ન હીદૃક્સ્વર્ગયાનાય યથા લોકે પ્રિયં વચઃ
સ્વર્ગ મેળવવા માટે, દુનિયામાં પ્રેમથી બોલેલા શબ્દો જેવું બીજું કશું નથી.
અમૃતસ્યંદિની વાચં ચંદનસ્પર્શશીતલામ્
અમૃત જેવા અને ચંદનના સ્પર્શ જેવી ઠંડક ધરાવતા શબ્દો.
અલં દાનેન રાજેંદ્ર પૂજયાધ્યાપનેન વા 1.171.
રાજા, દાન, પૂજા કે શિક્ષણ માત્ર પૂરતું નથી.
પૂજાભિભાષણં દૃષ્ટિઃ પ્રત્યેકં સ્વર્ગહેતવઃ
પૂજા, સન્માનપૂર્વક વાત કરવી અને શુભ નજરથી જોવું—આ દરેક સ્વર્ગ મેળવવાનો કારણ બને છે.
ગમને તસ્ય વક્તવ્યં પંથાનઃ સંતુ તે શિવાઃ
કોઈ જતા હોય ત્યારે કહેવું જોઈએ: 'તમારો માર્ગ શુભ રહે.'
આશીર્વાદમિદં વાક્યં સર્વકાલેષુ સર્વદા
આ આશીર્વાદના શબ્દો દરેક સમયે, હંમેશા બોલવા જોઈએ.
શિવં ભવતુ તે નિત્યં તં બ્રૂયાત્સર્વકર્મસુ
'તમને સદા કલ્યાણ મળે'—આ દરેક કાર્યમાં કહેવું જોઈએ.
અશેષપાપ નિર્મુક્તઃ સૂર્યલોકે મહીયતે સૂર્યે ભક્તિસમા નિત્યં ભક્તે ભક્તિરનુષ્ઠિતા
જે બધા પાપોથી મુક્ત થાય છે, તે સૂર્યલોકમાં સન્માન પામે છે; સૂર્યની અવિરત ભક્તિ ભક્તના પરમ ભક્તિથી જ સ્થાપિત થાય છે.
આક્રુષ્ટે તાડિતે વાપિ યો નાક્રોશેન્ન તાડયેત્
જે વ્યક્તિ અપમાનિત થાય કે માર ખાય, પણ પાછું અપમાન કે માર ન આપે—
સર્વેષામેવ તીર્થાનાં ક્ષાંતિઃ પરમપૂજિતા
બધા તીર્થોમાં ક્ષમાને સર્વોચ્ચ સન્માન મળે છે.
જ્ઞાનયોગતપો યસ્ય યજ્ઞદાનાનિ સત્ક્રિયા
જેના જ્ઞાન, યોગ, તપ, યજ્ઞ, દાન અને સારા કર્મો—
મર્માસ્થિપ્રાણહૃદયં નિર્દહેદપ્રિયંવચઃ
કઠોર શબ્દો મન, હાડકાં, પ્રાણ અને હૃદયને બળી નાખે છે.
ક્ષમા દાનં ત્વિષઃ સત્યં ક્ષમાહિંસાર્કસંભવાઃ 1.171.
ક્ષમા, દાન, તેજ અને સત્ય—આ બધું ક્ષમા અને અહિંસાથી, સૂર્યની જેમ, ઉત્પન્ન થાય છે.
ઇતિ શ્રીભવિષ્યે મહાપુરાણે બ્રાહ્મે પર્વણિ સપ્તમીકલ્પે સૌરધર્મે ભોજકભોજનાનુ ષ્ઠાનવર્ણનં નામૈકસપ્તત્યુત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રી ભવિષ્ય મહાપુરાણના બ્રાહ્મ પર્વમાં, સાતમું કલ્પ, સौरધર્મ વિભાગમાં, 'ભોજકને ભોજન કરાવવાની રીત' નામે એકસો એકત્રીસમા અધ્યાય પૂર્ણ થાય છે.
સૌરધર્મવર્ણનમ્ સૌરપ્રિયં સદા સૌરં પવિત્રં પાપનાશનમ્
સૌરધર્મનું વર્ણન: જે સૂર્યને હંમેશા પ્રિય છે, તે સૌર, પવિત્ર અને પાપનો નાશક છે.
ક્વચિદ્ગચ્છન્યદા પશ્યેત્સૂર્યાર્ચાસંપ્રપૂજનમ્
ક્યારેક ક્યાંય જતાં, જો કોઈ સૂર્યની પૂજા કરતા હોય—
સ્નાનનૈવેદ્યવસ્ત્રૈશ્ચ નાનાલંકારભૂષણૈઃ
સ્નાન, ભોજન, વસ્ત્ર અને અનેક આભૂષણોથી—
દૃષ્ટ્વાયતનમાક્રમ્ય નમસ્કૃત્ય રવિં વ્રજેત્
મંદિર જોઈને, અંદર જઈ, નમન કરી, પછી સૂર્ય પાસે જવું જોઈએ.
ઉપશ્રુત્યાવનિં ગત્વા ભોજકં પૂજયેદ્બુધઃ મગાનાં ભોજનં ભક્ત્યા શક્ત્યા દાનં પ્રકલ્પયેત્
શ્રવણ કર્યા પછી, જમીન પર જઈ, ભોજકની પૂજા કરવી; મગોને ભક્તિ અને શક્તિ પ્રમાણે ભોજન અને દાન આપવું.
દશપૂર્વાન્દશ પરાનાત્મના સહ ભારત
પોતાની સાથે, દસ પૂર્વજ અને દસ અનુવંશીઓને સન્માન આપવું, હે ભારતવંશી.
દૈવપર્વોત્સવે શ્રાદ્ધે પુણ્યેષુ દિવસેષુ ચ
દેવતાઓના ઉત્સવ, પિતૃ તર્પણ અને શુભ દિવસોમાં,
પિતરઃ સર્વદેવાનાં સૂર્યમાશ્રિત્ય સંસ્થિતાઃ
બધા દેવતાઓના પિતૃઓ સૂર્યની શરણમાં સ્થિર રહે છે.
યદા ચ શ્રદ્ધયા યુક્તં પ્રસક્તં રવિપૂજનમ્
જ્યારે શ્રદ્ધા અને ભક્તિથી સૂર્યની પૂજા થાય છે,
ભોજકસ્ય મહારાજ દિવસેનાપિ યત્ફલમ્ 1.172.
મહારાજ, ભોજન કરાવનારને જે ફળ મળે છે, તે દેવલોકમાં મળતા ફળ જેટલું છે.
યઃ પશ્યતિ પ્રસન્નાત્મા યો ન દ્વેષ્ટિ ન કાંક્ષતિ
જે વ્યક્તિ શાંતિપૂર્વક જુએ છે, જે neither દ્વેષ કરે છે, neither ઇચ્છા રાખે છે,
જ્ઞાનવિજ્ઞાનસમ્પન્નઃ સૂર્યભક્ત્યા સમન્વિતઃ
જે જ્ઞાન અને સમજથી ભરપૂર છે અને સૂર્યભક્તિમાં જોડાયેલ છે,
સૂર્યધર્માદ્ભવેજ્જ્ઞાનં જ્ઞાનાદ્વૈરાગ્યસંભવઃ
સૂર્યના ધર્મથી જ્ઞાન મળે છે અને જ્ઞાનથી વૈરાગ્ય જન્મે છે.
સૂર્યયોગાચ્ચ સર્વજ્ઞઃ પરિપૂર્ણઃ સુનિર્વૃતઃ
સૂર્ય સાથેના યોગથી વ્યક્તિ સર્વજ્ઞ, સંપૂર્ણ અને સુખી બને છે.
સર્વેષામેવ ભૂતાનામુત્તમઃ પુરુષઃ સ્મૃતઃ
બધા જીવોમાં શ્રેષ્ઠ પુરુષ સર્વોચ્ચ માનવામાં આવે છે.
ગ્રન્થિભ્યો વેદવિદ્વાંસસ્તેભ્યસ્ત ત્ત્વાર્થચિંતકાઃ
જે ગ્રંથોમાંથી વેદ જાણે છે, તેમાં સત્યના અર્થ પર વિચાર કરનાર શ્રેષ્ઠ છે.