ન વદેદ્યાવનીં ભાષાં પ્રાણૈઃ કંઠગતૈરપિ
તે યવન ભાષા બોલવી જોઈએ નહીં, ભલે શ્વાસ ગળામાં હોય.
ઇત્યેવં સ્મૃતિવાક્યાનિ મુનિના પઠિતાનિ વૈ
આ રીતે, સ્મૃતિના વાક્યો મુનિએ વાંચ્યા.
ઇતિ શ્રુત્વા તુ સા વેશ્યા મ્લેચ્છાયાશ્ચાંશસંભવા
આ સાંભળીને, એ વેશ્યા, જે મ્લેચ્છોના અંશથી જન્મી હતી,
વેતસૈસ્તાડયિત્વા તં પુનઃ કૃત્વા શુકં સ્વયમ્
વેતસથી તેને માર્યો અને પોતાની શક્તિથી ફરી પોપટમાં ફેરવી દીધો.
તદા સ્વર્ણવતી દેવી કૃત્વા નારીમયં વપુઃ
પછી, સ્વર્ણવતી દેવી, સ્ત્રીનું રૂપ ધારણ કરી,
પુનઃ શ્યેનીવપુઃ કૃત્વા તદ્દેશાદ્યાતુમુદ્યતા
ફરી શ્યેનનું રૂપ લઈને, એ સ્થાન છોડવા તૈયાર થઈ.
મકરંદસ્તુ તાં દૃષ્ટ્વા કૃષ્ણાંશેન સમન્વિતામ્ ચરણાવુપસંગૃહ્ય સ્વગેહે તામવાસયત્
મકરંદે, કૃષ્ણના અંશથી યુક્ત તીથીને જોઈ, તેના પગ પકડીને પોતાના ઘરમાં લઈ ગયો.
શોભનાપિ ચ સંબુધ્ય પઞ્જરાન્તમુપસ્થિતા 3.3.28.
શોભનાએ જાગીને પાંજરાની અંદર આવી પહોંચી.
કિં કરોમિ ક્વ ગચ્છામિ વિના તં રમણં પરમ્
હું શું કરું? એ સર્વોત્તમ પ્રિય વિના ક્યાં જાઉં?
તત્ર સ્થિતં ચ પૈશાચં માયામદવિશારદમ્
ત્યાં એક પિશાચ ઊભો હતો, જે માયા અને મદમાં કુશળ હતો.
મહામદસ્તુ સંતુષ્ટો ગત્વા વૈ શિવમંદિરમ્
મહામદ આનંદિત થઈને શિવમંદિર તરફ ગયો.
તદા પ્રસન્નો ભગવાન્વચનં પ્રાહ સેવકમ્ મયા સહ સમાગચ્છ મયૂરનગરં પ્રતિ
તે સમયે પ્રસન્ન ભગવાને પોતાના સેવકને કહ્યું: 'મારી સાથે મયૂરનગર જા.'
ઇત્યુક્તસ્તેન પૈશાચો નટૈઃ પંચસહસ્રકૈઃ
એ રીતે કહેતાં, પિશાચ પાંચ હજાર નૃતકો સાથે ગયો.
ઇન્દુલશ્ચ તથાહ્લાદો બોધિતો વિષ્ણુમાયયા મયૂરનગરં પ્રાપ્ય મકરંદમુપાયયૌ
ઇંદુલા અને તાહ્લાદ, વિષ્ણુની માયાથી જાગી, મયૂરનગર પહોંચી અને મકરંદ પાસે ગયા.
તદા તુ શોભના વેશ્યા સહુરેણ બલૈસ્સહ
ત્યારે શોભના, વેશ્યા, સહુરા અને તેની સેના સાથે હતી.
સર્વતશ્ચોત્થિતો વાતો મહામેઘસમન્વિતઃ ૬૮ દૃષ્ટ્વા તાં ભૈરવીં માયાં તમોભૂતાં સમન્તતઃ
ચારે બાજુથી ભારે વાદળો સાથે પવન ઉઠ્યો; એ ભયાનક માયા જોઈ, અંધકાર સર્વત્ર ફેલાઈ ગયો.
શનિભલ્લેન તાં માયાં ભસ્મ કૃત્વા મહાબલઃ 3.3.28.
શનિના શસ્ત્રથી એ શક્તિશાળી એ માયાને ભસ્મ કરી નાખી.
તદા તુ શોભના નારી કામમાયાં ચકાર હ
ત્યારે શોભના સ્ત્રીએ કામની માયા ઉત્પન્ન કરી.
મોહિતાઃ ક્ષત્રિયાઃ સર્વે મુમુહુર્લાસ્યદર્શનાત્
લાસ્યના દર્શનથી બધા ક્ષત્રિયો મોહિત થઈ ગયા અને અચેત થઈ પડ્યા.
તદા સ્વર્ણવતી દેવી કામાક્ષી ધ્યાનતત્પરા મયૂરધ્વજમાગમ્ય નિગડૈસ્તાન્બબંધ હ
પછી સ્વર્ણવતી, દેવી કામાક્ષી, ધ્યાનમાં લીન રહી, મયૂરધ્વજ પાસે આવી અને તેમને બાંધ્યા.
મહામદસ્તુ તજ્જ્ઞાત્વા રુદ્રધ્યાનપરાયણઃ
મહામદે આ જાણીને રુદ્રના ધ્યાનમાં તત્પર થયો.
વ્યાઘ્રાઃ સિંહા વરાહાશ્ચ વાનરા દંશકા નરાઃ
વાઘ, સિંહ, વરાહ, વાંદરા અને દાંતવાળા માણસો
તદા સ્વર્ણવતી દેવી કામાક્ષીધ્યાનતત્પરા
પછી સ્વર્ણવતી દેવી કામાક્ષી, ધ્યાનમાં લીન રહી,
તયા તાર્ક્ષ્યાસ્સમુત્પન્નાઃ શરભાશ્ચ મહાબલાઃ
તેના દ્વારા તર્ક્ષી અને મહાબળવાન શરભા ઉત્પન્ન થયા.
હાહાભૂતે ચ તત્સૈન્યે દિક્ષુ વિદ્રાવિતે સતિ
ભયના રડાટો ઉઠ્યા અને એ સૈન્ય ચારે બાજુ ભાગી પડ્યું.
સહુરસ્તૈર્નટૈસ્સાર્દ્ધં ચાહ્લાદેનૈવ ચૂર્ણિતઃ
સહુરા અને નટો સાથે આનંદમાં મગ્ન રહીને પૂરી રીતે પરાજય પામ્યા.
એવં ચ મુનિશાર્દૂલ ચતુર્માસ્સ્વભવદ્રણઃ ઇતિ તે કથિતં વિપ્ર ચાન્યત્કિં શ્રોતુમિચ્છસિ ।। 3.3.28.
હે મહાન ઋષિ, એ યુદ્ધ ચાર મહિના ચાલ્યું; એ બધું તને કહ્યું છે, હે બ્રાહ્મણ, હવે તું શું વધુ સાંભળવા ઈચ્છે છે?
કુત્ર સ્થાને કથં જાતા તત્સર્વં કૃપયા વદ
કયા સ્થળે અને કેવી રીતે એ બધું બન્યું? કૃપા કરીને એ બધું મને કહો.
વસંતસમયે પ્રાપ્તે ક્રીડંત્યત્ર દિવૌકસઃ
વસંત ઋતુ આવતા ત્યાં દેવતાઓ રમ્યા.
મંજુઘોષા ચ સ્વર્વેશ્યા શુકસ્થાને સમાગતા
મંજુઘોષા, સંગીતની રાણી, શુકના નિવાસસ્થાને ભેગી થઈ.