ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಸವಿತುಶ್ಚಾತ್ರ ತೀರ್ಥಾನಾಂ ಚ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ । ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ತಥಾ ರುದ್ರಸ್ಯ ಕಥ್ಯತೇ
ಇಲ್ಲಿ ಸವಿತ್ರನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳ ಮಹತ್ವ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ; ಹಾಗೆಯೇ ನಾರಾಯಣನ ಮತ್ತು ರುದ್ರನ ಮಹಿಮೆ ಕೂಡ ಪಠ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.
ಮಹಾಭಾಗ್ಯಂ ಚ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಪುಸ್ತಕಸ್ಯ ಚ । ದುರ್ಗಾದೇವ್ಯಾಸ್ತಥಾ ಚೋಕ್ತಂ ಸತ್ಯಸ್ಯ ಚ ಮಹಾಮತೇ
ಶ್ರವ್ಯವಾದ ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಪಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಹಾದೈವವನ್ನು, ಗ್ರಂಥದ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ದುರ್ಗಾ ದೇವಿಯ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ, ಏ ಕೇಶವ.
ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಸಂವಿಧಾನಂ ಚ ಧರ್ಮಂ ಸ್ತ್ರೀಪುಂಸಯೋರಪಿ । ವಿಭಾಗಂ ಧರ್ಮದ್ಯೂತಂ ಚ ಕಥಕಾನಾಂ ಚ ಶೋಧನಮ್
ಮಹಿಲೆ ಮತ್ತು ಪುರುಷರಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥ (ನೈತಿಕ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ), ಕರ್ಮಬದ್ಧ ವರ್ಗೀಕರಣಗಳ ವಿವರಣೆ ಮತ್ತು ಕಥಾಕಾರರ ಶುದ್ಧಿಮಾರ್ಗಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ನಿಯಮನಿರ್ದೇಶನ ಕೊಡಲಾಗಿದೆ.
ವೈಶ್ಯಶೂದ್ರೋಪಚಾರಂ ಚ ಸಂಕೀರ್ಣಾನಾಂ ಚ ಸಂಭವಮ್ । ಆಪದ್ಧರ್ಮಂ ಚ ವರ್ಣಾನಾಂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವಿಧಿಂ ತಥಾ
ವೈಶ್ಯ ಹಾಗೂ ಶೂದ್ರ ಸೇವೆಯ ವಿಧಾನಗಳು, ಮಿಶ್ರಜನ್ಮಗಳ ಉದ್ಭವವಿವರಣೆ, ತುರ್ತು ಕರ್ತವ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ಣಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪರಿಹಾರಯಜ್ಞಗಳ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಂಧ್ಯಾವಿಧಿಂ ಪ್ರೇತಶುದ್ಧಿಂ ಸ್ನಾನತರ್ಪಣಯೋರ್ವಿಧಿಮ್ । ವೈಶ್ವದೇವವಿಧಿಂ ಚಾಪಿ ತಥಾ ಭೋಜ್ಯವಿಧಿಂ ನೃಪ
ಸಂಧ್ಯಾ ವಿಧಾನದ ನಿಯಮಗಳು, ಮರಣೋತ್ತರ ಶುದ್ಧೀಕರಣಕ್ರಿಯೆಗಳು, ಸ್ನಾನ ಮತ್ತು ತರ್ಪಣೆ ಯಜ್ಞಗಳು, ವೈಶ್ವದೇವ ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ರಾಜನ ಆಹಾರಪಾಲನೆಯ ನಿಯಮಗಳೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಗಿವೆ.
ಲಕ್ಷಣಂ ದನ್ತಕಾಷ್ಠಸ್ಯ ಚರಣವ್ಯೂಹಮುತ್ತಮಮ್ । ಸಂಸಾರಗಮನಂ ಚೈವ ತ್ರಿವಿಧಂ ಕರ್ಮಸಮ್ಭವಮ್
ದುತ್ತರದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಆಸನವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸೂಚನೆಗಳು ನೀಡಲಾಗಿದೆ; ಸಾಸ್ವತ ಜೀವನದ ಪಥತ್ರಯವೇ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಉದ್ಭವವಾಗುತ್ತದೆ.
ನೈಃಶ್ರೇಯಸಂ ಕರ್ಮಣಾಂ ಚ ಗುಣದೋಷಪರೀಕ್ಷಣಮ್ । ದಾರಾಣಾಂ ಲಕ್ಷಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ತಥಾ ಪಾತ್ರಪರೀಕ್ಷಣಮ್
ಕರ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಮ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗಗಳು, ದೋಷ-ಗುಣಗಳ ಮೇಲೆ ಆಧರಿಸಿದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನಗಳು, ಸ್ತ್ರೀಯರ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಪಾತ್ರೆಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆ ಹೇಗೆ ನಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ವಿವರಣೆಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಸೂತಿಂ ಚಾಪಿ ಗರ್ಭಸ್ಯ ತಥಾ ಕರ್ಮಫಲಂ ನೃಪ । ಜಾತಿಧರ್ಮಾನ್ಕುಲಧರ್ಮಾನ್ವೇದಧರ್ಮಾಂಶ್ಚ ಪಾರ್ಥಿವ
ಭ್ರೂಣದ ಜನನ ಮತ್ತು ಜನನಾನಂತರ ಸವರ್ಣಿಕೆ ಹಾಗೂ ಕ್ರಿಯೆ ಫಲಗಳು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ; ಜೊತೆಗೆ ವರ್ಣ, ವಂಶ ಹಾಗೂ ರಾಜರೂಪಿಯ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಧಿತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳೂ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ.
ವೈತಾನವ್ರತಿಕಾನಾಂ ಚ ತಥಾಸೌ ಪ್ರೋಕ್ತವಾನ್ವಿಭುಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕುರುಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠ ಶಂಕರಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ
ರಾಜನು ಸಹ ವೈತಾನ ವ್ರತಿಗಳ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು, ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕುರುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠರಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಶಂಕರನಿಗೆ ಈ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಶಂಕರೇಣ ತಥಾ ವಿಷ್ಣೋಃ ಕಥಿತಂ ಕುರುನನ್ದನ । ವಿಷ್ಣುನಾಪಿ ಪುನಃ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ನಾರದಾಯ ಮಹೀಪತೇ
ಶಂಕರನು ಕುರುವಂಶದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಂಶಸ್ಥನಿಗೆ ಈ ವಿಷಯ ಹೇಳಿದ; ಹಾಗೂ ನಾರದನಿಗೂ, ರಾಜಾ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕುರಿತು ಈ ವಿಷಯಗಳು ವಚನವಾಗಿತೆಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲಾಗಿದೆ.
ನಾರದಾತ್ಪ್ರಾಪ್ತವಾಞ್ಛಕ್ರಃ ಶಕ್ರಾದಪಿ ಪರಾಶರಃ । ಪರಾಶರಾತ್ತತೋ ವ್ಯಾಸೋ ವ್ಯಾಸಾದಪಿ ಮಯಾ ವಿಭೋ
ನಾರದನು ಇದನ್ನು ಪಡೆದನು, ಅನಂತರ ಶಕ್ನರ—ಇಂದ್ರನು ಪಡೆದನು; ಶಕ್ರನಿಂದ ಪಶಾರದ ಅವನಿಗೆ ತಲುಪಿದ; ಪುನಃ ಪಶಾರದರಿಂದ ವೇದ್ಯಾ; ವೇದ್ಯಾರಿಂದ ವಿವೇಚನೆಯಂತೆ, ಮಹಾರಾಜ, ಇವು ನನ್ನೊಡನೆ ಬಂದವು.
ಏವಂ ಪರಮ್ಪರಾಪ್ರಾಪ್ತಂ ಪುರಾಣಮಿದಮುತ್ತಮಮ್ । ಶೃಣು ತ್ವಮಪಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಮತ್ಸಕಾಶಾತ್ಪರಂ ಹಿತಮ್
ಈ ವೃತ್ತಾಂತ ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಪ್ರವಾಹವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಕೇಳು ಮಹಾರಾಜಾ, ನೀವೂ ಕೇಳು, ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಲಾಭದಾಯಕವೂ ಮತ್ತು ಯಾತನಾರ್ಧರಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವೂ ಆಗಿದೆ.
ಸರ್ವಾಣ್ಯೇವ ಪುರಾಣಾನಿ ಸಂಜ್ಞೇಯಾನಿ ನರರ್ಷಭ । ದ್ವಾದಶೈವ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾನೀಹ ಮನೀಷಿಭಿಃ
ಮಾನವರೇಷ್ಠರಾದವರೇ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಪುರಾಣಗಳನ್ನಚ್ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಹಹೆಗೊಪ್ಪಿಸಬೇಕು; ಪಂಡಿತರು ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಅವುಗಳು ನಿಖರವಾಗಿ ದ್ವಾದಶಸಹಸ್ರ ಎಂದು ಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಪುನರ್ವೃದ್ಧಿಂ ಗತಾನೀಹ ಆಖ್ಯಾನೈರ್ವಿವಿಧೈರ್ವೃಷ । ಯಥಾ ಸ್ಕಾನ್ದಂ ತಥಾ ಚೇದಂ ಭವಿಷ್ಯಂ ಕುರುನನ್ದನ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಓ ಕುರುವಂಶವಂಶಜ, ಇಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ವಿಭೋತನೆಯ ಅನೇಕ ಕಥಾ ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ — έτσι ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ತದನಂತರ ಷೇದನ ಕಥಾನಕವು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಸ್ಕಾನ್ದಂ ಶತಸಹಸ್ರಂ ತು ಲೋಕಾನಾಂ ಜ್ಞಾತಮೇವ ಹಿ । ಭವಿಷ್ಯಮೇತದೃಷಿಣಾ ಲಕ್ಷಾರ್ದ್ಧಂ ಸಂಖ್ಯಯಾ ಕೃತಮ್
ಸ್ಕಂದನು ಶೇಕಡಾ ಲಕ್ಷ ಲೋಕಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದು; ಭವಿಷ್ಯ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಕುರಿತ ಈ ವಿವರಣೆ ದೃಷ್ಟರು ದೇವರು ಹಲವು ಹಸಗೆಯ ಸಾವಿರಗಳಲ್ಲಿಯೇ ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಪುರುಷೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಇದಂ ಫಲಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಋದ್ಧಿರ್ವೃದ್ಧಿಸ್ತಥಾ ಶ್ರೀಶ್ಚ ಭವನ್ತಿ ತಸ್ಯ ನಿಶ್ಚಿತಮ್
ಈವರೆಗೂ ಭಕ್ತಿ ಭಾವದಿಂದ ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಇದರಿಂದ ಫಲವನ್ನು ಸಂದಿಗ್ಧವಾಗದೆ ಪೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ: ನಿರ್ಭಂದವಾಗಿ ಐಶ್ವರ್ಯ, ವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಮೆರುಗು ಅವನನ್ನು ಸಿಗುತ್ತವೆ.
ಸುಮನ್ತುರುವಾಚ ಶೃಣುಷ್ವೇದಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ಪುರಾಣಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಣಮ್ । ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಮುಚ್ಯತೇ ರಾಜನ್ಪುರುಷೋ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಯಾ
ಸುಮನ್ತು ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ಈಗ ಐದು ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ಈ ಮಹಾಬಾಹು ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳು; ಇದನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ರಾಜನೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಾನವನೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದಲೂ ವಿಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಪರ್ವಾಣಿ ಚಾತ್ರ ವೈ ಪಞ್ಚ ಕೀರ್ತಿತಾನಿ ಸ್ವಯಮ್ಭುವಾ । ಪ್ರಥಮಂ ಕಥ್ಯತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಂ ದ್ವಿತೀಯಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಆ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭುವನು ಐದೇ ವಿಧದ ಪರ್ವಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ: ಪ್ರಥಮೇನ ಬ್ರಾಹ್ಮ, ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ವೈಷ್ಣವ ಎಂಬುದು.
ತೃತೀಯಂ ಶೈವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಚತುರ್ಥಂ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರಮುಚ್ಯತೇ । ಪಞ್ಚಮಂ ಪ್ರತಿಸರ್ಗಾಖ್ಯಂ ಸರ್ವಲೋಕೈಃ ಸುಪೂಜಿತಮ್
ಮೂರನೆಯದನ್ನು ಶೈವ, ನಾಲ್ಕನೆಯದನ್ನು ತ್ವಷ್ಠ್ರ ಎಂದು ನಾಮಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಹಾಗೂ ಐದನೆಯದು ಪ್ರತಿಸರ್ಗ ಎಂದು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಗೌರವಾನ್ವಿತರಾಗಿದೆ.
ಏತಾನಿ ತಾತ ಪರ್ವಾಣಿ ಲಕ್ಷಣಾನಿ ನಿಬೋಧ ಮೇ । ಸರ್ಗಶ್ಚ ಪ್ರತಿಸರ್ಗಶ್ಚ ವಂಶೋ ಮನ್ವನ್ತರಾಣಿ ಚ
ಹೇ ಪಿತಾಮಹ, ಈ ಪರ್ವಗಳ ಗುರುತುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರಚನೆ ಮರುರಚನೆ, ವಂಶವೃದ್ದಿ ಹಾಗೂ ಮನುವರ್ತಮಾನಗಳು ಎನ್ನುತ್ತವೋ ಅವವನ್ನು ತಿಳಿಸು.
ವಂಶಾನುಚರಿತಂ ಚೈವ ಪುರಾಣಂ ಪಞ್ಚಲಕ್ಷಣಮ್ । ಚತುರ್ದಶಭಿರ್ವಿದ್ಯಾಭಿರ್ಭೂಷಿತಂ ಕುರುನನ್ದನ
ಈ ಪುರಾಣವು ರಾಜರ ವಂಶವರ್ಗವನ್ನು ವೃತ್ತಾಂತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಐದು ಪ್ರಮುಖ ಲಕ್ಷಣಗಳಿವೆ; ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿದ್ಯಾಶಾಖಗಳಿಂದ ಶೋಭಿತವಾಗಿದ್ದು ಕುರು ವಂಶದ ಜನರಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾಗಿದೆ.
ಅಙ್ಗಾನಿ ಚತುರೋ ವೇದಾ ಮೀಮಾಂಸಾ ನ್ಯಾಯವಿಸ್ತರಃ । ಪುರಾಣಂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಂ ಚ ವಿದ್ಯಾ ಹ್ಯೇತಾಶ್ಚತುರ್ದಶ
ನಾಲ್ಕು ಅಂಗಗಳು ವೇದಗಳು; ಮೀಮಾಂಸಾ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯವು ಅವುಗಳ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಪುರಾಣ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಆಗಿದ್ದು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು нийл၍ ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
ಆಯುರ್ವೇದೋ ಧನುರ್ವೇದೋ ಗಾನ್ಧರ್ವಶ್ಚೈವ ತೇ ತ್ರಯಃ । ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಂ ಚತುರ್ಥಂ ತು ವಿದ್ಯಾ ಹ್ಯಷ್ಟಾದಶೈವ ತಾಃ
ಆಯುರ್ವೇದ, ಧನರ್ಧರ್ವೇದ ಮತ್ತು ಗಾಂಧರ್ವೆ ಇದುವೇ ಮೂರು ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರವು ನಾಲ್ಕನೆಯದು — ಈ ರೀತಿ ಆ ಹದಿನೆಂಟು ವಿದ್ಯಾಶಾಖೆಗಳು ಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಥಮಂ ಕಥ್ಯತೇ ಸರ್ಗೋ ಭೂತಾನಾಮಿಹ ಸರ್ವಶಃ । ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ಯಾತಿ ಶಾನ್ತಿಮನುತ್ತಮಾಮ್
ಅಧ್ಯಾಯಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಸರ್ವಜೀವಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿ (ಸರ್ಗ) ವಿವರಣೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಪರಮಾನಂದವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಜಗದಾಸೀತ್ಪುರಾ ತಾತ ತಮೋಭೂತಮಲಕ್ಷಣಮ್ । ಅವಿಜ್ಞೇಯಮತರ್ಕ್ಯಂ ಚ ಪ್ರಸುಪ್ತಮಿವ ಸರ್ವಶಃ
ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ ಲೋಕವು ಆರಾಧನೆ ಇಲ್ಲದಂತೆಯೇ ಹೊಸಿರದೆೋ, ಗುಣರಹಿತವಾಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಲು ಇತ್ತು; ಎಲ್ಲವೂ ಎಚ್ಚರೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಇತ್ತು, ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಮರ್ಶೆಗೂ ಅವಗಾಹನಕ್ಕೂ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು.
ತತಃ ಸ ಭಗವಾನೀಶೋ ಹ್ಯವ್ಯಕ್ತೋ ವ್ಯಞ್ಜಯನ್ನಿದಮ್ । ಮಹಾಭೂತಾನಿ ವೃತ್ತೌಜಾಃ ಪ್ರೋತ್ಥಿತಸ್ತಮನಾಶನಃ
ಅದು ತದನಂತರ ಪರಮಾತ್ಮ, ಅಚೇತನವಾದ ಅಚ್ಛಿನ್ನರುಪ, ಈ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ: ಮಹಾ ತತ್ವಗಳು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಉತ್ಠಾಪಿತವಾಗಿ, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಜ್ವಾಲೆ ಮಾಡಿ ನಾಶಪಡಿಸಿದವು.
ಯೋಽಸಾವತೀನ್ದ್ರಿಯೋಽಗ್ರಾಹ್ಯಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮೋಽವ್ಯಕ್ತಃ ಸನಾತನಃ । ಸರ್ವಭೂತಮಯೋಽಚಿನ್ತ್ಯಃ ಸ ಏಷ ಸ್ವಯಮುತ್ಥಿತಃ
ಇಂದ್ರಿಯಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಪ್ರಥಮಸ್ಥಿತನಾದದು, ಗೊತ್ತಾಗದದ್ದು, ಸುಕ್ಷ್ಮ, ಅಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದುದು — ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವುದು, ಚಿಂತನದ್ಗಡಿ ಮೀರಿ ಇರುವದು — ಅತೇನೇ ಆತ್ಮ ಸ್ವಯಂ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.
ಯೋಽಸೌ ಷಡ್ವಿಂಶಕೋ ಲೋಕೇ ತಥಾ ಯಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ । ಭಾಸ್ಕರಶ್ಚ ಮಹಾಬಾಹೋ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಕಥ್ಯತೇ
ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇವನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆರೈಕೆಗೊಂಡಿರುವ ವತ್ತರದಂತೆ ವೀರುದ್ವಯವ integrity? veinte шri? ಜೋಕೆ ಮುಟ್ಟಿ..."},{
ಸೋಽಭಿಧ್ಯಾಯ ಶರೀರಾತ್ಸ್ವಾತ್ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ । ಅತ ಏವ ಸಸರ್ಜಾದೌ ತಾಸು ವೀರ್ಯಮವಾಸೃಜತ್
"ದೇಹ" ಎಂದು ಕರೆತಕ್ಕವನೇಿಯೋ ದಿಂದ ಅನೇಕ ಜಾತಿಯ ಜೀವಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದುವು; ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಆತನೇ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಉತ್ಸರ್ಜಿಸಿದನು.
ಯಸ್ಮಾದುತ್ಪದ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಮ್ । ಬೀಜಂ ಶುಕ್ರಂ ತಥಾ ರೇತ ಉಗ್ರಂ ವೀರ್ಯಂ ಚ ಕಥ್ಯತೇ
ದೇವತೆಲ್ಲ, ಅಸುರರು ಮತ್ತು ಮಾನವರೆಲ್ಲರೂ ಈ ಜೀವದಿಂದ ಪುನಃ ಜನರುಹೋಗುತ್ತಾರೆ: ಬೀಜ (bīja), ಶುಕ್ರ (śukra), ರೇಟ (reṭa) ಎಂಬ ತೀವ್ರ ಶಕ್ತಿತೀರ್ಯ (ಶುಕ್ರಸ್ರಾವ) ಮತ್ತು ವೀರ್ಯ (vīrya) ಇವೇ thus ಎಂದು ಹೆಸರು ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.