બ્રહ્મા વિષ્ણુઃ સુરા બ્રહ્મંસ્તમારાધ્ય દિવાકરમ્
બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને દેવોએ, બ્રહ્મન, એટલે કે સૂર્યની આરાધના કરી,
કવિષ્ણૂ કુરુશાર્દૂલ જગ્મતુસ્તૌ હિમાચલમ્
કવિ અને વિષ્ણુ, હે કુરુમાં શ્રેષ્ઠ, હિમાલય તરફ ગયા,
ગોપતેરંતિકં વીર પ્રહૃષ્ટૌ વિભુદર્શને
ગોપતેર નજીક, હે વીર, દેવોને જોઈને આનંદિત થયા,
દદૃશતુર્મહાત્માનં ચંદ્રાર્ધકૃતશેખરમ્
એમણે મહાત્માને જોયા, જે ચંદ્રના અર્ધથી બનેલા શેખરથી શોભિત હતો,
આર્ચ્યોચતુર્મહાત્માનં કવિષ્ણૂ તં ત્રિલોચનમ્
કવિ અને વિષ્ણુએ એ મહાત્મા, ત્રણ આંખ ધરાવનારની આરાધના કરી,
શ્રુત્વોવાચ તયોર્વાક્યં કંજજસ્યાચ્યુતસ્ય ચ
એ બંને, કમળમાં જન્મેલા અને અચ્યૂતના શબ્દો સાંભળીને, એણે કહ્યું,
ઉવાચ મધુરં વાક્યં શિક્ષાક્ષરસમન્વિતમ્
તે મીઠા અને શિક્ષણથી ભરપૂર શબ્દો બોલ્યા.
કિમારાધ્ય રવિં પ્રાપ્તૌ સર્વદેવવરં વિભુમ્
સૂર્યની પૂજા કરીને અમે બધા દેવોમાં શ્રેષ્ઠ અને સર્વશક્તિમાન ભગવાનને કેવી રીતે પ્રાપ્ત કર્યા?
દૃષ્ટવંતૌ પરં કિંચિદ્રૂપં દેવસ્ય શંકરમ્ 1.160.૧
અમે શંકર ભગવાનનું એક અનોખું અને સર્વોચ્ચ રૂપ જોયું છે.
નિશમ્ય વચનં વીર શંકરસ્ય મહાત્મનઃ
મહાન આત્મા અને શૂરવીર શંકરનાં શબ્દો સાંભળ્યા પછી,
ન તત્પશ્યાવહે રૂપં યત્તત્પરમમદ્ભુતમ્
અમે એ અદભૂત અને સર્વોચ્ચ રૂપ જોઈ શકતા નથી.
તસ્માદારાધયામો હિ એકીભૂય વિભાવસુમ્
એથી, ચાલો આપણે એક થઈને તેજસ્વી સૂર્યની પૂજા કરીએ.
શ્રુત્વા તુ વચનં વીર કંજજાચ્યુતયોર્હરઃ
કમળમાંથી જન્મેલા અને અચ્યૂતના શૂરવીરોના શબ્દો સાંભળીને હરિએ,
અથ તે રાજશાર્દૂલ વિવિગોગતયો નૃપ
પછી એ વાઘ જેવી રાજાઓ, હે રાજા, મનમાં નિશ્ચય કરીને,
તમાસાદ્ય નગં પુણ્યં શૃંગૈસ્ત્રિભિરલંકૃતમ્
ત્રણ શિખરો થી સજ્જ પવિત્ર પર્વત પર પહોંચ્યા,
આરાધનાય વિધિવદ્યત્નં ચક્રુર્વિભાવસોઃ
તેઓએ તેજસ્વી સૂર્યની યોગ્ય રીતે શ્રદ્ધાપૂર્વક પૂજા કરી.
દિવ્યવર્ષસહસ્રાંતે તપંતઃ સંસ્થિતા નગે
હજારો દિવ્ય વર્ષો પછી, તેઓ પર્વત પર તપ કરતો રહ્યો.
સ્થાણુવત્સંસ્થિતો ભૂમાવૂર્ધ્વબાહુસ્ત્રિલોચનઃ
ત્રણ આંખો અને ઊંચા હાથ સાથે, પૃથ્વી પર સ્તંભની જેમ ઊભા રહ્યા.
એવં વર્ષસહસ્રાંતે તપશ્ચક્રુઃ સુદારુણમ્ 1.160.
એ રીતે, હજારો વર્ષો પછી, તેમણે કઠોર તપ કર્યું.
અથ બ્રહ્મેશવિષ્ણૂનાં કુર્વતાં તપ ઉત્તમમ્
પછી બ્રહ્મા, શિવ અને વિષ્ણુ શ્રેષ્ઠ તપ કરી રહ્યા હતા,
બ્રહ્મઞ્છંભો હરે બ્રૂત મત્તઃ કિમભિવાંછથ
બ્રહ્મા, શંભુ અને હરિ, કહો—તમે મારી પાસે શું ઈચ્છો છો?
પ્રણમ્ય શિરસા કેશા ઇદં વચમબ્રુવન્
કેશવ અને અન્યોએ માથું ઝુકાવીને આ શબ્દો બોલ્યા.
કૃતકૃત્યા વયં સર્વે પ્રસાદાત્તવ ગોપતે
ગોપાલ, તમારી કૃપાથી અમે બધા પૂર્ણ થઈ ગયા છીએ.
ઉત્પત્તિસ્થિતિનાશાનાં વયં સર્વે દિવાકર
હે સૂર્યદેવ, અમે બધા ઉત્પત્તિ, સ્થિતિ અને વિનાશના કર્તા છીએ.
કિં ત્વેકં દેવદેવેશ વરમિચ્છામહે વિભો
હે દેવોના દેવ, હે મહાન, અમે તારી પાસે એક જ વરદાન માંગીએ છીએ.
તસ્માદસ્માજ્જગન્નાથ રૂપં દર્શય તેઽચ્યુતમ્
હે જગન્નાથ, હે અચ્યૂત, અમને તું તારો સ્વરૂપ બતાવ.
તેષાં તદ્વચનં શ્રુત્વા બ્રહ્મવિષ્ણ્વીશભાષિતમ્
બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને ઈશ્વર દ્વારા કહેવામાં આવેલ એ વચન સાંભળી,
અનેકવક્ત્રશિરસમનેકાદ્ભુતદર્શનમ્
તેણે અનેક મુખ અને માથાવાળું, અનેક અદ્ભુત રૂપ દર્શાવ્યું.
ભૂઃ પાદૌ દ્યૌઃ શિરશ્ચાપિ તત્રાગ્ની લોચને મતે 1.160.
પૃથ્વી તેના પગ, આકાશ તેનું માથું અને અગ્નિ તેની આંખો હતી, હે વિદ્વાન.
વિશ્વે દેવાઃ સ્મૃતાસ્તસ્ય જંઘાસંઘાઃ સુરોત્તમાઃ
બધા દેવતાઓ તેની જાંઘોમાં શ્રેષ્ઠ સ્વરૂપે ગણાયા હતા.