ફાલ્ગુને માસિ સંપ્રાપ્તે ત્રયસ્તે યોગિરૂપિણઃ 3.3.23.
ફાગણ માસ આવતાં, એ ત્રણેય યોગીની રૂપ ધારણ કરી.
મૃદંગાંકસ્તદા દેવો મકરંદો વિપંચિમાન્
એ સમયે દેવે મૃદંગ વગાડ્યો અને મકરંદે વીણા વગાડી.
મોહયિત્વા ચ નગરં તથા ગજપતિં નૃપમ્
એ રીતે શહેર અને હાથીઓના રાજાને ભ્રમિત કરી દીધા.
વાંછિતં બ્રૂહિ મે યોગિન્સ શ્રુત્વા પ્રાહ નમ્રધીઃ
હે યતિ, તારી ઇચ્છા શું છે, મને કહો; આવું સાંભળીને, તે વિનમ્રતાથી બોલ્યો.
કૃત્વા કાર્યમહં શીઘ્રં પુનર્દાસ્યમિ તે સુતમ્
હું કામ ઝડપથી પૂર્ણ કરી, પછી તારો પુત્ર તને પાછો આપીશ.
ઇતિ શ્રુત્વા ગજપતિર્દત્ત્વા તેભ્યઃ સ્વકં સુતમ્
આ સાંભળીને, હાથીઓના રાજાએ પોતાનો પુત્ર તેમને આપી દીધો.
પક્ષમાત્રેણ બાહ્લીકં નગરં પ્રયયુર્મુદા
અડધા મહિને જ તેઓ આનંદપૂર્વક બાહ્લિક શહેરમાં પહોંચી ગયા.
આયયુર્લાસ્યતત્ત્વજ્ઞા નૃપમોહનતત્પરાઃ
નૃત્યના તત્વ જાણનારા અને રાજાને મોહિત કરવા ઉત્સુક એવા લોકો ત્યાં આવ્યા.
મોહિતાસ્તૈશ્ચ તે સર્વે ગીતનૃત્યવિશારદૈઃ
ગીત અને નૃત્યમાં પારંગત એવા લોકો દ્વારા બધા મોહિત થઈ ગયા.
તાનાદાય પુનર્ભૂપઃ સ્વગેહમભિનંદનઃ
પછી રાજાએ તેમને લઈને આનંદથી પોતાના ઘેર પાછા ગયો.
મકરંદસ્તદા વીણાં મૃદંગં ભીષ્મજો બલી 3.3.23.
ત્યારે ભીષ્મપુત્ર શક્તિશાળી મકરંદે વીણા અને મૃદંગ હાથમાં લીધા.
ગૃહીત્વા મોદયામાસુર્નારીવૃન્દા મહોત્તમમ્
તેને લઈને સ્ત્રીઓની મોટી મંડળી આનંદમાં આવી ગઈ.
માયાં નિર્વાપયામાસ નિષ્ફલા સાઽભવત્ક્ષણાત્
તેને માયા દૂર કરી દીધી; એ ક્ષણમાં નિષ્ફળ બની ગઈ.
વાંછિતં બ્રૂહિ મે વીર કૃષ્ણાંશશ્ચાહ તાં વધૂમ્
હે વીર, તારી ઇચ્છા કહો; કૃષ્ણના અંશે એ વધૂને આવું કહ્યું.
ઇતિ શ્રુત્વા ચિત્રરેખા શોકવ્યાકુલચેતના
આ સાંભળીને, ચિત્રરેખા દુઃખથી વ્યાકુળ મનવાળી થઈ.
ઇંદ્રાદ્યા દેવતાસ્સર્વે મયા નિર્મિતયા યયા
હું જ એ છું, જેના દ્વારા ઇન્દ્રાદિ બધા દેવતાઓ સર્જાયા છે.
દેવો નારાયણો વાપિ ધર્મો વાપિ શિવઃ સ્વયમ્
દેવો નારાયણ હોય કે ધર્મ, કે શિવ સ્વયં—
ઉદયો નામ મે રાજ્ઞિ દેવસિંહોઽયમુત્તમઃ
મારું નામ ઉદય છે, હે રાણી; આ ઉત્તમ દેવસિંહ છે.
ઇન્દુલસ્ય વિયોગેન વયં યોગિત્વમાગતાઃ
ઇન્દુલાથી વિયોગ થવાથી અમે યોગશક્તિ પ્રાપ્ત કરી છે.
શુકં દેહિ મહામાયે ઇંદુલં દેહિ વા યદિ
હે મહામાયે, શુક આપો, અથવા ઇચ્છો તો ઇન્દુલા આપો.
દર્શનં દેહિ મે શીઘ્રં નો ચેત્પ્રાણાંસ્ત્યજામ્યહમ્ 3.3.23.
મને તરત જ તમારું દર્શન આપો, નહીં તો હું જીવ છોડીને દઈશ.
કૃત્વા લજ્જાં પુનઃ પ્રાહ માં ચ પુત્રં ગૃહાણ ભોઃ
લજ્જા છોડી ફરીથી એ બોલી: 'હે પ્રભુ, મને અને મારા દીકરાને સ્વીકારો.'
પતિત્વા તચ્ચરણયો રુરોદોચ્ચૈશ્ચ દંપતી
એ દંપતી તેમના પગે પડીને ઉંચે અવાજે રડવા લાગ્યા.
ઇંદુલેનૈવ લિખિતં ગૃહીત્વા પત્રમુત્તમમ્
ઇન્દુએ લખેલું ઉત્તમ પત્ર લઈને તેણે સ્વીકારી લીધું.
સૂર્યવર્મા ગતો ગેહં મકરંદેન માનિતઃ
સૂર્યવર્મા ઘરે ગયો અને મકરંદે તેને સન્માન આપ્યો.
યયૌ મનોરથારૂઢો યત્રાહ્લાદઃ શુચાન્વિતઃ
મનગમતી ઈચ્છા પર સવાર થઈને, એ ત્યાં ગયો જ્યાં આનંદ અને દુઃખ એકસાથે હતા.
દેવસિંહં ચ માં વિદ્ધિ તવ પુત્રાન્વેષણે રતમ્
મને અને દેવસિંહને, તારા દીકરાની શોધમાં લાગેલા, એમ જાણ.
ઇતિ શ્રુત્વા સ આહ્લાદશ્ચા હ્લાદં પરમાપ્તવાન્
આ સાંભળી, આહ્લાદને અત્યંત આનંદ થયો.
મહીપતિં સમાહૂય વચનં પ્રાહ નમ્રધીઃ
મહારાજાને બોલાવી, નમ્ર મનવાળા એણે આ શબ્દો કહ્યા.
સ હોવાચ શ્રુતં વીર કૃષ્ણાંશેન યથા હતઃ
એ બોલ્યો: 'હે વીર, કૃષ્ણાંશ કેવી રીતે મારાયો એ મેં સાંભળ્યું છે.'