർ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ജനനാദിക ക്രിയകൾ നിർവഹിച്ചു. ചന്ദ്രന്റെ മാതാവായ ഇലാ, ഭൂമിയിൽ വിചിത്രമായി ജനിച്ചു. മകൾ ജനിച്ചപ്പോൾ, പിതാവ് ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഉത്തമ ദാനങ്ങൾ നൽകി. പന്ത്രണ്ടു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മനോഹരമായ വർണ്ണമുള്ള ആ മകൾ വളർന്നു. “ആ രക്തവൃഷ്ടിയിൽ എന്നെ മണ്ടപത്തിൽ സ്നാനമാടിക്കുന്നവൻ...” എന്നായിരുന്നു ആ വാക്കുകൾ. രാജാവ്, പൊൻ തളികയിൽ വേലാമുഖത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ഒരു ശ്ലോകം രചിച്ചു. മൂന്നു ലക്ഷം ധനം, ലക്ഷം സൈന്യത്തോടുകൂടി, സിന്ധുവിലേക്കും ആര്യദേശത്തേക്കും അദ്ദേഹം പുറപ്പെട്ടു; ഓരോ രാജാവിനെയും സന്ദർശിച്ചു; തന്റെ അമ്മാവനായ രാജാവിനെ കണ്ടു ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. അവൻ കേട്ടു പറഞ്ഞു: “വീരാ, ബ്രഹ്മാനന്ദൻ മഹാശക്തിയുള്ളവൻ.” “നിനക്ക് അറിയാത്തത് എന്താണ്? അവന്റെ കർമ്മങ്ങൾ ലോകപ്രസിദ്ധമാണ്.” എല്ലാവരും ജ്ഞാനിയായ ബ്രഹ്മാനന്ദന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു. ഇത് കേട്ടതോടെ താരകൻ തന്റെ സൈന്യത്തോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ പുറപ്പെട്ടു. കൃഷ്ണനെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്, വേഗത്തിൽ ഒരു ശ്ലോകം ഉച്ചരിച്ചു. പിന്നെ എല്ലാവരും മൗനത്തിലായി; താരകനും ദ്വിജന്മാരും അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നു. മാഘമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പത്തിമൂന്നാം തിയതി, അത്യുത്തമമായ ആ ദിനത്തിൽ, ഏഴു ലക്ഷം സൈന്യത്തോടൊപ്പം ലക്ഷണനും സതാലനനും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആഹ്ലാദൻ, ലക്ഷം സൈന്യത്തോടുകൂടി, കൃഷ്ണന്റെ അംശം ഉൾക്കൊണ്ടവനായിരുന്നു. നേത്രസിംഹൻ, ലക്ഷം സൈന്യത്തോടുകൂടി, യോഗാനുഭവത്തിൽ പ്രാവീണ്യമായവനായിരുന്നു. അങ്ങനെ, പന്ത്രണ്ട് ലക്ഷം സൈന്യങ്ങളുടെ മഹാശക്തിയുള്ള പ്രഭു സ്ഥാപിതനായി.