ದೇವದತ್ತನೆಂಬ ಈವನು ನಿಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವನು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಾಮದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಚಾಮುಂಡೆಯನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದಳು. ಈ ಚತುರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಅಮ್ಮನೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನನ್ನು ಅಪಹರಿಸುವನು ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು. ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತಲೆತಗ್ಗಿಸಿದನು. ಆ ನಡುವೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಬಂದವರು ಅವರಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು. ರಾಜನು ಬಾಗಿಲನ್ನು ಬಹಳ ಬಲವಂತವಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಭಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದರೂ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಆ ರಾಜನು ಇತರ ರಾಜರಿಂದ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಪಡೆದು ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ತಲನಾಡ ಮತ್ತು ಇತರ ನಾಲ್ವರು, ಅರವತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಹಿಳಾ ವನಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಸಿರಿಷಾ ಎಂಬ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋದರು. ಸುಖವಿಲ್ಲದೆ, ಅವರು ಹಿಮದ ಮುನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು. ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಅವರು ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, “ಮುನಿಯೇ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದವನೇ, ಶಕ್ತಿನಾಶಕರಾದವನೇ!” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯೋಗಿ ಹಿಮದನು ಭೂಮಿಯ ರಾಜನಿಂದ ಸಂಹಾರನಾದನು. ಈ ಭಯಾನಕ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೃಷ್ಣಾಂಶನು ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ಅಲ್ಲೇ, ಅವನು “ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಬಂಧು, ಧರ್ಮಪುತ್ರ!” ಎಂದು ಬಹಳವಾಗಿ ಅಳಲಿದನು. “ನೀನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡ，否则 ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸುವೆನು” ಎಂದು ಬೇಡಿಕೊಂಡನು. ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನ ಸಹೋದರನಾದ ಬಾಲಖಾನಿ, ಭೂತಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು, ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಿದದು ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಅವನು ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಆನಂದದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು. ಆ ಬಳಿಕ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣಾಂಶನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗಾಗಿ ತಿಲತರ್ಪಣವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ನಂತರ, ಅವನು ತನ್ನ ವಂಶದ ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುವವನಾಗಿ, ವಂಶದವರೊಂದಿಗೆ ಬಾಸುರಿಯ ನಾದದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯ ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಲಕ್ಷಣ ದೇವರು ಮೃದಂಗವನ್ನು ಬಾರಿಸಿದರು, ಪಿತ್ತಳದ ತಾಳಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಮೊಳಗಿದವು. ಅ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಣಿ ಮಲನಾ ಆ ಬಟ್ಟಲದ ಹಬ್ಬವನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಳು. ಕೃಷ್ಣಾಂಶನು ತನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು, ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತಳಾದ ನನ್ನನ್ನು, ಬಿಟ್ಟುಹೋದನು ಎಂದು ಆಕೆ ಹೇಳಿದಳು. ಮಲನೆಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಕೃಷ್ಣಾಂಶನು ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. “ರಾಣಿಯೆ, ನಾವು ಯೋಗಿಗಳು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ. ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಜೋಳ ಮತ್ತು ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಯೋಗಿಸೈನ್ಯದಿಂದ ನಾವು ರಕ್ಷಿಸೋಣ” ಎಂದು ಅವನು ಭರವಸೆ ನೀಡಿದನು. ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಶ್ಯಾಮಳ ಸುಂದರಿ, ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ ದುರ್ಜಯ ಮಹಾರಾಜನು ಕೃಷ್ಣಾಂಶನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಲನಾ ಪ್ರೇಮದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು. ಆ ಮಹಿಳೆಯರೆಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣಾಂಶನ ಪುಣ್ಯಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ, ಸಜ್ಜಾಗಿ, ತಾಳದ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಕೀರ್ತಿಸಾಗರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಆ ವೀರರು, ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಗರ್ವಿತರಾಗಿದ್ದರು. ರಾಜನು, ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದವನು, ಕೃಷ್ಣಾಂಶನು ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು. ಮಹಾರಾಜನೆ, ಆ ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರು ಅಪಹೃತರಾದರು. ಆ ರಾಜನ ಸೈನಿಕರು ಯೋಗಿಗಳ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಬಂದರು. ಈ ಭಯಾನಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದವನು, ಸಜ್ಜನಗೊಂಡನು. ಆದರೆ ರಾಜನು, ಜಗಳದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು, ತನ್ನ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ವೀರ ಪುತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಸಿದನು. ಇಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು. ಲಕ್ಷಣನು, ನಿರ್ಭಯ ಮತ್ತು ವೀರ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಸಿಂಹನಂತೆ ದೀಪಿಸಿದನು. ಲಕ್ಷಣನು ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಾಮಸೇನ ದೇವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು. ಆ ನಡುವೆ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ತಲನನನ್ನು ಬಂಧಿಸಿದನು. ಲಕ್ಷಣನ ಬಿಲ್ಲು ಮುರಿದುಹೋದಾಗ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಿಂದ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಯೋಗಿಸೈನ್ಯವು ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಾಡಿತು. “ಈಗ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದನು ಬಂದು ನನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಾನಂದನನ್ನು ಕರೆತಂದನು.