ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ಕಿಞ್ಚಿದ್ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಮನುತ್ತಮಮ್ । ಆನೃಶಂಸ್ಯಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಕಥಯಧ್ವಮ್ ಮಹಾಬಲಾಃ!
ನಾನು ಧರ್ಮದ ಪರಮವಿದ್ಯೆಯ ಕೆಲವು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ದೋಷರಹಿತದ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು ಹೇಳಿರಿ, ಓ ಮಹಾಪಂಡಿತರೇ!
ಯೇನಾಹಂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಂ ತು ಶ್ರುತ್ವಾ ಗಚ್ಛೇ ಪರಾಂ ಗತಿಮ್ । ಯಥಾಗತೋ ಮಮ ಪಿತಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ವೈ ಭಾರತಂ ಪುರಾ
ಈ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೇಳಿ ಪರಮಗಮನ್ನಿ ನಾನು ತಲಸುವೆ; ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಆಹದಾಗೂ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ, ಭರತ, ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಶ್ರೇಯಸ್ ಪಡೆದನು.
ತಥೋಕ್ತಾಸ್ತೇನ ರಾಜ್ಞಾ ವೈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ತೇ ಸಮನ್ತತಃ । ಸಮಾಗಮ್ಯ ಮಿಥಸ್ತೇ ತು ವಿಮೃಶ್ಯ ಚ ಭೃಶಮ್ ತದಾ
ಅದಾಗಿ ಆ ರಾಜನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅವನ ಸುತ್ತಲೂ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು; ಸುತ್ತರಿಯಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಸಂವಾದ ಮಾಡಿ ದೀರ್ಘವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರು.
ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ತತೋ ವ್ಯಾಸಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರುವನ್ । ವ್ಯಾಸಂ ಪ್ರಸಾದಯ ವಿಭೋ! ಏಷ ತೇ ಕಥಯಿಷ್ಯತಿ
ವ್ಯಾಸರನ್ನ ಅರಾಧಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ: "ಓ ದೇವ, ವ್ಯಾಸನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸು! ಅವನಿಂದ ಇದು ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಗಿದೆ."
ತಿಷ್ಠತ್ಯಸ್ಮಿನ್ಮಹಾಬಾಹೋ! ವಯಂ ವಕ್ತುಂ ನ ಶಕ್ನುಮಃ । ತಿಷ್ಠಮಾನೇ ಗುರೌ ಶಿಷ್ಯಃ ಕಥಂ ವಕ್ತಿ ಮಹಾಮತೇ!
"ಇಲ್ಲೇ ಉಳಿಯು, ಮಹಾಯೋಧರೇ; ನಾವು ಮಾತನಾಡಲಾರೆವು. ಗುರು ಇದ್ದರೆ ತಾನು ಸ್ಕೇಲನಾಸ್ತು; ಶಿಷ್ಯನು ಹೇಗೆ ಮಾತನಾಡಲಿ, ಓ ಮಹೋನ್ನತನೆ?"
ಅಯಂ ಗುರುಃ ಸದಾಸ್ಮಾಕಂ ಸಾಕ್ಷಾನ್ನಾರಾಯಣಸ್ತಥಾ । ಕೃಪಾಲುಶ್ಚ ತಥಾ ಚಾಯಂ ತಥಾ ದಿವ್ಯವಿಧಾನವಿತ್
ನಮ್ಮ ಈ ಗುರು ನಾರಾಯಣನೇ ಇರುತ್ತಾನೆ; ದಯಾಳು ಮತ್ತು ದೇವೀಯ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾಗಿ ಕರ್ಣವಂತನು ಆತನು.
ಚತುರ್ಣಾಮಪಿ ವರ್ಣಾನಾಂ ಪಾವನಾಯ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ । ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಮನೇನೋಕ್ತಂ ಧರ್ಮಾದ್ಯೈಃ ಸುಸಮನ್ವಿತಮ್
ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳ ಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಈ ಮಹಾ ಆತ್ಮ ಘೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದಾನೆ; ಆತನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಕರ್ತವ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವವು.
ಬಿಭೇತಿ ಗಹನಾಚ್ಛಾಸ್ತ್ರಾಲ್ಲೋಕೋ ವ್ಯಾಧಿರಿವೌಷಧಾತ್ । ಭಾರತಸ್ಯ ಚ ವಿಸ್ತಾರೋ ಮುನಿನಾ ವ್ಯಾಹೃತಃ ಸ್ವಯಮ್
ಲೋಕವು ಆ ಅಧ достаточно ತಾತ್ವಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ರೋಗನಾಶಕ ಔಷಧಿಯಂತೆ ಭಯಪಡುವಂತೆ ಭಯಪಡುತ್ತದೆ; ಭಾರತದ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಮಾಡ್ವಿದ್ವಾನನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.
ಯಥಾ ಸ್ವಾದು ಚ ಪಥ್ಯಂ ಚ ದದ್ಯಾಸ್ತ್ವಂ ಭಿಷಗೌಷಧಮ್ । ತಥಾ ರಮ್ಯಂ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಚ ಭಾರತಂ ಕೃತವಾನ್ಮುನಿಃ
ಯಾವ ರೀತಿ ವೈದ್ಯರು ರುಚಿಕರ ಮತ್ತು ಪೋಷಕ ಎಂದು ಇರುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ಔಷಧಿಯಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಆ ರೀತಿಯೇ ಋಷಿಯು ಭಾರತವನ್ನು ಶ್ಲಾಘನೀಯ ಮತ್ತು ಉಪಕಾರಿ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವನು.
ಆಸ್ತಿಕ್ಯಾರೋಹಸೋಪಾನಮೇತದ್ಭಾರತಮುಚ್ಯತೇ । ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸ್ವರ್ಗನರಕೌ ಲೋಕಃ ಸಾಕ್ಷಾದವೇಕ್ಷತೇ
ಈ ಭಾರತವನ್ನು ಭಕ್ತರ ಏರಿಕೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯದ ಪಡಿಯಾಗಿ ಹೆಸರಿಸಲಾಯಿತು; ಶ್ರವಣವಾದಾಗ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತೆರಡು ನರಾದ ಕಡೆ ನೇರವಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೋಡುವವು.
ದೇವತಾತೀರ್ಥತಪಸಾಂ ಭಾರತಾದೇವ ನಿಶ್ಚಯಃ । ನ ಜನ್ಯತೇ ನಾಸ್ತಿಕತಾ ತಸ್ಯ ಮೀಮಾಂಸಕೈರಪಿ
ಅಯ್ಯೋ ಭಾರತ, ದೇವತೆಗಳ, ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳ ಮತ್ತು ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗತಿ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಸತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಶಾಸ್ತ್ರದ ನಿಂದಕರು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿ ಅವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ವಿಷ್ಣೌ ದೇವೇಷು ವೇದೇಷು ಗುರುಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಷು ಚ । ಭಕ್ತಿರ್ಭವತಿ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಭಾರತಾದೇವ ಧೀಮತಾಮ್
ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ದೇವರುಗಳೊಡನೆ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ, ಗುರುಗಳಿಬ್ಬರಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿಯೂ ಉದಯಿಸುತ್ತದೆ — ಇಂತಹ ಶುಭಭಕ್ತಿ ಜ್ಞಾನಿಯರಿಗೆ ನಿನಸರಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ, ಓ ಭರತ.
ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಾಣಾಂ ಭರತಾತ್ಸಿದ್ಧಿರೇವ ಹಿ । ಅಜಿಹ್ಮೋ ಭಾರತಃ ಪನ್ಥಾ ನಿರ್ವಾಣಪದಗಾಮಿನಾಮ್
ಧರ್ಮ, ಐಶ್ವರ್ಯ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಸಾಧಕರಿಗಾಗಿ ಭಾರತೇ ಯಶಸ್ಸಿನ ಕಾರಣ; ನಿರ್ವಾಣಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುವವರ ಮಾರ್ಗಭಾಗವೂ ಭಾರತವೇ.
ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಾನಾಂ ಪ್ರಪಞ್ಚೋ ಭಾರತೇ ಕೃತಃ । ಅನಿತ್ಯತಾಪಸನ್ತಪ್ತಾ ಭವನ್ತಿ ತಸ್ಯ ಮುಕ್ತಯೇ
ಭರತದಲ್ಲಿ ಲೋಕವು ಮೋಕ್ಷ, ಧರ್ಮ,armony ಇನ್ನೂ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಕಾಮನಿಚಿತೋದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ; ನಿಯತವತ್ತಾದ ತಪಸ್ಯೆಯ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಡಿಗೊಂಡವರು ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ವಿಪತ್ತಿಂ ಭಾರತಾಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವೃಷ್ಣಿಪಾಣ್ಡವಸಮ್ಪದಾಮ್ । ದುಃಖಾವಸಾನಾದ್ರಾಜೇನ್ದ್ರ! ಪುಣ್ಯಂ ಚ ಸಂಶ್ರಯೇದ್ಬುಧಃ
ಭಾರತಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ವೃಷ್ಣ-ಪಾಂಡವಿಗಳ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಗೆ ವಿಪತ್ತು ಬಂತು ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಜ್ಞಾನದರ್ಶಿ ರಾಜನು ದುಃಖದ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಅಯ್ಯೋ ರಾಜಾಧಿರಾಜ.
ಏವಂವಿಧಂ ಭಾರತಂ ವೈ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಸೋಽಯಂ ನಾರಾಯಣಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ವ್ಯಾಸರೂಪೀ ಮಹಾಮುನಿಃ
ಅಂತಹ ಮಹಾನ್ ಆತ್ಮದಿಂದ ಭಾರತವಿದುವಂತೆ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಆ ನಾರಾಯಣನೇ ಸ್ವಕೀಯರೂಪದಲ್ಲಿ — ಮಹರ್ಷಿ ವ್ಯಾಸರ ಸಂಶ್ರುತರೂಪ.
ಸ ತೇಷಾಂ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರತಾಪೀ ಯೋ ಮಹೀಪತಿಃ । ಪ್ರಸಾದಯಾಮಾಸ ಮುನಿಂ ವ್ಯಾಸಂ ಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಮ್
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಆ ರಾಜನು ಗ್ರಂಥದಾಚಾರ್ಯ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಶಮನಿಸಿ, ಅವನಿಗೆ ಅನುಕೂಲತೆಯನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಶತಾನೀಕ ಉವಾಚ ಅಞ್ಜಲಿಃ ಶಿರಸಾ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ಕೃತೋಽಯಂ ಪಾದಯೋಸ್ತವ । ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಂ ತು ಯೇನಾ ಪೂತತಾಂ ವ್ರಜೇ
ಅಂಜಲಿ ತಲೆಯನು ಮೂಡಿ ಹೇಳಿದಳು: ಅಯ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ; ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವಂಥ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
ಸಮುದ್ಧರ ಭವಾದಸ್ಮಾತ್ಕೀರ್ತಯಿತ್ವಾ ಕಥಾಂ ಶುಭಾಮ್ । ಯಥಾ ಮಮ ಪಿತಾ ಪೂರ್ವಂ ಕೀರ್ತಯಿತ್ವಾ ತು ಭಾರತಮ್
ನನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ, ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ನನ್ನ ಮುಂದಿದೆಕೆ ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಭಾರತ ಕುರಿತು ಘೋಷಿಸಿದ ಆ ಶುಭಕಥೆಯನ್ನು ಪುನಃ ಉಲ್ಲೇಖಿಸು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ ತಸ್ಯೈತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವ್ಯಾಸೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್ । ಏಷ ಶಿಷ್ಯಃ ಸುಮನ್ತುರ್ಮೇ ಕಥಯಿಷ್ಯತಿ ತೇ ಪ್ರಭೋ!
ವ್ಯಾಸರು ಹೇಳಿದರು: ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ವ್ಯಾಸನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ — 'ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯ ಸುಮಂತ್ರನನು, ಅಯಾ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ವೃತಾಂತ ಕೊಡಿಸುವನು, ರಾಜನೇ.'"
ಯದಿಚ್ಛಸಿ ಮಹಾಬಾಹೋ! ಪ್ರೀತಿದಂ ಚಾದ್ಭುತಂ ಶುಭಮ್ । ಶ್ರವ್ಯಂ ಭರತಶಾರ್ದೂಲ! ಸರ್ವಪಾಪಭಯಾಪಹಮ್
ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸಲೇವು, ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಈ ಆನಂದಕರ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನಂಶವಿರುವ ಶುಭವು — ಕೇಳು, ಓ ಭಾರತರಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯೇ ಹೋಲುವವರೆ! — ಇದು ಪಾಪದ ಎಲ್ಲಾ ಭಯದ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಯಥಾ ವೈಶಮ್ಪಾಯನೇನ ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪಿತುಸ್ತವ । ಮಹಾಭಾರತವ್ಯಾಖ್ಯಾನಂ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾವ್ಯಪೋಹನಮ್
ವೈಶಂಪಾಯನನು ನಿನ್ನ ಪಿತೃತಟಕೆಗೆ ಬಹಳ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ: ಮಹಾಭಾರತದ ವೀರ್ತನೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಯ ಭೀಕರ ಪಾಪದಿಂದ್ವರಿಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಥ ತಮೃಷಯಃ ಸರ್ವೇ ರಾಜಾನಮಿದಮಬ್ರುವನ್ । ಸಾಧು ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಮಹಾಬಾಹೋ! ವ್ಯಾಸೇನಾಮಿತಬುದ್ಧಿನಾ
ಅದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಆ ವೈದ್ರೂಣರು ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: “ಹರಿವೀರನೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೇಳಿದೀರಿ! ಇಂತಹ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ವ್ಯಾಸರವರು ಸರಿ ಸದಾ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಇದು.”
ಸುಮನ್ತುಂ ಪೃಚ್ಛ ರಾಜರ್ಷೇ! ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಮ್ । ಅಸ್ಮಾಕಮಪಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ! ಶ್ರವಣೇ ಜಾಯತೇ ಮತಿಃ । ಅಥ ವ್ಯಾಸೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸುಮನ್ತುಮೃಷಿಮಬ್ರವೀತ್
ರಾಜಸಾಧು ಸುಮಂತು ಆ ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರಾದ ಋಷಿಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಕೇಳುವಿಕೆಯೂ ನಮಗೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕೇಳಿದನು. ತದನಂತರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ವ್ಯಾಸನು ಸುಮಂತ ಋಷಿಗೆ ಸಂಬೋಧನೆ ಮಾಡಿದರು.
ಕಥಯಾಸ್ಮೈ ಕಥಾಸ್ತಾತ! ಯಾಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮೋದತೇ ನೃಪಃ । ಭಾರತಾದಿಕಥಾನಾಂ ತು ಯತ್ರಾಸ್ಯ ರಮತೇ ಮನಃ
ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ನಕ್ಕೆ ಹೇಳು, ಪಾರಂಪರ್ಯವಂತನೆ, ಯಾವ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ಆನಂದಿಸಬೇಕು — ಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಭಾರತ ಮತ್ತು ಇತರರಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಕಥಾಸಾರಗಳಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.”
ಅಸಾವಪಿ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಾವಂ ಮಹಾಮತೇಃ । ವ್ಯಾಸಸ್ಯ ದ್ವಿಜಶಾರ್ದೂಲ! ಋಷೀಣಾಂ ಚಾಪಿ ಸರ್ವಶಃ
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಮನೆ ಶಿಕ್ಷಣದ ಋಷಿ ಆಳವಾದ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು; ಸ್ನಾತಕ ದ್ವಿಜೋತ್ತರ ವ್ಯಾಸನು ಆ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳ ಹೃದಯಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಹಾಗೇ ... (ಅವರ ಹೃದಯಗಳನ್ನು) ಪ್ರೇರಿತ ಮಾಡಿದನು.
ಚಕಾರ ವಕ್ತುಂ ಸ ಮನಸ್ತಸ್ಮೈ ರಾಜ್ಞೇ ಮಹಾಮತಿಃ । ವ್ಯಾಸಸ್ಯ ಶಾಸನಾದ್ವಿಪ್ರ! ಋಷೀಣಾಂ ಚೈವ ಸರ್ವಶಃ
ಆತನ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ರಾಜನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿಸಿದನು, ಓ ದ್ವಿಜೋದಯನ ವ್ಯಾಸ; ವ್ಯಾಸನ today ಆದೇಶದಿಂದ ಋಷಿಗಳು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಅಥ ರಾಜಾ ಮಹಾತೇಜಾ ಆಜಮೀಢೋ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಮ್ । ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾತ್ಯರ್ಥಂ ಪ್ರವಕ್ತುಮುಪಚಕ್ರಮೇ
ಅಮೂಲ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಚೇತನನಾದ ಮಹರಾಜನು ಮರುಳಿನಿಂದ ತಲೆಯೊಡ್ಡಿಕೊಂಡು ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಳಿ ನಿಂತು ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೇಳಲು ತಯಾರನಾಗಿ ಏಳಿದನು.
ಶತಾನೀಕ ಉವಾಚ ಪುಣ್ಯಾಖ್ಯಾನಂ ಮಮ ಬ್ರಹ್ಮನ್! ಪಾವನಾಯ ಪ್ರಕೀರ್ತಯ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಯದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ! ಮುಚ್ಯೇಽಹಂ ಸರ್ವಪಾತಕಾತ್
ಸುಮಂತರAntwort: “ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವ ಹಾಗೂ ಸ್ತುತಿಗಾರಿಯಾದ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ವಾಚಗೊಲಾಡು; ನಿನಗೆ ಕೇಳಿ, ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ವಿನಿಮುಖನಾಗುವೆನೋ.”
ಸುಮನ್ತುರುವಾಚ ನಾನಾವಿಧಾನಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸನ್ತಿ ಪುಷ್ಪಾನಿ ಭಾರತ । ಯಾನಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ನರೋ ರಾಜನ್! ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವಕಿಲ್ಬಿಷೈಃ
ಸುಮಂತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ: “ಹೂವಿನ ಹಾಗೆ ಹಲವು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಿವೆ, ಓ ಭಾರತ, ಅವುಗಳನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಾನೋ, ಆಗಲೇ ಅವರು ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳಿಂದ ಮೋಕ್ಷಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.”