ಗೃಹೇ ಜಪ್ತ್ವಾ ಮಹಾಮಂತ್ರಂ ಚಾಮುಣ್ಡಾಬೀಜಸಂಯುತಮ್
ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಅವನು ಚಾಮುಂಡಾದ ಬೀಜಾಕ್ಷರದೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿದನು.
ಏಕಯಾ ಸುಂದರೀ ಕನ್ಯಾ ದ್ವಾದಶಾಬ್ದಮಯೀ ಶುಭಾ
ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಸುಂದರವಾದ, ಶುಭವಾದ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ಹುಡುಗಿಯಿದ್ದಳು.
ದ್ವೌ ಗತೌ ರಾಜಸದನೇ ನೃಪಮಾಶೀರ್ಭಿರರ್ಚ್ಯ ತಮ್ 3.2.14.
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ರಾಜಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ರಾಜನಿಗೆ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.
ಪಲಾಯಿತೌ ಸುತಃ ಪತ್ನೀ ತಾವನ್ವೇಷ್ಟುಂ ಸಮಾಯಯೌ
ಮಗನೂ ಪತ್ನಿಯೂ ಓಡಿ ಹೋಗಿ, ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಂದರು.
ಯಾವದಹಂ ನ ಗಚ್ಛಾಮಿ ಸ್ವಗೇಹೇ ರಕ್ಷ ಧರ್ಮತಃ ತಸ್ಯೈ ಸಮರ್ಪ್ಯ ತಾಂ ಪಶ್ಚಾತ್ಸ ದ್ವಿಜೋ ಗೇಹಮಾಯಯೌ
ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವವರೆಗೆ, ನೀನು ಧರ್ಮದಂತೆ ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ಅವಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಸಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ಸುದೇವಸ್ತು ನಿಶೀಥೇ ವೈ ರಮಣೀಂ ಪ್ರಾಹ ನಿರ್ಭಯಃ
ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸುದೇವನು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಆ ಮಹಿಳೆಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಸಾಹ ಮೇ ಹೃದಯೇ ನಿತ್ಯಂ ಸುದೇವೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮಃ
ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ಸುದೇವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ.'
ಸುದೇವಶ್ಚಾಹ ಭೋಃ ಸುಭೂರ್ಯದಿ ತೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮಮ್ ಸಾಹ ತೇ ಸರ್ವದಾ ದಾಸೀ ಭವಾಮಿ ದ್ವಿಜಭಾಮಿನಿ
ಸುದೇವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಸುಭೂ, ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನನ್ನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಸೇವಕನಾಗಿರುತ್ತೇನೆ, ದ್ವಿಜಕನ್ಯೆ.'
ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುದೇವಸ್ತು ಮುಖಾನ್ನಿಷ್ಕೃಷ್ಯ ಯಂತ್ರಕಮ್
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸುದೇವನು ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಆ ಸಾಧನವನ್ನು ತೆಗೆದನು.
ಚತುರ್ಮಾಸ್ಯೋ ಭವದ್ಗರ್ಭಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ತು ಭೋ ನೃಪ
ರಾಜನೇ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಅವಳು ಗರ್ಭವತಿಯಾದಳು.
ಅಮಾತ್ಯತನಯೋ ವಿಪ್ರಸ್ತ್ರೀರೂಪಂ ಪ್ರತಿ ಮೋಹಿತಃ
ಅಮಾತ್ಯನ ಮಗನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ತ್ರೀಯ ರೂಪದಿಂದ ಮೋಹಿತನಾದನು.
ಮನ್ತ್ರೀ ಸ್ನೇಹಾಚ್ಚ ಬಹುಧಾ ಸಞ್ಚಿತ್ಯ ಹೃದಿ ಪಂಡಿತೈಃ 3.2.14.
ಅಮಾತ್ಯನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪಂಡಿತರೊಡನೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಆಲೋಚಿಸಿ—
ಸಾಹ ಭೋಮಾತ್ಯತನಯ ತ್ರಿಮಾಸಂ ತೀರ್ಥಮಣ್ಡಲೇ
ಆ ಅಮಾತ್ಯನ ಮಗನು ಮೂರು ತಿಂಗಳು ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದನು.
ತಥಾ ಮತ್ವಾ ಮಂತ್ರಿಸುತೋ ನಮ್ರಾತ್ಮಾ ಮದನಾಲಸಃ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಅಮಾತ್ಯನ ಮಗನು ವಿನಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸುಮಂದವಾಗಿ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ಆಲಸನಾದನು.
ಭೂಪಕಾಂತಿಂ ಕಾಮವಶಾಂ ಚಾಲಿಲಿಂಗ ಸ ಕಾಮುಕಃ
ಕಾಮದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಆ ಪ್ರೇಮಿ ರಾಜನ ಪ್ರಿಯಳನ್ನು, ಆಕೆಯು ಕಾಮದಿಂದ ಆವರಿತಳಾಗಿದ್ದಾಗ, ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ಸುದೇವೋ ಮಾನುಷೋ ಭೂತ್ವಾ ಮೂಲದೇವಗೃಹಂ ಯಯೌ
ಸುದೇವನು ಮಾನವನಾಗಿ ಮೌಲದೇವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ಮೂಲದೇವಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಶಶಿನಂ ನಾಮ ಮಿತ್ರಕಮ್
ಮೌಲದೇವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೃದಯದಿಂದ, ಶಶಿನ ಎಂಬ ಸ್ನೇಹಿತನಿದ್ದನು.
ರಾಜ್ಞೇ ನಿವೇದ್ಯ ತತ್ಸರ್ವಂ ವಧೂಂ ಮೇ ದೇಹಿ ಭೂಪತೇ
ರಾಜನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಸಿ, ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೇ, ನನಗೆ ವಧುವನ್ನು ಕೊಡು.'
ಮನ್ತ್ರೀ ರಾಜಕರೋ ನಾಮ ತತ್ಪುತ್ರೋ ಮದನಾಲಸಃ
ಅಮಾತ್ಯನು ರಾಜಕರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು, ಅವನ ಮಗನು ಮದನಾಲಸ.
ಸ್ವಪುತ್ರಸ್ಯ ವಿಯೋಗೇನ ಸ ಮನ್ತ್ರೀ ಚ ತಥೇದೃಶಃ
ತನ್ನ ಮಗನಿಂದ ದೂರವಾದ ಕಾರಣ ಆ ಅಮಾತ್ಯನು ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.
ಯಥಾ ಪ್ರಸನ್ನೋ ಹಿ ಭವಾನ್ಕುರು ತ್ವಂ ಚ ತಥಾವಿಧಮ್
ನೀನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿರುವಂತೆ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನೀನು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸು.
ದೇಹಿ ಭೂಪ ಸುತಾಂ ಮಹ್ಯಂ ತತ್ಪುತ್ರಸ್ಯ ಸುರತಾಯ ವೈ 3.2.14.
ರಾಜನೇ, ಆ ಮಗನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಿನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.
ದತ್ತ್ವಾ ಚ ವೇದವಿಧಿನಾ ಬಹುಧಾ ದ್ರವ್ಯಸಂಯುತಾಮ್
ವೇದದ ನಿಯಮದಂತೆ ಬಹಳ ಬಗೆಯ ಧನಸಹಿತ ದಾನಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಶಶೀ ತು ಭೂಪತೇಃ ಕನ್ಯಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸ್ವಗೃಹಂ ಯಯೌ
ಶಶೀ ಆ ರಾಜನ ಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ಮದೀಯೇಯಂ ನೃಪಸುತಾ ಭೋಗಪತ್ನೀ ಮಹೋತ್ತಮಾ
ಈ ರಾಜಕುಮಾರಿ ನನ್ನದು, ಆಕೆಯು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಭೋಗಪತ್ನಿ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ನೃಪತಿಂ ಪ್ರಾಹ ವೈತಾಲೋ ರುದ್ರಕಿಂಕರಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ವೈತಾಲನು, ರುದ್ರನ ಸೇವಕನು, ರಾಜನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ರಾಜೋವಾಚ ಪಿತಾಮಾತ್ರಾಜ್ಞಯಾ ಪುತ್ರೀ ದೇವಾನಾಂ ಸನ್ಮುಖೇ ಸ್ಥಿತಾ
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಆದೇಶದಿಂದ ಆ ಮಗಳು ದೇವರುಗಳ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು.
ಶಾಸ್ತ್ರೇಷು ಕಥಿತಂ ದೇವ ಸ್ತ್ರೀರತ್ನಂ ಸರ್ವದೈವ ಹಿ
ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ ದೇವರೇ, ಹೆಣ್ಣುಮಗುವು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನವೆಂದು.
ತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಕೃಷಿಕಾರಸ್ಯ ಬೀಜದಾತುರ್ನ ಚೈವ ಹ
ಆ ಹೊಲವು ಬೆಳೆಗಾರನದು, ಬೀಜ ಹಾಕುವವನದು ಅಲ್ಲ.
ಸುದೇವಸ್ಯ ವೈ ತನಯೋ ಯೋಗ್ಯತ್ವಂ ಹಿ ಗಮಿಷ್ಯತಿ
ಸುದೇವನ ಮಗನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವನು.