ಉವಾಚ ವಚನಂ ರಮ್ಯಂ ಸಾಧು ಸಾಧ್ವಿತಿ ಪೂಜಯನ್
ಅವನು ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, 'ಉತ್ತಮ, ಉತ್ತಮ' ಎಂದು ಸ್ತುತಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
ಪುರಾ ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ಶಕ್ರ ಶಕ್ರಶರ್ಮಾ ದ್ವಿಜೋ ಹ್ಯಭೂತ್ । ಅಯೋಧ್ಯಾಯಾಂ ಮಹಾಭಾಗೋ ದೇವಪೂಜನತತ್ಪರಃ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ, ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ದೇವರ ಪೂಜೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದ ಶಕ್ರಶರ್ಮ ಎಂಬ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದನು.
ಅಶ್ವಿನೌ ಚ ತಥಾ ರುದ್ವಾನ್ವಸೂನ್ಸೂರ್ಯಾನ್ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ ಹವ್ಯೈಶ್ಚ ತರ್ಪಯಾಮಾಸ ದೇವಾಁಸ್ತಾನ್ಪ್ರತ್ಯಹಂ ದ್ವಿಜಃ
ಅವನು ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ರುದ್ರರು, ವಸುಗಳು, ಸೂರ್ಯರು ಇವರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೋಮದ ಮೂಲಕ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು; ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ತದ್ಭಾವತಸ್ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶದ್ದೇವಾಃ ಕ್ಷುದ್ರಗಣೈರ್ಯುತಾಃ
ಆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮೂವತ್ತಮೂರು ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಣ್ಣ ದೇವತೆಗಳೂ ಕೂಡ ಬಂದರು.
ದಶವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ನಿರ್ಜರೋ ನಿರುಪದ್ರವಃ
ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಅವನು ವೃದ್ಧಿಯಾಗದೆ, ಯಾವುದೇ ಕಷ್ಟವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಿದನು.
ಲಕ್ಷಾಬ್ದಂ ಮಣ್ಡಲೇ ತಸ್ಮಿನ್ನಧಿಕಾರಃ ಕೃತಸ್ತತಃ
ಆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಅಷ್ಟವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಪದಮುತ್ತಮಮ್
ಅವನು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದೈವಿಕ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.
ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ವಚನಂ ಮಹೇನ್ದ್ರಃ ಸುರಸಂಯುತಃ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹೇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದನು.
ಆಷಾಢಪೂರ್ಣಿಮಾಯಾಂ ಚ ಸ ದೇವೋ ಜಗತೀತಲೇ
ಆಷಾಢ ಮಾಸದ ಪೂರ್ಣಿಮೆಯಂದು ಆ ದೇವತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದರು.
ವೃನ್ದಾವನೇ ಮಹಾರಮ್ಯೇ ಜನಯಿಷ್ಯೇ ಕಲೌ ಭಯೇ
ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ವೃಂದಾವನದಲ್ಲಿ, ಕಲಿಯುಗದ ಭಯಕರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಹುಟ್ಟುತ್ತೇನೆ.
ಮಾಧವಸ್ಯ ದ್ವಿಜಸ್ಯೈವ ತನಯಃ ಸ ಭವಿಷ್ಯತಿ 3.4.8.
ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದ ಮಾಧವನ ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ವಾಂಗಾತ್ತು ತೇಜ ಉತ್ಪಾದ್ಯ ವೃಂದಾವನಮಪ್ರೇ(ಪೇ?)ಷಯತ್
ತನ್ನದೇ ದೇಹದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿ, ಅದನ್ನು ವೃಂದಾವನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು.
ವಿಮುಖಾನ್ಮಧುರಾಲಾಪೈರ್ವಶೀಕೃತ್ಯ ಸಮನ್ತತಃ ॥ ತೇಭ್ಯಶ್ಚ ವೈಷ್ಣವೀಂ ಶಕ್ತಿಂ ಪ್ರದದೌ ಭುಕ್ತಿಮುಕ್ತಿದಾಮ್ । ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಃ ಪ್ರಸಿದ್ಧೋಽಭೂನ್ಮಹೀತಲೇ
ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿರಾಸಕ್ತರನ್ನು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಭೋಗವೂ ಮೋಕ್ಷವೂ ದೊರಕುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು; ಅವರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಧ್ವಾಚಾರ್ಯ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದರು.
ಜೀವ ಉವಾಚ ದ್ವಾಪರೇ ಚ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಮೇಘಶರ್ಮಾ ಬಭೂವ ಹ
ಜೀವನು ಹೇಳಿದನು: ದ್ವಾಪರಯುಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮೇಘಶರ್ಮ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಇದ್ದನು.
ಕೃಷಿಕೃತ್ಯಪರೋ ನಿತ್ಯಂ ತದ್ಧನೈಶ್ಚ ದಶಾಂಶಕೈಃ
ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೃಷಿಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತಿನ ಹತ್ತನೇ ಭಾಗವನ್ನು ದಾನಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಏಕದಾ ಪಞ್ಚವರ್ಷಾಬ್ದೇ ಶನ್ತನೌ ಚ ಮಹೀಪತೌ
ಒಂದು ಬಾರಿ, ಅವನು ಐದು ವರ್ಷದವನು ಆಗಿದ್ದಾಗ, ಶಂತನು ಮಹಾರಾಜನಾಗಿದ್ದನು.
ಕ್ರೋಶಮಾತ್ರಂ ಹಿ ತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಪರ್ಜನ್ಯೇನೈವ ಸೇಚಿತಮ್
ಆ ಹೊಲ ಒಂದು ಕ್ರೋಶದಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿತ್ತು, ಅದನ್ನು ಮಳೆ ನೀರಿನಿಂದ ಮಾತ್ರವೇ ಹಾಯಿಸಲಾಯಿತು.
ಮೇಘಶರ್ಮಾ ತದಾ ತತ್ರ ಧನಧಾನ್ಯಯುತೋಽಭವತ್। ಅನ್ಯೇ ತು ಪೀಡಿತಾ ಲೋಕಾ ರಾಜಾನಂ ಶರಣ ಯಯುಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೇಘಶರ್ಮನು ಅಲ್ಲಿ ಧನ-ಧಾನ್ಯಗಳಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾದನು; ಆದರೆ ಇತರ ಜನರು ಬಡತನದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ರಾಜನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು.
ತದಾ ತು ದುಃಖಿತೋ ರಾಜಾ ಮೇಘಶರ್ಮಾಣಮಾಹ್ವಯತ್
ಆಗ ದುಃಖಿತನಾದ ರಾಜನು ಮೇಘಶರ್ಮನನ್ನು ಕರೆಸಿಕೊಂಡನು.
ಅನಾವೃಷ್ಟಿರ್ಯಥಾ ನ ಸ್ಯಾತ್ತಥಾ ವಿಪ್ರ ಸಮಾದಿಶ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಬರಡಾಗದಂತೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ಎಂದು ರಾಜನು ಕೇಳಿದನು.
ಇತ್ಯೇವಂವಾದಿನಂ ಭೂಪಂ ಮೇಘಶರ್ಮಾ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್ 3.4.8.
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ರಾಜನಿಗೆ ಮೇಘಶರ್ಮನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು:
ದ್ವಾದಶೈವ ಸಮಾಹೂಯ ಲಕ್ಷಮಾತ್ರಂ ರವೇಃ ಸ್ವಯಮ್ ಸೂರ್ಯಮನ್ತ್ರಾಹುತೀರ್ವಹ್ನೌ ತದ್ದಶಾಂಶಂ ಹಿ ತದ್ದ್ವಿಜೈಃ
ಹನ್ನೆರಡು ಜನರನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, ಲಕ್ಷ ಹೋಮಗಳನ್ನು ಸೂರ್ಯನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸೂರ್ಯಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು, ಅದರಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಭಾಗದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಕಾರಯಿತ್ವಾ ವಿಧಾನೇನ ಕೃತಕೃತ್ಯಃ ಸುಖೀ ಭವ
ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಿ, ನೀನು ತೃಪ್ತನಾಗಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿರು.
ಪ್ರಸನ್ನಸ್ತು ತದಾ ಸೂರ್ಯಃ ಪರ್ಜನ್ಯಾತ್ಮಾ ಸಮನ್ತತಃ
ಆಗ ಸೂರ್ಯನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಳೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
ಶನ್ತನುಸ್ತು ತದಾ ರಾಜಾ ಸೂರ್ಯವ್ರತಪರಾಯಣಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಂತನು ರಾಜನು ಸೂರ್ಯವ್ರತಕ್ಕೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡನು.
ಯಂ ಯಂ ಕರೇಣ ಸ್ಪೃಶತಿ ವೃದ್ಧೋ ಭವತಿ ವೈ ಯುವಾ
ಅವನು ಯಾರನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ವೃದ್ಧನು ಯುವಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಸ ವೈ ಪಂಚಶತಾಯುಶ್ಚ ನಿರ್ಜರೋ ನಿರುಪದ್ರವಃ ಲಕ್ಷಾಬ್ದ ಭುವಮಾಸಾದ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ
ಅವನು ಐದು ನೂರು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತಾನೆ, ವೃದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ, ಲಕ್ಷ ವರ್ಷ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿ, ನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
ಇತ್ಯೇವಂವಾದಿನಂ ಜೀವಂ ಪರ್ಜನ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ರವಿಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಜೀವಿಗೆ ಪರಜನ್ಯಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಭಗವಂತ ಸೂರ್ಯನು ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ಮುರಾ ನಾಹ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಮ್ಲೇಚ್ಛರಾಜ್ಯೇ ಕಲೌ ಯುಗೇ
ಮುರಾ ಹೇಳಿದನು: ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮ್ಲೇಛರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಸಿನವನು—
ಶ್ರೀಧರೋ ನಾಮ ವಿಖ್ಯಾತಃ ಪುತ್ರೋಭೂದ್ವೇದಶರ್ಮಣಃ
ವೇದಶರ್ಮನಿಗೆ ಶ್ರೀಧರ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಪುತ್ರನು ಜನಿಸಿದನು.