અજિતઃ સ ચ કૃષ્ણાંશો નભોમાર્ગેણ મંદિરમ્
અજિત કૃષ્ણાંશ આકાશ માર્ગે મહેલમાં ગયો.
તદા સ લક્ષણો વીરસ્ત્યક્ત્વા બંધનમુત્તમમ્
પછી તે વીર લક્ષણે પોતાના ઉત્તમ બંધન છોડી દીધાં.
ગૃહીત્વા ચાગમાં દોલાં સ્વયં શિબિરમાપ્તવાન્ ।। 3.3.17.
પવિત્ર શાસ્ત્રો અને ડોલી લઈને, તે પોતે શિબિર પહોંચ્યો.
એતસ્મિન્નંતરે સર્વે ત્યક્ત્વા મૂર્ચ્છાં સમંતતઃ
આ વચ્ચે, બધાએ ચેતના ગુમાવી હતી તે છોડી, સર્વત્ર સંભળી ગયા.
સાન્વયાઞ્છતભૂપાંશ્ચ હત્વા તદ્રુધિરાવહૈઃ
પછી તેમના અનુયાયીઓ સાથે સો રાજાઓ માર્યા ગયા અને તેમનું લોહી વહ્યું.
વિવાહાન્તે ચ તે સર્વે શિબિરાણિ સમાયયુઃ
લગ્નના અંતે, બધા શિબિરોમાં આવી પહોંચ્યા.
ભુક્તવત્સુ સુવીરેષુ સાહસ્રાસ્તૈઃ સુતૈઃ સહ
જ્યારે વીરોએ પોતાના હજારો પુત્રો સાથે ભોજન કર્યું,
સહસ્રશૂરાંસ્તાન્હત્વા પુનર્બદ્ધ્વા મહાબલાન્
પછી તે હજાર વીરોએ માર્યા અને ફરીથી મહાબળીઓને બાંધી લીધા.
દશલક્ષસુવર્ણાનિ ગૃહીત્વા નૃપતિર્બલી
પછી શક્તિશાળી રાજાએ દસ લાખ સોનાની મુદ્રાઓ લીધી.
પ્રદ્યોતસુત હે રાજઁલ્લક્ષણોઽસૌ મહાબલઃ
પ્રદ્યોતના પુત્ર રાજા, તે લક્ષણ બહુ જ બળવાન હતો.
ઇતિ શ્રુત્વા પરિમલઃ સર્વ ભૂપસમન્વિતઃ
આ સાંભળીને, પરિમલ અને બધા રાજાઓ સાથે હતા.
તદા મહાસતી વેલા વિલલાપ ભૃશં મુહુઃ તામાશ્વાસ્ય તદા વેલાં નભોમાર્ગેણ ચાયયૌ
પછી મહાસતી વેલા વારંવાર દુઃખથી રડવા લાગી; તેને શાંત કરી, તે પછી આકાશ માર્ગે ચાલ્યો ગયો.
લક્ષણં તર્જયિત્વાસૌ ગૃહીત્વા ચાગમન્મુદા 3.3.17.
લક્ષણને ધમકી આપી, તેણે આનંદપૂર્વક આગમનનું નિશાન લઈ લીધું.
પુનસ્ત્યક્ત્વા સપ્ત સુતાન્સહિતાન્નૃપતેસ્તુ તે ઉષિત્વા દશરાત્રાંતે દધ્યુર્ગંતુમનો મુને
પછી, રાજા અને સાતે પુત્રોને છોડી, તેઓએ દસ રાત સુધી ત્યાં વિતાવી અને અંતે, મુનિ, ચાલવા માટે મન બનાવી લીધું.
મહીરાજસ્તુ બલવાન્ગૃહીત્વા ભૂપતેઃ પદૌ
પણ શક્તિશાળી રાજાએ ધરતીના રાજાના પગ પકડી લીધા.
મહારાજ વધૂસ્તે ચ વેલેયં દ્વાદશાબ્દિકા
મહારાજા, તમારી વધૂ હવે બાર વર્ષની થઈ છે.
તસ્માત્તાં ત્વં પરિત્યજ્ય ગચ્છ ગેહં સુખી ભવ
એથી, હવે તું તેને છોડી દે અને ઘેર જઈને સુખી થા.
ઇત્યુ્ક્ત્વા ચ વચો રાજા સ સ્નેહાદંકમસ્પૃશત્ મહીરાજં સ પસ્પર્શ સ રાજા ચૂર્ણતાં ગતઃ
આ રીતે કહીને, રાજાએ પ્રેમથી તેને ગોદમાં સ્પર્શ્યો; તેણે પણ ધરતીના રાજાને સ્પર્શ કર્યો, અને એ રાજા ધૂળ બની ગયો.
ભગ્નાસ્થી ભૂપતી ચોભૌ પાવકીયૈશ્ચિકિત્સકૈઃ
બંને રાજાઓના હાડકાં તૂટી ગયા અને પાવકના વૈદ્યો દ્વારા તેમની સારવાર કરવામાં આવી.
મલના સ્વસુતં દૃષ્ટ્વા પ્રાપ્તમુદ્વાહિતં ગૃહે હોમં વૈ કારયામાસ ચંડિકાયાઃ પ્રસાદતઃ
મલના એણે પોતાના પુત્રને લગ્ન પછી ઘેર આવ્યો જોયો અને ચંડિકાના કૃપાથી હોમ કરાવ્યો.
સભાયાં લક્ષણો વીરો યાત્રાકાલે તમબ્રવીત્ નભોમાર્ગેણ સંપ્રાપ્તૌ યોગિનૌ ચ શિવાજ્ઞયા
સભામાં, વિર લક્ષણે વિદાય સમયે કહ્યું: 'શિવજીની આજ્ઞાથી એ બે યોગીઓ આકાશપંથી આવ્યા હતા.'
જહતુસ્તૌ ચ માં જિત્વા તત્તીક્ષ્ણભય મોહિતમ્ ઇત્યુક્તવંતં તં નત્વા યયુર્ભૂપાઃ સ્વમાલયમ્
એ બંનેએ મને હરાવી અને ભારે ભયથી ગભરાઈ ગયા; એમ કહીને, તેમને વંદન કરીને રાજાઓ પોતાના ઘરે પાછા ગયા.
સાગરાખ્યસરસ્તીરે કદાચિદિંદુલો બલી
ક્યારેક સાગર નામના સરોવર કાંઠે શક્તિશાળી ઇંદુલા હાજર હતો.
એતસ્મિન્નંતરે હંસા આકાશાદ્ભૂ મિમાગતાઃ
એ સમયે, આકાશમાંથી હંસો જમીન પર ઉતર્યા.
વક્ષ્યમાણં વચઃ પ્રાહુર્ધન્યોઽયં દિવ્યવિગ્રહઃ
તેઓએ કહ્યું: 'આ ધન્ય છે, દેવસમાન રૂપ ધરાવે છે.'
મહાવતી પુરીણાં ચ સાગરઃ સરસામપિ
શહેરોમાં સાગર સર્વોચ્ચ છે અને સરોવરોમાં પણ એ શ્રેષ્ઠ છે.
ભો ઇન્દુલ મહાપ્રાજ્ઞ માનસે સરસિ સ્થિતાઃ
હે ઇંદુલા, મહાપંડિત, અમે માનસ સરોવર પર રહીએ છીએ.
દૃષ્ટ્વા તત્ર શુભાં નારીં સર્વાભરણભૂષિતામ્
ત્યાં અમે એક શુભ સ્ત્રીને સર્વાંગે આભૂષણોથી સજ્જ જોઈ.
દૃષ્ટ્વા મોહત્વમાપન્ના વયં દેશાન્તરં ગતાઃ ત્વત્સમો ન હિ કોઽપ્યત્ર પદ્મિની સદૃશો વરઃ
એને જોઈને અમે મોહમાં પડી બીજા દેશમાં ગયા; અહીં તારા જેવો કોઈ નથી, કે કમળ જેવી કન્યાને યોગ્ય વર મળે.
તસ્માત્ત્વં નઃ સમારુહ્ય તાં દેવીં દ્રષ્ટુમર્હસિ
એથી, તું અમારાં સાથે આવીને એ દેવીને જોવી જોઈએ.