ಯ ಇದಂ ಶೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಪಠೇತ್ಸ್ತೋತ್ರತ್ರಯಂ ಚ ಯಃ
ಯಾರು ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಆ ಮೂರು ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ—
ಅಪುತ್ರೋ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಮಧನೋ ಧನಮಶ್ನುತೇ
ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದವನು ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಧನವಿಲ್ಲದವನು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತೇಜಸಾ ರವಿಸಂಕಾಶಃ ಪ್ರಭಯಾ ಪೃಶ್ನಿಸನ್ನಿಭಃ 1.156.
ಅವನು ತೇಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರವಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರಭೆಯಲ್ಲಿ ಪೃಶ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಭವಿಷ್ಯೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಬ್ರಾಹ್ಮೇ ಪರ್ವಣಿ ಸಪ್ತಮೀಕಲ್ಪೇ ಸೌರಧರ್ಮೇ ತ್ರೈಸುರೋಪಾಖ್ಯಾನವರ್ಣನಂ ನಾಮ ಷಟ್ಪಂಚಾಶದುತ್ತರಶತ ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಭವಿಷ್ಯ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಬ್ರಾಹ್ಮಪರ್ವದಲ್ಲಿ, ಸಪ್ತಮೀ ಕಲ್ಪದ ಸೌರಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಮೂರು ದೇವತೆಗಳ ಕಥಾವರ್ಣನೆಯೆಂಬ ಶತ ಐವತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು.
ಸೂರ್ಯಾವತಾರಕಥಾಪ್ರಸ್ತಾವವರ್ಣನಮ್ ದತ್ತವಾಂಸ್ತವ ಪುತ್ರತ್ವಮನ್ವಯೇ ಕಶ್ಯಪಸ್ಯ ತು
ಸೂರ್ಯನ ಅವತಾರದ ಕಥೆಯ ಪ್ರಾರಂಭವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ: ನಾನು ನಿನಗೆ ಕಶ್ಯಪ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪುತ್ರತ್ವವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ.
ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ದ್ವಿಜಶಾರ್ದೂಲ ಪ್ರಪನ್ನತಿಮಿರಾಪಹಃ
ಹೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿರುವ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ದೇವಾದೀನಾಂ ಪ್ರಣೇತಾ ಯೋ ಯೋ ಭುವಿ ಪ್ರಸವೋ ವಿಭುಃ
ಯಾರು ದೇವತೆಗಳೂ ಇತರರಿಗೂ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಪಿತಾಮಹನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ—
ಕಿಮರ್ಥಂ ದಿವ್ಯಮಾತ್ಮಾನಂ ಜನ್ಮನೇ ಸ ನಿಯೋಕ್ಷ್ಯತಿ
ಆ ದಿವ್ಯಾತ್ಮನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ಹುಟ್ಟುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ?
ಗೋಪಾಯನಂ ಯತ್ಕುರುತೇ ಜಗತಃ ಸರ್ವಲೌಕಿಕಮ್
ಅವನು ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವ ಯಾವ ರಕ್ಷಣೆಯ ಕಾರ್ಯವಿದ್ದರೂ—
ಗೋಭಿಃ ಪಾಲಯತೇ ಕೃತ್ಸ್ನಮಾತ್ಮನೋ ಯಃ ಸ್ವಯಂ ರವಿಃ
ಆ ರವಿಯು, ಗೋಮಾತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸ್ವತಃ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಗರ್ಭಃ ಸ ಕಥಂ ಗರ್ಭಮುದರೇ ಯಾಚತೇ ವಿಭುಃ
ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದವನು ಹೇಗೆ ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿನ ಗರ್ಭವನ್ನು ಬೇಡಬಹುದು, ಪ್ರಭು?
ಯೋಽನ್ತಕಾಲೇ ಜಗತ್ಪೀತ್ವಾ ಕೃತ್ವಾ ವಜ್ರಮಯಂ ವಪುಃ
ಯಾವನು ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ವಜ್ರದಂತೆ ಬಲವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
ಲೋಕಮೇಕಾರ್ಣವಂ ಚಕ್ರೇ ದೃಶ್ಯತೇ ಸ್ವೇನ ಕರ್ಮಣಾ
ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದು ಸಮುದ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ಅಪಿ ಸೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಃ ಸಸರ್ಜ ವಸುಂಧರಾಮ್ 1.157.
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ ನಂತರವೂ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದನು.
ದದೌ ಕೃತ್ವಾ ವಸುಮತೀಂ ಸುರಾಣಾಂ ಸುರಸತ್ತಮಃ ಪಾತಾಲಸ್ಥೋರ್ಣವರಸಂ ಮಧ್ಯತೋಯಮಯಂ ಹವಿಃ
ದೇವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಅದನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹವನದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು—ಅದು ಪಾತಾಳದೊಂದಿಗೆ, ನೀರಿನ ಸಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿತ್ತು.
ಸಹಸ್ರಚರಣಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಯಮಾಹುರ್ವೈ ಯುಗೇ ಯುಗೇ
ಸಹಸ್ರ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಮುಖಾದ್ಯಸ್ಯ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ವೇಧಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ
ಯಾವನ ಮುಖದಿಂದ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ವೇಧನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಯೇನ ತೇ ನಿಹತಾ ದೈತ್ಯಾ ಮಂದೇಹಾ ನಾಮ ನಾಮತಃ
ಯಾವನು ಮಂದೇಹ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
ಸರ್ವದೇವಮಯಂ ಕೃತ್ವಾ ಸರ್ವಾಯುಧಧರಂ ವಪುಃ
ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ರೂಪವನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ಕರಾಂತೇ ಯೋ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಸಹ ದಾನವರಾಕ್ಷಸಮ್
ಯಾವನು ತನ್ನ ಕೈಯ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ದಾನವರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರೊಡನೆ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ಪೂರ್ವಾ ದಿಶಂ ಗತೋ ನಿತ್ಯಮುದಯಾಚಲಮಕ್ರಮಮ್
ಯಾವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಉದಯಪರ್ವತವನ್ನು ಏರುತ್ತಾನೆ.
ನಾಶಯಿತ್ವಾ ತಮೋ ಯಸ್ತು ಕ್ರಿಯಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರವರ್ತಯೇತ್
ಯಾವನು ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನೂ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಗಾರ್ಹಪತ್ಯೇನ ವಿಧಿನಾ ತದ್ವದ್ಧಾರ್ಯೇಣ ಕರ್ಮಣಾ ಪ್ರೋಕ್ಷಣೀಯವ್ರತಂ ಚೈವ ಅವಭೃಥಂ ತಥೈವ ಚ
ಗೃಹಪತ್ಯಾಗ್ನಿಯ ವಿಧಿಯಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಆಚಾರ್ಯನ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಪ್ರೋಕ್ಷಣಿಯ ವ್ರತ ಹಾಗೂ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದನು.
ಸರ್ವಾನಿಮಾಂಶ್ಚ ಯಶ್ಚಕ್ರೇ ಹವ್ಯಭಾಗಪ್ರದಾನ್ಮುಖೇ 1.157.
ಯಾವನು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಹವನದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಬಾಯಿಯ ಮೂಲಕ ನೀಡಿದನು.
ಭಾಗಾರ್ಥೇ ಮಧುಧಾನಾಯ ಚಕ್ರೇ ಯೋ ಯಜ್ಞಕರ್ಮಣಿ
ಯಾವನು ಭಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಮಧುಹವನಕ್ಕಾಗಿ ಯಜ್ಞಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
ಯಜ್ಞಾನಿ ಚ ದ್ರವ್ಯಾಣಿ ಯಜ್ಞಾಂಶ್ಚಾಪಿ ಸಋತ್ವಿಜಃ
ಯಾವನು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು, ಯಜ್ಞದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೇ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞದ ಪುರೋಹಿತರನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ವಿಬಭಾಜ ಪುರಾ ಸರ್ವಂ ಪಾರಮೇಷ್ಠಯೇನ ಕರ್ಮಣಾ
ಬಹುಕಾಲ ಹಿಂದೆ, ಪರಮ ಕರ್ಮದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವಿಭಜಿಸಿದನು.
ಕ್ಷಣಾನ್ಕಲಾಶ್ಚ ಕಾಷ್ಠಾಶ್ಚ ಕಾಲವೈಕಲ್ಯಮೇವ ಚ
ಕ್ಷಣಗಳು, ಕಾಲಗಳು, ಘಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಲದ ವಿಭಜನೆಗಳನ್ನೂ ಅವನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ಋತವಃ ಕಾಲಯೋಗಾಶ್ಚ ಪ್ರಮಾಣಂ ವಿವಿಧಂ ನೃಷು
ಋತುಗಳು, ಕಾಲದ ಸಂಯೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಜನರಲ್ಲಿ ಬರುವ ವಿವಿಧ ಪ್ರಮಾಣಗಳು.
ಸೃಷ್ಟಾ ಲೋಕಾಸ್ತ್ರಯೋನಂತಾ ಯೇನ ಜ್ಞಾನೇನ ವರ್ತ್ಮನಾ
ಮೂರು ವಿಧದ ಹಾಗೂ ಅನಂತ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗದಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ.