വിഷം രക്തത്തിലൂടെ ശരീരമാകെ പുറത്താക്കിയതോടെ അതിന്റെ ദോഷഫലങ്ങൾ അകന്നു. രാജാവേ, എന്താണ് സംഭവിച്ചത്, നിങ്ങളുടെ സൈന്യം ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ അടിക്കലിൽ ഏർപ്പെട്ടത്? ആദ്യം ദു:ഖം സഹിച്ചവനെ പിന്നീട് വിട്ടയക്കണം എന്നായിരുന്നു ആഹ്വാനം. ഇതു രാജാവിന് അറിയിക്കുമ്പോൾ, ഗജമുക്ത അവിടെ എത്തി. രാജാവ് തന്റെ മകനോട്, "നീ വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് പോവേണം," എന്ന് പറഞ്ഞു. ഈ ഭയാനക വാക്കുകൾ കേട്ടു ബലശാലിയായ ബാലഖൻ, അഞ്ഞൂറ് വീരന്മാരെ ചുറ്റും ഒരുക്കി അവനെ സംരക്ഷിച്ചു. സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള ഗജസേനന്റെ മൂത്തമകൻ അവിടെ എത്തി. ഭർത്താവ് അങ്ങനെ വിട്ടുപോയതറിഞ്ഞ ഗജമുക്ത വളരെ ദു:ഖിതയായി. അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഭർത്താവിനെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന് ഒരു വീശൽ കൊടുത്തു. അതിനിടെ, ആഹ്ലാദ എന്ന വീരൻ എഴുലക്ഷം സൈന്യവുമായി എത്തി. ബാലഖൻ കുഴിയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് കയറി നഗരം വളഞ്ഞു. സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള അവൻ മൂവായിരം കുതിരകളുമായി ഒരുമിച്ചു. ആ രണ്ടു സൈന്യങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു മഹാസമരം തുടർന്നു, രാത്രിയും പകലും. രണ്ടാം ദിവസം എത്തിയപ്പോൾ, ഗജസേനൻ അതീവശക്തിയോടെ താലനനും മറ്റും സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന ആ സൈന്യത്തെ അഗ്നിക്കൊണ്ട് നശിപ്പിച്ചു. തന്റെ സൈന്യം ചിതലായതറിഞ്ഞ താലനൻ ശത്രുവിനെ നേരിട്ടു. രാജാവ് ബോധംകെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞ സൂര്യദ്യൂതി പുറത്ത് വന്നു. അപ്പോൾ ആഹ്ലാദനും കൃഷ്ണകയും, ആ രണ്ടു ദൈവവീരന്മാർ, അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. തന്റെ സഹോദരൻ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് അറിഞ്ഞ കൃഷ്ണാംശൻ മനോഹരമായ കുതിരയിൽ കയറി ചെന്നു, അവനെ പിടിച്ചു, അവന്റെ തേജസ് സമാഹരിച്ചു. അപ്പോൾ എഴുലക്ഷം സൈന്യവും അഗ്നിപോലെ മാറി. ആ എല്ലാവരും ചേർന്ന് ഗജസേനന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ പാതി നശിപ്പിച്ചു; രാജാവ് വിജയം കൈവരിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി. കൃഷ്ണാംശൻ അഗ്നിയായി മാറുന്നതു കണ്ട ആഹ്ലാദൻ വളരെ ദു:ഖിതനായി. അപ്പോൾ ദേവി പറഞ്ഞു: "മകനേ, അവൻ നിന്റെ മകനാണ്." ദേവി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, വാസവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഇന്ദുലോ ദിവ്യകുതിരയിൽ കയറി അവിടെ എത്തി. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് മേഘങ്ങൾപോലെ കുതിരകൾ പുറത്ത് പടർന്നുവന്നു. അഗ്നി ശമിച്ചപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ സഹചാരിയോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ സ്വന്തം വായിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നു. എഴുലക്ഷം സൈന്യവും വീണ്ടും ജീവൻ പ്രാപിച്ചു, അഗ്നി ശമിച്ചു. ശേഷിച്ച ഒരു ലക്ഷം സൈനികർ ഭയത്തിൽ ആകുലരായി. ചിലർ സന്ന്യാസമെടുത്തു, ചിലർ ബ്രഹ്മചര്യവ്രതം സ്വീകരിച്ചു. താലനൻ ആ വീരന്മാരെയും ഗജസേനനെയും ബന്ധിച്ചു. സൈന്യത്തിൻറെ വിഭാഗം പുറന്തള്ളിയ ശേഷം, താലനൻ അവരെ വടികൊണ്ട് അടിച്ച് തൂണിൽ കെട്ടി. ആനമുത്ത് നൽകിയ ആജ്ഞ പ്രകാരം, ബുദ്ധിമാൻ സേനാധിപൻ യുദ്ധരഥത്തിൽ കയറി; ആനമുത്തും പവലിയനിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. തുടർന്ന് ഗജസേനൻ അവരെ ദിവ്യഭക്ഷണങ്ങൾ നൽകി, ഒരു ലക്ഷം സൈനികരെ സ്ഥാപിച്ച്, സ്വയം രുദ്രപുരത്തിലേക്ക് പോയി. അവരൊക്കെയും ഇരുമ്പക്കോട്ടകളിൽ രാത്രി ചെലവഴിച്ചു, ശക്തിയോടെ ശ്രമിച്ചു; വേഗം വാതിൽ തുറക്ക，否则 ജീവനൊടുക്കും എന്നായിരുന്നു മുന്നറിയിപ്പ്. ഇത് കേട്ട് സേനാധിപൻ ഒരു ലക്ഷം സൈനികർക്കും ഉത്തരവിട്ടു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട വീരന്മാർ, നൂറ് പേരെ ഒരേസമയം കൊല്ലുന്ന ആയുധങ്ങൾകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടു. പതിനായിരം പേർ കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, കൃഷ്ണന്റെ പങ്ക് ആയിരുന്ന ബിന്ദുലൻ കുതിരയിൽ കയറി. ശേഷിച്ചവർ ഭീതിയിൽ, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം എൺപത് പേർ മാത്രം ശേഷിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ രാജാവ്, ഭീതിയോടെ രണ്ടു മക്കളോടൊപ്പം, ആചാരപ്രകാരം തന്റെ മകളെ വിവാഹം നൽകി പാപം കഴുകി. പതിനാറു പൊൻ ഒട്ടകങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച്, സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. ആ സന്തോഷം വീട്ടിൽ നിറഞ്ഞപ്പോൾ, രാജ്ഞി സ്വയം പൊന്നാൽ അലങ്കരിതയായി.