અથ દેવસમાનસ્તુ કદાચિત્સ વૃષધ્વજઃ 4.20.
પછી ક્યારેક દેવ સમાન વૃષભધ્વજ ત્યાં હાજર હતા
તત્રસ્થશ્ચાહ્વયામાસ નર્મણા ત્રિપુરાંતકઃ
ત્યાં ત્રિપુરાંતકે રમતમાં બોલાવ્યું
એહ્યેહિ ત્વમિતઃ કાસિ કૃષ્ણાંજનસમન્વિતે
અહીં આવો, તમે કાળી કાજલથી શોભાયમાન છો
એવમુત્ક્ષિપ્તમનસા દેવી સંકુદ્ધમાનસા
આ રીતે, દેવીનું મન ઉથલપાથલ થયું અને તે ગુસ્સે થઈ ગઈ
રુરોદ સસ્વરં બાલા તત્રસ્થા સ્ફુરિતાધરા
ત્યાં ઊભેલી બાળાએ કંપતાં હોઠે ઉંચે અવાજે રડવાનું શરૂ કર્યું
યસ્માન્મમોપમા દત્તા કૃષ્ણવર્ણેન શંકર
શંકર, કેમ કે તમે મને કાળી રંગવાળી સાથે સરખાવી
તસ્માદ્દેહમિમં કૃષ્ણં જુહોમિ જ્વલિતેઽનલે
એથી હું આ કાળું શરીર પ્રજ્વલિત અગ્નિમાં અર્પણ કરું છું
મુમોચ હરિતચ્છાયાકાંતિં હરિતશાદ્વલે
તેને હરિત ઘાસ પર લીલીછાયાવાળું તેજ છોડ્યું
પુનઃ પર્વતરાજસ્ય ગૃહે ગૌરી બભૂવ સા
પછી ફરીથી પર્વતરાજના ઘરમાં તે ગૌરી બની
એવં સા હરકાલીતિ ગૌરીશસ્ય વ્યવસ્થિતા
આ રીતે, તે હરાની કાળી અને ગૌરી તરીકે સ્થાપિત થઈ
હરકર્મસમુત્પન્ને હરકાયે હરપ્રિયે 4.20.
હરાના કાર્ય માટે, હરાના શરીર માટે, હરાને પ્રિય એવા કાર્ય થાય ત્યારે—
ઇત્થં સંપૂજ્ય નૈવેદ્યં દદ્યાદ્વિપ્રાય પાંડવ
આ રીતે પૂજા કર્યા પછી, પાંડવ, પ્રસાદ બ્રાહ્મણને અર્પણ કરવો જોઈએ.
અર્ચિતાસિ મયા ભક્ત્યા ગચ્છ દેવિ સુરાલયમ્
હે દેવી, મેં તને ભક્તિપૂર્વક પૂજવી છે; હવે તું દેવલોકમાં જા.
એવં યઃ પાંડવશ્રેષ્ઠ હરકાલીવ્રતં ચરેત્
હે પાંડવોમાં શ્રેષ્ઠ, જે કોઈ હરાકાળીનું વ્રત આ રીતે કરે—
સા યત્ફલમવાપ્નોતિ તચ્છૃણુષ્વ નરાધિપ
તેને જે ફળ મળે છે, એ હું તને કહું છું, હે મનુષ્યોના રાજા.
સર્વભોગસમાયુક્તા સૌ ભાગ્યબલગર્વિતા
તે સર્વ સુખોથી ભરપૂર, ભાગ્ય, બલ અને ગૌરવથી યુક્ત હોય છે.
સાગ્રં વર્ષશતં યાવદ્ભોગાન્ભુક્ત્વા મહીતલે
તે પૃથ્વી પર પૂરા સો વર્ષ સુધી આનંદ-ભોગ ભોગવે છે.
ચિરભદ્રા મહાકાલનંદીશ્વરવિનાયકાઃ
તે લાંબા સમય સુધી સુખી રહી, મહાકાલ, નંદી અને વિનાયક સાથે રહે છે.
સંપૂર્ણસૂર્યગણસપ્તવિરૂઢશસ્યાં તાં વૈ હિમાદ્રિતનયાં હરકાલિકાખ્યામ્
સૂર્યના સમગ્ર સમૂહ સાથે, સાતગણાં પાકથી ભરેલી, તે હિમાલયપુત્રી હરાકાળી સુધી પહોંચે છે.
લલિતાવ્રતવર્ણનમ્ અથ પૃચ્છામિ ભગવન્વ્રતં દ્વાદશમાસિકમ્
લલિતાવ્રતનું વર્ણન હે ભગવાન, હવે હું દ્વાદશ માસનું વ્રત પૂછું છું.
કૃષ્ણ ઉવાચ શંકરસ્ય મહાદેવ્યાઃ સંવાદં કુરુસત્તમ
કૃષ્ણે કહ્યું: હે કુરુમાં શ્રેષ્ઠ, શંકર અને મહાદેવી વચ્ચેની વાત સાંભળ.
કૈલાસશિખરે રમ્યે બહુપુષ્પફલોપગે
કૈલાસની સુંદર શિખર પર, અનેક ફૂલો અને ફળોથી સજેલી—
કદંબબકુલામોદ વશીકૃતમધુવ્રતે
કદંબ અને બકુલના સુગંધથી મધમાખીઓ આકર્ષાય છે—
મૃગર્ક્ષગજસિંહૈશ્ચ શાખામૃગગણાવૃતે
મૃગ, હરણ, હાથી અને સિંહના ઝુંડથી ઘેરાયેલી—
તપસ્વિભિર્મહાભાગૈઃ સેવમાનં સમંતતઃ
મહાન અને ભાગ્યશાળી તપસ્વીઓ四 બાજુથી સેવા કરે છે—
અપ્સરોભિઃ પરિવૃતમુમા નત્વાબ્રવીદિદમ્ ભગવન્દેવદેવેશ શૂલપાણે વૃષધ્વજ
અપ્સરાઓથી ઘેરાયેલી, ઉમા નમન કરીને બોલી: 'હે ભગવાન, દેવોના દેવ, શૂળધારી, વૃષધ્વજ—'
કથયસ્વ મહેશાન તૃતીયાવ્રતમુત્તમમ્
'હે મહેશાન, તૃતીય વ્રતનું શ્રેષ્ઠ વર્ણન કહો.'
નારી સ્વર્ગં શુભં રૂપમારોગ્યં શ્રિયમુત્તમામ્ વિહસ્ય શંકરઃ પ્રાહ કિં વ્રતેન તવ પ્રિયે
સ્ત્રીને સ્વર્ગ, શુભ રૂપ, આરોગ્ય અને ઉત્તમ સંપત્તિ મળે છે. શંકરે હસીને કહ્યું: 'હે પ્રિયે, તને વ્રતની શું જરૂર?'
યે કામાસ્ત્રિષુ લોકેષુ દિવ્યા ભૂમ્યંતીરક્ષજાઃ 4.21.
જે ઇચ્છાઓ ત્રણેય લોકમાં છે — સ્વર્ગ, પૃથ્વી અને જળમાં —
ઉમોવાચ કિંચિત્ત્રિભુવનાભોગભૂષણે શશિભૂષણે
ઉમા બોલી: ત્રણેય લોકના આનંદને શોભા આપનાર, ચાંદ્રમાથી શોભિત એવા તું,