ഭൂമിയിൽ രാജവംശങ്ങൾ പരമ്പരാഗതമായി ഭരിച്ച കാലഘട്ടം ആരംഭിച്ചു. ഒരു നൂറ് വർഷം പോലും തികയാതെ ഭരിച്ച രാജാവിന് ശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനായ ശ്രവസ്ഥ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നുവന്നു. സൂര്യോദയത്തിൽ നിന്ന് സന്ധ്യാവരെ, ഈ രാജാക്കന്മാർ ഭൂമിയെ ഭരിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ ശേഷം ബൃഹദശ്വ എന്ന രാജാവ് ഒരു നൂറ് വർഷം പോലും തികയാതെ ഭരിച്ചത് സംഭവിച്ചു. ബൃഹദശ്വനിൽ നിന്ന് കുവലയാശ്വക എന്ന പുത്രൻ ജനിച്ചു; ഇദ്ദേഹം ആയിരം വർഷം തികയാതെ ഭരിച്ചു. കുവലയാശ്വകന്റെ പുത്രനായ നികുംബകയും ആയിരം വർഷം തികയാതെ ഭരിച്ചു; അവനിൽ നിന്നു പ്രസേനജിത് ജനിച്ചു. പ്രസേനജിത് ആയിരം വർഷം തികയാതെ ഭരിച്ചു; അവനിൽ നിന്നു മാംധാതാവ് ജനിച്ചു. മാംധാതാവ് ഒരു നൂറ് വർഷം പോലും തികയാതെ ഭരിച്ചു; അവന്റെ പുത്രൻ ത്രിംശദശ്വൻ ജനിച്ചു. ത്രിംശദശ്വനിൽ നിന്ന് അനരണ്യ എന്ന മഹാരാജാവ് ജനിച്ചു; ഇദ്ദേഹം ഇരുപത്തി എട്ടായിരം വർഷം ഭരിച്ചു. അനരണ്യൻ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, പൃഷദശ്വൻ ജനിച്ചു; ആറ് ആയിരം വർഷത്തോളം ഭരണം നടത്തി. പിന്നീട്, വിഷ്ണുഭക്തരായ ഒരു വംശത്തിൽ ജനിച്ച ഹര്യശ്വൻ രാജാവായി. ഹര്യശ്വൻ ആയിരം വർഷം കുറവായ ഭരണം നടത്തി; അവന്റെ പുത്രനായ ത്രിധൻവൻ സിംഹാസനം ഏറ്റെടുത്തു. ഇതോടെ സത്യപാദം എന്ന ചക്രം പൂര്ത്തിയായി; ഭാരതത്തിൽ ഇത് രണ്ടാം ചക്രമായിരുന്നു. ത്രിധൻവൻ ആയിരം വർഷം കുറവായ ഭരണം നടത്തി ശേഷം സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പ്രാപിച്ചു. അവന്റെ പുത്രനായ ഹരിശ്ചന്ദ്രൻ, ഒരു തന്ത്രത്തിന്റെ ഫലമായി ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ജനിച്ചു. ഹരിശ്ചന്ദ്രന്റെ പുത്രനായ ഹാരിതൻ അച്ഛനുപോലെ രാജ്യം ഭരിച്ചു. ഹാരിതന്റെ പുത്രനായ വിജയനും അച്ഛനുപോലെ ഭരണാധികാരി ആയി. വിജയന്റെ പുത്രനായ സഗരൻ രാജാവായി, അച്ഛനുപോലെ രാജ്യം ഭരിച്ചു. വൈവസ്വതൻ മുതൽ തുടങ്ങിയ രാജാക്കന്മാർ രാജ്യം നന്നായി ഭരിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. അന്നത്തെ സത്യയുഗത്തിൽ, ഭൂമിയിൽ ധർമ്മം പൂർണ്ണമായിരുന്നു. സഗരൻ ശിവഭക്തനും നല്ല ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രന്മാർ സാഗരന്മാർ എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തരാണ്. സാഗരന്മാർ നശിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ പുത്രനായ അസമഞ്ജസൻ മാത്രം ശേഷിച്ചു. അസമഞ്ജസന്റെ പുത്രനായ ദിലീപൻ, ഒരു നൂറ് വർഷം കുറവായ ഭരണം നടത്തി. ദിലീപന്റെ പുത്രനായ ശ്രുതസേനനും, അതിന് ശേഷം അംബരീഷനും ഓരോ നൂറ് വർഷം കുറവായ ഭരണം നടത്തി. ഇതോടെ സത്യപാദം എന്ന മൂന്നാം ചക്രം ഭാരതത്തിൽ പൂര്ത്തിയായി. നാലാം ചക്രത്തിൽ, രാജാവ് പതിനെട്ടായിരം വർഷം ഭരിച്ചു. പിന്നീട് ഇരുപത്തൊൻപത് വർഷവും, അതിനുശേഷം മുപ്പത് വർഷവും ഭരണം നടന്നു. രാജ്യം ഒരു നൂറ് കുറവായ കാലം സ്ഥാപിതമായി; പിന്നെ പത്തു ആയിരം കുതിരകൾ വന്നു. വീണ്ടും ഒരു നൂറ് കുറവായ കാലം രാജ്യം നിലനിന്നു, രാജാവ് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി. അതിനുശേഷം, ഒരു നൂറ് കുറവായ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സുദാസന്റെ പുത്രൻ രാജാവായി. വീണ്ടും ഒരു നൂറ് കുറവായ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹരിവർമൻ സിംഹാസനം ഏറ്റെടുത്തു. ഗുരുവിന്റെ ശാപം മൂലം, സൗദാസൻ രാജ്യം ഗുരുവിന് വിട്ടുകൊടുത്തു. ശമകന്റെ പുത്രനായ ഹരിവർമൻ, വൈശ്യനെപ്പോലെ ധാർമ്മികരേയും സദാചാരവാന്മാരേയും ആദരിച്ചു. ഹരിവർമൻ രാജ്യം ഭരിച്ചപ്പോൾ, അവനിൽ നിന്ന് ദശരഥൻ ജനിച്ചു. ദശരഥൻ അച്ഛനുപോലെ രാജ്യം ഭരിച്ചു; പിന്നീട്, ഭൃപയുടെ പുത്രനായ വിശ്വാസഹൻ സിംഹാസനം ഏറ്റെടുത്തു. അധർമ്മത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ, ആ സമയത്ത് ദുർഭിക്ഷം സംഭവിച്ചു. വസിഷ്ഠൻ യാഗം നടത്തി, രാജ്ഞിയുടെ വാക്കുകൾ അനുസരിച്ചു. ഇന്ദ്രന്റെ സഹായത്തോടെ, രാജ്യം മുപ്പതായിരം വർഷം നിലനിന്നു. ഖട്ടാങ്കനിൽ നിന്ന് ദീർഘബാഹു എന്ന രാജാവ് ഇരുപതിനായിരം വർഷം ഭരിച്ചു. ഈ മൂന്നുപേരും, ദശരഥന്റെ വംശജരായി, വൈഷ്ണവന്മാരായി, ശക്തിയിൽ പ്രശസ്തരായിരുന്നു.