പിതാവിനെപ്പോലെ തന്നെ പരാതംസന്റെ രാജ്യം ഉറപ്പിച്ചശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ സമതംസൻ രാജസിംഹാസനം ഏറ്റെടുത്തു. സമതംസനും തന്റെ പിതാവിനെപ്പോലെ തന്നെ രാജ്യം ഭരിച്ച്, അതിനുശേഷം അധിതസംസനായി. അധിതസംസനും പിതാവിനെപ്പോലെ രാജ്യം ഭരിച്ച്, പിന്നീട് സമുത്തംസനായിത്തീർന്നു. സമുത്തംസനും പിതാവിന്റെ സമാനമായ ഭരണത്വം കാത്തുസൂക്ഷിച്ച്, പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ ദുശ്യന്തൻ അധികാരത്തിൽ എത്തി. ദുശ്യന്തനും പിതാവിനെപ്പോലെ രാജ്യം ഭരിച്ച്, പിന്നീട് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. ദുശ്യന്തൻ മഹാമായയുടെ ശക്തിയാൽ മുപ്പത്താറ് വർഷം ഭൂമിയിൽ വാസം ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിൽ ആ പ്രദേശം ഖണ്ഡ എന്നറിയപ്പെട്ടു; ഭാരതം എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തമായത് അതിനുശേഷമാണ്. ഒരു ദിവ്യശതാബ്ദം (നൂറ്റാണ്ട്) ദുശ്യന്തൻ ഭരിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് മഹാബലശാലിയായ പുത്രൻ ജനിച്ചു. ആ മഹാബലശാലിയിൽ നിന്ന് അണ്യുമാൻ ജനിച്ചു. പിന്നീട് ബ്രിഹത്ക്ഷേത്രൻ ഉദിച്ചുവന്നു; അദ്ദേഹം തന്റെ പിതാവിനോട് സമാനമായ സ്ഥാനമെത്തി. ബ്രിഹത്ക്ഷേത്രന്റെ പുത്രനായ വീതിഹോത്രൻ പതിനായിരം വർഷം രാജ്യം ഭരിച്ചു. തുടർന്ന് ശക്രഹോത്രൻ ജനിച്ചു; അവനും പിതാവിന്റെ സമാനമായ സ്ഥാനമെത്തി. അന്നേരം, അയോധ്യയുടെ അധിപതിയായി പ്രശസ്തനും ബലശാലിയുമായ പ്രതാപേന്ദ്രൻ വാഴിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ മണ്ഡലികനും പിതാവിന്റെ സമാനമായ സ്ഥാനമെത്തി. മണ്ഡലികന്റെ പുത്രനായ ധനുര്ദീപ്തനും അങ്ങനെ തന്നെ രാജ്യം ഭരിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന് ഹസ്തി എന്ന പുത്രനും, എയർാവതപുത്രനായ ഗജ എന്ന ആനയും ജനിച്ചു. പടിഞ്ഞാറൻ ദിക്കിൽ എത്തി, ഹസ്തി ഹസ്തിനാ എന്ന നഗരത്തെ സ്ഥാപിച്ചു. അവിടെ പതിനായിരം വർഷം വസിച്ച് രാജ്യം ഭരിച്ചു. ഹസ്തിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപാലൻ ജനിച്ചു; അവനും പിതാവിനെപ്പോലെ സ്ഥാനമെത്തി. രക്ഷപാലന്റെ പുത്രനായി കുരു ജനിച്ചു; അവൻ പിതാവിന്റെ പാതി സ്ഥാനമാത്രം കൈവശപ്പെടുത്തി. അതേ സമയത്ത്, സാത്ത്വത വംശത്തിൽ വൃഷ്ണി എന്ന മഹാബലശാലിയായവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഭഗവാൻ ഹരിയുടെ അനുഗ്രഹംകൊണ്ട്, അവനു നിരാവൃത്തി എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ പിതാവിന്റെ സമാനമായ സ്ഥാനമെത്തി. നിരാവൃത്തിൽ നിന്ന് വ്യാമുനൻ ജനിച്ചു; അവനും അങ്ങനെ തന്നെ. വ്യാമുനനിൽ നിന്ന് വികൃതി, വികൃതിയിൽ നിന്ന് നവരഥ, നവരത്തിൽ നിന്ന് ശകുനി, ശകുനിയിൽ നിന്ന് ദേവരഥ, ദേവരത്തിൽ നിന്ന് മധുര്, മധൂരിൽ നിന്ന് കുരുവത്സ, കുരുവത്സിൽ നിന്ന് പുരുഹോത്ര, പുരുഹോത്രയിൽ നിന്ന് സാത്ത്വതവാൻ, സാത്ത്വതവാനിൽ നിന്ന് വിദൂരഥ, വിദൂരത്തിൽ നിന്ന് സുമനാ, സുമനയിൽ നിന്ന് സ്വായംഭുവ, സ്വായംഭുവയിൽ നിന്ന് ദേവമേധാ—എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ സമാനമായ സ്ഥാനങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്തി. ഇന്ദ്രന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, കുരുവും ദ്വാപരയുഗത്തിന്റെ മൂന്നാം ഭാഗത്തിൽ തന്റെ സ്ഥാനത്തിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. അന്നേരം ഭാരതഭൂമിയിൽ കുരുക്ഷേത്രം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം, കുരുക്കൾ പന്ത്രണ്ടായിരം വർഷം ആ ഭുവിയിൽ അധികാരം പുലർത്തി.