યત્તસ્ય ઋઙ્મયં તેજો ભવિતા તેન મેદિની
સાત ઝડપી ઘોડાઓ સાથે જોડાયેલા અને એક અડગ કિરણ ધરાવતા રથચાલક ભગવાનને, વાલખિલ્ય, અપ્સરા, કિન્નર, સાપ, સિદ્ધ, ગંધર્વ, પિશાચ, મનુષ્ય, યક્ષ, રાક્ષસ અને શ્રેષ્ઠ ગુહ્યક જે હંમેશા સ્તુતિ કરે છે, એવા દેવને repeatedly વંદન છે.
શાતિતાસ્તેજસો ભાગા યે ચ સ્યુર્દશ પંચ ચ
તમારી કિરણોથી તમે જીવધારીઓના રસ ખેંચો છો, હિમ, પાણી અને તાપથી જગતને સુકવી નાખો છો; તમે હંમેશા દુનિયાને સુકવી નાખો છો— ખરેખર, તમે આખા વિશ્વને સુકવી નાખનાર છો.
ચક્રં વિષ્ણોર્વસૂનાં ચ શંકરસ્ય ચ દારુણમ્
વિષ્ણુનું ચક્ર, વસુઓનું ધન અને શંકરનું ભયાનક શસ્ત્ર.
અન્યેષાં ચાસુરારીણાં શસ્ત્રાણ્યુગ્રાણિ યાનિ વૈ 1.123.
અને બીજા અસુરોના દુશ્મનોના પણ ભયાનક શસ્ત્રો.
તતશ્ચ ષોડશં ભાગં બિભર્તિ ભગવાન્રવિઃ
પછી ભગવાન રવિ એ શોડશમ ભાગ ધારણ કરે છે.
તતઃ સુરૂપદૃગ્ભાનુરુત્તરાનગમત્કુરૂન્
પછી સુંદર નેત્રોવાળો ભાનુ ઉત્તર તરફ કુરુઓ પાસે ગયો.
ઇત્યેતન્નિખિલં ભાનોઃ કથિતં મુનિસત્તમાઃ
હે શ્રેષ્ઠ મુનિઓ, ભાનુ વિશે આ બધું વર્ણન થયું.
ઇતિ શ્રીભવિષ્યે મહાપુરાણે બ્રાહ્મે પર્વણિ સપ્તમીકલ્પે બ્રહ્મર્ષિસંવાદે પરિલેખવર્ણનં નામ ત્રયોવિંશત્યુત્તરશતતમોઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રી ભવિષ્ય મહાપુરાણના બ્રાહ્મ પર્વના સાતમું કલ્પમાં બ્રહ્મર્ષિઓના સંવાદમાં 'પરિલેખ વર્ણન' નામના એકસો ત્રીસમા અધ્યાયનું સમાપન થાય છે.
બ્રહ્મોવાચ વ્યોમ્નઃ પરં તિષ્ઠતિ યસ્તુ મગ્નઃ સ મુચ્યતે રુદ્ર ઇહાપિ દિંડી
બ્રહ્માએ કહ્યું: જે વ્યોમથી પર રહે છે અને તેમાં લીન થાય છે, તે મુક્ત થાય છે. અહીં પણ રુદ્રને દિંડિ કહે છે.
સ્થિત્વા પુરા બ્રહ્મશિરઃ કિલાસૌ પ્રગૃહ્ય તત્તસ્ય શિરઃકપાલમ્
પહેલાં, તેણે બ્રહ્માનું માથું પકડી રાખ્યું અને એ માથાનું કપાળ પોતાના હાથમાં લીધું.
નગ્નો યદા દારુવને મુનીનાં દૃષ્ટ્વા ચ તં ભૈક્ષ્યચરં સુરેશમ્ વિહાય દિંડિઃ સ તુ તાન્સુરર્ષીંસ્તતો રવેર્લોકમથાજગામ
જ્યારે દારુવનમાં રુદ્ર નગ્ન હતો, ત્યારે મુનિઓએ તેને ભિક્ષા માંગતા જોયો. દિંડિએ તેમને છોડી દીધા અને પછી રવિના લોકમાં ગયો.
આગચ્છમાનં પ્રમથાસ્તમૂચુર્દેવેશ નિત્યં ભ્રમસે કિમર્થમ્
જ્યારે તે આવી રહ્યો હતો, ત્યારે પ્રમથોએ કહ્યું: 'હે દેવેશ, તું હંમેશા કેમ ભટકે છે?'
તે ભૂય ઊચુઃ પ્રમથાસ્તમેવમત્રૈવ તિષ્ઠસ્વ રવેઃ પુરસ્તાત્
પછી પ્રમથોએ ફરી કહ્યું: 'અહીં જ, રવિની સામે રહે.'
ઇત્યેવમુક્તઃ પ્રમથૈસ્તુ રુદ્રસ્તત્રૈવ તસ્થૌ રવિતોષણાય
પ્રમથાઓએ આમ કહ્યું, ત્યારે રુદ્ર ત્યાં જ રવિને પ્રસન્ન કરવા માટે ઊભો રહ્યો.
ઉક્તઃ સ તુષ્ટેન તતઃ સવિત્રા પ્રીતોસ્મિ દેવાગમનાત્તવાહમ્
પછી પ્રસન્ન થયેલા સાવિત્રીએ કહ્યું: 'તારા આવવાથી હું આનંદિત થયો છું, હે દેવવાહન.'
અષ્ટાદશૈતે પ્રમથાસ્તુ ભાનોશ્ચતુર્દશાન્યે તુ રવે રથસ્થાઃ
આ અઢાર પ્રમથાઓ ભાનુના છે અને બીજા ચૌદ રવિના રથમાં સ્થિત છે.
યક્ષૌ ચ સિદ્ધૌ ચ નિશાચરૌ ચાદિત્યાત્મજાવપ્સરસાં પ્રધાનૌ 1.124.
યક્ષ અને સિદ્ધ, અને રાત્રિના વાસી, આદિત્યના બે પુત્રો અને અપ્સરાઓમાં મુખ્ય.
ઇત્યાદિદેવપ્રવરાસ્તુ સર્વે ધાત્વર્થશબ્દૈશ્ચ ભવંતિ સિદ્ધાઃ
આ રીતે, બધા આ દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, તત્વોના અર્થ દર્શાવતા શબ્દોથી સિદ્ધ થાય છે.
યતશ્ચ કૌતુકં બ્રહ્મન્નસ્માકમિહ જાયતે
હે બ્રાહ્મણ, તેથી અહીં અમને કૌતુક ઉત્પન્ન થાય છે.
બ્રહ્મોવાચ ભૂયસ્તવ પ્રવક્ષ્યામિ દંડનાયકપિંગલૌ
બ્રહ્માએ કહ્યું: હવે હું તને દંડનાયક અને પિંગળ વિશે વધુ કહું છું.
મયા સહ સમાગમ્ય પુરા દેવૈર્વિચારિતમ્
પહેલાંના સમયમાં, દેવોએ મારી સાથે મળી વિચારવિમર્શ કર્યો હતો.
તે તુ લબ્ધવરા ભૂત્વા અમાત્યાદ્યા હ્યભીક્ષ્ણશઃ
પછી, જ્યારે અમાત્ય અને બીજા લોકોએ ઈચ્છિત વરદાન મેળવ્યાં, ત્યારે તેઓ વારંવાર કામ કરતા રહ્યા.
તસ્માત્તેષાં વિઘાતાર્થં પ્રવરાશ્ચ ભવામહે
એટલા માટે, તેમના અવરોધ માટે, અમે શ્રેષ્ઠ બન્યા છીએ.
સંમંત્ર્યૈવં તતઃ સ્કંદો વામપાર્શ્વે રવેઃ સ્થિતઃ
આ રીતે ચર્ચા કર્યા પછી, સ્કંદે સૂર્યના ડાબા બાજુ ઊભો રહ્યો.
ઉક્તશ્ચ સ તદાર્કેણ ત્વં પ્રજાદંડનાયકઃ
એ સમયે, સૂર્યે તેને કહ્યું: 'તુ પ્રજાના દંડનાનો અધિકારી છે.'
લિખતે યઃ પ્રજાનાં ચ સુકૃતં યચ્ચ દુષ્કૃતમ્
જે લોકોના સારા અને ખરાબ કર્મો લખે છે.
આશ્વિનૌ ચાપિ સૂર્યસ્ય પાર્શ્વયોરુભયોઃ સ્થિતૌ 1.124.
અને બંને અશ્વિનીકુમાર પણ સૂર્યના બંને બાજુ ઊભા રહ્યા.
દ્વારપાલૌ સ્મૃતૌ તસ્ય રાજ્ઞઃ શ્રેષ્ઠૌ મહાબલૌ
તેઓ એ રાજાના બે મુખ્ય અને શક્તિશાળી દ્વારપાળ તરીકે યાદ કરવામાં આવે છે.
રાજૃદીપ્તૌ સ્મૃતો ધાતુર્નકારસ્તસ્ય પ્રત્યયઃ તસ્માત્સ કાર્તિકેયસ્તુ નામ્ના રાજ્ઞ ઇતિ સ્મૃતઃ
'રાજ' ધાતુ તેજસ્વી તરીકે જાણીતી છે અને તેનો સંકેત 'ન' અક્ષર છે; તેથી કાર્તિકેયને 'રાજા' નામથી ઓળખવામાં આવે છે.
સ્રુ ગતૌ ચ સ્મૃતો ધાતુર્યસ્ય સ પ્રત્યયઃ સ્મૃતઃ
'સ્રુ' ધાતુ, જેનો અર્થ છે 'જવું', એ પણ જાણીતી છે અને તેનો સંકેત પણ યાદ રાખવામાં આવે છે.