പിതാവിനെപ്പോലെ തന്നെ രാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തെ ഭരിച്ചുപോയി. പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രാചിൻവാൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. പ്രാചിൻവാനും പിതാവിന്റെ മാതൃകയിൽ രാജ്യം ഭരിച്ച ശേഷം, നഭസ്യയുടെ പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഈ പുത്രനും അച്ഛനുപോലെ രാജ്യം ഭരിച്ച്, സുദ്യുമ്നയുടെ പുത്രൻ ജനിച്ചു. സുദ്യുമ്നനും പിതാവിന്റെ പാത പിന്തുടർന്ന് രാജ്യം ഭരിച്ച ശേഷം, സംയാതിയുടെ പുത്രൻ ജനിച്ചു. സംയാതിയും അച്ഛനുപോലെ ഭരിച്ചപ്പോൾ, ഐന്ദ്രാശ്വയുടെ പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഈ പുത്രൻ സുതപാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു. സുതപാ ഹിമാലയപർവതത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, അവിടെ തപസ്സിനായി മനസ്സുനൽകി. തപസ്സിൽ തൃപ്തനായ രാജാവ് തന്റെ രാജ്യം സംവരണനിലേക്ക് സമർപ്പിച്ച്, സൂര്യദർശനത്തിനായി പുറപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം, നാലു പുരാതന സമുദ്രങ്ങളും ഉണങ്ങി, ഭാരതം നാശത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയുയർന്നു. മഹാവായുവിന്റെ ശക്തിയാൽ സമുദ്രങ്ങൾ ഉണങ്ങിയുപോയി. അഞ്ചുവർഷത്തെ ഇടവേളക്ക് ശേഷം, ഭൂമി മരങ്ങൾ, ദർഭാദികൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. പിന്നീട് അദ്ദേഹം വസിഷ്ഠനും മൂന്ന് വർണ്ണങ്ങളുടെ പ്രധാനഗണങ്ങളുമായി കൂടിയുമുണ്ടായി. ദ്വാപരയുഗത്തിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ കഥ ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നു. "ലോമഹർഷണ, ദ്വാപരയുഗത്തിലെ രാജാക്കന്മാരെക്കുറിച്ചും എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരിക," എന്ന് അഭ്യർത്ഥനയുണ്ടായി. സംവരണമുനിവർമാരുമായി ചേർന്ന് പ്രതിഷ്ഠാന നഗരിയിൽ എത്തി. അഹ്ലാദകരമായ, നീളത്തിൽ അഞ്ചു യോജനമുള്ള പ്രതിഷ്ഠാന എന്ന നഗരം സ്ഥാപിച്ചു. യദുവംശത്തിൽ സാത്വതൻ മഥുരയുടെ രാജാവായി. മ്ലേഛവംശത്തിൽ ശ്മശ്രുപാലൻ മരുദേശത്തിന്റെ രാജാവായി. സംവരനൻ പതിനായിരം വർഷം രാജാവായി ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ സൂരിജപിക്ക് പിതാവിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ പകുതി ഭരിക്കാൻ ലഭിച്ചു. കുറച്ച് കുറവ് നൂറ് വർഷം ഭരിച്ച ശേഷം, അതിഥ്യവർദ്ധനൻ ജനിച്ചു. അതിഥ്യവർദ്ധനൻ കുറച്ച് കുറവ് നൂറ് വർഷം ഭരിച്ചതിന് ശേഷം, ദിവാകരൻ ജനിച്ചു. ദിവാകരനും അങ്ങനെ കുറച്ച് കുറവ് നൂറ് വർഷം ഭരിച്ച ശേഷം, വിവസ്വാൻ എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. വിവസ്വാനും കുറച്ച് കുറവ് നൂറ് വർഷം ഭരിച്ച ശേഷം, ഹരിദശ്വാർചന എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു. ഹരിദശ്വാർചനും അതുപോലെ കുറച്ച് കുറവ് നൂറ് വർഷം ഭരിച്ച ശേഷം, ദർക്കേഷ്ടിമാൻ ജനിച്ചു. രാജ്യം ഇനിയും കുറച്ച് കുറവ് നൂറ് വർഷം നിലനിന്നപ്പോൾ, മിഹിരനുവേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ ജനിച്ചു. അങ്ങനെ, ദ്യുമാണിവത്സലൻ, മൈത്രഷ്ടിവർദ്ധനൻ, വൈരോചനൻ, വേദപ്രവർദ്ധനൻ, ധനപാലൻ, ആനന്ദവർദ്ധനൻ, ബ്രഹ്മഭക്തൻ, ആത്മപ്രപൂജകൻ, ധൈരണ്യവർദ്ധനൻ, വിദാതൃപ്രപൂജകൻ, വൈരാഞ്ച്യൻ, ശമവർത്തി, പിതൃവർദ്ധനൻ, സൗമദത്തി, അവതംസൻ എന്നിങ്ങനെ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ അച്ഛന്മാരുടെ മാതൃകയിൽ രാജ്യം ഭരിച്ചുകൊണ്ടു തുടര്ന്നു. ഇങ്ങനെ രാജവംശം നിരന്തരമായി പിതാക്കളെപ്പോലെ സത്യനിഷ്ഠയോടെ ഭരണത്തിൽ അർപ്പിതരായി, ഭാരതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനങ്ങൾ ഉറപ്പാക്കി.