હા ઇન્દુલ મહાવીર હા મદ્બંધો પ્રિયંકર
'હાય, ઇંદુલા મહાવીર! હાય, મારા સગા, આનંદ આપનાર!'
દર્શનં દેહિ મે શીઘ્રં ગૃહાણાદ્ય શુભાનનામ્
'મને તું જલદી દર્શન આપ, શુભ ચહેરાવાળા, આજે મને સ્વીકાર.'
તસ્મિન્કાલે ચ સંપ્રાપ્તઃ શક્રપુત્રો મહાબલઃ
તે સમયે ઇન્દ્રપુત્ર મહાબલી આવી પહોંચ્યો.
દૃષ્ટ્વા સૈન્યનિપાતં ચ તાલનો વાહિનીપતિઃ।। । સિંહનાદં નનાદોચ્ચૈઃ સિંહિન્યુપરિ સંસ્થિતઃ
સૈન્યની ગોઠવણી જોઈ, તલન વહીનીપતિ સિંહણ પર ઊભો રહી, સિંહની જેમ ઉંચે અવાજે દહાડ્યો.
ન જયઃ સૈન્યનાશેન તવ વીર ભવિષ્યતિ
'વીર, સૈન્યના નાશથી તને વિજય મળવાનો નથી.'
ઇતિ શ્રુત્વા વચસ્તસ્ય શક્રપુત્રો ભયંકરઃ સ્વભલ્લેન પુનર્વીરો દંશયામાસ વક્ષસિ
તેના શબ્દો સાંભળી, ભયંકર ઇન્દ્રપુત્ર એ પોતાના ગદા વડે ફરીથી છાતી પર પ્રહાર કર્યો.
ઇંદુલે મૂર્છિતે તસ્મિન્વડવા દિવ્યરૂપિણી
ઇંદુલા બેહોશ થયો ત્યારે વઢવી દિવ્ય રૂપમાં આવી.
તદા સ બાલસ્ત્વરિતઃ કાલાસ્ત્રં ચાપ આદધે
પછી એ બાળક જલદીથી કાળાસ્ત્ર અને ધનુષ ઉપાડી લીધો.
મૃતે સેનાપતૌ તસ્મિન્કૃષ્ણાંશો મદવિહ્વલઃ
સેનાપતિના મૃત્યુ પછી, કૃષ્ણાંશ પ્રેમમાં મગ્ન થઈ દુઃખી થયો.
ઇન્દુલઃ ક્રોધતામ્રાક્ષસ્ત્વાગ્નેયં શરમાદદે કૃત્વા શીઘ્રં યયૌ શત્રું સ તુ વાયવ્યમાદધે ।। 3.3.19.
ઇંદુલા ગુસ્સાથી આંખો લાલ કરી, અગ્નિબાણ ઉપાડ્યો; ઝડપથી દુશ્મન પાસે ગયો, અને દુશ્મન એ વાયુબાણ ઉપાડ્યું.
સ્વયોગેનૈવ કૃષ્ણાંશઃ પીત્વા વાયવ્યમુત્તમમ્
કૃષ્ણાંશ એ પોતાના યોગબળથી ઉત્તમ વાયુબાણ પી ગયો.
તથાવિધં રિપું દૃષ્ટ્વા શક્રપુત્રો મહાબલઃ
એવો દુશ્મન જોઈને, ઇન્દ્રપુત્ર મહાબલી આશ્ચર્યચકિત થયો.
પુનર્યોગબલેનૈવ તદસ્ત્રં સંક્ષયં ગતમ્
પછી ફરી યોગબળથી એ શસ્ત્ર નિષ્ક્રિય થઈ ગયું.
સ્વયોગેનૈવ કૃષ્ણાંશો જલં સર્વં મુખેઽકરોત્
કૃષ્ણાંશ એ પોતાના યોગબળથી બધું પાણી પોતાના મોઢામાં રાખ્યું.
યયૌ શીઘ્રં પ્રસન્નાત્મા બાહુશાલી યતેન્દ્રિયઃ ચર્મ ખડ્ગં ગૃહીત્વાશુ ખડ્ગયુદ્ધમચીકરત્
સ્વચ્છ મન, મજબૂત હાથ અને ઇન્દ્રિયો પર કાબૂ રાખીને, તે ઝડપથી આગળ વધ્યો, પોતાના ઢાલ અને તલવાર લઈને તરત જ તલવારની લડાઈમાં ઉતરી ગયો.
એતસ્મિન્નંતરે પ્રાપ્તા દેવાદ્યાઃ સર્વભૂમિપાઃ
એ વચ્ચે દેવો અને પૃથ્વીના બધા રાજાઓ ત્યાં આવી પહોંચ્યા.
પ્રાતઃકાલે ચ સંપ્રાપ્તે બલખાનિર્મહાબલઃ
સવારના સમયે, શક્તિશાળી બલખાનિ ત્યાં દેખાયો.
શ્રમેણ કર્શિતો વીરઃ શક્રપુત્રઃ પ્રતાપવાન્
ઇન્દ્રપુત્ર, પરાક્રમી અને શૂરવીર, થાકથી કંટાળેલો ત્યાં ઊભો રહ્યો.
સ્વખડ્ગેનૈવ કૃષ્ણાંશ શિરસ્તવ હરામ્યહમ્ ઇત્યુક્ત્વા ખડ્ગમાદાય યયૌ શીઘ્રં રુષાન્વિતઃ
"હે કૃષ્ણાંશ, હું મારી તલવારથી તારો માથું કાપી લઉં છું," એમ કહી, તલવાર પકડીને તે ગુસ્સામાં ઝડપથી આગળ વધ્યો.
બલખાનિસ્તુ તં જ્ઞાત્વા ત્યક્ત્વાસ્ત્રં પ્રેમકાતરઃ 3.3.19.
પણ બલખાનિ એ ઓળખી ગયો અને પ્રેમથી પોતાનું શસ્ત્ર છોડી દીધું.
હે ઇન્દુલ મહાભાગ પિતૃમાતૃયશસ્કર
"હે ઇન્દુલા, મહાભાગ્યશાળી, તારા પિતા અને માતાને ગૌરવ આપનાર," એમ કહ્યું.
પૂર્વં હત્વા ચ માં વીર સ્વપિતૃવ્યં તતઃ પુનઃ સુખી ભવ મહાવીર ગેહે વૈ સુખવર્મણઃ
"પહેલાં મને અને પછી તારા કાકાને મારીને, હે મહાવીર, સુખવર્મણના ઘરમાં તું સુખી થા."
ઇતિ શ્રુત્વા વચસ્તસ્ય જ્ઞાત્વા ચ સ્વકુલં શિશુઃ કૃતવાન્રોદનં ગાઢમપરાધનિવૃત્તયે
એના શબ્દો સાંભળી અને પોતાનું કુળ જાણીને, બાળકે પોતાનો ગુનો માફ કરાવવા માટે ગાઢ રડવું શરૂ કર્યું.
ઉવાચ મધુરં વાક્યં શૃણુ તાત મમ પ્રિય
તે મીઠા શબ્દો બોલ્યો: "હે પિતા, મારા પ્રિય, સાંભળો."
દેવો વા માનુષો વાપિ પન્નગો વાપિ દાનવઃ
"દેવ હોય, માનવ હોય, સર્પ હોય કે દાનવ હોય—"
સોહમાજન્મશુદ્ધસ્ય પિતુરાહ્લાદકસ્ય ચ
"હું એ છું, જે જન્મથી શુદ્ધ છે અને પિતાને આનંદ આપે છે."
પદ્મિન્યા જનિતં મોહં ગૃહીત્વા જ્ઞાતવાન્ન હિ
"પદ્મિનીથી જન્મેલો મોહ સ્વીકારીને, હું જાણતો નહોતો."
ઇત્યુક્ત્વા સ પુનર્બાલો રુરોદ સ્નેહકાતરઃ
આ રીતે બોલીને, બાળક ફરી પ્રેમથી રડવા લાગ્યો.
ઇતિ શ્રુત્વા વચસ્તસ્ય કૃષ્ણાંશો વચનં શિશોઃ ઉત્સવં કારયામાસ તત્ર દેશે જનેજને
બાળકના શબ્દો સાંભળી, કૃષ્ણાંશે એ દેશમાં બધા લોકો માટે ઉત્સવ રાખ્યો.
આર્ય્યસિંહસ્તુ તચ્છ્રુત્વા નાનાદ્રવ્યસમન્વિતઃ 3.3.19.
આ સાંભળી, આર્યસિંહ વિવિધ ભેટોથી સજ્જ થયો.