കഥയുടെ അവസാനം, ഭക്തിപൂര്വം വന്ദനം നടത്തി അവർ ദൈവകൃപ പ്രാപിച്ചു. പൂജയുടെ ശക്തിയാൽ, ഭില്ലന്മാരും അവരുടെ ഭാര്യകളും മക്കളുമൊത്ത്, തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടാനുസരണമായ സുഖങ്ങൾ അനുഭവിച്ചു. ദരിദ്രരും കുരുടരും പോലും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ആനന്ദം അനുഭവിച്ചുചേർത്തു. രാജാവിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം, ധർമനിഷ്ഠനായ ഒരാള് സമ്പൂര്ണത കൈവരിച്ചു — വ്യാപാരിയെപ്പോലെ. മനിപുരത്തിലെ രാജാവ് ചന്ദ്രചൂഡന് വലിയ പ്രശസ്തിയുണ്ടായിരുന്നു. അപ്പോള് രത്നപുരത്തില് ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ഒരു വലിയ വ്യാപാരി ആയിരുന്നു; ലക്ഷക്കണക്കിന് ജനങ്ങളുടെ അധിപന്. ഒരിക്കൽ, അനേകം ഗ്രാമങ്ങളിൽ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്ന ജനസമൂഹത്തെ അവൻ കണ്ടു. അവിടെ വേദോപദേശങ്ങളും സംഗീതോപകരണങ്ങളുടെയും ഗാനം നിറഞ്ഞ സദസ്സുകളും കേട്ടു. "നമുക്ക് ഇവിടെ വിശ്രമിക്കാം; ഞാൻ ഒരു തോണി കാണുന്നു, അതിനാൽ എനിക്ക് കൗതുകം ഉണ്ട്," എന്നു പറഞ്ഞു. നദീതീരം കടന്ന്, മല്ല്യുദ്ധകലയിൽ പ്രാവീണ്യം പുലർത്തുന്നവരെ അവൻ കണ്ടു. അങ്ങനെ, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം കടന്ന്, ആദരപൂർവ്വം അവിടെക്കാർയോട് ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു: "ഇവിടെ എന്താണ് നടക്കുന്നത്, മഹാനുഭാവന്മാരേ, ജനങ്ങൾ ആദരിക്കുന്നവരേ?" "രാജാവ് തന്റെ ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ജനങ്ങളെ അനുകമ്പയോടെ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു," എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. "ധനാഗ്രഹിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് സമ്പത്ത് ലഭിക്കും; പുത്രാഗ്രഹിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ഉത്തമപുത്രൻ ലഭിക്കും. സത്യമുള്ള ദേവന്മാരെ ആരാധിച്ചാൽ മനുഷ്യന് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സഫലമാകും." വ്യാപാരി, വിനയപൂർവ്വം വന്ദനം നടത്തി, തന്റെ ആഗ്രഹം സദസ്സിനോട് അറിയിച്ചു: "നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ എനിക്ക് ഒരു മകനോ മകളോ ലഭിക്കുമാറാകട്ടെ." അതു കേട്ട സദസ്സു പറഞ്ഞു: "നിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറട്ടെ." ധർമ്മനിഷ്ഠനായ ആ വ്യക്തി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി, ഹരിയെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. അനുകൂലമായ അനേകം ശുഭകർമ്മങ്ങൾ അവൻ നിർവഹിച്ചു. ലീലാവതി, തൻറെ ഋതുനിവൃത്തി കഴിഞ്ഞ്, ഭർത്താവിനെ സേവിച്ചു. പിന്നീട്, കമലദലസദൃശമായ ചഞ്ചലമായ കണ്ണുകളുള്ള ഒരു പുത്രി ജനിച്ചു; അവളുടെ ജനനം ബന്ധുക്കൾക്ക് ആനന്ദം നൽകി. പണ്ഡിതബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിളിച്ചു, ശുഭകർമ്മങ്ങൾ നടത്തി. ചന്ദ്രഗൃഹത്തിൽ, കലാവതി എന്ന ഈ കുട്ടി വളർന്നു. പത്ത് വയസ്സാകുമ്പോൾ അവൾ പക്വതയെത്തി, ഋതുമതിയായി. അപ്പോൾ കാഞ്ചനപുരം എന്ന നഗരത്തിൽ ശംഖപതി എന്ന പ്രശസ്തനായ ഒരു വ്യാപാരി ഉണ്ടായിരുന്നു. സദ്ഗുരു, തന്റെ പുത്രിക്ക് അനുയോജ്യനായ ഭർത്താവായി ശംഖപതിയെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. വേദഘോഷവും വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദവും നിറഞ്ഞ ചടങ്ങിൽ, യഥാവിധി ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച്, സദ്ഗുരു തന്റെ പുത്രിയെ വിവാഹം നൽകി. മനസ്സിൽ വലിയ സന്തോഷത്തോടെ, സദ്ഗുരു ഈ കല്യാണം നടത്തി. സദ്ഗുരു ശംഖപതിയെ പുത്രനായി കണക്കാക്കി; ശംഖപതിയും സദ്ഗുരുവിനെ പിതാവായി കണക്കാക്കി. പിന്നീട്, സഹോദരീഭർത്താവിനൊപ്പം, വ്യാപാരകാര്യങ്ങൾക്കായി വീണ്ടും പുറപ്പെട്ടുപോയി. സുതൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ സദ്ഗുരു വിവിധ രത്നങ്ങൾ ശേഖരിച്ചു. കപ്പലുകൾ ഒരുക്കി, ഒരു ദേശം വിട്ട് മറ്റൊരു ദേശത്തിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി. വ്യാപാരത്തിലും വിൽപ്പനയിലും ഏർപ്പെട്ടു, അവിടെ ദീർഘകാലം വലിയ മനസ്സോടെ കഴിയുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ, കർമ്മഫലമായി, ഉടൻ തന്നെ വ്യാപാരിക്ക് കഷ്ടത അനുഭവിക്കേണ്ടിവന്നു. ഒരു രാത്രിയിൽ, എല്ലാവരും ഉറക്കത്തിലായിരിക്കുമ്പോൾ, കള്ളന്മാർ വലിയ ധനം മോഷ്ടിച്ചു. രാവിലെ, തന്റെ ദൈനംദിനകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്ത്, സദസ്സിലേക്ക് കടന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക, ഭൂമിപതിയേ." "എല്ലാ കള്ളന്മാരും രക്ഷപ്പെട്ടു; ഞങ്ങൾക്ക് അറിയില്ല, രാജാവേ," എന്നു പറഞ്ഞു. രാജാവ് കോപാവേശത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പിച്ച്, "നിങ്ങളൊക്കെ ഉടൻ ഇവിടെ വരിക," എന്നു കല്പിച്ചു. "അല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളെയും നിങ്ങളുടെ അനുചരന്മാരെയും ഞാൻ കൊല്ലും," എന്നു ദൂതന്മാരോട് ഉത്തരവിട്ടു.