અંગુલીભિઃ કપોલૌ ચ તસ્યાઃ સ્પૃષ્ટ્વા યયૌ ગૃહમ્
આંગળીઓથી ગાલ સ્પર્શી, એ ઘેર ગઈ.
સ મિત્રં દુઃખિતં પ્રાહ શૃણુ મિત્ર શુચં ત્યજ
તે દુ:ખી મિત્રને કહ્યું, 'મિત્ર, સાંભળ, દુ:ખ છોડ.'
ત્વદર્થે તાડિતં વક્ષઃ કદા મિત્રં ભવિષ્યસિ
તારા માટે મારું છાતી મારવામાં આવ્યું — હવે ક્યારે તું મારું મિત્ર બનશે?
રજસ્વલાંતે ભો મિત્ર તવાસ્યં ચુંબિતાસ્મ્યહમ્
મિત્ર, મારા માસિક પૂરા થયા પછી, મેં તારો ચહેરો ચુંબન કર્યો હતો.
ત્રિદિનાંતે તુ સા વૃદ્ધા પદ્માવત્યૈ ન્યવેદયેત્
ત્રણ દિવસ પૂરા થયા પછી, હવે વૃદ્ધ થયેલી એ સ્ત્રીએ પદ્માવતીને આ વાત કહી.
તં ભજસ્વાદ્ય સુશ્રોણિ સફલં જીવનં કુરુ
આજે એના સાથે મિલન કર, સુંદર કટિવાળી, અને તારો જીવન સફળ બનાવ.
ગવાક્ષદ્વારિ નિષ્કાસ્ય તલે પૃષ્ઠે ચ તાડિતા
ખિડકીના દરવાજેથી બહાર કાઢી, એને પીઠ અને નીચે મારવામાં આવી.
પ્રસન્નો બુદ્ધિદક્ષશ્ચ મિત્રં પ્રાહ શૃણુષ્વ ભોઃ
પ્રસન્ન અને બુદ્ધિશાળી મિત્રએ કહ્યું, 'મિત્ર, સાંભળ!'
અર્દ્ધરાત્રે તુ સંપ્રાપ્ય ભજ માં કામવિહ્વલામ્
મધ્યરાત્રે આવીને મને ભોગવી લે, હું કામથી વ્યાકુળ છું.
યયૌ શીઘ્રં મહાકામી રમણીં તામરામયત્ 3.2.1.
મહાન પ્રેમી ઝડપથી ગયો અને સ્ત્રીને આનંદિત કરી.
પદ્માવતીં પ્રિયાં પ્રાહ શૃણુ વાક્યં વરાનને
પદ્માવતીને તેણે કહ્યું, 'મારી પ્રિયે, સુંદર ચહેરાવાળી, મારા વચન સાંભળ.'
તન્મિત્રં બુદ્ધિદક્ષશ્ચ કિં નુ તિષ્ઠતિ સાંપ્રતમ્
એ મિત્ર બુદ્ધિદક્ષએ પૂછ્યું, 'હવે એ ક્યાં છે?'
ઇતિ શ્રુત્વા વચસ્તસ્ય નિષ્ઠુરં કુલિશોપમમ્
એના વચન સાંભળી, જે વીજળી જેવું કઠોર હતું,
તદા તુ બુદ્ધિદક્ષશ્ચ ચિત્રગુપ્તપ્રપૂજકઃ
પછી બુદ્ધિદક્ષ, ચિત્રગુપ્તની પૂજા કરનાર,
એતસ્મિન્નન્તરે પ્રાપ્તો ભૂપતિસ્ત્વરયાન્વિતઃ
એ દરમિયાન રાજા ઉતાવળમાં ત્યાં આવી પહોંચ્યો.
કસ્માન્ન ખાદિતં મિત્ર ભોજનં મત્પ્રિયાકૃતમ્
મિત્ર, મારી પ્રિયાએ બનાવેલું ભોજન તું કેમ નથી ખાધું?
ભુક્ત્વા સ મરણં પ્રાપ્તઃ સ દૃષ્ટ્વા વિસ્મિતો નૃપઃ
ભોજન કર્યા પછી તે મરી ગયો; આ જોઈને રાજા આશ્ચર્યચકિત થયો.
મિત્ર ગચ્છ ગૃહં શીઘ્રં મયા ત્યક્તા ચ પાપિની
મિત્ર, તું જલ્દી ઘરે જા; પાપી સ્ત્રીને મેં ત્યજી દીધી છે.
તદલંકારમાહૃત્ય ત્રિશૂલં કુરુ જાનુનિ
એ આભૂષણ લાવીને, ત્રિશૂલ તેના ઘૂંટણે મૂકી દે.
ઇતિ શ્રુત્વા યયૌ ભૂપસ્તથા કૃત્વા સમાગતઃ 3.2.1.
આ સાંભળી, રાજા ગયો, એમ કર્યું અને પાછો આવ્યો.
શિષ્યં કૃત્વા નૃપં તં સ યોગિરૂપો હિ ભૂષણમ્
યોગીનું રૂપ ધારણ કરીને, તેણે એ રાજાને પોતાનો શિષ્ય બનાવી દીધો, જાણે કોઈ શોભા વધારતું આભૂષણ હોય તેમ.
સ વજ્રમુકુટો મત્વા તદાજ્ઞાં નગરં ગતઃ
એણે પોતાને વીજવાળું મુકડું પહેરેલું માની, તે આજ્ઞા અનુસાર શહેર તરફ ગયો.
શીઘ્રં નિવેદયામાસુર્દન્તવક્ત્રસ્તમબ્રવીત્
તેઓએ તરત જ આ વાત જાણાવી અને દંતવક્ત્રે તેને કહ્યું.
જટિલઃ પ્રાહ ભો રાજન્શ્મશાને મદ્ગુરુઃ સ્થિતઃ
જટાવાળાએ કહ્યું: 'રાજા, મારો ગુરુ સ્મશાનમાં રહે છે.'
ઇતિ શ્રુત્વા સ નૃપતિસ્તૂર્ણમાહૂય તદ્ગુરુમ્
આ સાંભળીને રાજાએ તરત જ એ ગુરુને બોલાવી લીધો.
સ્મશાને સંધિતં મંત્રં મયા યોગિસ્વરૂપિણા
સ્મશાનમાં, યોગીનું રૂપ ધારણ કરીને, મેં એ મંત્ર સ્થાપિત કર્યો હતો.
વામજાનુનિ શૂલેન તયા દત્તં હિ ભૂષણમ્
ડાબી ઘૂંટણે ત્રિશૂલ રાખીને, તેણે એ આભૂષણ આપી દીધું.
સ વજ્રમુકુટસ્તાં તુ ગૃહીત્વા ગૃહમાયયૌ
વીજવાળું મુકડું પહેરેલો એ, એThing લઈ પોતાના ઘરે પાછો ગયો.
કસ્મૈ પાપં મહત્પ્રાપ્તં ચતુર્ણા મે વદાધુના સૂત ઉવાચ ઇતિ શ્રુત્વા વચસ્તસ્ય વિક્રમો નામ ભૂપતિઃ
આ ચારમાંથી કોને મોટું પાપ લાગ્યું છે? મને હવે કહો. સૂતાએ કહ્યું: આ શબ્દો સાંભળીને, વિક્રમ નામના રાજાએ—
વિહસ્ય ભાર્ગવં પ્રાહ પ્રાપ્તં પાપં હિ ભૂપતેઃ 3.2.1.
હસતાં હસતાં, તેણે ભાર્ગવને કહ્યું: 'પાપ તો ખરેખર રાજાને લાગ્યું છે.'