અમલે વાસસી રાજન્ગંધમાલ્યવિભૂષણે
શુદ્ધ વસ્ત્રો, રાજસી સુગંધ, ફૂલોની માળા અને આભૂષણો પહેરીને,
જ્ઞાત્વા સર્વસમાપ્તિં તુ પૂજયેચ્છ્રાવકો ધુવમ્
બધા વિધિ પૂર્ણ થયાનું જાણીને, શ્રાવકએ નિશ્ચયપૂર્વક પૂજા કરવી જોઈએ.
નૈમિત્તિકાં ચ નિત્યાં ચ દક્ષિ ણામપ્રદાય ચ
નિયમિત અને વિશેષ દાન, બંને, નિર્ધારિત દાન આપીને જ કરવું જોઈએ.
યથા ચ દક્ષિણાહીનાદ્યજ્ઞાન્ન ફલમશ્નુતે
જેવી રીતે દાન વગર યજ્ઞ ફળ આપતો નથી,
ચતુર્ગુણા ભવેદ્રાજન્યા નિત્યા દક્ષિણા વિભો
હે મહાન, રાજાને નિયમિત દાન ચારેક ગણી વધારે આપવું જોઈએ.
ઇત્યેષ કથિતો રાજન્પુરાણશ્રવણે વિધિઃ
આ રીતે, રાજા, પુરાણ સાંભળવાનો નિયમ અહીં જણાવવામાં આવ્યો છે.
સ્નાનં દાનં જપો હોમઃ પિતૃદેવાભિપૂજનમ્ 1.216.
સ્નાન, દાન, જપ, હવન, પિતૃ અને દેવોની પૂજા—
ફલદં નૃપશાર્દૂલ પુરાણશ્રવણં તથા
અને એ જ રીતે, હે રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ, પુરાણ સાંભળવું પણ ફળદાયક છે.
યથોક્તં તુ યથા જીવં યથોક્તં બ્રહ્મવાદિના
જેવી રીતે કહેવામાં આવ્યું છે, તેવી જ રીતે બ્રહ્મજ્ઞાનીના જણાવ્યા મુજબ આ કરવું જોઈએ.
યથાશ્રુતં મહાબાહો તથેદં કથિતં તવ
હે મહાબાહુ, જેવું સાંભળ્યું છે, એ જ રીતે તને અહીં કહેવામાં આવ્યું છે.
તથા ચ સપ્તમીકલ્પઃ સર્વપાપભયાપહઃ
આ રીતે, સપ્તમી વ્રત સર્વ પાપ અને ભય દૂર કરે છે.
ભગલોકં સમાસાદ્ય ત્રિષુ લોકેષુ ગીયતે
ભગલોક પ્રાપ્ત કરીને, ત્રણેય લોકમાં તેની પ્રશંસા થાય છે.
તસ્માદપિ મહાબાહો ગચ્છેલ્લોકં દિવાકરમ્
તેથી, હે મહાબાહુ, એ પછી દિવાકરનું લોક પ્રાપ્ત થાય છે.
ઋતસ્ય ચ તતો ગચ્છેત્કંજજસ્ય તતઃ પરમ્
પછી, સત્યના લોકમાં જાય છે અને ત્યારબાદ કમળમાં જન્મેલા ભગવાનના લોકમાં પહોંચે છે.
શ્રવણાત્ફલમાપ્નોતિ પિતામહવચો યથા
સાંભળવાથી ફળ મળે છે, જેમ પિતામહે કહ્યું છે.
ઇતિ શ્રીભવિષ્યે મહાપુરાણે બ્રાહ્મે પર્વણિ સપ્તમીકલ્પે સૌરધર્મે આદિત્યમાહાત્મ્યવાચકમાહાત્મ્યપુરાણ શ્રવણ વિધિવર્ણનં નામ ષોડશાધિકદ્વિશતતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે, શ્રી ભવિષ્ય મહાપુરાણના બ્રાહ્મ પર્વમાં, સૂર્યધર્મના સપ્તમી કલ્પમાં, આદિત્ય મહાત્મ્યના પુરાણ સાંભળવાના વિધિનું વર્ણન કરતો, બે સો સોળમો અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
બ્રહ્મોવાચ વ્યોમ્નઃ પરં તિષ્ઠતિ યસ્તુ મગ્નઃ સ મુચ્યતે રુદ્ર ઇહાપિ દિંડી
બ્રહ્માએ કહ્યું: જે વ્યક્તિ આકાશથી પણ ઉપર ઊંડે ડૂબી જાય છે, એ અહીં, રુદ્ર, આ દંડથી પણ મુક્ત થઈ જાય છે.
સ્થિત્વા પુરા બ્રહ્મશિરઃ કિલાસૌ પ્રગૃહ્ય તત્તસ્ય શિરઃકપાલમ્
ક્યારેક, બ્રહ્માનું માથું પકડીને, એ ઊભો રહ્યો; અને એ માથું એનું કપાળ બની ગયું.
નગ્નો યદા દારુવને મુનીનાં દૃષ્ટ્વા ચ તં ભૈક્ષ્યચરં સુરેશમ્ વિહાય દિંડિઃ સ તુ તાન્સુરર્ષીંસ્તતો રવેર્લોકમથાજગામ
જ્યારે એ દારુવનમાં મુનિઓએ એને નિર્વસ્ત્ર જોઈ લીધો, અને દેવોના સ્વામી ભિક્ષા માટે ફરતા હતા, ત્યારે એ દંડ છોડીને, એ દેવમુનિઓને પછાડી, રવિના લોકમાં ગયો.
આગચ્છમાનં પ્રમથાસ્તમૂચુર્દેવેશ નિત્યં ભ્રમસે કિમર્થમ્
જ્યારે એ આવી રહ્યો હતો, ત્યારે પ્રમથાઓએ પૂછ્યું: 'દેવોના સ્વામી, તમે શા માટે સતત ભટકતા રહો છો?'
તે ભૂય ઊચુઃ પ્રમથાસ્તમેવમત્રૈવ તિષ્ઠસ્વ રવેઃ પુરસ્તાત્
પ_promથાઓએ ફરી કહ્યું: 'અહીં જ, રવિના સામે, તમે ઊભા રહો.'
ઇત્યેવમુક્તઃ પ્રમથૈસ્તુ રુદ્રસ્તત્રૈવ તસ્થૌ રવિતોષણાય
પ્રમથાઓએ આવું કહ્યું, તો રુદ્ર ત્યાં જ રવિને પ્રસન્ન કરવા માટે ઊભા રહ્યા.
ઉક્તઃ સ તુષ્ટેન તતઃ સવિત્રા પ્રીતોસ્મિ દેવાગમનાત્તવાહમ્
પછી, પ્રસન્ન થયેલા સવિતાએ કહ્યું: 'દેવ, તમારી આવવાથી હું ખુશ છું.'
અષ્ટાદશૈતે પ્રમથાસ્તુ ભાનોશ્ચતુર્દશાન્યે તુ રવે રથસ્થાઃ
આ અઢાર પ્રમથાઓ ભાનુના છે, અને ચૌદ બીજા રવિના રથમાં સ્થિત છે.
યક્ષૌ ચ સિદ્ધૌ ચ નિશાચરૌ ચાદિત્યાત્મજાવપ્સરસાં પ્રધાનૌ 1.124.
યક્ષો અને સિદ્ધો, રાત્રે ફરતા, આદિત્યના બે પુત્રો અને અપ્સરાઓમાં મુખ્ય.
ઇત્યાદિદેવપ્રવરાસ્તુ સર્વે ધાત્વર્થશબ્દૈશ્ચ ભવંતિ સિદ્ધાઃ
આ રીતે, બધા પ્રાચીન દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, તત્વોને દર્શાવતા શબ્દોથી સિદ્ધ બની જાય છે.
યતશ્ચ કૌતુકં બ્રહ્મન્નસ્માકમિહ જાયતે
અને એ કારણે, બ્રહ્મન, અમને અહીં જ જિજ્ઞાસા થાય છે.
બ્રહ્મોવાચ ભૂયસ્તવ પ્રવક્ષ્યામિ દંડનાયકપિંગલૌ
બ્રહ્માએ કહ્યું: હું ફરીથી દંડનાયક અને પિંગળ વિશે કહું છું.
મયા સહ સમાગમ્ય પુરા દેવૈર્વિચારિતમ્
ક્યારેક, મારા સાથે મળીને, દેવોએ વિચાર વિમર્શ કર્યો હતો.
તે તુ લબ્ધવરા ભૂત્વા અમાત્યાદ્યા હ્યભીક્ષ્ણશઃ
એ લોકો વરદાન મેળવી, વારંવાર અમાત્ય અને અન્ય બની ગયા.